As-Saffat الصافات

سرپرست آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن‌ها است، و سرپرست خاورها.

رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا وَرَبُّ ٱلۡمَشَٰرِقِ

ما نزدیک‌ترین آسمان را به آرایش ستارگان آراستیم،

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِزِينَةِ ٱلۡكَوَاكِبِ

و آن را از هر منحرف‌کنندهٔ سرکش محفوظ داشتیم،

وَحِفۡظٗا مِّن كُلِّ شَيۡطَٰنٖ مَّارِدٖ

که نمی‌توانند به دربار والا گوش دهند، و از هر سو سنگ‌باران می‌شوند،

لَّا يَسۡمَعُونَ إِلَى ٱلۡمَلَإِ ٱلۡأَعۡلَىٰ وَيُقۡذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٖ

به سختی رانده‌شده؛

دُحُورٗاۖ

و کیفری پیوسته دارند — مگر کسی که پاره‌ای را برباید: آنگاه پرتابه‌ای شعله‌ور و شکافنده او را دنبال می‌کند.

وَلَهُمُۥ عَذَابٞ وَاصِبٌ إِلَّا مَنۡ خَطِفَ ٱلۡخَطۡفَةَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابٞ ثَاقِبٞ

ما همانا آنان را از گلی چسبنده آفریده‌ایم.

إِنَّا خَلَقۡنَٰهُمُۥ مِن طِينٖ لَّازِبِۭ

اما تو شگفت‌زده می‌شوی، و آنان ریشخند می‌کنند؛

بَلۡ عَجِبۡتَ وَيَسۡخَرُونَ

و چون به آنان یادآوری می‌شود، به یاد نمی‌آورند؛

وَإِذَا ذُكِّرُواْ لَا يَذۡكُرُونَ

و چون نشانه‌ای می‌بینند، بر ریشخند می‌افزایند،

وَإِذَا رَأَوۡاْ ءَايَةٗ يَسۡتَسۡخِرُونَ

و می‌گویند: «این جز چشم‌بندی آشکار نیست. آیا چون مرده باشیم، زمین و استخوان، واقعاً برانگیخته خواهیم شد؟ و نیاکان نخستین ما نیز؟»

وَقَالُواْ إِنۡ هَٰذَا إِلَّا سِحۡرٞ مُّبِينٌ أَ۟ذَا مُتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَ۟نَّا لَمَبۡعُوثُونَ أَوَ ءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ

بگو: «آری، و شما پیشانی بر خاک نهاده خواهید شد.»

قُلۡ نَعَمۡ وَأَنتُمُۥ دَٰخِرُونَ

این جز یک غرش نخواهد بود، و ناگاه می‌نگرند،

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ فَإِذَا هُمُۥ يَنظُرُونَ

و خواهند گفت: «وای بر ما، این است روز سررسید!»

وَقَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا هَٰذَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ

«این است روز جداسازی، که دروغ می‌انگاشتید.»

هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ ٱلَّذِي كُنتُمُۥ بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

«کسانی را که ستمگر بوده‌اند، همسرانشان، و آنچه را غیر از خدا از آن فرمان می‌بردند گرد آورید، سپس آنان را به جادهٔ کوره راه نمایید،

۞ ٱحۡشُرُواْ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزۡوَٰجَهُمُۥ وَمَا كَانُواْ يَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهۡدُوهُمُۥ إِلَىٰ صِۜرَٰطِ ٱلۡجَحِيمِ

و آنان را بازدارید: همانا از آنان پرسیده خواهد شد.»

وَقِفُوهُمُۥۖ إِنَّهُمُۥ مَسۡـُٔولُونَ

«شما را چه شده که یکدیگر را یاری نمی‌رسانید؟»

مَا لَكُمُۥ لَا تَنَاصَرُونَ

نه، آن روز، آنان تسلیم و ناچارند.

بَلۡ هُمُ ٱلۡيَوۡمَ مُسۡتَسۡلِمُونَ

و روبه‌روی یکدیگر می‌ایستند، از هم می‌پرسند.

وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمُۥ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَسَآءَلُونَ

می‌گویند: «شما بودید که از راست به ما نزدیک می‌شدید.»

قَالُواْ إِنَّكُمُۥ كُنتُمُۥ تَأۡتُونَنَا عَنِ ٱلۡيَمِينِ

می‌گویند: «نه، بلکه شما باورمند نبودید؛

قَالُواْ بَل لَّمۡ تَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ

ما بر شما هیچ سلطه‌ای نداشتیم — بلکه شما قومی بودید که از هر حدی می‌گذشت.

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيۡكُمُۥ مِن سُلۡطَٰنِۭۖ بَلۡ كُنتُمُۥ قَوۡمٗا طَٰغِينَ

پس سخن سرپرست ما بر ما به حقیقت پیوست: بی‌گمان خواهیم چشید. ما شما را سرگشته کردیم — خود نیز سرگشته بودیم.»

فَحَقَّ عَلَيۡنَا قَوۡلُ رَبِّنَاۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ فَأَغۡوَيۡنَٰكُمُۥ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ

آن روز، همانا در کیفر انباز شمرده می‌شوند.

فَإِنَّهُمُۥ يَوۡمَئِذٖ فِي ٱلۡعَذَابِ مُشۡتَرِكُونَ

ما با کنارگذاشته‌شدگان چنین رفتار می‌کنیم.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ

هنگامی که به آنان گفته می‌شد: «هیچ ایزدی نیست مگر خدا»، خودبزرگ‌بینی می‌کردند و می‌گفتند: «آیا واقعاً ایزدان خود را برای لفّاظِ فریبنده‌ای دچار اختلال رها کنیم؟»

إِنَّهُمُۥ كَانُواْ إِذَا قِيلَ لَهُمُۥ لَا إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسۡتَكۡبِرُونَ وَيَقُولُونَ أَى۪نَّا لَتَارِكُواْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٖ مَّجۡنُونِۭ

نه، او با حقیقت آمد و فرستادگان را راست‌گو دانست.

بَلۡ جَآءَ بِٱلۡحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

شما بی‌گمان کیفر دردناک را خواهید چشید،

إِنَّكُمُۥ لَذَآئِقُواْ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَلِيمِ

و شما مگر به آنچه می‌کردید بازپرداخت نخواهید شد — مگر فرمان‌برداران پالودهٔ خدا:

وَمَا تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمُۥ تَعۡمَلُونَ إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلِصِينَ

آنان روزی معلوم دارند، مزه‌ها،

أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمُۥ رِزۡقٞ مَّعۡلُومٞ فَوَٰكِهُ

و در باغ‌های دهش، بر نشیمن‌گاه‌ها، روبه‌روی یکدیگر، گرامی داشته می‌شوند.

وَهُمُۥ مُكۡرَمُونَ فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ عَلَىٰ سُرُرٖ مُّتَقَٰبِلِينَ

در میان آنان جامی از آب چشمه گردانده خواهد شد، سپید، گوارا برای نوشندگان، بی سردرد و بی آنکه از آن مست شوند،

يُطَافُ عَلَيۡهِمُۥ بِكَأۡسٖ مِّن مَّعِينِۭ بَيۡضَآءَ لَذَّةٖ لِّلشَّٰرِبِينَ لَا فِيهَا غَوۡلٞ وَلَا هُمُۥ عَنۡهَا يُنزَفُونَ

و در کنار خود همدمانی خواهند داشت با نگاه‌های بازداشته، پشتیبان، چون تخم‌هایی که نیک پوشیده شده‌اند.

وَعِندَهُمُۥ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ عِينٞ كَأَنَّهُنَّ بَيۡضٞ مَّكۡنُونٞ

و روبه‌روی یکدیگر می‌ایستند، از هم می‌پرسند.

فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمُۥ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَسَآءَلُونَ

یکی از آنان گفت: «من همراهی داشتم که می‌گفت: ‹آیا تو واقعاً از کسانی هستی که آن را راست‌گو می‌دانند؟ چون مرده باشیم، زمین و استخوان، آیا واقعاً وامدار خواهیم بود؟›»

قَالَ قَآئِلٞ مِّنۡهُمُۥ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٞ يَقُولُ أَ۟نَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُصَدِّقِينَ أَ۟ذَا مُتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَ۟نَّا لَمَدِينُونَ

گفت: «آیا می‌خواهید بنگرید؟» آنگاه نگریست و او را در میان کوره دید.

قَالَ هَلۡ أَنتُمُۥ مُطَّلِعُونَ فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُۥ فِي سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ

گفت: «به خدا، تو بی‌گمان نزدیک بود مرا به سقوط بکشانی؛ و اگر دهش سرپرستم نبود، از آورده‌شدگان می‌بودم.

قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرۡدِينِ وَلَوۡلَا نِعۡمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُحۡضَرِينَ

پس ما جز مرگ نخستین خود نخواهیم مرد، و کیفر داده نخواهیم شد!»

أَفَمَا نَحۡنُ بِمَيِّتِينَ إِلَّا مَوۡتَتَنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ

این است بی‌گمان کامیابی سترگ!

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ

برای چیزی مانند این باید کوشندگان بکوشند.

لِمِثۡلِ هَٰذَا فَلۡيَعۡمَلِ ٱلۡعَٰمِلُونَ

آیا این پذیرایی بهتری است، یا درخت زقوم؟

أَذَٰلِكَ خَيۡرٞ نُّزُلًا أَمۡ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ

ما همانا آن را آزمونی برای ستمگران قرار دادیم:

إِنَّا جَعَلۡنَٰهَا فِتۡنَةٗ لِّلظَّٰلِمِينَ

درختی است که در ریشهٔ کوره بیرون می‌آید، غلاف‌هایش به سرهای منحرف‌کنندگان می‌ماند.

إِنَّهَا شَجَرَةٞ تَخۡرُجُ فِي أَصۡلِ ٱلۡجَحِيمِ طَلۡعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ

آنان بی‌گمان از آن خواهند خورد و شکم خود را از آن پر خواهند کرد؛ سپس بی‌گمان بر آن آمیزه‌ای از آب جوشان خواهند داشت.

فَإِنَّهُمُۥ لَأٓكِلُونَ مِنۡهَا فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ ثُمَّ إِنَّ لَهُمُۥ عَلَيۡهَا لَشَوۡبٗا مِّنۡ حَمِيمٖ

سپس بازگشتشان بی‌گمان به سوی کوره خواهد بود.

ثُمَّ إِنَّ مَرۡجِعَهُمُۥ لَإِلَى ٱلۡجَحِيمِ

آنان همانا نیاکان خود را گمراه یافتند، و به دنبال ردپاهایشان شتافتند.

إِنَّهُمُۥ أَلۡفَوۡاْ ءَابَآءَهُمُۥ ضَآلِّينَ فَهُمُۥ عَلَىٰ ءَاثَٰرِهِمُۥ يُهۡرَعُونَ

و پیش از آنان، بیشتر پیشینیان همانا گمراه شده بودند،

وَلَقَدۡ ضَلَّ قَبۡلَهُمُۥ أَكۡثَرُ ٱلۡأَوَّلِينَ

و ما همانا به سوی آنان هشداردهندگانی فرستاده بودیم.

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا فِيهِمُۥ مُنذِرِينَ

پس بنگر فرجام کسانی که هشدار داده شدند چگونه بود — مگر فرمان‌برداران پالودهٔ خدا.

فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُنذَرِينَ إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلِصِينَ

و چه نیکو پاسخ‌دهنده‌ای هستیم ما!

فَلَنِعۡمَ ٱلۡمُجِيبُونَ

و ما او و کسانش را از تنگنای سترگ رهانیدیم،

وَنَجَّيۡنَٰهُۥ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ

و تبار او را ماندگاران قرار دادیم.

وَجَعَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلۡبَاقِينَ

و بر او، در میان نسل‌های پسین، باقی گذاشتیم:

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِۦ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

«آرامش بر نوح باد، در میان همهٔ هستی‌ها!»

سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٖ فِي ٱلۡعَٰلَمِينَ

چنین نیکی‌کنندگان را بازپرداخت می‌کنیم.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

او از فرمان‌برداران باورمند ما بود.

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

سپس دیگران را غرق کردیم.

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

و ابراهیم بی‌گمان از گروه او بود، آنگاه که با هسته‌ای دست‌نخورده نزد سرپرستش آمد، و به پدر و قوم خود گفت: «از چه فرمان می‌برید؟

۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبۡرَٰهِيمَ إِذۡ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلۡبٖ سَلِيمٍ إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِۦ وَقَوۡمِهِۦ مَاذَا تَعۡبُدُونَ

آیا جعل می‌خواهید، ایزدانی غیر از خدا؟

أَى۪فۡكًا ءَالِهَةٗ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ

پس گمان شما دربارهٔ سرپرست همهٔ هستی‌ها چیست؟»

فَمَا ظَنُّكُمُۥ بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

نگاهی به ستارگان افکند و گفت: «من رنجورم»؛ آنگاه به او پشت کردند و رفتند.

فَنَظَرَ نَظۡرَةٗ فِي ٱلنُّجُومِ فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٞ فَتَوَلَّوۡاْ عَنۡهُۥ مُدۡبِرِينَ

آنگاه پنهانی به سوی ایزدان آنان رفت و گفت: «آیا نمی‌خورید؟ شما را چه شده که سخنی بر زبان نمی‌آورید؟»

فَرَاغَ إِلَىٰ ءَالِهَتِهِمُۥ فَقَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ مَا لَكُمُۥ لَا تَنطِقُونَ

آنگاه بر آنان روی آورد و با دست راست زد؛ سپس شتابان به سوی او آمدند.

فَرَاغَ عَلَيۡهِمُۥ ضَرۡبَۢا بِٱلۡيَمِينِ فَأَقۡبَلُواْ إِلَيۡهِۦ يَزِفُّونَ

گفت: «آیا از آنچه می‌تراشید فرمان می‌برید، در حالی که خدا شما را و آنچه می‌سازید آفریده است؟»

قَالَ أَتَعۡبُدُونَ مَا تَنۡحِتُونَ وَٱللَّهُ خَلَقَكُمُۥ وَمَا تَعۡمَلُونَ

گفتند: «برایش ساختمانی بسازید و او را در کوره بیفکنید!» خواستند به این‌سان با نیرنگ به او آسیب رسانند، اما ما آنان را پست‌ترین قرار دادیم.

قَالُواْ ٱبۡنُواْ لَهُۥ بُنۡيَٰنٗا فَأَلۡقُوهُۥ فِي ٱلۡجَحِيمِ فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدٗا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَسۡفَلِينَ

و گفت: «من به سوی سرپرستم می‌روم، او مرا راه خواهد نمود.

وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهۡدِينِ

ای سرپرست من، از شایستگان یکی را به من عطا کن.»

رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

آنگاه او را به پسری بردبار مژده دادیم.

فَبَشَّرۡنَٰهُۥ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٖ

اگر خدا را پسند افتد، مرا از شکیبایان خواهی یافت.»

سَتَجِدُنِي إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ

چنین نیکی‌کنندگان را بازپرداخت می‌کنیم.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

این بی‌گمان همان آزمون آشکار بود.

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡبَلَٰٓؤُاْ ٱلۡمُبِينُ

و ما او را در برابر سربریدنی بزرگ بازخریدیم.

وَفَدَيۡنَٰهُۥ بِذِبۡحٍ عَظِيمٖ

و بر او، در میان نسل‌های پسین، باقی گذاشتیم:

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِۦ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

«آرامش بر ابراهیم باد!»

سَلَٰمٌ عَلَىٰ إِبۡرَٰهِيمَ

چنین نیکی‌کنندگان را بازپرداخت می‌کنیم.

كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

او از فرمان‌برداران باورمند ما بود.

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

و از تبار آنان کسی هست که نیکی می‌کند، و کسی که آشکارا بر خود ستم می‌کند.

وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحۡسِنٞ وَظَالِمٞ لِّنَفۡسِهِۦ مُبِينٞ

و ما همانا موسی و هارون را نواختیم، و آنان و قومشان را از تنگنای سترگ رهانیدیم؛

وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ وَنَجَّيۡنَٰهُمَا وَقَوۡمَهُمَا مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ

و آنان را یاری کردیم، و پیروزمندان آنان بودند.

وَنَصَرۡنَٰهُمُۥ فَكَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ

و به آنان نوشتار صریح دادیم،

وَءَاتَيۡنَٰهُمَا ٱلۡكِتَٰبَ ٱلۡمُسۡتَبِينَ

و آنان را بر جادهٔ راست راه نمودیم.

وَهَدَيۡنَٰهُمَا ٱلصِّۜرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ

و بر آن دو، در میان نسل‌های پسین، باقی گذاشتیم:

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِمَا فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

«آرامش بر موسی و هارون باد!»

سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ

چنین نیکی‌کنندگان را بازپرداخت می‌کنیم.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

آن دو از فرمان‌برداران باورمند ما بودند.

إِنَّهُمَا مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

و الیاس بی‌گمان از فرستادگان بود، آنگاه که به قوم خود گفت: «پس آیا محتاط نیستید؟ آیا بعل را فرامی‌خوانید و زیباترین آفرینندگان را وامی‌گذارید؟

وَإِنَّ إِلۡيَاسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦ أَلَا تَتَّقُونَ أَتَدۡعُونَ بَعۡلٗا وَتَذَرُونَ أَحۡسَنَ ٱلۡخَٰلِقِينَ

خدا سرپرست شما و سرپرست نیاکان نخستین شما است.»

ٱللَّهُ رَبُّكُمُۥ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ

پس او را دروغ انگاشتند؛ آنان بی‌گمان از آورده‌شدگان خواهند بود — مگر فرمان‌برداران پالودهٔ خدا.

فَكَذَّبُوهُۥ فَإِنَّهُمُۥ لَمُحۡضَرُونَ إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلِصِينَ

و بر او، در میان نسل‌های پسین، باقی گذاشتیم:

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِۦ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

«آرامش بر الیاسین باد!»

سَلَٰمٌ عَلَىٰ إِلۡ يَاسِينَ

چنین نیکی‌کنندگان را بازپرداخت می‌کنیم.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

او از فرمان‌برداران باورمند ما بود.

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

و لوط بی‌گمان از فرستادگان بود، آنگاه که او و کسانش را، همه را، نجات دادیم، مگر پیرزنی از درنگ‌کنندگان؛ سپس دیگران را ویران کردیم.

وَإِنَّ لُوطٗا لَّمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ إِذۡ نَجَّيۡنَٰهُۥ وَأَهۡلَهُۥ أَجۡمَعِينَ إِلَّا عَجُوزٗا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

آیا پس خرد نمی‌ورزید؟

أَفَلَا تَعۡقِلُونَ

و یونس بی‌گمان از فرستادگان بود، آنگاه که به ناو بارگیری‌شده گریخت؛ در قرعه‌کشی شرکت کرد و از کسانی بود که رد شدند؛ ماهی او را بلعید در حالی که سرزنش‌پذیر بود.

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ إِذۡ أَبَقَ إِلَى ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُدۡحَضِينَ فَٱلۡتَقَمَهُ ٱلۡحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٞ

اگر از کسانی نبود که شکوه او را می‌سرایند، همانا همهٔ آن مدت را در شکمش به سر می‌برد، تا روزی که برانگیخته خواهند شد.

فَلَوۡلَا أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُسَبِّحِينَ لَلَبِثَ فِي بَطۡنِهِۦ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ

ما او را بر زمینی برهنه افکندیم، در حالی که رنجور بود،

۞ فَنَبَذۡنَٰهُۥ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٞ

و بر او گیاهی پنبه‌مانند رویاندیم.

وَأَنۢبَتۡنَا عَلَيۡهِۦ شَجَرَةٗ مِّن يَقۡطِينٖ

و او را به سوی صد هزار، یا بیشتر، فرستادیم،

وَأَرۡسَلۡنَٰهُۥ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلۡفٍ أَوۡ يَزِيدُونَ

و باور آوردند؛ آنگاه ما آنان را برای زمانی بهره‌مند گذاشتیم.

فَـَٔامَنُواْ فَمَتَّعۡنَٰهُمُۥ إِلَىٰ حِينٖ

پس از آنان نظر بخواه: آیا سرپرست تو را دخترانی می‌بود و آنان را پسرانی؟

فَٱسۡتَفۡتِهِمُۥ أَلِرَبِّكَ ٱلۡبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلۡبَنُونَ

یا ما کارگزاران مؤنث را آفریدیم، و آنان گواه می‌بودند؟

أَمۡ خَلَقۡنَا ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثٗا وَهُمُۥ شَٰهِدُونَ

آیا چنین نیست: بی‌گمان از جعل خود می‌گویند: «خدا زاده است»؛ و بی‌گمان دروغ‌گویند.

أَلَا إِنَّهُمُۥ مِنۡ إِفۡكِهِمُۥ لَيَقُولُونَ وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمُۥ لَكَٰذِبُونَ

آیا او دختران را بر پسران برمی‌گزید؟

أَصۡطَفَى ٱلۡبَنَاتِ عَلَى ٱلۡبَنِينَ

چگونه داوری می‌کنید؟

كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ

پس به یاد نمی‌آورید؟

أَفَلَا تَذَّكَّرُونَ

یا سلطه‌ای آشکار دارید؟ پس نوشتهٔ خود را بیاورید، اگر راست‌گویید.

أَمۡ لَكُمُۥ سُلۡطَٰنٞ مُّبِينٞ فَأۡتُواْ بِكِتَٰبِكُمُۥ إِن كُنتُمُۥ صَٰدِقِينَ

و نهانیان به‌خوبی می‌دانند که بی‌گمان از آورده‌شدگان خواهند بود —

وَلَقَدۡ عَلِمَتِ ٱلۡجِنَّةُ إِنَّهُمُۥ لَمُحۡضَرُونَ

شکوه بر خدا باد، بالاتر از آنچه توصیف می‌کنند!

سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ

مگر فرمان‌برداران پالودهٔ خدا.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلِصِينَ

نه شما، و نه آنچه از آن فرمان می‌برید، نخواهید توانست کسی را علیه او بیازمایید، مگر کسی که مقرر شده است در کوره بسوزد.

فَإِنَّكُمُۥ وَمَا تَعۡبُدُونَ مَا أَنتُمُۥ عَلَيۡهِۦ بِفَٰتِنِينَ إِلَّا مَنۡ هُوَ صَالِ ٱلۡجَحِيمِ

«هیچ‌یک از ما نیست مگر آنکه جایی معلوم دارد،

وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُۥ مَقَامٞ مَّعۡلُومٞ

و ما بی‌گمان همان ایستادگان در ردیف‌هاییم، و ما بی‌گمان همان کسانیم که شکوه او را می‌سرایند.»

وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلصَّآفُّونَ وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡمُسَبِّحُونَ

و بی‌گمان می‌گفتند: «اگر ما یادآوری‌ای از پیشینیان داشتیم، از فرمان‌برداران پالودهٔ خدا بودیم.»

وَإِن كَانُواْ لَيَقُولُونَ لَوۡ أَنَّ عِندَنَا ذِكۡرٗا مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلِصِينَ

به‌زودی خواهند دانست.

فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ

و سخن ما دربارهٔ فرمان‌برداران فرستادهٔ ما همانا پیشین است: ایشانند یاری‌شدگان، و سپاه ما بی‌گمان پیروزمند است.

وَلَقَدۡ سَبَقَتۡ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلۡمُرۡسَلِينَ إِنَّهُمُۥ لَهُمُ ٱلۡمَنصُورُونَ وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ

پس تا زمانی از آنان روی بگردان،

فَتَوَلَّ عَنۡهُمُۥ حَتَّىٰ حِينٖ

و آنان را زیر نظر بگیر: به‌زودی روشن خواهند دید.

وَأَبۡصِرۡهُمُۥ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ

آیا پس کیفر ما را شتاب می‌جویند؟

أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ

چون در عرصهٔ آنان فرود خواهد آمد، چه صبح شومی است برای کسانی که هشدار داده شدند!

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمُۥ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلۡمُنذَرِينَ

و تا زمانی از آنان روی بگردان،

وَتَوَلَّ عَنۡهُمُۥ حَتَّىٰ حِينٖ

و زیر نظر بگیر: به‌زودی روشن خواهند دید.

وَأَبۡصِرۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ

شکوه بر سرپرست تو باد، سرپرست نیرو، بالاتر از آنچه توصیف می‌کنند!

سُبۡحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلۡعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ

و آرامش بر فرستادگان باد!

وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلۡمُرۡسَلِينَ

و ستایش از آنِ خدا است، سرپرستِ همهٔ هستی‌ها!

وَٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ