At-Tawba التوبة
God Suffices Me حسبي الله
The section and its links
The example of the peoples before, then the messenger's people (7, then 8-9)
What was shown before: The list of the peoples of 7 returns here (9:70). 7
مفاصاحساب، از سوی خدا و فرستادهٔ او، نسبت به آن انبازگیرندگانی که با آنان پیمانی بسته بودید.
بَرَآءَةٞ مِّنَ اَ۬للَّهِ وَرَسُولِهِۦٓ إِلَى اَ۬لَّذِينَ عَٰهَدتُّم مِّنَ اَ۬لۡمُشۡرِكِينَ
پس چهار ماه در زمین آزادانه رفت‌وآمد کنید،
فَسِيحُواْ فِي اِ۬لۡأَرۡضِ أَرۡبَعَةَ أَشۡهُرٖ
و بدانید که شما خدا را ناتوان نخواهید ساخت، و اینکه خدا انکارکنندگان را رسوا می‌کند.
وَاَعۡلَمُوٓاْ أَنَّكُمۡ غَيۡرُ مُعۡجِزِي اِ۬للَّهِ وَأَنَّ اَ۬للَّهَ مُخۡزِي اِ۬لۡكٰ۪فِرِينَ
و اعلامی از خدا و فرستادهٔ او به انسان‌ها، در روز همگرایی بزرگ حج: خدا از انبازگیرندگان رها است، و فرستادهٔ او نیز.
وَأَذَٰنٞ مِّنَ اَ۬للَّهِ وَرَسُولِهِۦٓ إِلَى اَ۬لنّ۪اسِ يَوۡمَ اَ۬لۡحَجِّ اِ۬لۡأَكۡبَرِ أَنَّ اَ۬للَّهَ بَرِيٓءٞ مِّنَ اَ۬لۡمُشۡرِكِينَ وَرَسُولُهُۥۚ
پس اگر بازگردید، آن برای شما بهتر است؛
فَإِن تُبۡتُمۡ فَهۡوَ خَيۡرٞ لَّكُمۡۖ
اما اگر پشت کنید، بدانید که شما خدا را ناتوان نخواهید ساخت.
وَإِن تَوَلَّيۡتُمۡ فَاَعۡلَمُوٓاْ أَنَّكُمۡ غَيۡرُ مُعۡجِزِي اِ۬للَّهِۗ
و به انکارکنندگان کیفری دردناک مژده بده — مگر آن انبازگیرندگانی که با آنان پیمان بستید، سپس در هیچ چیز به شما کم نگذاشتند و کسی را علیه شما پشتیبانی نکردند: پیمانشان را تا زمان مقررش برای آنان کامل کنید،
وَبَشِّرِ اِ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ إِلَّا اَ۬لَّذِينَ عَٰهَدتُّم مِّنَ اَ۬لۡمُشۡرِكِينَ ثُمَّ لَمۡ يَنقُصُوكُمۡ شَيۡـٔٗا وَلَمۡ يُظَٰهِرُواْ عَلَيۡكُمۡ أَحَدٗا فَأَتِمُّوٓاْ إِلَيۡهِمۡ عَهۡدَهُمۡ إِلَىٰ مُدَّتِهِمۡۚ
زیرا خدا محتاطان را دوست دارد.
إِنَّ اَ۬للَّهَ يُحِبُّ اُ۬لۡمُتَّقِينَ
چون ماه‌های مصون از تعرّض به پایان رسید، انبازگیرندگان را هر کجا یافتید بکشید؛ آنان را بگیرید، محاصره کنید، و برای آنان در هر دیده‌گاهی بایستید.
فَإِذَا اَ۪نسَلَخَ اَ۬لۡأَشۡهُرُ اُ۬لۡحُرُمُ فَاَقۡتُلُواْ اُ۬لۡمُشۡرِكِينَ حَيۡثُ وَجَدتُّمُوهُمۡ وَخُذُوهُمۡ وَاَحۡصُرُوهُمۡ وَاَقۡعُدُواْ لَهُمۡ كُلَّ مَرۡصَدٖۚ
اما اگر بازگردند، تماس را پابرجا نگه دارند و گشاده‌دستی ناب بدهند، آنگاه راه را بر آنان آزاد بگذارید،
فَإِن تَابُواْ وَأَقَامُواْ اُ۬لصَّلَوٰةَ وَءَاتَوُاْ اُ۬لزَّكَوٰةَ فَخَلُّواْ سَبِيلَهُمۡۚ
زیرا خدا بسیار بخشاینده و مهربان است.
إِنَّ اَ۬للَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
و اگر یکی از انبازگیرندگان از تو پناه بخواهد، به او پناه بده، تا کلام خدا را بشنود، سپس او را به جای امنش برسان.
وَإِنۡ أَحَدٞ مِّنَ اَ۬لۡمُشۡرِكِينَ اَ۪سۡتَجَارَكَ فَأَجِرۡهُ حَتَّىٰ يَسۡمَعَ كَلَٰمَ اَ۬للَّهِ ثُمَّ أَبۡلِغۡهُ مَأۡمَنَهُۥۚ
این از آن روست که آنان قومی‌اند که نمی‌دانند.
ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَعۡلَمُونَ
چگونه برای انبازگیرندگان پیمانی نزد خدا و نزد فرستادهٔ او باشد — مگر کسانی که با آنان نزد جای پیشانی بر خاک نهادنِ مصون از تعرّض پیمان بستید؟ تا زمانی که نسبت به شما راست می‌ایستند، نسبت به آنان راست بایستید،
كَيۡفَ يَكُونُ لِلۡمُشۡرِكِينَ عَهۡدٌ عِندَ اَ۬للَّهِ وَعِندَ رَسُولِهِۦٓ إِلَّا اَ۬لَّذِينَ عَٰهَدتُّمۡ عِندَ اَ۬لۡمَسۡجِدِ اِ۬لۡحَرَامِۖ فَمَا اَ۪سۡتَقَٰمُواْ لَكُمۡ فَاَسۡتَقِيمُواْ لَهُمۡۚ
زیرا خدا محتاطان را دوست دارد.
إِنَّ اَ۬للَّهَ يُحِبُّ اُ۬لۡمُتَّقِينَ
پس چگونه؟ اگر بر شما غلبه می‌یافتند، در حق شما نه پیوند خویشاوندی را رعایت می‌کردند و نه ضمانتی را.
كَيۡفَ وَإِن يَظۡهَرُواْ عَلَيۡكُمۡ لَا يَرۡقُبُواْ فِيكُمۡ إِلّٗا وَلَا ذِمَّةٗۚ
با دهان‌هایشان شما را خشنود می‌کنند، در حالی که هسته‌هایشان سر باز می‌زنند؛ و بیشترشان تجاوزگران‌اند.
يُرۡضُونَكُم بِأَفۡوَٰهِهِمۡ وَتَأۡبَىٰ قُلُوبُهُمۡ وَأَكۡثَرُهُمۡ فَٰسِقُونَ
با نشانه‌های خدا بهایی ناچیز خریدند، و راه او را بستند.
۞ اَ۪شۡتَرَوۡاْ بِـَٔايَٰتِ اِ۬للَّهِ ثَمَنٗا قَلِيلٗا فَصَدُّواْ عَن سَبِيلِهِۦٓۚ
چه بد است آنچه می‌کردند!
إِنَّهُمۡ سَآءَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
در حق باورمندی نه پیوند خویشاوندی را رعایت می‌کنند و نه ضمانتی را.
لَا يَرۡقُبُونَ فِي مُؤۡمِنٍ إِلّٗا وَلَا ذِمَّةٗۚ
و اینانند پرخاشگران.
وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ اُ۬لۡمُعۡتَدُونَ
اگر بازگردند، تماس را پابرجا نگه دارند و گشاده‌دستی ناب بدهند، آنگاه آنان برادران شما در قانون‌اند.
فَإِن تَابُواْ وَأَقَامُواْ اُ۬لصَّلَوٰةَ وَءَاتَوُاْ اُ۬لزَّكَوٰةَ فَإِخۡوَٰنُكُمۡ فِي اِ۬لدِّينِۗ
و ما نشانه‌ها را برای قومی که می‌داند تفصیل می‌دهیم.
وَنُفَصِّلُ اُ۬لۡأٓيَٰتِ لِقَوۡمٖ يَعۡلَمُونَ
اما اگر پس از پیمانشان سوگندهای خود را نقض کنند، و به قانون شما حمله کنند، آنگاه با پیشوایان انکار بجنگید،
وَإِن نَّكَثُوٓاْ أَيۡمَٰنَهُم مِّنۢ بَعۡدِ عَهۡدِهِمۡ وَطَعَنُواْ فِي دِينِكُمۡ فَقَٰتِلُوٓاْ أَى۪مَّةَ اَ۬لۡكُفۡرِ
زیرا سوگندهای معتبر ندارند — شاید دست بکشند.
إِنَّهُمۡ لَآ أَيۡمَٰنَ لَهُمۡ لَعَلَّهُمۡ يَنتَهُونَ
پس آیا با قومی که سوگندهای خود را نقض کرده، آهنگ اخراج فرستاده کرده، و نخستین بار به شما حمله کرده است نخواهید جنگید؟ آیا از آنان بیم دارید؟
أَلَا تُقَٰتِلُونَ قَوۡمٗا نَّكَثُوٓاْ أَيۡمَٰنَهُمۡ وَهَمُّواْ بِإِخۡرَاجِ اِ۬لرَّسُولِ وَهُم بَدَءُوكُمۡ أَوَّلَ مَرَّةٍۚ أَتَخۡشَوۡنَهُمۡۚ
خدا سزاوارتر است که از او بیم داشته باشید، اگر باورمندید.
فَاَللَّهُ أَحَقُّ أَن تَخۡشَوۡهُ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ
با آنان بجنگید: خدا آنان را به دست‌های شما کیفر خواهد داد، رسوایشان خواهد کرد، شما را بر آنان یاری خواهد رساند، سینه‌های قومی باورمند را شفا خواهد داد، و شور خشم را از هسته‌هایشان خواهد برد.
قَٰتِلُوهُمۡ يُعَذِّبۡهُمُ اُ۬للَّهُ بِأَيۡدِيكُمۡ وَيُخۡزِهِمۡ وَيَنصُرۡكُمۡ عَلَيۡهِمۡ وَيَشۡفِ صُدُورَ قَوۡمٖ مُّؤۡمِنِينَ وَيُذۡهِبۡ غَيۡظَ قُلُوبِهِمۡۗ
و خدا با لطف به سوی هر که او را پسند افتد بازمی‌گردد.
وَيَتُوبُ اُ۬للَّهُ عَلَىٰ مَن يَشَآءُۗ
و خدا همه‌چیزدان و فرزانه است.
وَاَللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
یا پنداشتید که رها گذاشته می‌شدید، بی‌آنکه خدا هنوز کسانی از شما را که مبارزه کردند و غیر از خدا، فرستادهٔ او و باورمندان هیچ محرمی نگرفتند تمیز داده باشد؟
أَمۡ حَسِبۡتُمۡ أَن تُتۡرَكُواْ وَلَمَّا يَعۡلَمِ اِ۬للَّهُ اُ۬لَّذِينَ جَٰهَدُواْ مِنكُمۡ وَلَمۡ يَتَّخِذُواْ مِن دُونِ اِ۬للَّهِ وَلَا رَسُولِهِۦ وَلَا اَ۬لۡمُؤۡمِنِينَ وَلِيجَةٗۚ
و خدا بر آنچه می‌کنید باخبر است.
وَاَللَّهُ خَبِيرُۢ بِمَا تَعۡمَلُونَ
انبازگیرندگان را نشاید که جای‌های پیشانی بر خاک نهادنِ خدا را آباد کنند، در حالی که بر ضد خود به انکار گواهی می‌دهند.
مَا كَانَ لِلۡمُشۡرِكِينَ أَن يَعۡمُرُواْ مَسۡجِدَ اَ۬للَّهِ شَٰهِدِينَ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِم بِالۡكُفۡرِۚ
اینانند که کردارهایشان فروریخته است، و در آتش جاودانه می‌مانند.
أُوْلَٰٓئِكَ حَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡ وَفِي اِ۬لنّ۪ارِ هُمۡ خَٰلِدُونَ
جای‌های پیشانی بر خاک نهادنِ خدا را تنها کسی آباد می‌کند که به خدا و روز واپسین باور آورده، تماس را پابرجا نگه داشته، گشاده‌دستی ناب داده، و تنها از خدا بیم داشته است — اینان، ممکن است از راهنمایی‌پذیرندگان باشند.
إِنَّمَا يَعۡمُرُ مَسَٰجِدَ اَ۬للَّهِ مَنۡ ءَامَنَ بِاللَّهِ وَاَلۡيَوۡمِ اِ۬لۡأٓخِرِ وَأَقَامَ اَ۬لصَّلَوٰةَ وَءَاتَى اَ۬لزَّكَوٰةَ وَلَمۡ يَخۡشَ إِلَّا اَ۬للَّهَۖ فَعَسَىٰٓ أُوْلَٰٓئِكَ أَن يَكُونُواْ مِنَ اَ۬لۡمُهۡتَدِينَ
آیا آب‌رسانی به کسانی که حج می‌کنند و آباد کردن جای پیشانی بر خاک نهادنِ مصون از تعرّض را همانند کسی ساخته‌اید که به خدا و روز واپسین باور آورده و در راه خدا مبارزه کرده است؟
۞ أَجَعَلۡتُمۡ سِقَايَةَ اَ۬لۡحَآجِّ وَعِمَارَةَ اَ۬لۡمَسۡجِدِ اِ۬لۡحَرَامِ كَمَنۡ ءَامَنَ بِاللَّهِ وَاَلۡيَوۡمِ اِ۬لۡأٓخِرِ وَجَٰهَدَ فِي سَبِيلِ اِ۬للَّهِۚ
نزد خدا برابر نیستند.
لَا يَسۡتَوُۥنَ عِندَ اَ۬للَّهِۗ
و خدا قوم ستمگر را راه نمی‌نماید.
وَاَللَّهُ لَا يَهۡدِي اِ۬لۡقَوۡمَ اَ۬لظَّٰلِمِينَ
کسانی که باور آوردند، مهاجرت کردند و در راه خدا با دارایی‌ها و خویشتن خود مبارزه کردند، نزد خدا درجه‌ای سترگ‌تر دارند،
اَ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَٰهَدُواْ فِي سَبِيلِ اِ۬للَّهِ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡ أَعۡظَمُ دَرَجَةً عِندَ اَ۬للَّهِۚ
و اینانند ظفرمندان.
وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ اُ۬لۡفَآئِزُونَ
سرپرستشان آنان را مژده می‌دهد: مهری از سوی خود، رضایت، و باغ‌هایی که در آن دهشی پایدار خواهند داشت، تا در آن جاودانه بمانند، همیشه؛
يُبَشِّرُهُمۡ رَبُّهُم بِرَحۡمَةٖ مِّنۡهُ وَرِضۡوَٰنٖ وَجَنَّٰتٖ لَّهُمۡ فِيهَا نَعِيمٞ مُّقِيمٌ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًاۚ
زیرا نزد خدا پاداشی سترگ است.
إِنَّ اَ۬للَّهَ عِندَهُۥٓ أَجۡرٌ عَظِيمٞ
ای کسانی که باور آوردید! پدران و برادران خود را متحد مگیرید، اگر انکار را بیش از باور دوست دارند.
يَٰٓأَيُّهَا اَ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَتَّخِذُوٓاْ ءَابَآءَكُمۡ وَإِخۡوَٰنَكُمۡ أَوۡلِيَآءَ ا۪نِ اِ۪سۡتَحَبُّواْ اُ۬لۡكُفۡرَ عَلَى اَ۬لۡإِيمَٰنِۚ
و هر که از شما آنان را متحد گیرد، اینانند ستمگران.
وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمۡ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ اُ۬لظَّٰلِمُونَ
بگو: «اگر پدرانتان، پسرانتان، برادرانتان، همسرانتان، اطرافیانتان، دارایی‌هایی که کسب کرده‌اید، تجارتی که از کسادش بیم دارید، و سکونتگاه‌هایی که از آن‌ها خشنودید، نزد شما از خدا، از فرستادهٔ او، و از مبارزه در راه او دوست‌داشتنی‌ترند، آنگاه چشم‌به‌راه بمانید، تا خدا دستور خود را بیاورد.»
قُلۡ إِن كَانَ ءَابَآؤُكُمۡ وَأَبۡنَآؤُكُمۡ وَإِخۡوَٰنُكُمۡ وَأَزۡوَٰجُكُمۡ وَعَشِيرَتُكُمۡ وَأَمۡوَٰلٌ اِ۪قۡتَرَفۡتُمُوهَا وَتِجَٰرَةٞ تَخۡشَوۡنَ كَسَادَهَا وَمَسَٰكِنُ تَرۡضَوۡنَهَآ أَحَبَّ إِلَيۡكُم مِّنَ اَ۬للَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَجِهَادٖ فِي سَبِيلِهِۦ فَتَرَبَّصُواْ حَتَّىٰ يَأۡتِيَ اَ۬للَّهُ بِأَمۡرِهِۦۗ
و خدا قوم تجاوزگران را راه نمی‌نماید.
وَاَللَّهُ لَا يَهۡدِي اِ۬لۡقَوۡمَ اَ۬لۡفَٰسِقِينَ
خدا شما را همانا در جایگاه‌های بسیار، و در روز حنین، یاری رساند، آنگاه که فراوانی‌تان شما را خیره کرد، اما سودی به شما نرساند، و زمین، با همهٔ گستردگی‌اش، بر شما تنگ شد؛ سپس پشت کردید، گریزان.
لَقَدۡ نَصَرَكُمُ اُ۬للَّهُ فِي مَوَاطِنَ كَثِيرَةٖ وَيَوۡمَ حُنَيۡنٍ إِذۡ أَعۡجَبَتۡكُمۡ كَثۡرَتُكُمۡ فَلَمۡ تُغۡنِ عَنكُمۡ شَيۡـٔٗا وَضَاقَتۡ عَلَيۡكُمُ اُ۬لۡأَرۡضُ بِمَا رَحُبَت ثُّمَّ وَلَّيۡتُم مُّدۡبِرِينَ
سپس خدا آرامش خود را بر فرستادهٔ خود و بر باورمندان فرود آورد، و سپاه‌هایی که نمی‌دیدید فرود آورد، و کسانی را که انکار کرده بودند کیفر داد.
ثُمَّ أَنزَلَ اَ۬للَّهُ سَكِينَتَهُۥ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ وَعَلَى اَ۬لۡمُؤۡمِنِينَ وَأَنزَلَ جُنُودٗا لَّمۡ تَرَوۡهَا وَعَذَّبَ اَ۬لَّذِينَ كَفَرُواْۚ
و این است بازپرداخت انکارکنندگان.
وَذَٰلِكَ جَزَآءُ اُ۬لۡكٰ۪فِرِينَ
سپس خدا پس از آن با لطف به سوی هر که او را پسند افتد بازمی‌گردد.
ثُمَّ يَتُوبُ اُ۬للَّهُ مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ عَلَىٰ مَن يَشَآءُۗ
و خدا بسیار بخشاینده و مهربان است.
وَاَللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
ای کسانی که باور آوردید! انبازگیرندگان تنها ناپاکی‌اند: پس پس از این سال دیگر به جای پیشانی بر خاک نهادنِ مصون از تعرّض نزدیک نشوند.
۞ يَٰٓأَيُّهَا اَ۬لَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِنَّمَا اَ۬لۡمُشۡرِكُونَ نَجَسٞ فَلَا يَقۡرَبُواْ اُ۬لۡمَسۡجِدَ اَ۬لۡحَرَامَ بَعۡدَ عَامِهِمۡ هَٰذَاۚ
و اگر از تنگنا می‌ترسید، خدا شما را از عنایت خود توانگر خواهد کرد، اگر او را پسند افتد،
وَإِنۡ خِفۡتُمۡ عَيۡلَةٗ فَسَوۡفَ يُغۡنِيكُمُ اُ۬للَّهُ مِن فَضۡلِهِۦٓ إِن شَآءَۚ
زیرا خدا همه‌چیزدان و فرزانه است.
ا۪نَّ اَ۬للَّهَ عَلِيمٌ حَكِيمٞ
با کسانی بجنگید که نه به خدا و نه به روز واپسین باور می‌آورند، آنچه را خدا و فرستادهٔ او ممنوع کرده‌اند ممنوع نمی‌انگارند، و خود را با قانون حقیقت منطبق نمی‌سازند، از میان کسانی که نوشتار به آنان داده شده است — تا آنکه غرامت جنگی را، با دست خود، در حالی که خوارشده‌اند، بپردازند.
قَٰتِلُواْ اُ۬لَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِاللَّهِ وَلَا بِالۡيَوۡمِ اِ۬لۡأٓخِرِ وَلَا يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ اَ۬للَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَلَا يَدِينُونَ دِينَ اَ۬لۡحَقِّ مِنَ اَ۬لَّذِينَ أُوتُواْ اُ۬لۡكِتَٰبَ حَتَّىٰ يُعۡطُواْ اُ۬لۡجِزۡيَةَ عَن يَدٖ وَهُمۡ صَٰغِرُونَ
و بازگرایان گفتند: «عزیر پسر خدا است»؛
وَقَالَتِ اِ۬لۡيَهُودُ عُزَيۡرُ اُ۪بۡنُ اُ۬للَّهِ
و یاری‌رسانان گفتند: «مسیح پسر خدا است.»
وَقَالَتِ اِ۬لنَّصَٰرَى اَ۬لۡمَسِيحُ اُ۪بۡنُ اُ۬للَّهِۖ
این است سخنشان، از دهان‌هایشان؛ آنان سخن کسانی را که پیش از آنان انکار کرده بودند تقلید می‌کنند.
ذَٰلِكَ قَوۡلُهُم بِأَفۡوَٰهِهِمۡۖ يُضَٰهُونَ قَوۡلَ اَ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ مِن قَبۡلُۚ
خدا با آنان بجنگد!
قَٰتَلَهُمُ اُ۬للَّهُۚ
پس چگونه به بیراهه برده می‌شوند؟
أَنّۭيٰ يُؤۡفَكُونَ
فرهیختگان خود و حرمت‌یافتگان خود را، غیر از خدا، و مسیح پسر مریم را، سروران گرفتند،
اَ۪تَّخَذُوٓاْ أَحۡبَارَهُمۡ وَرُهۡبَٰنَهُمۡ أَرۡبَابٗا مِّن دُونِ اِ۬للَّهِ وَاَلۡمَسِيحَ اَ۪بۡنَ مَرۡيَمَ
حال آنکه به آنان تنها دستور داده شده بود که از ایزدی یگانه فرمان ببرند.
وَمَآ أُمِرُوٓاْ إِلَّا لِيَعۡبُدُوٓاْ إِلَٰهٗا وَٰحِدٗاۖ
هیچ ایزدی نیست مگر او.
لَّآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۚ
شکوه بر او باد، بالاتر از آنچه با او انباز می‌گیرند!
سُبۡحَٰنَهُۥ عَمَّا يُشۡرِكُونَ
می‌خواهند نور خدا را با دهان‌هایشان خاموش کنند، اما خدا همه چیز را رد می‌کند، مگر کامل کردن نور خود، هرچند انکارکنندگان بیزار باشند.
يُرِيدُونَ أَن يُطۡفِـُٔواْ نُورَ اَ۬للَّهِ بِأَفۡوَٰهِهِمۡ وَيَأۡبَى اَ۬للَّهُ إِلَّآ أَن يُتِمَّ نُورَهُۥ وَلَوۡ كَرِهَ اَ۬لۡكَٰفِرُونَ
اوست که فرستادهٔ خود را با راهنمایی و قانون حقیقت فرستاد، تا آن را بر هر قانونی چیره گرداند، هرچند انبازگیرندگان بیزار باشند.
هُوَ اَ۬لَّذِيٓ أَرۡسَلَ رَسُولَهُۥ بِالۡهُدَىٰ وَدِينِ اِ۬لۡحَقِّ لِيُظۡهِرَهُۥ عَلَى اَ۬لدِّينِ كُلِّهِۦ وَلَوۡ كَرِهَ اَ۬لۡمُشۡرِكُونَ
ای کسانی که باور آوردید! بسیاری از فرهیختگان و حرمت‌یافتگان بی‌گمان دارایی‌های مردم را به باطل می‌بلعند، و راه خدا را می‌بندند.
۞ يَٰٓأَيُّهَا اَ۬لَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِنَّ كَثِيرٗا مِّنَ اَ۬لۡأَحۡب۪ارِ وَاَلرُّهۡبَانِ لَيَأۡكُلُونَ أَمۡوَٰلَ اَ۬لنّ۪اسِ بِالۡبَٰطِلِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اِ۬للَّهِۗ
و کسانی که زر و سیم را گنج می‌کنند و آن را در راه خدا هزینه نمی‌کنند — به آنان کیفری دردناک مژده بده،
وَاَلَّذِينَ يَكۡنِزُونَ اَ۬لذَّهَبَ وَاَلۡفِضَّةَ وَلَا يُنفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اِ۬للَّهِ فَبَشِّرۡهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٖ
روزی که آنان در آتش جهنم گرم خواهند شد و پیشانی‌ها، پهلوها و پشت‌هایشان به آن داغ خواهد شد: «این است آنچه برای خود گنج کردید؛ پس آنچه را گنج می‌کردید بچشید!»
يَوۡمَ يُحۡمَىٰ عَلَيۡهَا فِي ن۪ارِ جَهَنَّمَ فَتُكۡوَىٰ بِهَا جِبَاهُهُمۡ وَجُنُوبُهُمۡ وَظُهُورُهُمۡۖ هَٰذَا مَا كَنَزۡتُمۡ لِأَنفُسِكُمۡ فَذُوقُواْ مَا كُنتُمۡ تَكۡنِزُونَ
شمار ماه‌ها نزد خدا همانا دوازده ماه است، در ضابطهٔ خدا، از روزی که آسمان‌ها و زمین را آفرید؛
إِنَّ عِدَّةَ اَ۬لشُّهُورِ عِندَ اَ۬للَّهِ اِ۪ثۡنَا عَشَرَ شَهۡرٗا فِي كِتَٰبِ اِ۬للَّهِ يَوۡمَ خَلَقَ اَ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَاَلۡأَرۡضَ
چهار تای آن‌ها مصون از تعرّض‌اند.
مِنۡهَآ أَرۡبَعَةٌ حُرُمٞۚ
این است قانون راست.
ذَٰلِكَ اَ۬لدِّينُ اُ۬لۡقَيِّمُۚ
پس در آن‌ها بر خود ستم نکنید.
فَلَا تَظۡلِمُواْ فِيهِنَّ أَنفُسَكُمۡۚ
و با انبازگیرندگان در همهٔ ماه‌ها بجنگید، چنان‌که آنان در همهٔ ماه‌ها با شما می‌جنگند،
وَقَٰتِلُواْ اُ۬لۡمُشۡرِكِينَ كَآفَّةٗ كَمَا يُقَٰتِلُونَكُمۡ كَآفَّةٗۚ
و بدانید که خدا با محتاطان است.
وَاَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ اَ۬للَّهَ مَعَ اَ۬لۡمُتَّقِينَ
تعویق تنها افزایشی در انکار است: انکارکنندگان با آن گمراه می‌کنند؛ آن را یک سال تقویمی روا می‌کنند و یک سال تقویمی مصون از تعرّض می‌سازند، تا شمار آنچه را خدا مصون از تعرّض ساخته است پایمال کنند، و بدین‌سان آنچه را خدا مصون از تعرّض ساخته است روا سازند.
إِنَّمَا اَ۬لنَّسِيٓءُ زِيَادَةٞ فِي اِ۬لۡكُفۡرِۖ يَضِلُّ بِهِ اِ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ يُحِلُّونَهُۥ عَامٗا وَيُحَرِّمُونَهُۥ عَامٗا لِّيُوَاطِـُٔواْ عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اَ۬للَّهُ فَيُحِلُّواْ مَا حَرَّمَ اَ۬للَّهُۚ
بدیِ کردارهایشان برای آنان آراسته شده است.
زُيِّنَ لَهُمۡ سُوٓءُ اَ۬عۡمَٰلِهِمۡۗ
و خدا قومی را که انکار می‌کند راه نمی‌نماید.
وَاَللَّهُ لَا يَهۡدِي اِ۬لۡقَوۡمَ اَ۬لۡكٰ۪فِرِينَ
ای کسانی که باور آوردید! شما را چه می‌شود که چون به شما گفته شود: «در راه خدا بسیج شوید»، به سوی زمین سنگین می‌شوید؟
يَٰٓأَيُّهَا اَ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ مَا لَكُمۡ إِذَا قِيلَ لَكُمُ اُ۪نفِرُواْ فِي سَبِيلِ اِ۬للَّهِ اِ۪ثَّاقَلۡتُمۡ إِلَى اَ۬لۡأَرۡضِۚ
آیا به‌جای زندگی واپسین از زندگی نزدیک خشنود شده‌اید؟
أَرَضِيتُم بِالۡحَيَوٰةِ اِ۬لدُّنۡيۭا مِنَ اَ۬لۡأٓخِرَةِۚ
بهرهٔ زندگی نزدیک، در برابر زندگی واپسین، تنها اندکی است.
فَمَا مَتَٰعُ اُ۬لۡحَيَوٰةِ اِ۬لدُّنۡيۭا فِي اِ۬لۡأٓخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ
اگر بسیج نشوید، شما را به کیفری دردناک کیفر خواهد داد، و قومی دیگر را جایگزین شما خواهد کرد، بی‌آنکه شما به او هیچ آسیبی برسانید.
إِلَّا تَنفِرُواْ يُعَذِّبۡكُمۡ عَذَابًا أَلِيمٗا وَيَسۡتَبۡدِلۡ قَوۡمًا غَيۡرَكُمۡ وَلَا تَضُرُّوهُ شَيۡـٔٗاۗ
و خدا بر هر چیز توانا است.
وَاَللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٌ
اگر او را یاری نرسانید، خدا پیش‌تر او را یاری رساند، آنگاه که انکارکنندگان او را اخراج کردند، او دومین از دو تن، آنگاه که هر دو در غار بودند، آنگاه که به همراه خود می‌گفت: «اندوهگین مباش، خدا همانا با ما است.»
۞ إِلَّا تَنصُرُوهُ فَقَدۡ نَصَرَهُ اُ۬للَّهُ إِذۡ أَخۡرَجَهُ اُ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ ثَانِيَ اَ۪ثۡنَيۡنِ إِذۡ هُمَا فِي اِ۬لۡغ۪ارِ إِذۡ يَقُولُ لِصَٰحِبِهِۦ لَا تَحۡزَنۡ إِنَّ اَ۬للَّهَ مَعَنَاۖ
آنگاه خدا آرامش خود را بر او فرود آورد،
فَأَنزَلَ اَ۬للَّهُ سَكِينَتَهُۥ عَلَيۡهِ
و او را با سپاه‌هایی که نمی‌دیدید نیرو بخشید،
وَأَيَّدَهُۥ بِجُنُودٖ لَّمۡ تَرَوۡهَا
و سخن کسانی را که انکار کرده بودند پست‌ترین ساخت،
وَجَعَلَ كَلِمَةَ اَ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ اُ۬لسُّفۡلۭيٰۗ
در حالی که کلام خدا، خود، بالاترین است.
وَكَلِمَةُ اُ۬للَّهِ هِيَ اَ۬لۡعُلۡيۭاۗ
خدا نیرومند و فرزانه است.
وَاَللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
بسیج شوید، سبک یا سنگین، و با دارایی‌ها و خویشتن خود در راه خدا مبارزه کنید.
اِ۪نفِرُواْ خِفَافٗا وَثِقَالٗا وَجَٰهِدُواْ بِأَمۡوَٰلِكُمۡ وَأَنفُسِكُمۡ فِي سَبِيلِ اِ۬للَّهِۚ
این برای شما بهتر است، اگر می‌دانستید.
ذَٰلِكُمۡ خَيۡرٞ لَّكُمۡ إِن كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ
اگر سودی نزدیک و سفری میانه‌رو بود، از تو پیروی می‌کردند؛ اما مسافت بر آنان دراز نمود.
لَوۡ كَانَ عَرَضٗا قَرِيبٗا وَسَفَرٗا قَاصِدٗا لَّاَتَّبَعُوكَ وَلَٰكِنۢ بَعُدَتۡ عَلَيۡهِمِ اِ۬لشُّقَّةُۚ
و به خدا سوگند خواهند خورد: «اگر می‌توانستیم، با شما بیرون می‌آمدیم»؛
وَسَيَحۡلِفُونَ بِاللَّهِ لَوِ اِ۪سۡتَطَعۡنَا لَخَرَجۡنَا مَعَكُمۡ
خود را نابود می‌کنند،
يُهۡلِكُونَ أَنفُسَهُمۡ
و خدا می‌داند که آنان بی‌گمان دروغ‌گویند.
وَاَللَّهُ يَعۡلَمُ إِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ
خدا نسبت به تو چشم‌پوشی کند! چرا به آنان این اجازه را دادی، پیش از آنکه راست‌گویان بر تو روشن شوند و دروغ‌گویان را بشناسی؟
عَفَا اَ۬للَّهُ عَنكَ لِمَ أَذِنتَ لَهُمۡ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَكَ اَ۬لَّذِينَ صَدَقُواْ وَتَعۡلَمَ اَ۬لۡكَٰذِبِينَ
کسانی که به خدا و روز واپسین باور دارند، از تو اجازه نمی‌خواهند، چون پای مبارزه با دارایی‌ها و خویشتن‌شان در میان باشد.
لَا يَسۡتَـٔۡذِنُكَ اَ۬لَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِاللَّهِ وَاَلۡيَوۡمِ اِ۬لۡأٓخِرِ أَن يُجَٰهِدُواْ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡۗ
خدا همه‌چیزدانِ محتاطان است.
وَاَللَّهُ عَلِيمُۢ بِالۡمُتَّقِينَ
تنها کسانی از تو اجازه می‌خواهند که نه به خدا و نه به روز واپسین باور می‌آورند، و هسته‌هایشان گرفتار تردید شده است، چنان‌که در تردید خود دودل‌اند.
إِنَّمَا يَسۡتَـٔۡذِنُكَ اَ۬لَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِاللَّهِ وَاَلۡيَوۡمِ اِ۬لۡأٓخِرِ وَاَرۡتَابَتۡ قُلُوبُهُمۡ فَهُمۡ فِي رَيۡبِهِمۡ يَتَرَدَّدُونَ
و اگر می‌خواستند بیرون آیند، برای آن ساز و برگی فراهم می‌کردند؛
۞ وَلَوۡ أَرَادُواْ اُ۬لۡخُرُوجَ لَأَعَدُّواْ لَهُۥ عُدَّةٗ
اما خدا برانگیخته شدن آنان را ناخوش داشت، و آنان را کند ساخت، و به آنان گفته شد: «با نشستگان بنشینید.»
وَلَٰكِن كَرِهَ اَ۬للَّهُ اُ۪نۢبِعَاثَهُمۡ فَثَبَّطَهُمۡ وَقِيلَ اَ۟قۡعُدُواْ مَعَ اَ۬لۡقَٰعِدِينَ
اگر در میان شما بیرون آمده بودند، تنها بر آشفتگی شما می‌افزودند، و در میان شما این سو و آن سو می‌دویدند، می‌کوشیدند شما را به آزمون بسپارند — و در میان شما کسانی هستند که به آنان گوش می‌دهند.
لَوۡ خَرَجُواْ فِيكُم مَّا زَادُوكُمۡ إِلَّا خَبَالٗا وَلَأَاْوۡضَعُواْ خِلَٰلَكُمۡ يَبۡغُونَكُمُ اُ۬لۡفِتۡنَةَ وَفِيكُمۡ سَمَّٰعُونَ لَهُمۡۗ
و خدا همه‌چیزدانِ ستمگران است.
وَاَللَّهُ عَلِيمُۢ بِالظَّٰلِمِينَ
آنان همانا پیش‌تر آزمون جسته بودند، و کارها را برای تو از هر سو وارونه کرده بودند، تا آنکه حقیقت آمد و دستور خدا آشکار شد، به رغم نفرتشان.
لَقَدِ اِ۪بۡتَغَوُاْ اُ۬لۡفِتۡنَةَ مِن قَبۡلُ وَقَلَّبُواْ لَكَ اَ۬لۡأُمُورَ حَتَّىٰ جَآءَ اَ۬لۡحَقُّ وَظَهَرَ أَمۡرُ اُ۬للَّهِ وَهُمۡ كَٰرِهُونَ
و از میان آنان کسی هست که می‌گوید: «به من اجازه بده، و مرا در معرض آزمون مگذار.»
وَمِنۡهُم مَّن يَقُولُ اُ۪ئۡذَن لِّي وَلَا تَفۡتِنِّيٓۚ
آیا پیش‌تر در آزمون نیفتاده‌اند؟
أَلَا فِي اِ۬لۡفِتۡنَةِ سَقَطُواْۗ
و جهنم بی‌گمان انکارکنندگان را احاطه کرده است.
وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةُۢ بِالۡكٰ۪فِرِينَ
اگر نیکی‌ای به تو رخ دهد، بر آنان ناخوشایند است،
إِن تُصِبۡكَ حَسَنَةٞ تَسُؤۡهُمۡۖ
و اگر بداقبالی‌ای به تو رخ دهد، می‌گویند: «ما پیش‌تر احتیاط خود را ورزیده بودیم» — و پشت می‌کنند، شادمان.
وَإِن تُصِبۡكَ مُصِيبَةٞ يَقُولُواْ قَدۡ أَخَذۡنَآ أَمۡرَنَا مِن قَبۡلُ وَيَتَوَلَّواْ وَّهُمۡ فَرِحُونَ
بگو: «هیچ چیز بر ما رخ نخواهد داد، مگر آنچه خدا برای ما مقرر داشته است؛
قُل لَّن يُصِيبَنَآ إِلَّا مَا كَتَبَ اَ۬للَّهُ لَنَا
او متحد ما است.
هُوَ مَوۡلَىٰنَاۚ
و باورمندان باید به خدا وکالت دهند.»
وَعَلَى اَ۬للَّهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ اِ۬لۡمُؤۡمِنُونَ
بگو: «آیا برای ما تنها یکی از دو زیباترین را چشم می‌دارید؟
قُلۡ هَلۡ تَرَبَّصُونَ بِنَآ إِلَّآ إِحۡدَى اَ۬لۡحُسۡنَيَيۡنِۖ
و ما برای شما چشم داریم که خدا کیفری از سوی خود، یا به دست ما، بر شما به وقوع رساند.
وَنَحۡنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمۡ أَن يُصِيبَكُمُ اُ۬للَّهُ بِعَذَابٖ مِّنۡ عِندِهِۦٓ أَوۡ بِأَيۡدِينَاۖ
پس چشم‌به‌راه بمانید،
فَتَرَبَّصُوٓاْ
زیرا ما نیز با شما چشم‌به‌راهیم.»
إِنَّا مَعَكُم مُّتَرَبِّصُونَ
بگو: «از روی میل یا با اکراه هزینه کنید، از شما پذیرفته نخواهد شد،
قُلۡ أَنفِقُواْ طَوۡعًا أَوۡ كَرۡهٗا لَّن يُتَقَبَّلَ مِنكُمۡۖ
زیرا شما قومی از تجاوزگرانید.»
إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ قَوۡمٗا فَٰسِقِينَ
و هیچ چیز آنان را بازنداشت از اینکه هزینه‌هایشان پذیرفته شود، مگر اینکه خدا و فرستادهٔ او را انکار کردند، تنها با تنبلی به تماس می‌آیند، و تنها با اکراه هزینه می‌کنند.
۞ وَمَا مَنَعَهُمۡ أَن تُقۡبَلَ مِنۡهُمۡ نَفَقَٰتُهُمۡ إِلَّآ أَنَّهُمۡ كَفَرُواْ بِاللَّهِ وَبِرَسُولِهِۦ وَلَا يَأۡتُونَ اَ۬لصَّلَوٰةَ إِلَّا وَهُمۡ كُسَالَىٰ وَلَا يُنفِقُونَ إِلَّا وَهُمۡ كَٰرِهُونَ
پس نه دارایی‌هایشان و نه فرزندانشان تو را خیره نکنند.
فَلَا تُعۡجِبۡكَ أَمۡوَٰلُهُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُهُمۡۚ
خدا با آن تنها می‌خواهد آنان را در زندگی نزدیک کیفر دهد، و خویشتن‌شان از آنان بگریزد در حالی که انکار می‌کنند.
إِنَّمَا يُرِيدُ اُ۬للَّهُ لِيُعَذِّبَهُم بِهَا فِي اِ۬لۡحَيَوٰةِ اِ۬لدُّنۡيۭا وَتَزۡهَقَ أَنفُسُهُمۡ وَهُمۡ كَٰفِرُونَ
و به خدا سوگند می‌خورند که آنان بی‌گمان از شمایند، در حالی که از شما نیستند؛ اما مردمی‌اند که جدا می‌ایستند.
وَيَحۡلِفُونَ بِاللَّهِ إِنَّهُمۡ لَمِنكُمۡ وَمَا هُم مِّنكُمۡ وَلَٰكِنَّهُمۡ قَوۡمٞ يَفۡرَقُونَ
اگر پناهگاهی، غارهایی یا سردابی می‌یافتند، افسارگسیخته به سوی آن روی می‌آوردند.
لَوۡ يَجِدُونَ مَلۡجَـًٔا أَوۡ مَغَٰرَٰتٍ أَوۡ مُدَّخَلٗا لَّوَلَّوۡاْ إِلَيۡهِ وَهُمۡ يَجۡمَحُونَ
و از میان آنان کسانی هستند که دربارهٔ دستگیری‌ها با کنایه از تو عیب می‌جویند: اگر از آن به آنان عطا شود، خشنودند؛ و اگر از آن به آنان عطا نشود، ناگاه خشمگین‌اند.
وَمِنۡهُم مَّن يَلۡمِزُكَ فِي اِ۬لصَّدَقَٰتِ فَإِنۡ أُعۡطُواْ مِنۡهَا رَضُواْ وَإِن لَّمۡ يُعۡطَوۡاْ مِنۡهَآ إِذَا هُمۡ يَسۡخَطُونَ
و اگر به‌جای آن از آنچه خدا و فرستادهٔ او به آنان داده بودند خشنود شده بودند، و گفته بودند: «خدا ما را بس است؛ خدا از عنایت خود به ما عطا خواهد کرد، و فرستادهٔ او نیز؛
وَلَوۡ أَنَّهُمۡ رَضُواْ مَآ ءَاتَىٰهُمُ اُ۬للَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَقَالُواْ حَسۡبُنَا اَ۬للَّهُ سَيُؤۡتِينَا اَ۬للَّهُ مِن فَضۡلِهِۦ وَرَسُولُهُۥٓ
زیرا ما با اشتیاق به سوی خدا روی می‌آوریم.»
إِنَّآ إِلَى اَ۬للَّهِ رَٰغِبُونَ
دستگیری‌ها تنها برای بینوایان، تنگ‌دستان، کسانی که به آن‌ها می‌پردازند، کسانی که هسته‌هایشان با باورمندان همبسته شده است، کسانی که زیر بار بدهی‌اند، بدهکارشدگان از هزینه‌ای پیش‌بینی‌نشده، در راه خدا، و مسافر در راه‌مانده است — این تکلیفی از سوی خدا است.
إِنَّمَا اَ۬لصَّدَقَٰتُ لِلۡفُقَرَآءِ وَاَلۡمَسَٰكِينِ وَاَلۡعَٰمِلِينَ عَلَيۡهَا وَاَلۡمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمۡ وَفِي اِ۬لرِّقَابِ وَاَلۡغَٰرِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اِ۬للَّهِ وَاَبۡنِ اِ۬لسَّبِيلِۖ فَرِيضَةٗ مِّنَ اَ۬للَّهِۗ
و خدا همه‌چیزدان و فرزانه است.
وَاَللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٞ
و از میان آنان کسانی هستند که اطلاع‌دهنده را می‌آزارند و می‌گویند: «او همه گوش است.»
۞ وَمِنۡهُمُ اُ۬لَّذِينَ يُؤۡذُونَ اَ۬لنَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٞۚ
بگو: «گوشِ نیکی برای شما: او به خدا باور دارد، به باورمندان اعتبار می‌دهد، و برای کسانی از شما که باور آوردند مهر است.»
قُلۡ أُذُنُ خَيۡرٖ لَّكُمۡ يُؤۡمِنُ بِاللَّهِ وَيُؤۡمِنُ لِلۡمُؤۡمِنِينَ وَرَحۡمَةٞ لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنكُمۡۚ
و کسانی که فرستادهٔ خدا را می‌آزارند، کیفری دردناک خواهند داشت.
وَاَلَّذِينَ يُؤۡذُونَ رَسُولَ اَ۬للَّهِ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ
به خدا برای شما سوگند می‌خورند، تا شما را خشنود کنند؛ اما خدا و فرستادهٔ او سزاوارترند که او را خشنود کنند، اگر باورمندند.
يَحۡلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمۡ لِيُرۡضُوكُمۡ وَاَللَّهُ وَرَسُولُهُۥٓ أَحَقُّ أَن يُرۡضُوهُ إِن كَانُواْ مُؤۡمِنِينَ
آیا نمی‌دانند که هر که با دشمنی در برابر خدا و فرستادهٔ او بایستد، آتش جهنم را خواهد داشت، که در آن جاودانه خواهد ماند؟
أَلَمۡ يَعۡلَمُوٓاْ أَنَّهُۥ مَن يُحَادِدِ اِ۬للَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَأَنَّ لَهُۥ نَارَ جَهَنَّمَ خَٰلِدٗا فِيهَاۚ
این است رسوایی سترگ.
ذَٰلِكَ اَ۬لۡخِزۡيُ اُ۬لۡعَظِيمُ
دورویان حذر می‌کنند از اینکه سوره‌ای بر آنان فرود آورده شود که آنان را از آنچه در هسته‌هایشان است اطلاع دهد.
يَحۡذَرُ اُ۬لۡمُنَٰفِقُونَ أَن تُنزَلَ عَلَيۡهِمۡ سُورَةٞ تُنَبِّئُهُم بِمَا فِي قُلُوبِهِمۡۚ
بگو: «به مسخره بگیرید!
قُلِ اِ۪سۡتَهۡزِءُوٓاْ
خدا همانا آنچه را از آن حذر می‌کنید به روز روشن بیرون خواهد آورد.»
إِنَّ اَ۬للَّهَ مُخۡرِجٞ مَّا تَحۡذَرُونَ
و اگر از آنان بازپرسی کنی، بی‌گمان خواهند گفت: «ما تنها غوطه می‌خوردیم و بازی می‌کردیم.»
وَلَئِن سَأَلۡتَهُمۡ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلۡعَبُۚ
بگو: «آیا خدا، نشانه‌های او و فرستادهٔ او را به مسخره می‌گرفتید؟»
قُلۡ أَبِاللَّهِ وَءَايَٰتِهِۦ وَرَسُولِهِۦ كُنتُمۡ تَسۡتَهۡزِءُونَ
پوزش نخواهید:
لَا تَعۡتَذِرُواْ
پس از باورتان انکار کردید.
قَدۡ كَفَرۡتُم بَعۡدَ إِيمَٰنِكُمۡۚ
اگر از گروهی از شما چشم‌پوشی شود، گروهی دیگر کیفر داده خواهند شد، به‌خاطر آنکه کنارگذاشته‌شدگان بودند.
إِن يُعۡفَ عَن طَآئِفَةٖ مِّنكُمۡ تُعَذَّبۡ طَآئِفَةُۢ بِأَنَّهُمۡ كَانُواْ مُجۡرِمِينَ
دورویان، مردان و زنان، از یکدیگرند: آنچه را مردود است دستور می‌دهند و آنچه را شناخته‌شده است قدغن می‌کنند، و دست‌هایشان را فرو می‌بندند؛ خدا را فراموش کردند، و او آنان را فراموش کرد.
اَ۬لۡمُنَٰفِقُونَ وَاَلۡمُنَٰفِقَٰتُ بَعۡضُهُم مِّنۢ بَعۡضٖۚ يَأۡمُرُونَ بِالۡمُنكَرِ وَيَنۡهَوۡنَ عَنِ اِ۬لۡمَعۡرُوفِ وَيَقۡبِضُونَ أَيۡدِيَهُمۡۚ نَسُواْ اُ۬للَّهَ فَنَسِيَهُمۡۗ
دورویان همانا تجاوزگران‌اند.
إِنَّ اَ۬لۡمُنَٰفِقِينَ هُمُ اُ۬لۡفَٰسِقُونَ
خدا به دورویان، مردان و زنان، و به انکارکنندگان آتش جهنم را وعده داده است، که در آن جاودانه خواهند ماند.
وَعَدَ اَ۬للَّهُ اُ۬لۡمُنَٰفِقِينَ وَاَلۡمُنَٰفِقَٰتِ وَاَلۡكُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَاۚ
همین آنان را بس است.
هِيَ حَسۡبُهُمۡۚ
و خدا آنان را نفرین کرده است،
وَلَعَنَهُمُ اُ۬للَّهُۖ
و کیفری خواهند داشت که می‌ماند.
وَلَهُمۡ عَذَابٞ مُّقِيمٞ
همچون کسانی که پیش از شما آمدند: از شما در نیرو فزون‌تر بودند، دارایی‌ها و فرزندان بیشتری داشتند؛ از نصیب خود برخوردار شدند، و شما از نصیب خود برخوردار شدید چنان‌که کسانی که پیش از شما آمدند از نصیب خود برخوردار شدند، و شما غوطه خوردید چنان‌که آنان غوطه خوردند.
كَاَلَّذِينَ مِن قَبۡلِكُمۡ كَانُوٓاْ أَشَدَّ مِنكُمۡ قُوَّةٗ وَأَكۡثَرَ أَمۡوَٰلٗا وَأَوۡلَٰدٗا فَاَسۡتَمۡتَعُواْ بِخَلَٰقِهِمۡ فَاَسۡتَمۡتَعۡتُم بِخَلَٰقِكُمۡ كَمَا اَ۪سۡتَمۡتَعَ اَ۬لَّذِينَ مِن قَبۡلِكُم بِخَلَٰقِهِمۡ وَخُضۡتُمۡ كَاَلَّذِي خَاضُوٓاْۚ
اینانند که کردارهایشان فروریخته است، در زندگی نزدیک و در زندگی واپسین؛
أُوْلَٰٓئِكَ حَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡ فِي اِ۬لدُّنۡيۭا وَاَلۡأٓخِرَةِۖ
و اینانند زیان‌کاران.
وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ اُ۬لۡخَٰسِرُونَ
آیا اطلاع کسانی که پیش از آنان بودند به آنان نرسیده است: قوم نوح، عاد، ثمود، قوم ابراهیم، همراهان مدین، و شهرهای واژگون‌شده؟
۞ أَلَمۡ يَأۡتِهِمۡ نَبَأُ اُ۬لَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ قَوۡمِ نُوحٖ وَعَادٖ وَثَمُودَ وَقَوۡمِ إِبۡرَٰهِيمَ وَأَصۡحَٰبِ مَدۡيَنَ وَاَلۡمُؤۡتَفِكَٰتِۚ
فرستادگانشان با برهان‌های روشن به سوی آنان آمده بودند.
أَتَتۡهُمۡ رُسۡلُهُم بِالۡبَيِّنَٰتِۖ
و خدا بر آن نبود که بر آنان ستم کند؛
فَمَا كَانَ اَ۬للَّهُ لِيَظۡلِمَهُمۡ
اما بر خود ستم می‌کردند.
وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ
و باورمندان مرد و باورمندان زن متحدان یکدیگرند:
وَاَلۡمُؤۡمِنُونَ وَاَلۡمُؤۡمِنَٰتُ بَعۡضُهُمۡ أَوۡلِيَآءُ بَعۡضٖۚ
آنچه را شناخته‌شده است دستور می‌دهند و آنچه را مردود است قدغن می‌کنند، تماس را پابرجا نگه می‌دارند، گشاده‌دستی ناب می‌دهند، و از خدا و فرستادهٔ او گردن می‌نهند.
يَأۡمُرُونَ بِالۡمَعۡرُوفِ وَيَنۡهَوۡنَ عَنِ اِ۬لۡمُنكَرِ وَيُقِيمُونَ اَ۬لصَّلَوٰةَ وَيُؤۡتُونَ اَ۬لزَّكَوٰةَ وَيُطِيعُونَ اَ۬للَّهَ وَرَسُولَهُۥٓۚ
اینانند که خدا به‌زودی به آنان مهر خواهد ورزید،
أُوْلَٰٓئِكَ سَيَرۡحَمُهُمُ اُ۬للَّهُۗ
زیرا خدا نیرومند و فرزانه است.
إِنَّ اَ۬للَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٞ
خدا به باورمندان مرد و باورمندان زن باغ‌هایی وعده داده است که رودها از زیر آن‌ها جاری است، که در آن جاودانه خواهند ماند، و سکونتگاه‌هایی خوب در باغ‌های پایایی؛
وَعَدَ اَ۬للَّهُ اُ۬لۡمُؤۡمِنِينَ وَاَلۡمُؤۡمِنَٰتِ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا اَ۬لۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَا وَمَسَٰكِنَ طَيِّبَةٗ فِي جَنَّٰتِ عَدۡنٖۚ
و رضایتی از خدا بزرگ‌تر است.
وَرِضۡوَٰنٞ مِّنَ اَ۬للَّهِ أَكۡبَرُۚ
این است پیروزی سترگ.
ذَٰلِكَ هُوَ اَ۬لۡفَوۡزُ اُ۬لۡعَظِيمُ
ای اطلاع‌دهنده! با انکارکنندگان و دورویان مبارزه کن، و با آنان محکم باش.
يَٰٓأَيُّهَا اَ۬لنَّبِيُّ جَٰهِدِ اِ۬لۡكُفَّارَ وَاَلۡمُنَٰفِقِينَ وَاَغۡلُظۡ عَلَيۡهِمۡۚ
و پناهگاه آنان جهنم خواهد بود،
وَمَأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُۖ
و چه ناپسند مقصدی!
وَبِئۡسَ اَ۬لۡمَصِيرُ
به خدا سوگند می‌خورند که چیزی نگفته‌اند؛
يَحۡلِفُونَ بِاللَّهِ مَا قَالُواْ
حال آنکه همانا کلام انکار را گفته‌اند، و پس از آنکه نزد خدا بی‌خدشه بودند انکار کردند، و آهنگ آنچه به آنان نرسید کردند.
وَلَقَدۡ قَالُواْ كَلِمَةَ اَ۬لۡكُفۡرِ وَكَفَرُواْ بَعۡدَ إِسۡلَٰمِهِمۡ وَهَمُّواْ بِمَا لَمۡ يَنَالُواْۚ
آنان تنها از این کینه می‌ورزند که خدا و فرستادهٔ او آنان را از عنایت او توانگر کردند.
وَمَا نَقَمُوٓاْ إِلَّآ أَنۡ أَغۡنَىٰهُمُ اُ۬للَّهُ وَرَسُولُهُۥ مِن فَضۡلِهِۦۚ
اگر بازگردند، برای آنان بهتر خواهد بود؛
فَإِن يَتُوبُواْ يَكُ خَيۡرٗا لَّهُمۡۖ
اما اگر پشت کنند، خدا آنان را به کیفری دردناک، در زندگی نزدیک و در زندگی واپسین، کیفر خواهد داد،
وَإِن يَتَوَلَّوۡاْ يُعَذِّبۡهُمُ اُ۬للَّهُ عَذَابًا أَلِيمٗا فِي اِ۬لدُّنۡيۭا وَاَلۡأٓخِرَةِۚ
و بر زمین نه متحدی خواهند داشت و نه یاری‌ای.
وَمَا لَهُمۡ فِي اِ۬لۡأَرۡضِ مِن وَلِيّٖ وَلَا نَصِيرٖ
و از میان آنان کسانی هستند که با خدا پیمان بستند: «اگر او از عنایت خود به ما بدهد، بی‌گمان دستگیری خواهیم کرد، و بی‌گمان از کسانی خواهیم بود که شایسته‌اند.»
۞ وَمِنۡهُم مَّنۡ عَٰهَدَ اَ۬للَّهَ لَئِنۡ ءَاتَىٰنَا مِن فَضۡلِهِۦ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُونَنَّ مِنَ اَ۬لصَّٰلِحِينَ
اما چون از عنایت خود به آنان داد، در آن بخل ورزیدند و پشت کردند، در حالی که کناره می‌گرفتند.
فَلَمَّآ ءَاتَىٰهُم مِّن فَضۡلِهِۦ بَخِلُواْ بِهِۦ وَتَوَلَّواْ وَّهُم مُّعۡرِضُونَ
پس او در پی آن دورویی‌ای در هسته‌هایشان نهاد، تا روزی که او را ملاقات خواهند کرد، به‌خاطر آنکه با خدا در آنچه وعده کرده بودند خلاف کردند و دروغ گفتند.
فَأَعۡقَبَهُمۡ نِفَاقٗا فِي قُلُوبِهِمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ يَلۡقَوۡنَهُۥ بِمَآ أَخۡلَفُواْ اُ۬للَّهَ مَا وَعَدُوهُ وَبِمَا كَانُواْ يَكۡذِبُونَ
آیا نمی‌دانند که خدا راز آنان و نجواهای آنان را می‌داند، و اینکه خدا آن کسی است که آنچه را که فراتر از حواس است به‌تمامی می‌داند؟
أَلَمۡ يَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ اَ۬للَّهَ يَعۡلَمُ سِرَّهُمۡ وَنَجۡوۭىٰهُمۡ وَأَنَّ اَ۬للَّهَ عَلَّٰمُ اُ۬لۡغُيُوبِ
کسانی که باورمندانی را که از روی رضایت خود دستگیری می‌کنند با کنایه عیب‌جویی می‌کنند، و کسانی را که تنها تلاش خود را دارند ریشخند می‌کنند — خدا آنان را ریشخند می‌کند،
اِ۬لَّذِينَ يَلۡمِزُونَ اَ۬لۡمُطَّوِّعِينَ مِنَ اَ۬لۡمُؤۡمِنِينَ فِي اِ۬لصَّدَقَٰتِ وَاَلَّذِينَ لَا يَجِدُونَ إِلَّا جُهۡدَهُمۡ فَيَسۡخَرُونَ مِنۡهُمۡ سَخِرَ اَ۬للَّهُ مِنۡهُمۡ
و کیفری دردناک خواهند داشت.
وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٌ
چه برای آنان بخشایش بجویی چه نجویی —
اِ۪سۡتَغۡفِر لَّهُمۡ أَوۡ لَا تَسۡتَغۡفِر لَّهُمۡ
حتی اگر هفتاد بار برای آنان بخشایش می‌جستی، خدا هرگز آنان را نخواهد بخشود.
إِن تَسۡتَغۡفِر لَّهُمۡ سَبۡعِينَ مَرَّةٗ فَلَن يَغۡفِرَ اَ۬للَّهُ لَهُمۡۚ
این از آن است که خدا و فرستادهٔ او را انکار کردند.
ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَفَرُواْ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِۦۗ
و خدا قوم تجاوزگران را راه نمی‌نماید.
وَاَللَّهُ لَا يَهۡدِي اِ۬لۡقَوۡمَ اَ۬لۡفَٰسِقِينَ
واپس‌ماندگان شادمان شدند از اینکه نشسته ماندند، در کناری از فرستادهٔ خدا، و مبارزه با دارایی‌ها و خویشتن‌شان در راه خدا برای آنان ناخوش بود، و گفتند: «در گرما بسیج نشوید.»
فَرِحَ اَ۬لۡمُخَلَّفُونَ بِمَقۡعَدِهِمۡ خِلَٰفَ رَسُولِ اِ۬للَّهِ وَكَرِهُوٓاْ أَن يُجَٰهِدُواْ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡ فِي سَبِيلِ اِ۬للَّهِ وَقَالُواْ لَا تَنفِرُواْ فِي اِ۬لۡحَرِّۗ
بگو: «آتش جهنم در گرما شدیدتر است» — اگر درک می‌کردند!
قُلۡ نَارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرّٗاۚ لَّوۡ كَانُواْ يَفۡقَهُونَ
پس اندک بخندند، و بسیار بگریند، در بازپرداخت آنچه کسب می‌کردند.
فَلۡيَضۡحَكُواْ قَلِيلٗا وَلۡيَبۡكُواْ كَثِيرٗا جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ
اگر خدا تو را به سوی گروهی از آنان بازگرداند، و از تو اجازهٔ بیرون آمدن بخواهند، آنگاه بگو: «هرگز با من بیرون نخواهید آمد، و با من با هیچ دشمنی نخواهید جنگید،
فَإِن رَّجَعَكَ اَ۬للَّهُ إِلَىٰ طَآئِفَةٖ مِّنۡهُمۡ فَاَسۡتَـٔۡذَنُوكَ لِلۡخُرُوجِ فَقُل لَّن تَخۡرُجُواْ مَعِيَ أَبَدٗا وَلَن تُقَٰتِلُواْ مَعِي عَدُوًّاۖ
زیرا نخستین بار از نشستن خشنود شدید؛
إِنَّكُمۡ رَضِيتُم بِالۡقُعُودِ أَوَّلَ مَرَّةٖ
پس با واپس‌ماندگان بنشینید.»
فَاَقۡعُدُواْ مَعَ اَ۬لۡخَٰلِفِينَ
و هرگز با هیچ‌یک از آنان که بمیرد تماس برقرار مکن، و برای به خاک سپردنش نمان،
۞ وَلَا تُصَلِّ عَلَىٰٓ أَحَدٖ مِّنۡهُم مَّاتَ أَبَدٗا وَلَا تَقُمۡ عَلَىٰ قَبۡرِهِۦٓۖ
زیرا خدا و فرستادهٔ او را انکار کردند، و در حالی که تجاوزگر بودند مردند.
إِنَّهُمۡ كَفَرُواْ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَمَاتُواْ وَهُمۡ فَٰسِقُونَ
و دارایی‌ها و فرزندانشان تو را خیره نکنند.
وَلَا تُعۡجِبۡكَ أَمۡوَٰلُهُمۡ وَأَوۡلَٰدُهُمۡۚ
خدا با آن تنها می‌خواهد آنان را در زندگی نزدیک کیفر دهد، و خویشتن‌شان از آنان بگریزد در حالی که انکار می‌کنند.
إِنَّمَا يُرِيدُ اُ۬للَّهُ أَن يُعَذِّبَهُم بِهَا فِي اِ۬لدُّنۡيۭا وَتَزۡهَقَ أَنفُسُهُمۡ وَهُمۡ كَٰفِرُونَ
و چون سوره‌ای فرود آورده شد: «به خدا باور آورید و با فرستادهٔ او مبارزه کنید»، دارندگان توان از میان آنان از تو اجازه می‌خواهند، و می‌گویند: «بگذار با نشستگان باشیم.»
وَإِذَآ أُنزِلَت سُّورَةٌ أَنۡ ءَامِنُواْ بِاللَّهِ وَجَٰهِدُواْ مَعَ رَسُولِهِ اِ۪سۡتَـٔۡذَنَكَ أُوْلُواْ اُ۬لطَّوۡلِ مِنۡهُمۡ وَقَالُواْ ذَرۡنَا نَكُن مَّعَ اَ۬لۡقَٰعِدِينَ
خشنود شدند که با واپس‌ماندگان باشند،
رَضُواْ بِأَن يَكُونُواْ مَعَ اَ۬لۡخَوَالِفِ
و بر هسته‌هایشان مُهری نهاده شده است، چنان‌که درک نمی‌کنند.
وَطُبِعَ عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ فَهُمۡ لَا يَفۡقَهُونَ
اما فرستاده، و کسانی که با او باور آوردند، با دارایی‌ها و خویشتن‌شان مبارزه کردند،
لَٰكِنِ اِ۬لرَّسُولُ وَاَلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ جَٰهَدُواْ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡۚ
و اینانند که نیکی‌ها به آنان بازمی‌گردد،
وَأُوْلَٰٓئِكَ لَهُمُ اُ۬لۡخَيۡرَٰتُۖ
و اینان‌اند رستگاران.
وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ اُ۬لۡمُفۡلِحُونَ
خدا برای آنان باغ‌هایی فراهم آورده است که رودها از زیر آن‌ها جاری است، که در آن جاودانه خواهند ماند.
أَعَدَّ اَ۬للَّهُ لَهُمۡ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا اَ۬لۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَاۚ
این است پیروزی سترگ.
ذَٰلِكَ اَ۬لۡفَوۡزُ اُ۬لۡعَظِيمُ
و پوزش‌خواهان از میان سرشناسان آمدند تا به آنان اجازه داده شود، در حالی که کسانی که به خدا و فرستادهٔ او دروغ گفتند نشسته ماندند.
وَجَآءَ اَ۬لۡمُعَذِّرُونَ مِنَ اَ۬لۡأَعۡرَابِ لِيُؤۡذَنَ لَهُمۡ وَقَعَدَ اَ۬لَّذِينَ كَذَبُواْ اُ۬للَّهَ وَرَسُولَهُۥۚ
کیفری دردناک به کسانی از آنان که انکار کردند خواهد رسید.
سَيُصِيبُ اُ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ
ناراحتی‌ای نیست برای ناتوانان، و نه برای بیماران، و نه برای کسانی که چیزی برای هزینه کردن نمی‌یابند، به شرط آنکه نسبت به خدا و فرستادهٔ او صادق باشند.
لَّيۡسَ عَلَى اَ۬لضُّعَفَآءِ وَلَا عَلَى اَ۬لۡمَرۡضۭيٰ وَلَا عَلَى اَ۬لَّذِينَ لَا يَجِدُونَ مَا يُنفِقُونَ حَرَجٌ إِذَا نَصَحُواْ لِلَّهِ وَرَسُولِهِۦۚ
هیچ راهی بر ضد نیکوکاران نیست.
مَا عَلَى اَ۬لۡمُحۡسِنِينَ مِن سَبِيلٖۚ
و خدا بسیار بخشاینده و مهربان است.
وَاَللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
و نه بر ضد کسانی که به نزد تو آمدند تا آنان را سوار کنی، و به آنان گفتی: «چیزی نمی‌یابم که شما را بر آن سوار کنم»،
وَلَا عَلَى اَ۬لَّذِينَ إِذَا مَآ أَتَوۡكَ لِتَحۡمِلَهُمۡ قُلۡتَ لَآ أَجِدُ مَآ أَحۡمِلُكُمۡ عَلَيۡهِ
و برگشتند، در حالی که چشم‌هایشان از اشک لبریز بود، اندوهگین از اینکه چیزی برای هزینه کردن نمی‌یابند.
تَوَلَّواْ وَّأَعۡيُنُهُمۡ تَفِيضُ مِنَ اَ۬لدَّمۡعِ حَزَنًا أَلَّا يَجِدُواْ مَا يُنفِقُونَ
راه تنها بر ضد کسانی گشوده است که از تو اجازه می‌خواهند در حالی که توانگرند.
إِنَّمَا اَ۬لسَّبِيلُ عَلَى اَ۬لَّذِينَ يَسۡتَـٔۡذِنُونَكَ وَهُمۡ أَغۡنِيَآءُۚ
خشنود شدند که با واپس‌ماندگان باشند،
رَضُواْ بِأَن يَكُونُواْ مَعَ اَ۬لۡخَوَالِفِ
و خدا بر هسته‌هایشان مُهر نهاد، چنان‌که نمی‌دانند.
وَطَبَعَ اَ۬للَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ فَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ
نزد شما پوزش خواهند خواست، چون به سوی آنان بازگشته باشید.
۞ يَعۡتَذِرُونَ إِلَيۡكُمۡ إِذَا رَجَعۡتُمۡ إِلَيۡهِمۡۚ
بگو: «پوزش مخواهید، ما به شما اعتبار نخواهیم داد.
قُل لَّا تَعۡتَذِرُواْ لَن نُّؤۡمِنَ لَكُمۡۖ
خدا پیش‌تر ما را از اخبار شما اطلاع داده است.
قَدۡ نَبَّأَنَا اَ۬للَّهُ مِنۡ أَخۡب۪ارِكُمۡۚ
و خدا کردار شما را خواهد دید، و فرستادهٔ او نیز،
وَسَيَرَى اَ۬للَّهُ عَمَلَكُمۡ وَرَسُولُهُۥ
سپس به سوی آنکه آنچه فراتر از حواس است و آنچه گواهی‌شده است را می‌داند بازگردانده خواهید شد، و او شما را از آنچه می‌کردید اطلاع خواهد داد.»
ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَىٰ عَٰلِمِ اِ۬لۡغَيۡبِ وَاَلشَّهَٰدَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
چون به سوی آنان رو برگردانید، به خدا برای شما سوگند خواهند خورد، تا از آنان کناره بگیرید.
سَيَحۡلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمۡ إِذَا اَ۪نقَلَبۡتُمۡ إِلَيۡهِمۡ لِتُعۡرِضُواْ عَنۡهُمۡۖ
پس از آنان کناره بگیرید،
فَأَعۡرِضُواْ عَنۡهُمۡۖ
زیرا آنان پلشتی‌اند،
إِنَّهُمۡ رِجۡسٞۖ
و پناهگاهشان جهنم خواهد بود،
وَمَأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُ
در بازپرداخت آنچه کسب می‌کردند.
جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ
برای شما سوگند می‌خورند، تا از آنان خشنود باشید؛ اما حتی اگر از آنان خشنود می‌بودید، خدا همانا از قوم تجاوزگران خشنود نمی‌بود.
يَحۡلِفُونَ لَكُمۡ لِتَرۡضَوۡاْ عَنۡهُمۡۖ فَإِن تَرۡضَوۡاْ عَنۡهُمۡ فَإِنَّ اَ۬للَّهَ لَا يَرۡضَىٰ عَنِ اِ۬لۡقَوۡمِ اِ۬لۡفَٰسِقِينَ
سرشناسان در انکار و دورویی شدیدترند، و سزاوارترند که حدود آنچه را خدا بر فرستادهٔ خود فرود آورده است نشناسند.
اَ۬لۡأَعۡرَابُ أَشَدُّ كُفۡرٗا وَنِفَاقٗا وَأَجۡدَرُ أَلَّا يَعۡلَمُواْ حُدُودَ مَآ أَنزَلَ اَ۬للَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦۗ
و خدا همه‌چیزدان و فرزانه است.
وَاَللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٞ
و از میان سرشناسان کسانی هستند که آنچه را هزینه می‌کنند تاوان ناگزیر می‌گیرند، و برای شما واژگونی‌های روزگار چشم می‌دارند.
وَمِنَ اَ۬لۡأَعۡرَابِ مَن يَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ مَغۡرَمٗا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ اُ۬لدَّوَآئِرَۚ
بر آنان، چرخهٔ بدی.
عَلَيۡهِمۡ دَآئِرَةُ اُ۬لسُّوٓءِۗ
خدا شنوا و همه‌چیزدان است.
وَاَللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٞ
و از میان سرشناسان کسانی هستند که به خدا و روز واپسین باور می‌آورند، و آنچه را هزینه می‌کنند وسیلهٔ نزدیکی نزد خدا و تماس‌های فرستاده می‌گیرند.
وَمِنَ اَ۬لۡأَعۡرَابِ مَن يُؤۡمِنُ بِاللَّهِ وَاَلۡيَوۡمِ اِ۬لۡأٓخِرِ وَيَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ قُرُبَٰتٍ عِندَ اَ۬للَّهِ وَصَلَوَٰتِ اِ۬لرَّسُولِۚ
آیا نه اینکه این برای آنان همانا نزدیکی‌ای است؟
أَلَآ إِنَّهَا قُرۡبَةٞ لَّهُمۡۚ
خدا آنان را به مهر خود درخواهد آورد،
سَيُدۡخِلُهُمُ اُ۬للَّهُ فِي رَحۡمَتِهِۦٓۚ
زیرا خدا بسیار بخشاینده و مهربان است.
إِنَّ اَ۬للَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
و نخستین پیشی‌گیرندگان، از مهاجران و همیاران، و کسانی که با نیکوکاری از آنان پیروی کردند — خدا از آنان خشنود است، و آنان از او خشنودند؛
وَاَلسَّٰبِقُونَ اَ۬لۡأَوَّلُونَ مِنَ اَ۬لۡمُهَٰجِرِينَ وَاَلۡأَنص۪ارِ وَاَلَّذِينَ اَ۪تَّبَعُوهُم بِإِحۡسَٰنٖ رَّضِيَ اَ۬للَّهُ عَنۡهُمۡ وَرَضُواْ عَنۡهُ
برای آنان باغ‌هایی فراهم آورده است که رودها از زیر آن‌ها جاری است، که در آن جاودانه خواهند ماند، جاودانه.
وَأَعَدَّ لَهُمۡ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي تَحۡتَهَا اَ۬لۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۚ
این است پیروزی سترگ.
ذَٰلِكَ اَ۬لۡفَوۡزُ اُ۬لۡعَظِيمُ
و از میان سرشناسانی که پیرامون شمایند، دورویانی هستند،
۞ وَمِمَّنۡ حَوۡلَكُم مِّنَ اَ۬لۡأَعۡرَابِ مُنَٰفِقُونَۖ
و نیز از میان کسانی از آنان که در پایتخت ساکن‌اند، برخی سرسخت در دورویی که تو نمی‌شناسی:
وَمِنۡ أَهۡلِ اِ۬لۡمَدِينَةِ مَرَدُواْ عَلَى اَ۬لنِّفَاقِ لَا تَعۡلَمُهُمۡۖ
ما، ما آنان را می‌شناسیم.
نَحۡنُ نَعۡلَمُهُمۡۚ
آنان را دو بار کیفر خواهیم داد، سپس به سوی کیفری سترگ بازگردانده خواهند شد.
سَنُعَذِّبُهُم مَّرَّتَيۡنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلَىٰ عَذَابٍ عَظِيمٖ
و دیگران به تقصیرهایشان اعتراف کردند، در حالی که کرداری شایسته را با کرداری بد آمیخته بودند؛ ممکن است خدا با لطف به سوی آنان بازگردد،
وَءَاخَرُونَ اَ۪عۡتَرَفُواْ بِذُنُوبِهِمۡ خَلَطُواْ عَمَلٗا صَٰلِحٗا وَءَاخَرَ سَيِّئًا عَسَى اَ۬للَّهُ أَن يَتُوبَ عَلَيۡهِمۡۚ
زیرا خدا بسیار بخشاینده و مهربان است.
إِنَّ اَ۬للَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٌ
از دارایی‌هایشان دستگیری‌ای بگیر که آنان را پاک کند و رشد دهد، و با آنان تماس برقرار کن،
خُذۡ مِنۡ أَمۡوَٰلِهِمۡ صَدَقَةٗ تُطَهِّرُهُمۡ وَتُزَكِّيهِم بِهَا وَصَلِّ عَلَيۡهِمۡۖ
زیرا تماس‌های تو برای آنان آرامش است.
إِنَّ صَلَوَٰتِكَ سَكَنٞ لَّهُمۡۗ
خدا شنوا و همه‌چیزدان است.
وَاَللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
آیا نمی‌دانند که خدا، خود، بازگشت فرمان‌برداران خود را پذیرا می‌شود و دستگیری‌ها را می‌گیرد، و اینکه خدا، خود، بسیار بازگردنده، مهربان است؟
أَلَمۡ يَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ اَ۬للَّهَ هُوَ يَقۡبَلُ اُ۬لتَّوۡبَةَ عَنۡ عِبَادِهِۦ وَيَأۡخُذُ اُ۬لصَّدَقَٰتِ وَأَنَّ اَ۬للَّهَ هُوَ اَ۬لتَّوَّابُ اُ۬لرَّحِيمُ
و بگو: «عمل کنید؛ خدا کردار شما را خواهد دید، و فرستادهٔ او و باورمندان نیز،
وَقُلِ اِ۪عۡمَلُواْ فَسَيَرَى اَ۬للَّهُ عَمَلَكُمۡ وَرَسُولُهُۥ وَاَلۡمُؤۡمِنُونَۖ
و به سوی آنکه آنچه فراتر از حواس است و آنچه گواهی‌شده است را می‌داند بازگردانده خواهید شد، و او شما را از آنچه می‌کردید اطلاع خواهد داد.»
وَسَتُرَدُّونَ إِلَىٰ عَٰلِمِ اِ۬لۡغَيۡبِ وَاَلشَّهَٰدَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
و دیگران در انتظار دستور خدا معلق گذاشته شده‌اند: یا او آنان را کیفر خواهد داد، یا با لطف به سوی آنان بازخواهد گشت.
وَءَاخَرُونَ مُرۡجَـُٔونَ لِأَمۡرِ اِ۬للَّهِ إِمَّا يُعَذِّبُهُمۡ وَإِمَّا يَتُوبُ عَلَيۡهِمۡۗ
و خدا همه‌چیزدان و فرزانه است.
وَاَللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٞ
و کسانی که جای پیشانی بر خاک نهادنی گرفتند برای آسیب رساندن، از سر انکار، برای چنددستگی میان باورمندان، و دیده‌بانگاهی برای کسی که پیش‌تر با خدا و فرستادهٔ او جنگیده بود —
وَاَلَّذِينَ اَ۪تَّخَذُواْ مَسۡجِدٗا ضِرَارٗا وَكُفۡرٗا وَتَفۡرِيقَۢا بَيۡنَ اَ۬لۡمُؤۡمِنِينَ وَإِرۡصَادٗا لِّمَنۡ حَارَبَ اَ۬للَّهَ وَرَسُولَهُۥ مِن قَبۡلُۚ
بی‌گمان سوگند خواهند خورد: «ما تنها بهتر را می‌خواستیم»؛
وَلَيَحۡلِفُنَّ إِنۡ أَرَدۡنَآ إِلَّا اَ۬لۡحُسۡنۭيٰۖ
و خدا گواهی می‌دهد که آنان بی‌گمان دروغ‌گویند.
وَاَللَّهُ يَشۡهَدُ إِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ
هرگز در آن نمان.
لَا تَقُمۡ فِيهِ أَبَدٗاۚ
جای پیشانی بر خاک نهادنی که از نخستین روز بر احتیاط بنیاد نهاده شده است، بسی سزاوارتر است که در آن بمانی.
لَّمَسۡجِدٌ أُسِّسَ عَلَى اَ۬لتَّقۡوۭيٰ مِنۡ أَوَّلِ يَوۡمٍ أَحَقُّ أَن تَقُومَ فِيهِۚ
در آن مردانی هستند که دوست دارند خود را پاک کنند.
فِيهِ رِجَالٞ يُحِبُّونَ أَن يَتَطَهَّرُواْۚ
خدا کسانی را که خود را پاک می‌کنند دوست دارد.
وَاَللَّهُ يُحِبُّ اُ۬لۡمُطَّهِّرِينَ
آیا پس کسی که ساختمانش بر احتیاط نسبت به خدا و بر رضایت او بنیاد نهاده شده است بهتر است، یا کسی که ساختمانش بر لبهٔ پرتگاهی در آستانهٔ فروریختن بنیاد نهاده شده است، که آنگاه با او در آتش جهنم فرو می‌ریزد؟
أَفَمَنۡ أَسَّسَ بُنۡيَٰنَهُۥ عَلَىٰ تَقۡوۭيٰ مِنَ اَ۬للَّهِ وَرِضۡوَٰنٍ خَيۡرٌ أَم مَّنۡ أَسَّسَ بُنۡيَٰنَهُۥ عَلَىٰ شَفَا جُرُفٍ ه۪ارٖ فَاَنۡهَارَ بِهِۦ فِي ن۪ارِ جَهَنَّمَۗ
و خدا قوم ستمگر را راه نمی‌نماید.
وَاَللَّهُ لَا يَهۡدِي اِ۬لۡقَوۡمَ اَ۬لظَّٰلِمِينَ
ساختمانی که ساختند همواره در هسته‌هایشان تردیدی است، مگر آنکه هسته‌هایشان تکه‌تکه از هم بگسلند.
لَا يَزَالُ بُنۡيَٰنُهُمُ اُ۬لَّذِي بَنَوۡاْ رِيبَةٗ فِي قُلُوبِهِمۡ إِلَّآ أَن تُقَطَّعَ قُلُوبُهُمۡۗ
و خدا همه‌چیزدان و فرزانه است.
وَاَللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
خدا همانا خویشتن و دارایی‌های باورمندان را از آنان خریده است، در برابر باغی که به آنان بازمی‌گردد.
۞ إِنَّ اَ۬للَّهَ اَ۪شۡتَر۪يٰ مِنَ اَ۬لۡمُؤۡمِنِينَ أَنفُسَهُمۡ وَأَمۡوَٰلَهُم بِأَنَّ لَهُمُ اُ۬لۡجَنَّةَۚ
در راه خدا می‌جنگند، می‌کشند و کشته می‌شوند — این وعده‌ای است که بر عهدهٔ او است، به حقیقت، در تورات، انجیل و این خوانش.
يُقَٰتِلُونَ فِي سَبِيلِ اِ۬للَّهِ فَيَقۡتُلُونَ وَيُقۡتَلُونَۖ وَعۡدًا عَلَيۡهِ حَقّٗا فِي اِ۬لتَّوۡر۪ىٰةِ وَاَلۡإِنجِيلِ وَاَلۡقُرۡءَانِۚ
و پس چه کسی از خدا به پیمان خود وفادارتر است؟
وَمَنۡ أَوۡفَىٰ بِعَهۡدِهِۦ مِنَ اَ۬للَّهِۚ
پس از معامله‌ای که با او بسته‌اید به وجد آیید،
فَاَسۡتَبۡشِرُواْ بِبَيۡعِكُمُ اُ۬لَّذِي بَايَعۡتُم بِهِۦۚ
و این است ظفر سترگ.
وَذَٰلِكَ هُوَ اَ۬لۡفَوۡزُ اُ۬لۡعَظِيمُ
کسانی که بازمی‌گردند، فرمان می‌برند، می‌ستایند، آزادانه رفت‌وآمد می‌کنند، زانو می‌زنند، پیشانی بر خاک می‌نهند، آنچه را شناخته‌شده است دستور می‌دهند و آنچه را مردود است قدغن می‌کنند، و حدود خدا را پاس می‌دارند —
اُ۬لتَّٰٓئِبُونَ اَ۬لۡعَٰبِدُونَ اَ۬لۡحَٰمِدُونَ اَ۬لسَّٰٓئِحُونَ اَ۬لرَّٰكِعُونَ اَ۬لسَّٰجِدُونَ اَ۬لۡأٓمِرُونَ بِالۡمَعۡرُوفِ وَاَلنَّاهُونَ عَنِ اِ۬لۡمُنكَرِ وَاَلۡحَٰفِظُونَ لِحُدُودِ اِ۬للَّهِۗ
و به باورمندان مژده بده.
وَبَشِّرِ اِ۬لۡمُؤۡمِنِينَ
نه اطلاع‌دهنده را شایسته بود و نه کسانی را که باور آوردند که برای انبازگیرندگان بخشایش بجویند، هرچند نزدیکان باشند، پس از آنکه بر آنان روشن شد که آنان همراهان کوره‌اند.
مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَاَلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَن يَسۡتَغۡفِرُواْ لِلۡمُشۡرِكِينَ وَلَوۡ كَانُوٓاْ أُوْلِي قُرۡبۭيٰ مِنۢ بَعۡدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمۡ أَنَّهُمۡ أَصۡحَٰبُ اُ۬لۡجَحِيمِ
و ابراهیم تنها به‌سبب وعده‌ای که به او داده بود برای پدرش بخشایش جست؛
وَمَا كَانَ اَ۪سۡتِغۡفَارُ إِبۡرَٰهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَن مَّوۡعِدَةٖ وَعَدَهَآ إِيَّاهُ
اما چون برای او روشن شد که او دشمن خدا است، خود را از او رها اعلام کرد.
فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُۥٓ أَنَّهُۥ عَدُوّٞ لِّلَّهِ تَبَرَّأَ مِنۡهُۚ
ابراهیم بی‌گمان پر از آه، بردبار بود.
إِنَّ إِبۡرَٰهِيمَ لَأَوَّٰهٌ حَلِيمٞ
خدا را نشاید که قومی را پس از آنکه راه نموده است گمراه کند، بی‌آنکه نخست آنچه را باید از آن محتاط باشد برایشان توضیح داده باشد،
وَمَا كَانَ اَ۬للَّهُ لِيُضِلَّ قَوۡمَۢا بَعۡدَ إِذۡ هَدَىٰهُمۡ حَتَّىٰ يُبَيِّنَ لَهُم مَّا يَتَّقُونَۚ
زیرا خدا بر هر چیز همه‌چیزدان است.
إِنَّ اَ۬للَّهَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٌ
پادشاهی آسمان‌ها و زمین همانا از آنِ خدا است؛
إِنَّ اَ۬للَّهَ لَهُۥ مُلۡكُ اُ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَاَلۡأَرۡضِۖ
او زندگی می‌بخشد و می‌میراند.
يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۚ
و شما غیر از خدا نه متحدی دارید و نه یاری‌ای.
وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اِ۬للَّهِ مِن وَلِيّٖ وَلَا نَصِيرٖ
خدا همانا با لطف به سوی اطلاع‌دهنده، مهاجران و همیاران بازگشت، آنان که در ساعت دشواری از او پیروی کردند، پس از آنکه هسته‌های گروهی از آنان نزدیک بود کج شود؛ سپس با لطف به سوی آنان بازگشت — او نسبت به آنان نیکخواه، مهربان است — و به سوی آن سه که واپس گذاشته شده بودند،
۞ لَّقَد تَّابَ اَ۬للَّهُ عَلَى اَ۬لنَّبِيِّ وَاَلۡمُهَٰجِرِينَ وَاَلۡأَنص۪ارِ اِ۬لَّذِينَ اَ۪تَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ اِ۬لۡعُسۡرَةِ مِنۢ بَعۡدِ مَا كَادَ تَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٖ مِّنۡهُمۡ ثُمَّ تَابَ عَلَيۡهِمۡۚ إِنَّهُۥ بِهِمۡ رَؤُفٞ رَّحِيمٞ وَعَلَى اَ۬لثَّلَٰثَةِ اِ۬لَّذِينَ خُلِّفُواْ
تا آنکه زمین با همهٔ گستردگی‌اش بر آنان تنگ شد، خویشتن خودشان بر آنان تنگ شد، و فرض کردند که در برابر خدا پناهگاهی نیست، تنها به سوی او — آنگاه او با لطف به سوی آنان بازگشت، تا بازگردند،
حَتَّىٰٓ إِذَا ضَاقَتۡ عَلَيۡهِمِ اِ۬لۡأَرۡضُ بِمَا رَحُبَتۡ وَضَاقَتۡ عَلَيۡهِمۡ أَنفُسُهُمۡ وَظَنُّوٓاْ أَن لَّا مَلۡجَأَ مِنَ اَ۬للَّهِ إِلَّآ إِلَيۡهِ ثُمَّ تَابَ عَلَيۡهِمۡ لِيَتُوبُوٓاْۚ
زیرا خدا، خود، بسیار بازگردنده، مهربان است.
إِنَّ اَ۬للَّهَ هُوَ اَ۬لتَّوَّابُ اُ۬لرَّحِيمُ
ای کسانی که باور آوردید! نسبت به خدا محتاط باشید، و با راست‌گویان باشید.
يَٰٓأَيُّهَا اَ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ اُ۪تَّقُواْ اُ۬للَّهَ وَكُونُواْ مَعَ اَ۬لصَّٰدِقِينَ
نه سرشناسان پایتخت و پیرامون آن را شایسته بود که از فرستادهٔ خدا دور واپس بمانند، و نه آنکه خویشتن خود را بر خویشتن او ترجیح دهند.
مَا كَانَ لِأَهۡلِ اِ۬لۡمَدِينَةِ وَمَنۡ حَوۡلَهُم مِّنَ اَ۬لۡأَعۡرَابِ أَن يَتَخَلَّفُواْ عَن رَّسُولِ اِ۬للَّهِ وَلَا يَرۡغَبُواْ بِأَنفُسِهِمۡ عَن نَّفۡسِهِۦۚ
این از آن است که هیچ تشنگی، هیچ خستگی، هیچ قحطی‌ای در راه خدا به آنان نمی‌رسد، هیچ جایی را که انکارکنندگان را برآشفته می‌سازد پایمال نمی‌کنند، و هیچ دستاوردی بر دشمن به آنان نمی‌رسد، بی‌آنکه برای آن کرداری شایسته برای آنان نوشته شود؛
ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ لَا يُصِيبُهُمۡ ظَمَأٞ وَلَا نَصَبٞ وَلَا مَخۡمَصَةٞ فِي سَبِيلِ اِ۬للَّهِ وَلَا يَطَـُٔونَ مَوۡطِئٗا يَغِيظُ اُ۬لۡكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنۡ عَدُوّٖ نَّيۡلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُم بِهِۦ عَمَلٞ صَٰلِحٌۚ
زیرا خدا پاداش نیکوکاران را نمی‌گذارد از میان برود.
إِنَّ اَ۬للَّهَ لَا يُضِيعُ أَجۡرَ اَ۬لۡمُحۡسِنِينَ
و هیچ هزینه‌ای، کوچک یا بزرگ، هزینه نمی‌کنند، گذر هیچ دره‌ای را در اختیار نمی‌گیرند، بی‌آنکه برای آنان نوشته شود،
وَلَا يُنفِقُونَ نَفَقَةٗ صَغِيرَةٗ وَلَا كَبِيرَةٗ وَلَا يَقۡطَعُونَ وَادِيًا إِلَّا كُتِبَ لَهُمۡ
تا خدا آنان را بر پایهٔ زیباترین آنچه می‌کردند بازپرداخت کند.
لِيَجۡزِيَهُمُ اُ۬للَّهُ أَحۡسَنَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
باورمندان را شایسته نبود که همگی با هم بسیج شوند.
وَمَا كَانَ اَ۬لۡمُؤۡمِنُونَ لِيَنفِرُواْ كَآفَّةٗۚ
پس چرا از هر بخشی از آنان گروهی بسیج نشد، تا آنچه را از قانون درک می‌کنند ژرف‌تر بکاوند، و قوم خود را هنگام بازگشت به سوی آنان هشدار دهند، شاید هشیار باشند؟
فَلَوۡلَا نَفَرَ مِن كُلِّ فِرۡقَةٖ مِّنۡهُمۡ طَآئِفَةٞ لِّيَتَفَقَّهُواْ فِي اِ۬لدِّينِ وَلِيُنذِرُواْ قَوۡمَهُمۡ إِذَا رَجَعُوٓاْ إِلَيۡهِمۡ لَعَلَّهُمۡ يَحۡذَرُونَ
ای کسانی که باور آوردید! با آن انکارگرانی که در مجاورت شمایند بجنگید، و در شما محکمی بیابند.
۞ يَٰٓأَيُّهَا اَ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ قَٰتِلُواْ اُ۬لَّذِينَ يَلُونَكُم مِّنَ اَ۬لۡكُفّ۪ارِ وَلۡيَجِدُواْ فِيكُمۡ غِلۡظَةٗۚ
و بدانید که خدا با محتاطان است.
وَاَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ اَ۬للَّهَ مَعَ اَ۬لۡمُتَّقِينَ
و چون سوره‌ای فرود آورده شد، کسی از میان آنان هست که می‌گوید: «این سوره باور کدام یک از شما را افزون کرد؟»
وَإِذَا مَآ أُنزِلَت سُّورَةٞ فَمِنۡهُم مَّن يَقُولُ أَيُّكُمۡ زَادَتۡهُ هَٰذِهِۦٓ إِيمَٰنٗاۚ
اما کسانی که باور آوردند، باورشان را افزون کرد، و از آن به وجد می‌آیند.
فَأَمَّا اَ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ فَزَادَتۡهُمۡ إِيمَٰنٗا وَهُمۡ يَسۡتَبۡشِرُونَ
اما کسانی که در هسته‌هایشان بیماری است، پلشتی‌ای بر پلشتی‌شان افزود، و در حالی که انکار می‌کردند مردند.
وَأَمَّا اَ۬لَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ فَزَادَتۡهُمۡ رِجۡسًا إِلَىٰ رِجۡسِهِمۡ وَمَاتُواْ وَهُمۡ كَٰفِرُونَ
پس آیا نمی‌بینند که هر سال تقویمی، یک بار یا دو بار، به آزمون کشیده می‌شوند؟ سپس بازنمی‌گردند، و به یاد نمی‌آورند.
أَوَلَا يَرَوۡنَ أَنَّهُمۡ يُفۡتَنُونَ فِي كُلِّ عَامٖ مَّرَّةً أَوۡ مَرَّتَيۡنِ ثُمَّ لَا يَتُوبُونَ وَلَا هُمۡ يَذَّكَّرُونَ
و چون سوره‌ای فرود آورده شد، به یکدیگر می‌نگرند: «آیا کسی شما را می‌بیند؟» سپس می‌گریزند.
وَإِذَا مَآ أُنزِلَت سُّورَةٞ نَّظَرَ بَعۡضُهُمۡ إِلَىٰ بَعۡضٍ هَلۡ يَر۪ىٰكُم مِّنۡ أَحَدٖ ثُمَّ اَ۪نصَرَفُواْۚ
خدا هسته‌هایشان را دور داشته است، زیرا آنان قومی‌اند که درک نمی‌کنند.
صَرَفَ اَ۬للَّهُ قُلُوبَهُم بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَفۡقَهُونَ
فرستاده‌ای از خودتان به شما همانا آمده است؛ بر او گران است که شما درمانده شوید،
لَقَد جَّآءَكُمۡ رَسُولٞ مِّنۡ أَنفُسِكُمۡ عَزِيزٌ عَلَيۡهِ مَا عَنِتُّمۡ
نگران شما،
حَرِيصٌ عَلَيۡكُم
نیکخواه، مهربان با باورمندان.
بِالۡمُؤۡمِنِينَ رَؤُفٞ رَّحِيمٞ
اگر پشت کنند، آنگاه بگو: «خدا مرا بس است؛
فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَقُلۡ حَسۡبِيَ اَ۬للَّهُ
هیچ ایزدی نیست مگر او؛
لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ
به او وکالت می‌دهم،
عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُۖ
و او سرپرست بنای سترگ است.»
وَهۡوَ رَبُّ اُ۬لۡعَرۡشِ اِ۬لۡعَظِيمِ