Al-Munafiqun المنافقون
The Hypocrites المنافقون
The section and its links
The return judged far-fetched, the sworn Day, then the community (50, then 51-67)
What was shown before: The return judged far-fetched is set out in 50. 50
به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. چون دورویان نزد تو می‌آیند، می‌گویند: «ما گواهی می‌دهیم که تو بی‌گمان فرستادهٔ خدایی.»
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا جَآءَكَ ٱلۡمُنَٰفِقُونَ قَالُواْ نَشۡهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ ٱللَّهِۗ
و خدا می‌داند که تو بی‌گمان فرستادهٔ اویی.
وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُۥ
و خدا گواهی می‌دهد که دورویان بی‌گمان دروغ‌گویانند.
وَٱللَّهُ يَشۡهَدُ إِنَّ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ لَكَٰذِبُونَ
سوگندهای خود را سپر گرفتند و راه خدا را سد کردند.
ٱتَّخَذُواْ أَيۡمَٰنَهُمُۥ جُنَّةٗ فَصَدُّواْ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِۚ
چه بد است آنچه می‌کردند!
إِنَّهُمُۥ سَآءَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
این بدان سبب است که باور آوردند، سپس انکار کردند؛ پس نقشی بر هسته‌هایشان زده شد، چنان‌که درنمی‌یابند.
ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمُۥ ءَامَنُواْ ثُمَّ كَفَرُواْ فَطُبِعَ عَلَىٰ قُلُوبِهِمُۥ فَهُمُۥ لَا يَفۡقَهُونَ
و چون آنان را می‌بینی، پیکرهایشان تو را خیره می‌کنند،
۞ وَإِذَا رَأَيۡتَهُمُۥ تُعۡجِبُكَ أَجۡسَامُهُمُۥۖ
و اگر چیزی بگویند، به سخنشان گوش می‌دهی؛ آنان همچون تکه‌چوب‌هایی تکیه‌داده‌شده‌اند.
وَإِن يَقُولُواْ تَسۡمَعۡ لِقَوۡلِهِمُۥۖ كَأَنَّهُمُۥ خُشۡبٞ مُّسَنَّدَةٞۖ
می‌پندارند هر فریاد علیه آنان است.
يَحۡسِبُونَ كُلَّ صَيۡحَةٍ عَلَيۡهِمُۥۚ
آنان خود دشمن‌اند.
هُمُ ٱلۡعَدُوُّ
از آنان بر حذر باش.
فَٱحۡذَرۡهُمُۥۚ
خدا با آنان بجنگد!
قَٰتَلَهُمُ ٱللَّهُۖ
پس چگونه به بیراهه برده می‌شوند؟
أَنَّىٰ يُؤۡفَكُونَ
و چون به آنان گفته شود: «بیایید تا فرستادهٔ خدا برای شما بخشایش بخواهد»، سر برمی‌گردانند، و آنان را می‌بینی که پس می‌کشند، آماس‌کرده از خودبزرگ‌بینی.
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُۥ تَعَالَوۡاْ يَسۡتَغۡفِرۡ لَكُمُۥ رَسُولُ ٱللَّهِ لَوَّوۡاْ رُءُوسَهُمُۥ وَرَأَيۡتَهُمُۥ يَصُدُّونَ وَهُمُۥ مُسۡتَكۡبِرُونَ
برایشان یکسان است، چه برایشان بخشایش بخواهی چه نخواهی.
سَوَآءٌ عَلَيۡهِمُۥ أَسۡتَغۡفَرۡتَ لَهُمُۥ أَمۡ لَمۡ تَسۡتَغۡفِرۡ لَهُمُۥ
خدا هرگز آنان را نخواهد بخشود،
لَن يَغۡفِرَ ٱللَّهُ لَهُمُۥۚ
زیرا خدا قوم تجاوزگران را راه نمی‌نماید.
إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡفَٰسِقِينَ
آنان‌اند که می‌گویند: «برای کسانی که نزد فرستادهٔ خدا هستند چیزی خرج نکنید، تا آنگاه که پراکنده شوند.»
هُمُ ٱلَّذِينَ يَقُولُونَ لَا تُنفِقُواْ عَلَىٰ مَنۡ عِندَ رَسُولِ ٱللَّهِ حَتَّىٰ يَنفَضُّواْۗ
حال آنکه ذخیره‌های آسمان‌ها و زمین از آنِ خداست،
وَلِلَّهِ خَزَآئِنُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ
اما دورویان درنمی‌یابند.
وَلَٰكِنَّ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ لَا يَفۡقَهُونَ
می‌گویند: «اگر به پایتخت بازگردیم، نیرومندترین بی‌گمان خوارترین را از آن بیرون خواهد کرد.»
يَقُولُونَ لَئِن رَّجَعۡنَا إِلَى ٱلۡمَدِينَةِ لَيُخۡرِجَنَّ ٱلۡأَعَزُّ مِنۡهَا ٱلۡأَذَلَّۚ
حال آنکه نیرومندی از آنِ خدا، فرستادهٔ او و باورمندان است،
وَلِلَّهِ ٱلۡعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِۦ وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ
اما دورویان نمی‌دانند.
وَلَٰكِنَّ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ لَا يَعۡلَمُونَ
ای کسانی که باور آوردید! دارایی‌ها و فرزندانتان شما را از یادآوریِ خدا غافل نکنند.
يَٰأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُلۡهِكُمُۥ أَمۡوَٰلُكُمُۥ وَلَا أَوۡلَٰدُكُمُۥ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ
و هر که چنین کند، آنان زیان‌کارانند.
وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ
و از آنچه به شما روزی دادیم خرج کنید، پیش از آنکه مرگ بر یکی از شما بیاید و او آنگاه بگوید: «ای سرپرست من، ای کاش مرا تا زمان مقرری نزدیک به تأخیر می‌انداختی، دستگیری می‌کردم و از شایستگان می‌بودم.»
وَأَنفِقُواْ مِن مَّا رَزَقۡنَٰكُمُۥ مِن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَ أَحَدَكُمُ ٱلۡمَوۡتُ فَيَقُولَ رَبِّ لَوۡلَا أَخَّرۡتَنِي إِلَىٰ أَجَلٖ قَرِيبٖ فَأَصَّدَّقَ وَأَكُن مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
اما خدا هرگز خویشتنی را که زمان مقررش فرا رسیده باشد به تأخیر نخواهد انداخت.
وَلَن يُؤَخِّرَ ٱللَّهُ نَفۡسًا إِذَا جَآءَ ا۬جَلُهَاۚ
و خدا بر آنچه می‌کنید باخبر است.
وَٱللَّهُ خَبِيرُۢ بِمَا تَعۡمَلُونَ