Ad-Dukhan

In de naam van God, de Alwelwillende, de Welwillende. Ḥa. Mim.

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ حٜمٓ

Bij de uitdrukkelijke Schrift! Wij hebben haar gewis doen neerdalen in een gezegende nacht. Wij waarschuwen.

وَٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ إِنَّآ أَنزَلۡنَٰهُ فِي لَيۡلَةٖ مُّبَٰرَكَةٍۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ

In haar wordt elke zaak van wijsheid beslist, een bevel afkomstig van Ons,

فِيهَا يُفۡرَقُ كُلُّ أَمۡرٍ حَكِيمٍ أَمۡرٗا مِّنۡ عِندِنَآۚ

want Hij is het, de Alhorende, de Alwetende,

إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ

de Voogd van de hemelen en de aarde en van wat daartussen is, als jullie behoren tot hen die met zekerheid weten.

رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ

jullie Voogd en de Voogd van jullie eerste voorouders.

رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ

Maar zij spelen, in verlegenheid.

بَلۡ هُمۡ فِي شَكّٖ يَلۡعَبُونَ

Dit is een schrijnende pijn.

هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٞ

“Onze Voogd, verlicht ons van de pijn, want wij geloven.”

رَّبَّنَا ٱكۡشِفۡ عَنَّا ٱلۡعَذَابَ إِنَّا مُؤۡمِنُونَ

Hoe zou de herinnering hun dienen, terwijl een uitdrukkelijk gezant tot hen gekomen is, en zij hem daarna de rug hebben toegekeerd, zeggend: “een onderwezen man, verward”?

أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكۡرَىٰ وَقَدۡ جَآءَهُمۡ رَسُولٞ مُّبِينٞ ثُمَّ تَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ وَقَالُواْ مُعَلَّمٞ مَّجۡنُونٌ

maar jullie zullen gewis terugvallen.

إِنَّكُمۡ عَآئِدُونَ

Wij zullen Ons gewis wreken.

إِنَّا مُنتَقِمُونَ

Vóór hen hebben Wij het volk van Fir'aun op de proef gesteld: een edel gezant kwam tot hen, zeggend: “Lever mij de gehoorzamen van God over, ik ben gewis voor jullie een gezant van vertrouwen; en verhef jullie niet tegen God, ik breng jullie een klaarblijkelijk gezag; en ik stel mij onder de egide van mijn Voogd en jullie Voogd, tegen het feit dat jullie mij verbannen; en als jullie mij geen krediet geven, houd jullie dan op een afstand van mij.”

۞ وَلَقَدۡ فَتَنَّا قَبۡلَهُمۡ قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَ وَجَآءَهُمۡ رَسُولٞ كَرِيمٌ أَنۡ أَدُّوٓاْ إِلَيَّ عِبَادَ ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ وَأَن لَّا تَعۡلُواْ عَلَى ٱللَّهِۖ إِنِّيٓ ءَاتِيكُم بِسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٖ وَإِنِّي عُذۡتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمۡ أَن تَرۡجُمُونِ وَإِن لَّمۡ تُؤۡمِنُواْ لِي فَٱعۡتَزِلُونِ

Toen riep hij zijn Voogd aan: “Dezen zijn een volk van afgezonderden.”

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَٰٓؤُلَآءِ قَوۡمٞ مُّجۡرِمُونَ

want zij zijn een leger dat verdronken zal worden.”

إِنَّهُمۡ جُندٞ مُّغۡرَقُونَ

Hoeveel tuinen en bronnen hebben zij achtergelaten, en velden, en edele posities, en welstand waarin zij zich verlustigden.

كَمۡ تَرَكُواْ مِن جَنَّٰتٖ وَعِيُونٖ وَزُرُوعٖ وَمَقَامٖ كَرِيمٖ وَنَعۡمَةٖ كَانُواْ فِيهَا فَٰكِهِينَ

En Wij hebben een ander volk ervan doen erven.

وَأَوۡرَثۡنَٰهَا قَوۡمًا ءَاخَرِينَ

Noch de hemel noch de aarde hebben hen beweend, en zij hebben geen uitstel gekregen.

فَمَا بَكَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلۡأَرۡضُ وَمَا كَانُواْ مُنظَرِينَ

want hij was, onder de buitensporigen, hooghartig.

إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيٗا مِّنَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ

Wij hebben hen gewis verkozen, in vol weten, boven alle wezens, en Wij hebben hun, onder de tekenen, gegeven wat daarin klaarblijkelijk een beproeving bevatte.

وَلَقَدِ ٱخۡتَرۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ عِلۡمٍ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ وَءَاتَيۡنَٰهُم مِّنَ ٱلۡأٓيَٰتِ مَا فِيهِ بَلَٰٓؤٞاْ مُّبِينٌ

Dezen zeggen voorzeker: “Er is slechts onze eerste dood, en wij zullen niet ontvouwd worden. Laat dus onze voorouders terugkomen, als jullie waarachtig zijn.”

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ إِنۡ هِيَ إِلَّا مَوۡتَتُنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُنشَرِينَ فَأۡتُواْ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ

want zij waren afgezonderden.

إِنَّهُمۡ كَانُواْ مُجۡرِمِينَ

Wij hebben de hemelen en de aarde en wat daartussen is niet spelend geschapen.

وَمَا خَلَقۡنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا لَٰعِبِينَ

maar de meesten van hen weten het niet.

وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ

want Hij is het, de Almachtige, de Welwillende.

إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

De boom Zaqqoem is gewis het voedsel van de verharde overtreder; als gesmolten metaal kookt hij in de buiken, zoals kokend water kookt.

إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ طَعَامُ ٱلۡأَثِيمِ كَٱلۡمُهۡلِ تَغۡلِي فِي ٱلۡبُطُونِ كَغَلۡيِ ٱلۡحَمِيمِ

Want jij bent het, de machtige, de edele!”

إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡكَرِيمُ

Dit is gewis waarover jullie in controverse traden.

إِنَّ هَٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمۡتَرُونَ

Zij die zich behoeden zullen gewis op een veilige plaats zijn, in tuinen en bronnen, fijne zijde en brokaat dragend, tegenover elkaar.

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينٖ فِي جَنَّٰتٖ وَعِيُونٖ يَلۡبَسُونَ مِن سُندُسٖ وَإِسۡتَبۡرَقٖ مُّتَقَٰبِلِينَ

En Wij zullen hen verenigen met gesprekspartners tot bijstand.

وَزَوَّجۡنَٰهُم بِحُورٍ عِينٖ

Zij zullen er alle smaken opeisen, in alle veiligheid.

يَدۡعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ

behalve de eerste dood.

إِلَّا ٱلۡمَوۡتَةَ ٱلۡأُولَىٰۖ

Dat is de ontzaglijke triomf.

ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ

Wij hebben het slechts in jouw taal gemakkelijk gemaakt in de hoop dat zij zich zullen herinneren.

فَإِنَّمَا يَسَّرۡنَٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ

want zij kijken uit.

إِنَّهُم مُّرۡتَقِبُونَ