مريم
Maryam
A Remembrance of Benevolence
Tanrı'nın adıyla, Tümüyle Esirgeyen, Esirgeyen. Kaf. Ha. Ya. ʿAyn. Ṣad.
بِسْمِ اِ۬للَّهِ اِ۬لرَّحْمَٰنِ اِ۬لرَّحِيمِ كَٓه۪ي۪عَٓصَٓۖ
Vasinin, buyruğuna uyan Zekeriya'ya esirgemesinin hatırlatması: o Vasisine gizli bir seslenişle seslendiğinde,
ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهُۥ زَكَرِيَّآءَ ا۪ذْ نَاد۪ىٰ رَبَّهُۥ نِدَآءً خَفِيّاٗۖ
dedi: “Vasim, kemik bende şüphesiz kırılganlaştı, baş beyazlıkla tutuştu, ve Sana yakararak, Vasim, hiç sefil olmadım.
قَالَ رَبِّ إِنِّے وَهَنَ اَ۬لْعَظْمُ مِنِّے وَاشْتَعَلَ اَ۬لرَّأْسُ شَيْباٗ وَلَمَ اَكُنۢ بِدُعَآئِكَ رَبِّ شَقِيّاٗۖ
Ve ben şüphesiz benden sonra yakınlarımdan korktum, karım da kısırdır. Öyleyse bana katından, benden miras alacak ve Yakup'un klanından miras alacak bir koruyucu hibe et,
وَإِنِّے خِفْتُ اُ۬لْمَوَٰلِيَ مِنْ وَّرَآءِے وَكَانَتِ اِ۪مْرَأَتِے عَاقِراٗ فَهَبْ لِے مِن لَّدُنكَ وَلِيّاٗ يَرِثُنِے وَيَرِثُ مِنَ اٰلِ يَعْقُوبَۖ
ve onu, Vasim, beğenilmiş kıl.”
وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيّاٗۖ
“Ey Zekeriya, Biz sana şüphesiz bir oğlan müjdeliyoruz: niteliği Yahya'dır; Biz ondan önce hiç kimseyi bu niteliği paylaşan kılmadık.”
۞ يَٰزَكَرِيَّآءُ اِ۪نَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَٰمٍ اِ۪سْمُهُۥ يَحْي۪ىٰ لَمْ نَجْعَل لَّهُۥ مِن قَبْلُ سَمِيّاٗۖ
Dedi: “Vasim, karım kısırken ve ben ileri yaşta aşırı bir çöküntüye ulaşmışken, nasıl olur da benim bir oğlum olur?”
قَالَ رَبِّ أَنّ۪ىٰ يَكُونُ لِے غُلَٰمٞ وَكَانَتِ اِ۪مْرَأَتِے عَاقِراٗ وَقَدْ بَلَغْتُ مِنَ اَ۬لْكِبَرِ عُتِيّاٗۖ
Dedi: “Öyle olacak. Vasin dedi: Bu Bana kolaydır, ve daha önce seni yarattım, sen hiçbir şey değildin.”
قَالَ كَذَٰلِكَ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٞ وَقَدْ خَلَقْتُكَ مِن قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَئْاٗۖ
Dedi ki: “Vasim, bana bir işaret tayin et.”
قَالَ رَبِّ اِ۪جْعَل لِّيَ ءَايَةٗۖ
Dedi: “Senin işaretin, tam üç gece boyunca insanlarla konuşmamandır.”
قَالَ ءَايَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ اَ۬لنَّاسَ ثَلَٰثَ لَيَالٖ سَوِيّاٗۖ
Bunun üzerine yakarış yerinden halkının yanına çıktı ve onlara ima etti: “Sabah erken ve akşam şanını anın.”
فَخَرَجَ عَلَىٰ قَوْمِهِۦ مِنَ اَ۬لْمِحْرَابِ فَأَوْح۪ىٰٓ إِلَيْهِمُۥٓ أَن سَبِّحُواْ بُكْرَةٗ وَعَشِيّاٗۖ
“Ey Yahya, Yazı'yı güçle al.”
يَٰيَحْي۪ىٰ خُذِ اِ۬لْكِتَٰبَ بِقُوَّةٖۖ
Ve Biz ona hükmü verdik, o küçücük bir çocukken,
وَءَاتَيْنَٰهُ اُ۬لْحُكْمَ صَبِيّاٗۖ
ve Bizden gelen bir şefkat ve bir arılık da;
وَحَنَاناٗ مِّن لَّدُنَّا وَزَكَوٰةٗۖ
ve o sakınırdı.
وَكَانَ تَقِيّاٗۖ
Ve anne babasına karşı erdemliydi; ne ölçüsüzdü ne de karşı gelen biriydi.
وَبَرّاَۢ بِوَٰلِدَيْهِ وَلَمْ يَكُن جَبَّاراً عَصِيّاٗۖ
Ve esenlik onun üzerine, doğduğu gün, öleceği gün ve diri olarak uyandırılacağı gün.
وَسَلَٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيّاٗۖ
Ve Yazı'da Meryem'i an: ailesinden doğuda bir yere çekildiğinde ve onlardan ayrı bir perde edindiğinde.
وَاذْكُرْ فِے اِ۬لْكِتَٰبِ مَرْيَمَ إِذِ اِ۪نتَبَذَتْ مِنَ اَهْلِهَا مَكَاناٗ شَرْقِيّاٗ فَاتَّخَذَتْ مِن دُونِهِمْ حِجَاباٗۖ
Bunun üzerine ona Esinimizi gönderdik; o ona tam bir insan biçiminde göründü.
فَأَرْسَلْنَآ إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَراٗ سَوِيّاٗۖ
Dedi: “Ben şüphesiz senden Tümüyle Esirgeyen'in himayesine girerim! Sakınıyorsan…”
قَالَتِ اِنِّيَ أَعُوذُ بِالرَّحْمَٰنِ مِنكَ إِن كُنتَ تَقِيّاٗۖ
Dedi: “Ben yalnızca Vasinin elçisiyim; O sana arı bir oğlan hibe etsin diye.”
قَالَ إِنَّمَآ أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِاَهَبَ لَكِ غُلَٰماٗ زَكِيّاٗۖ
Dedi: “Hiçbir insan bana dokunmamışken ve ben utanmaz olmamışken, nasıl olur da benim bir oğlum olur?”
قَالَتَ اَنّ۪ىٰ يَكُونُ لِے غُلَٰمٞ وَلَمْ يَمْسَسْنِے بَشَرٞ وَلَمَ اَكُ بَغِيّاٗۖ
Dedi: “Öyle olacak. Vasin dedi: Bu Bana kolaydır.
قَالَ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٞۖ
Ve Biz onu insanlar için bir işaret ve Bizden gelen bir esirgeme kılacağız.
وَلِنَجْعَلَهُۥٓ ءَايَةٗ لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةٗ مِّنَّاۖ
Bu, önceden kararlaştırılmış bir iştir.”
وَكَانَ أَمْراٗ مَّقْضِيّاٗۖ
Onu taşıdı, sonra onunla uzak bir yere çekildi.
۞ فَحَمَلَتْهُ فَانتَبَذَتْ بِهِۦ مَكَاناٗ قَصِيّاٗۖ
Doğum sancıları onu hurma ağacının gövdesine itti. Dedi: “Ah, keşke bundan önce ölseydim ve unutulmuş, tümüyle unutulmuş bir şey olsaydım!”
فَأَجَآءَهَا اَ۬لْمَخَاضُ إِلَىٰ جِذْعِ اِ۬لنَّخْلَةِ قَالَتْ يَٰلَيْتَنِے مِتُّ قَبْلَ هَٰذَا وَكُنتُ نِسْياٗ مَّنسِيّاٗۖ
Bunun üzerine ona altından seslendi: “Hüzünlenme! Vasin altına bir dere yerleştirdi.
فَنَاد۪يٰهَا مِن تَحْتِهَآ أَلَّا تَحْزَنِے قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيّاٗۖ
Ve hurma ağacının gövdesini kendine doğru salla: üzerine taze, tam kıvamında hurmalar düşürür.
وَهُزِّےٓ إِلَيْكِ بِجِذْعِ اِ۬لنَّخْلَةِ تَسَّٰقَطْ عَلَيْكِ رُطَباٗ جَنِيّاٗۖ
Öyleyse ye, iç ve bakışın durulsun.
فَكُلِے وَاشْرَبِے وَقَرِّے عَيْناٗۖ
Öyleyse insanlardan birini görürsen, de ki: ‘Ben Tümüyle Esirgeyen'e bir perhiz adadım; öyleyse bugün hiçbir insanla konuşmayacağım.’”
فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ اَ۬لْبَشَرِ أَحَداٗ فَقُولِےٓ إِنِّے نَذَرْتُ لِلرَّحْمَٰنِ صَوْماٗ فَلَنُ ا۟كَلِّمَ اَ۬لْيَوْمَ إِنسِيّاٗۖ
Bunun üzerine onu taşıyarak onunla halkının yanına geldi.
فَأَتَتْ بِهِۦ قَوْمَهَا تَحْمِلُهُۥۖ
Dediler: “Ey Meryem, sen şüphesiz dehşet verici bir şeye girişmişsin!
قَالُواْ يَٰمَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَئْاٗ فَرِيّاٗۖ
Ey Harun'un kız kardeşi, baban kötü bir adam değildi, annen de utanmaz bir kadın değildi.”
يَٰٓأُخْتَ هَٰرُونَ مَا كَانَ أَبُوكِ اِ۪مْرَأَ سَوْءٖ وَمَا كَانَتُ ا۟مُّكِ بَغِيّاٗۖ
Bunun üzerine ona eliyle gösterdi.
فَأَشَارَتِ اِلَيْهِۖ
Dediler: “Beşikteki küçücük bir çocukla nasıl konuşuruz?”
قَالُواْ كَيْفَ نُكَلِّمُ مَن كَانَ فِے اِ۬لْمَهْدِ صَبِيّاٗۖ
Çocuk dedi: “Ben şüphesiz Tanrı'nın buyruğuna uyanıyım. O bana Yazı'yı verdi ve beni aktarıcı kıldı; nerede olursam olayım beni bereketli kıldı, ve yaşadığım sürece bana Temas'ı ve katışıksız cömertliği salık verdi, anneme karşı erdemli olmayı da.
قَالَ إِنِّے عَبْدُ اُ۬للَّهِ ءَات۪يٰنِيَ اَ۬لْكِتَٰبَ وَجَعَلَنِے نَبِيٓـٔاٗ وَجَعَلَنِے مُبَٰرَكاً اَيْنَ مَا كُنتُ وَأَوْصٰ۪نِے بِالصَّلَوٰةِ وَالزَّكَوٰةِ مَا دُمْتُ حَيّاٗ وَبَرّاَۢ بِوَٰلِدَتِےۖ
Ve beni ne ölçüsüz ne de sefil kıldı.
وَلَمْ يَجْعَلْنِے جَبَّاراٗ شَقِيّاٗۖ
Ve esenlik üzerime, doğduğum gün, öleceğim gün ve diri olarak uyandırılacağım gün.”
وَالسَّلَٰمُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدتُّ وَيَوْمَ أَمُوتُ وَيَوْمَ أُبْعَثُ حَيّاٗۖ
İşte Meryem oğlu İsa —
ذَٰلِكَ عِيسَى اَ۪بْنُ مَرْيَمَۖ
hakkın sözü, onun hakkında uzlaşmazlığa girerler.
قَوْلُ اُ۬لْحَقِّ اِ۬لذِے فِيهِ يَمْتَرُونَۖ
Tanrı'ya, Kendisine bir çocuk edinmek yakışmaz.
مَا كَانَ لِلهِ أَنْ يَّتَّخِذَ مِنْ وَّلَدٖۖ
O'na şan olsun!
سُبْحَٰنَهُۥٓۖ
Bir şeye hükmettiğinde, ona yalnızca “Ol” der,
إِذَا قَض۪ىٰٓ أَمْراٗ فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُنۖ
ve o olur.
فَيَكُونُۖ
Ve Tanrı şüphesiz benim Vasim ve sizin Vasinizdir; öyleyse O'nun buyruğuna uyun.
وَأَنَّ اَ۬للَّهَ رَبِّے وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُۖ
İşte dosdoğru bir güzergâh.
هَٰذَا صِرَٰطٞ مُّسْتَقِيمٞۖ
Ama bölükler aralarında ayrıştı.
فَاخْتَلَفَ اَ۬لَاحْزَابُ مِنۢ بَيْنِهِمْۖ
Yadsıyanların vay hâline, muazzam bir günün tanığı olacakları zaman!
فَوَيْلٞ لِّلذِينَ كَفَرُواْ مِن مَّشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيمٍۖ
Bize geldikleri gün ne kadar iyi işitecekler ve ne kadar açık görecekler!
اَسْمِعْ بِهِمْ وَأَبْصِرْ يَوْمَ يَاتُونَنَاۖ
Ama zalimler bugün apaçık bir şaşkınlık içindedir.
لَٰكِنِ اِ۬لظَّٰلِمُونَ اَ۬لْيَوْمَ فِے ضَلَٰلٖ مُّبِينٖۖ
Ve onları, iş sonuca bağlandığında Perişanlık Günü'yle uyar; onlar umursamazlık içindedir ve inanmazlar,
وَأَنذِرْهُمْ يَوْمَ اَ۬لْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ اَ۬لَامْرُ وَهُمْ فِے غَفْلَةٖ وَهُمْ لَا يُومِنُونَۖ
çünkü yeryüzünü ve üzerindekileri miras alacak olan Biziz,
إِنَّا نَحْنُ نَرِثُ اُ۬لَارْضَ وَمَنْ عَلَيْهَاۖ
ve onlar Bize döndürülecekler.
وَإِلَيْنَا يُرْجَعُونَۖ
Ve Yazı'da İbrahim'i an: o doğru sözlü biriydi, bir aktarıcıydı; babasına dediği zaman: “Ey babacığım, neden işitmeyen, açık görmeyen ve sana hiçbir şeye yaramayanın buyruğuna uyuyorsun?
۞ وَاذْكُرْ فِے اِ۬لْكِتَٰبِ إِبْرَٰهِيمَ إِنَّهُۥ كَانَ صِدِّيقاٗ نَّبِيٓـٔاً اِذْ قَالَ لِأَبِيهِ يَٰٓأَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لَا يَسْمَعُ وَلَا يُبْصِرُ وَلَا يُغْنِے عَنكَ شَئْاٗۖ
Ey babacığım, bana bilgiden, sana ulaşmayan şey şüphesiz geldi; öyleyse beni izle, sana düz bir güzergâh üzerinde rehberlik edeyim.
يَٰٓأَبَتِ إِنِّے قَدْ جَآءَنِے مِنَ اَ۬لْعِلْمِ مَا لَمْ يَاتِكَ فَاتَّبِعْنِےٓ أَهْدِكَ صِرَٰطاٗ سَوِيّاٗۖ
Ey babacığım, Saptırıcı'nın buyruğuna uyma,
يَٰٓأَبَتِ لَا تَعْبُدِ اِ۬لشَّيْطَٰنَۖ
çünkü Saptırıcı Tümüyle Esirgeyen'e karşı gelendir.
إِنَّ اَ۬لشَّيْطَٰنَ كَانَ لِلرَّحْمَٰنِ عَصِيّاٗۖ
Ey babacığım, Tümüyle Esirgeyen'den bir ceza sana dokunacak diye ve Saptırıcı'nın müttefiki olacaksın diye korkuyorum.”
يَٰٓأَبَتِ إِنِّيَ أَخَافُ أَنْ يَّمَسَّكَ عَذَابٞ مِّنَ اَ۬لرَّحْمَٰنِ فَتَكُونَ لِلشَّيْطَٰنِ وَلِيّاٗۖ
Babası dedi: “Sen benim tanrılarımdan yüz mü çeviriyorsun, ey İbrahim?
قَالَ أَرَاغِبٌ اَنتَ عَنَ اٰلِهَتِےۖ
Vazgeçmezsen elbette seni sürgün edeceğim! Benden uzun bir müddet uzaklaş.”
يَٰٓإِبْرَٰهِيمُ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ لَأَرْجُمَنَّكَ وَاهْجُرْنِے مَلِيّاٗۖ
İbrahim dedi: “Esenlik üzerine. Senin için Vasimden bağışlanma dileyeceğim: O bana karşı hep özenliydi. Ben sizden ve Tanrı'nın dışında yakardığınız şeylerden ayrılıyorum ve Vasime yakarıyorum; Vasime yakarmakla sefil olmamam mümkündür.”
قَالَ سَلَٰمٌ عَلَيْكَ سَأَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّيَ إِنَّهُۥ كَانَ بِے حَفِيّاٗ وَأَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُونَ مِن دُونِ اِ۬للَّهِ وَأَدْعُواْ رَبِّے عَس۪ىٰٓ أَلَّآ أَكُونَ بِدُعَآءِ رَبِّے شَقِيّاٗۖ
Onlardan ve Tanrı'nın dışında buyruğuna uydukları şeylerden ayrıldığında, ona İshak'ı ve Yakup'u hibe ettik,
فَلَمَّا اَ۪عْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ مِن دُونِ اِ۬للَّهِ وَهَبْنَا لَهُۥٓ إِسْحَٰقَ وَيَعْقُوبَۖ
ve her birini aktarıcı kıldık.
وَكُلّاٗ جَعَلْنَا نَبِيٓـٔاٗۖ
Ve onlara esirgememizden hibe ettik, ve onlara doğru sözlü, yüce bir dil sağladık.
وَوَهَبْنَا لَهُم مِّن رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيّاٗۖ
Ve Yazı'da Musa'yı an: o kendini yalnızca Tanrı'ya adamıştı, ve bir elçiydi, bir aktarıcıydı.
وَاذْكُرْ فِے اِ۬لْكِتَٰبِ مُوس۪ىٰٓ إِنَّهُۥ كَانَ مُخْلِصاٗ وَكَانَ رَسُولاٗ نَّبِيٓـٔاٗۖ
Ve Biz ona Dağ'ın sağ yanından hitap ettik, ve onu baş başa yaklaştırdık.
وَنَٰدَيْنَٰهُ مِن جَانِبِ اِ۬لطُّورِ اِ۬لَايْمَنِ وَقَرَّبْنَٰهُ نَجِيّاٗۖ
Ve Biz ona esirgememizle kardeşi Harun'u aktarıcı olarak hibe ettik.
وَوَهَبْنَا لَهُۥ مِن رَّحْمَتِنَآ أَخَاهُ هَٰرُونَ نَبِيٓـٔاٗۖ
Ve Yazı'da İsmail'i an: o vaadinde doğru sözlüydü, ve bir elçiydi, bir aktarıcıydı. Ailesine Temas'ı ve katışıksız cömertliği emrederdi,
وَاذْكُرْ فِے اِ۬لْكِتَٰبِ إِسْمَٰعِيلَ إِنَّهُۥ كَانَ صَادِقَ اَ۬لْوَعْدِ وَكَانَ رَسُولاٗ نَّبِيٓـٔاٗ وَكَانَ يَامُرُ أَهْلَهُۥ بِالصَّلَوٰةِ وَالزَّكَوٰةِۖ
ve Vasisinin katında beğenilmişti.
وَكَانَ عِندَ رَبِّهِۦ مَرْضِيّاٗۖ
Ve Yazı'da İdris'i an: o doğru sözlü biriydi, bir aktarıcıydı.
وَاذْكُرْ فِے اِ۬لْكِتَٰبِ إِدْرِيسَ إِنَّهُۥ كَانَ صِدِّيقاٗ نَّبِيٓـٔاٗۖ
Ve Biz onu yüce bir makama yükselttik.
وَرَفَعْنَٰهُ مَكَاناً عَلِيّاًۖ
İşte Tanrı'nın aktarıcılar arasından lütufta bulunduğu kişiler bunlardır: Âdem'in soyundan, Nuh'la birlikte taşıdıklarımızdan, İbrahim'in ve İsrail'in soyundan, ve rehberlik ettiklerimizden ve seçtiklerimizden.
ا۟وْلَٰٓئِكَ اَ۬لذِينَ أَنْعَمَ اَ۬للَّهُ عَلَيْهِم مِّنَ اَ۬لنَّبِيٓـِٕۧنَ مِن ذُرِّيَّةِ ءَادَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٖ وَمِن ذُرِّيَّةِ إِبْرَٰهِيمَ وَإِسْرَآءِيلَ وَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَآۖ
Tümüyle Esirgeyen'in işaretleri onlara seslendirildiğinde, yere kapanarak, ağlayarak düşerlerdi.
إِذَا تُتْل۪ىٰ عَلَيْهِمُۥٓ ءَايَٰتُ اُ۬لرَّحْمَٰنِ خَرُّواْ سُجَّداٗ وَبُكِيّاٗۖ۩
Sonra onların ardından bir kuşak geldi: Temas'ın boşa gitmesine izin verdiler ve arzuları izlediler; öyleyse başıboşlukla karşılaşacaklar — pişman olan, inanan ve sağlam bir iş yapan hariç; işte onlar Bahçe'ye sokulacaklar ve hiçbir zulme uğramayacaklar: Tümüyle Esirgeyen'in, algılarından kaçsalar da, buyruğuna uyanlarına vaat ettiği kalıcılık Bahçeleri;
۞ فَخَلَفَ مِنۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ اَضَاعُواْ اُ۬لصَّلَوٰةَ وَاتَّبَعُواْ اُ۬لشَّهَوَٰتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيّاً اِلَّا مَن تَابَ وَءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحاٗ فَأُوْلَٰٓئِكَ يَدْخُلُونَ اَ۬لْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُونَ شَئْاٗ جَنَّٰتِ عَدْنٍ اِ۬لتِے وَعَدَ اَ۬لرَّحْمَٰنُ عِبَادَهُۥ بِالْغَيْبِۖ
çünkü O'nun vaadi yerine gelecektir.
إِنَّهُۥ كَانَ وَعْدُهُۥ مَاتِيّاٗۖ
Orada hiçbir boş söz işitmeyecekler,
لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْواًۖ
yalnızca “Esenlik!” işitecekler.
اِلَّا سَلَٰماٗۖ
Ve orada sabah erken ve akşam geçimleri onlarındır.
وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيهَا بُكْرَةٗ وَعَشِيّاٗۖ
İşte Bizim, buyruğuna uyanlarımızdan sakınmakta olana miras ettireceğimiz Bahçe.
تِلْكَ اَ۬لْجَنَّةُ اُ۬لتِے نُورِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَن كَانَ تَقِيّاٗۖ
“Biz ancak Vasinin emriyle ineriz.
وَمَا نَتَنَزَّلُ إِلَّا بِأَمْرِ رَبِّكَۖ
Önümüzde olan, arkamızda olan ve bunların arasında olan O'nundur.
لَهُۥ مَا بَيْنَ أَيْدِينَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذَٰلِكَۖ
Ve Vasin unutkan değildir.”
وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيّاٗۖ
Göklerin, yerin ve ikisinin arasındakilerin Vasisi: öyleyse O'nun buyruğuna uy ve O'nun buyruğuna uymada kararlı ol.
رَّبُّ اُ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَالَارْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبَٰدَتِهِۦۖ
O'nun niteliğini paylaşan birini biliyor musun?
هَلْ تَعْلَمُ لَهُۥ سَمِيّاٗۖ
Ve insan der ki: “Öldüğümde gerçekten diri olarak çıkarılacak mıyım?”
وَيَقُولُ اُ۬لِانسَٰنُ أَ۟ذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ أُخْرَجُ حَيّاًۖ
İnsan, Bizim onu daha önce yarattığımızı, onun hiçbir şey olmadığı halde, hatırlamıyor mu?
اَوَلَا يَذْكُرُ اُ۬لِانسَٰنُ أَنَّا خَلَقْنَٰهُ مِن قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَئْاٗۖ
Vasine andolsun, Biz onları elbette toplayacağız, Saptırıcılarla birlikte; sonra onları Cehennem'in çevresine, diz çökmüş olarak elbette getireceğiz.
فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّيَٰطِينَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جُثِيّاٗۖ
Sonra her hizipten, Tümüyle Esirgeyen'e karşı en küstah olanları elbette sökeceğiz.
ثُمَّ لَنَنزِعَنَّ مِن كُلِّ شِيعَةٍ اَيُّهُمُۥٓ أَشَدُّ عَلَى اَ۬لرَّحْمَٰنِ عُتِيّاٗۖ
Sonra orada yanmaya en çok layık olanları en iyi bilen Biziz.
ثُمَّ لَنَحْنُ أَعْلَمُ بِالذِينَ هُمُۥٓ أَوْل۪ىٰ بِهَا صُلِيّاٗۖ
Ve sizden oraya varmayacak kimse yoktur: bu, Vasin için geri alınamaz bir fermandır.
وَإِن مِّنكُمُۥٓ إِلَّا وَارِدُهَا كَانَ عَلَىٰ رَبِّكَ حَتْماٗ مَّقْضِيّاٗۖ
Sonra sakınanları kurtaracağız, ve zalimleri orada, diz çökmüş olarak terk edeceğiz.
ثُمَّ نُنَجِّے اِ۬لذِينَ اَ۪تَّقَواْ وَّنَذَرُ اُ۬لظَّٰلِمِينَ فِيهَا جُثِيّاٗۖ
Ve apaçık işaretlerimiz onlara seslendirildiğinde, yadsıyanlar inananlara derler: “İki kesimden hangisi konum bakımından daha iyi ve halka bakımından daha güzel?”
وَإِذَا تُتْل۪ىٰ عَلَيْهِمُۥٓ ءَايَٰتُنَا بَيِّنَٰتٖ قَالَ اَ۬لذِينَ كَفَرُواْ لِلذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَيُّ اُ۬لْفَرِيقَيْنِ خَيْرٞ مَّقَاماٗ وَأَحْسَنُ نَدِيّاٗۖ
Onlardan önce ne çok kuşağı yok ettik; onlar mal ve görünüş bakımından daha güzeldi!
وَكَمَ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّن قَرْنٍ هُمُۥٓ أَحْسَنُ أَثَٰثاٗ وَرِءْياٗۖ
De ki: “Yolunu şaşırmış olan kim varsa, Tümüyle Esirgeyen onun süresini uzun uzun uzatsın,
۞ قُلْ مَن كَانَ فِے اِ۬لضَّلَٰلَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ اُ۬لرَّحْمَٰنُ مَدّاًۖ
kendilerine vaat edileni — ya cezayı ya da Saat'i — görünceye dek; o zaman kimin yerinin en kötü, kimin ordusunun en zayıf olduğunu bilecekler.”
حَتَّىٰٓ إِذَا رَأَوْاْ مَا يُوعَدُونَ إِمَّا اَ۬لْعَذَابَ وَإِمَّا اَ۬لسَّاعَةَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ شَرّٞ مَّكَاناٗ وَأَضْعَفُ جُنداٗۖ
Ve Tanrı, yol bulanlara yol göstermeyi artırır.
وَيَزِيدُ اُ۬للَّهُ اُ۬لذِينَ اَ۪هْتَدَوْاْ هُدىٗۖ
Ve dayanıklı ve sağlam işler, Vasinin katında getiri bakımından daha iyi ve geri verdikleri bakımından daha iyidir.
وَالْبَٰقِيَٰتُ اُ۬لصَّٰلِحَٰتُ خَيْرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَوَاباٗ وَخَيْرٞ مَّرَدّاًۖ
Bizim işaretlerimizi yadsıyan ve “Bana elbette mal ve çocuk verilecek” diyeni gördün mü? Algılardan kaçanı mı delip geçti, yoksa Tümüyle Esirgeyen'in katında bir ahit mi edindi? Hiç de değil!
اَفَرَٰٓيْتَ اَ۬لذِے كَفَرَ بِـَٔايَٰتِنَا وَقَالَ لَأُوتَيَنَّ مَالاٗ وَوَلَداً اَطَّلَعَ اَ۬لْغَيْبَ أَمِ اِ۪تَّخَذَ عِندَ اَ۬لرَّحْمَٰنِ عَهْداٗ كَلَّاۖ
Onun dediğini yazacağız ve onun için cezayı uzun uzun uzatacağız.
سَنَكْتُبُ مَا يَقُولُ وَنَمُدُّ لَهُۥ مِنَ اَ۬لْعَذَابِ مَدّاٗۖ
Ve onun dediğinden Biz miras alacağız, ve o Bize tek başına gelecek.
وَنَرِثُهُۥ مَا يَقُولُ وَيَاتِينَا فَرْداٗۖ
Ve Tanrı'nın dışında, kendileri için bir güç olsunlar diye tanrılar edindiler. Hiç de değil!
وَاتَّخَذُواْ مِن دُونِ اِ۬للَّهِ ءَالِهَةٗ لِّيَكُونُواْ لَهُمْ عِزّاٗ كَلَّاۖ
Onlar, kendilerine buyruğa uymalarını yadsıyacak ve onlara karşı çıkacak.
سَيَكْفُرُونَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُونُونَ عَلَيْهِمْ ضِدّاًۖ
Görmedin mi: Biz Saptırıcıları yadsıyanların üzerine saldık, onlar da onları durmaksızın körüklüyor?
اَلَمْ تَرَ أَنَّآ أَرْسَلْنَا اَ۬لشَّيَٰطِينَ عَلَى اَ۬لْكٰ۪فِرِينَ تَؤُزُّهُمُۥٓ أَزّاٗۖ
Öyleyse onlara karşı acele etme:
فَلَا تَعْجَلْ عَلَيْهِمُۥٓۖ
Biz yalnızca onlar için teker teker sayıyoruz.
إِنَّمَا نَعُدُّ لَهُمْ عَدّاٗۖ
Sakınanları Tümüyle Esirgeyen'e bir heyet olarak topladığımız ve koparılmışları Cehennem'e, oraya varsınlar diye götürdüğümüz gün.
يَوْمَ نَحْشُرُ اُ۬لْمُتَّقِينَ إِلَى اَ۬لرَّحْمَٰنِ وَفْداٗ وَنَسُوقُ اُ۬لْمُجْرِمِينَ إِلَىٰ جَهَنَّمَ وِرْداٗۖ
Tümüyle Esirgeyen'in katında bir ahit edinmiş olan hariç, hiçbir aracılığa sahip olmayacaklar.
لَّا يَمْلِكُونَ اَ۬لشَفَٰعَةَ إِلَّا مَنِ اِ۪تَّخَذَ عِندَ اَ۬لرَّحْمَٰنِ عَهْداٗۖ
Ve dediler: “Tümüyle Esirgeyen Kendisine bir çocuk edindi.”
وَقَالُواْ اُ۪تَّخَذَ اَ۬لرَّحْمَٰنُ وَلَداٗۖ
Siz şüphesiz devasa bir şeye girişmişsiniz! Neredeyse gökler bundan çatlayacak, yer yarılacak ve dağlar çöküp yıkılacak — Tümüyle Esirgeyen'e bir çocuk atfettikleri için.
لَّقَدْ جِئْتُمْ شَئْاً اِدّاٗ يَكَادُ اُ۬لسَّمَٰوَٰتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنشَقُّ اُ۬لَارْضُ وَتَخِرُّ اُ۬لْجِبَالُ هَدّاً اَن دَعَوْاْ لِلرَّحْمَٰنِ وَلَداٗۖ
Tümüyle Esirgeyen'e Kendisine bir çocuk edinmek yaraşmaz.
وَمَا يَنۢبَغِے لِلرَّحْمَٰنِ أَنْ يَّتَّخِذَ وَلَداًۖ
Göklerde ve yerde, Tümüyle Esirgeyen'e buyruğuna uyarak gelmeyen hiç kimse yoktur.
اِن كُلُّ مَن فِے اِ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَالَارْضِ إِلَّآ ءَاتِے اِ۬لرَّحْمَٰنِ عَبْداٗۖ
Onları şüphesiz sayıp dökmüştür ve teker teker saymıştır.
لَّقَدَ اَحْص۪يٰهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدّاٗۖ
Ve hepsi O'na Huzura Çıkış Günü tek başına gelecek.
وَكُلُّهُمُۥٓ ءَاتِيهِ يَوْمَ اَ۬لْقِيَٰمَةِ فَرْداًۖ
İnananlara ve sağlam işler yapanlara Tümüyle Esirgeyen şüphesiz sevgi verecek.
اِنَّ اَ۬لذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ اُ۬لصَّٰلِحَٰتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ اُ۬لرَّحْمَٰنُ وُدّاٗۖ
Biz onu ancak senin dilinle kolaylaştırdık; sakınanlara onunla müjde veresin ve inatçı bir halkı onunla uyarasın diye.
فَإِنَّمَا يَسَّرْنَٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ اِ۬لْمُتَّقِينَ وَتُنذِرَ بِهِۦ قَوْماٗ لُّدّاٗۖ
Onlardan önce ne çok kuşağı yok ettik! Onlardan tek birini algılıyor musun, ya da onlardan en ufak bir mırıltı işitiyor musun?
وَكَمَ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّن قَرْنٍ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُم مِّنَ اَحَدٍ اَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزاٗۖ