Al-Hashr الحشر

آنچه در آسمان‌ها و بر زمین است شکوهِ خدا را سرود.

سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ

اوست که کسانی از دارندگان نوشتار را که انکار کردند، از خانه‌هایشان برای گردآوریِ نخست بیرون کرد.

هُوَ ٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَٰبِ مِن دِيَٰرِهِمْ لِأَوَّلِ ٱلْحَشْرِ

شما گمان نمی‌بردید که بیرون خواهند رفت.

مَا ظَنَنتُمْ أَن يَخْرُجُوا۟

و آنان گمان می‌بردند که دژهایشان آنان را از خدا خواهد رهانید.

وَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُم مَّانِعَتُهُمْ حُصُونُهُم مِّنَ ٱللَّهِ

اما خدا از جایی به سوی آنان آمد که انتظار نداشتند.

فَأَتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا۟

و در هسته‌هایشان هراس افکند.

وَقَذَفَ فِى قُلُوبِهِمُ ٱلرُّعْبَ

خانه‌های خود را با دست‌های خود و با دست‌های باورمندان ویران می‌کردند.

يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُم بِأَيْدِيهِمْ وَأَيْدِى ٱلْمُؤْمِنِينَ

و اگر خدا بر آنان تبعید را مقرر نکرده بود، آنان را در زندگی نزدیک کیفر می‌داد.

وَلَوْلَآ أَن كَتَبَ ٱللَّهُ عَلَيْهِمُ ٱلْجَلَآءَ لَعَذَّبَهُمْ فِى ٱلدُّنْيَا

این بدان سبب است که در برابر خدا و فرستادهٔ او به چنددستگی برخاستند.

ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ شَآقُّوا۟ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ

و آنچه خدا از آنان به فرستادهٔ خود بازگرداند، شما برای آن نه اسبی و نه مرکبی به کار نینداختید.

وَمَآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ مِنْهُمْ فَمَآ أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍۢ وَلَا رِكَابٍۢ

اما خدا فرستادگان خود را بر هر که پسند او افتد چیره می‌سازد.

وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُۥ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ

آنچه خدا از مردمان شهرها به فرستادهٔ خود بازگرداند، از آنِ خدا، فرستاده، نزدیکان، یتیمان، تنگ‌دستان و مسافر در راه‌مانده است، تا آن میان توانگران شما دست‌به‌دست نگردد.

مَّآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ مِنْ أَهْلِ ٱلْقُرَىٰ فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَٰمَىٰ وَٱلْمَسَٰكِينِ وَٱبْنِ ٱلسَّبِيلِ كَىْ لَا يَكُونَ دُولَةًۢ بَيْنَ ٱلْأَغْنِيَآءِ مِنكُمْ

و آنچه فرستاده به شما می‌دهد، آن را بگیرید.

وَمَآ ءَاتَىٰكُمُ ٱلرَّسُولُ فَخُذُوهُ

و آنچه شما را از آن باز می‌دارد، از آن دست بکشید.

وَمَا نَهَىٰكُمْ عَنْهُ فَٱنتَهُوا۟

برای بینوایانِ مهاجر، که از خانه‌ها و دارایی‌هایشان بیرون کرده شده‌اند، در جست‌وجوی لطفی از خدا و خشنودی او، و که خدا و فرستادهٔ او را یاری می‌رسانند.

لِلْفُقَرَآءِ ٱلْمُهَٰجِرِينَ ٱلَّذِينَ أُخْرِجُوا۟ مِن دِيَٰرِهِمْ وَأَمْوَٰلِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًۭا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضْوَٰنًۭا وَيَنصُرُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓ

و کسانی که پیش از آنان در دیار و در باور جا گرفتند، کسانی را که به سوی آنان مهاجرت کردند دوست می‌دارند؛ در سینه‌هایشان هیچ نیازی به آنچه به آنان داده شده است نمی‌یابند، و آنان را بر خود ترجیح می‌دهند، هرچند خود در نداری باشند.

وَٱلَّذِينَ تَبَوَّءُو ٱلدَّارَ وَٱلْإِيمَٰنَ مِن قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِى صُدُورِهِمْ حَاجَةًۭ مِّمَّآ أُوتُوا۟ وَيُؤْثِرُونَ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌۭ

و کسانی که پس از آنان آمدند می‌گویند: «ای سرپرست ما، ما را و برادران ما را که در باور بر ما پیشی گرفتند ببخشای، و در هسته‌های ما هیچ کینه‌ای نسبت به کسانی که باور دارند منه،

وَٱلَّذِينَ جَآءُو مِنۢ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا ٱغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَٰنِنَا ٱلَّذِينَ سَبَقُونَا بِٱلْإِيمَٰنِ وَلَا تَجْعَلْ فِى قُلُوبِنَا غِلًّۭا لِّلَّذِينَ ءَامَنُوا۟

آیا ندیده‌ای کسانی را که دورویی کردند، به برادران خود که از دارندگان نوشتار انکار کردند می‌گویند: «اگر بیرون کرده شوید، ما بی‌گمان با شما بیرون خواهیم رفت، و هرگز در برابر شما به کسی گردن نخواهیم نهاد؛ و اگر با شما پیکار کرده شود، بی‌گمان شما را یاری خواهیم رساند.»

أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ نَافَقُوا۟ يَقُولُونَ لِإِخْوَٰنِهِمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَٰبِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلَا نُطِيعُ فِيكُمْ أَحَدًا أَبَدًۭا وَإِن قُوتِلْتُمْ لَنَنصُرَنَّكُمْ

اگر بیرون کرده شوند، با آنان بیرون نخواهند رفت.

لَئِنْ أُخْرِجُوا۟ لَا يَخْرُجُونَ مَعَهُمْ

و اگر با آنان پیکار کرده شود، آنان را یاری نخواهند رساند.

وَلَئِن قُوتِلُوا۟ لَا يَنصُرُونَهُمْ

شما در سینه‌هایشان بیش از خدا تکریم برمی‌انگیزید.

لَأَنتُمْ أَشَدُّ رَهْبَةًۭ فِى صُدُورِهِم مِّنَ ٱللَّهِ

آنان همگی با شما جز در شهرهای استوار یا از پشت دیوارها پیکار نخواهند کرد.

لَا يُقَٰتِلُونَكُمْ جَمِيعًا إِلَّا فِى قُرًۭى مُّحَصَّنَةٍ أَوْ مِن وَرَآءِ جُدُرٍۭ

خشونتشان میان خودشان سخت است.

بَأْسُهُم بَيْنَهُمْ شَدِيدٌۭ

آنان را یگانه می‌پنداری، حال آنکه هسته‌هایشان چنددسته است.

تَحْسَبُهُمْ جَمِيعًۭا وَقُلُوبُهُمْ شَتَّىٰ

آنان همانند کسانی‌اند که اندکی پیش از آنان

كَمَثَلِ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ قَرِيبًۭا

پیامدهای شومِ رفتار خود را چشیدند.

ذَاقُوا۟ وَبَالَ أَمْرِهِمْ

و پایان هر دو آن بود که در آتش باشند، تا در آن جاودانه بمانند.

فَكَانَ عَٰقِبَتَهُمَآ أَنَّهُمَا فِى ٱلنَّارِ خَٰلِدَيْنِ فِيهَا

ای کسانی که باور آوردید! نسبت به خدا محتاط باشید، و هر خویشتن بنگرد که برای فردا چه پیش فرستاده است.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَلْتَنظُرْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍۢ

و در برابر خدا محتاط باشید،

وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ

و مانند کسانی نباشید که خدا را از یاد بردند و او آنان را از یاد خودشان برد.

وَلَا تَكُونُوا۟ كَٱلَّذِينَ نَسُوا۟ ٱللَّهَ فَأَنسَىٰهُمْ أَنفُسَهُمْ

یاران آتش و یاران باغ برابر نیستند.

لَا يَسْتَوِىٓ أَصْحَٰبُ ٱلنَّارِ وَأَصْحَٰبُ ٱلْجَنَّةِ

اگر این خوانش را بر کوهی فرود آورده بودیم، آن را می‌دیدی که فروتن می‌شود و می‌شکافد، از خدا بیم دارد.

لَوْ أَنزَلْنَا هَٰذَا ٱلْقُرْءَانَ عَلَىٰ جَبَلٍۢ لَّرَأَيْتَهُۥ خَٰشِعًۭا مُّتَصَدِّعًۭا مِّنْ خَشْيَةِ ٱللَّهِ

اوست خدا، هیچ ایزدی نیست مگر او.

هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِى لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ

آن‌که آنچه را فراتر از حواس است و آنچه را گواهی‌شده است می‌داند.

عَٰلِمُ ٱلْغَيْبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ

اوست خدا، هیچ ایزدی نیست مگر او، فرمانروا، والاپایه، آرامش، ضامن، برتر، نیرومند، مقاومت‌ناپذیر، پرعظمت.

هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِى لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلْمَلِكُ ٱلْقُدُّوسُ ٱلسَّلَٰمُ ٱلْمُؤْمِنُ ٱلْمُهَيْمِنُ ٱلْعَزِيزُ ٱلْجَبَّارُ ٱلْمُتَكَبِّرُ

اوست خدا، آفریننده، هستی‌بخش، شکل‌دهنده.

هُوَ ٱللَّهُ ٱلْخَٰلِقُ ٱلْبَارِئُ ٱلْمُصَوِّرُ

زیباترین ویژگی‌ها از آنِ او است.

لَهُ ٱلْأَسْمَآءُ ٱلْحُسْنَىٰ

هر آنچه در آسمان‌ها و بر زمین است او را شکوه می‌سراید.

يُسَبِّحُ لَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ