Al-Qamar القمر
The Recitation made easy القرآن الميسّر للذكر
Summary and links in the frieze
In the frieze Before those who turn away, he must turn his back, hears of five peoples, and receives the Recitation made easy.
Read just before, 55 leads here: When the sky splits open, still to come (55:37); the next sura opens on an accomplished fact: the moon has split. 55
It leads to 53: The Thamud call the single human astray and a liar (54:24-25); the next sura opens: your companion has not strayed. 53
Closes on “By the glorious Recitation”
به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. آن لحظه نزدیک شد، و ماه شکافت.
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱقۡتَرَبَتِ ٱلسَّاعَةُ وَٱنشَقَّ ٱلۡقَمَرُ
و اگر نشانه‌ای ببینند، از آن رو می‌گردانند و می‌گویند: «چشم‌بندیِ پیوسته.»
وَإِن يَرَوۡاْ ءَايَةٗ يُعۡرِضُواْ وَيَقُولُواْ سِحۡرٞ مُّسۡتَمِرّٞ
و دروغ انگاشتند و از هیجان‌های خود پیروی کردند.
وَكَذَّبُواْ وَٱتَّبَعُوٓاْ أَهۡوَآءَهُمۡۚ
حال آنکه هر کاری جایگاه پایدار خود را می‌یابد.
وَكُلُّ أَمۡرٖ مُّسۡتَقِرّٞ
با این‌همه از اطلاعات چیزی بر آنان آمده است که بازدارندهٔ آنان باشد،
وَلَقَدۡ جَآءَهُم مِّنَ ٱلۡأَنۢبَآءِ مَا فِيهِ مُزۡدَجَرٌ
فرزانگیِ رسا —
حِكۡمَةُۢ بَٰلِغَةٞۖ
اما هشدارها چه سود دارند؟
فَمَا تُغۡنِ ٱلنُّذُرُ
پس به آنان پشت کن.
فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡۘ
روزی که فراخواننده به چیزی ناشنیده فرا خواهد خواند، بینایی‌هایی فروتن، از آرامگاه‌ها بیرون خواهند آمد همچون ملخ‌های پراکنده، شتابان به سوی فراخواننده،
يَوۡمَ يَدۡعُ ٱلدَّاعِ إِلَىٰ شَيۡءٖ نُّكُرٍ خُشَّعًا أَبۡصَٰرُهُمۡ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ كَأَنَّهُمۡ جَرَادٞ مُّنتَشِرٞ مُّهۡطِعِينَ إِلَى ٱلدَّاعِۖ
انکارکنندگان خواهند گفت: «این روزی دشوار است.»
يَقُولُ ٱلۡكَٰفِرُونَ هَٰذَا يَوۡمٌ عَسِرٞ
پیش از آنان قوم نوح دروغ انگاشت: فرمان‌بردار ما را دروغ انگاشتند و گفتند: «او دچار اختلال است»، و با تندی نکوهش شد.
۞ كَذَّبَتۡ قَبۡلَهُمۡ قَوۡمُ نُوحٖ فَكَذَّبُواْ عَبۡدَنَا وَقَالُواْ مَجۡنُونٞ وَٱزۡدُجِرَ
آنگاه سرپرست خود را خواند: «من شکست‌خورده‌ام، به من یاری عطا کن.»
فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَغۡلُوبٞ فَٱنتَصِرۡ
آنگاه درهای آسمان را با آبی سیل‌آسا گشودیم،
فَفَتَحۡنَآ أَبۡوَٰبَ ٱلسَّمَآءِ بِمَآءٖ مُّنۡهَمِرٖ
و زمین را به چشمه‌ها شکافتیم، تا آب‌ها بر پایهٔ دستوری از پیش مقرر به هم رسیدند.
وَفَجَّرۡنَا ٱلۡأَرۡضَ عِيُونٗا فَٱلۡتَقَى ٱلۡمَآءُ عَلَىٰٓ أَمۡرٖ قَدۡ قُدِرَ
و او را بر قایقی ساخته از تخته‌ها و میخ‌های پیوندکننده برداشتیم.
وَحَمَلۡنَٰهُ عَلَىٰ ذَاتِ أَلۡوَٰحٖ وَدُسُرٖ
در برابر دیدگان ما روان بود، در بازپرداخت برای آنکه انکارش شده بود.
تَجۡرِي بِأَعۡيُنِنَا جَزَآءٗ لِّمَن كَانَ كُفِرَ
ما همانا آن را نشانه‌ای باقی گذاشتیم: پس آیا کسی هست که از آن یادآوری برگیرد؟
وَلَقَد تَّرَكۡنَٰهَآ ءَايَةٗ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرٖ
پس کیفر من و هشدارهای من چگونه بود؟
فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ
ما همانا خوانش را برای یادآوری آسان ساختیم: پس آیا کسی هست که از آن یادآوری برگیرد؟
وَلَقَدۡ يَسَّرۡنَا ٱلۡقُرۡءَانَ لِلذِّكۡرِ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرٖ
عاد دروغ انگاشتند. پس کیفر من و هشدارهای من چگونه بود؟
كَذَّبَتۡ عَادٞ فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ
ما بر آنان بادی سرد فرستادیم، در روزی از شومیِ پیوسته، که مردمان را همچون تنه‌های نخلِ ریشه‌کن‌شده برمی‌کند.
إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ رِيحٗا صَرۡصَرٗا فِي يَوۡمِ نَحۡسٖ مُّسۡتَمِرّٖ تَنزِعُ ٱلنَّاسَ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٖ مُّنقَعِرٖ
پس کیفر من و هشدارهای من چگونه بود؟
فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ
ما همانا خوانش را برای یادآوری آسان ساختیم: پس آیا کسی هست که از آن یادآوری برگیرد؟
وَلَقَدۡ يَسَّرۡنَا ٱلۡقُرۡءَانَ لِلذِّكۡرِ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرٖ
ثمود هشدارها را دروغ انگاشتند.
كَذَّبَتۡ ثَمُودُ بِٱلنُّذُرِ
گفتند: «آیا از آدمیِ سادهٔ تنها از میان خود پیروی کنیم؟ آنگاه بی‌گمان در گمراهی و دیوانگی می‌بودیم. آیا یادآوری بر او از میان ما افکنده شده است؟ بلکه او دروغ‌گویی خودبزرگ‌بین است.»
فَقَالُوٓاْ أَبَشَرٗا مِّنَّا وَٰحِدٗا نَّتَّبِعُهُۥٓ إِنَّآ إِذٗا لَّفِي ضَلَٰلٖ وَسُعُرٍ أَءُلۡقِيَ ٱلذِّكۡرُ عَلَيۡهِ مِنۢ بَيۡنِنَا بَلۡ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٞ
فردا خواهند دانست که دروغ‌گوی خودبزرگ‌بین کیست.
سَيَعۡلَمُونَ غَدٗا مَّنِ ٱلۡكَذَّابُ ٱلۡأَشِرُ
ما شتر ماده را به‌عنوان آزمون برای آنان می‌فرستیم: پس مراقب‌شان باش و پایدار بمان.
إِنَّا مُرۡسِلُواْ ٱلنَّاقَةِ فِتۡنَةٗ لَّهُمۡ فَٱرۡتَقِبۡهُمۡ وَٱصۡطَبِرۡ
و به آنان اطلاع بده که آب میان آنان تقسیم شده است،
وَنَبِّئۡهُمۡ أَنَّ ٱلۡمَآءَ قِسۡمَةُۢ بَيۡنَهُمۡۖ
در هر نوبتِ نوشیدن، حاضر می‌شوند.
كُلُّ شِرۡبٖ مُّحۡتَضَرٞ
آنگاه یار خود را ندا دادند، که آن را گرفت و پی کرد.
فَنَادَوۡاْ صَاحِبَهُمۡ فَتَعَاطَىٰ فَعَقَرَ
پس کیفر من و هشدارهای من چگونه بود؟
فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ
ما بر آنان یک فریاد فرستادیم، و همچون کاهِ حصارکش شدند.
إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ صَيۡحَةٗ وَٰحِدَةٗ فَكَانُواْ كَهَشِيمِ ٱلۡمُحۡتَظِرِ
ما همانا خوانش را برای یادآوری آسان ساختیم: پس آیا کسی هست که از آن یادآوری برگیرد؟
وَلَقَدۡ يَسَّرۡنَا ٱلۡقُرۡءَانَ لِلذِّكۡرِ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرٖ
قوم لوط هشدارها را دروغ انگاشت.
كَذَّبَتۡ قَوۡمُ لُوطِۭ بِٱلنُّذُرِ
ما بر آنان بارانی از سنگ‌ریزه فرستادیم، مگر خاندان لوط، که آنان را در ساعت‌های پایانی شب نجات دادیم،
إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ حَاصِبًا إِلَّآ ءَالَ لُوطٖۖ نَّجَّيۡنَٰهُم بِسَحَرٖ
به‌عنوان دهشی از جانب ما.
نِّعۡمَةٗ مِّنۡ عِندِنَاۚ
اینچنین کسی را که سپاس‌گزار است بازپرداخت می‌کنیم.
كَذَٰلِكَ نَجۡزِي مَن شَكَرَ
او همانا آنان را از چنگِ ما هشدار داده بود، اما بر سر هشدارها به جدل درآمدند.
وَلَقَدۡ أَنذَرَهُم بَطۡشَتَنَا فَتَمَارَوۡاْ بِٱلنُّذُرِ
آنان همانا کوشیدند او را از مهمانانش بازدارند؛ آنگاه چشمان‌شان را محو کردیم: «پس کیفر من و هشدارهای من را بچشید.»
وَلَقَدۡ رَٰوَدُوهُ عَن ضَيۡفِهِۦ فَطَمَسۡنَآ أَعۡيُنَهُمۡ فَذُوقُواْ عَذَابِي وَنُذُرِ
کیفری پایدار همانا بامدادان آنان را فرا گرفت،
وَلَقَدۡ صَبَّحَهُم بُكۡرَةً عَذَابٞ مُّسۡتَقِرّٞ
«پس کیفر من و هشدارهای من را بچشید.»
فَذُوقُواْ عَذَابِي وَنُذُرِ
ما همانا خوانش را برای یادآوری آسان ساختیم: پس آیا کسی هست که از آن یادآوری برگیرد؟
وَلَقَدۡ يَسَّرۡنَا ٱلۡقُرۡءَانَ لِلذِّكۡرِ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرٖ
هشدارها همانا به خاندان فرعون رسیدند.
وَلَقَدۡ جَآءَ ءَالَ فِرۡعَوۡنَ ٱلنُّذُرُ
همهٔ نشانه‌های ما را دروغ انگاشتند؛ آنگاه آنان را با گرفتنِ نیرومندِ توانا گرفتیم.
كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كُلِّهَا فَأَخَذۡنَٰهُمۡ أَخۡذَ عَزِيزٖ مُّقۡتَدِرٍ
آیا انکارکنندگان شما بهتر از آنان می‌بودند، یا آنکه در فرم‌ها مفاصاحسابی در دست دارید؟
أَكُفَّارُكُمۡ خَيۡرٞ مِّنۡ أُوْلَٰٓئِكُمۡ أَمۡ لَكُم بَرَآءَةٞ فِي ٱلزُّبُرِ
یا می‌گویند: «ما جمعی یگانه‌ایم، یاری‌رسانِ یکدیگر»؟
أَمۡ يَقُولُونَ نَحۡنُ جَمِيعٞ مُّنتَصِرٞ
این جمع شکست داده خواهد شد، و پشت خواهند کرد.
سَيُهۡزَمُ ٱلۡجَمۡعُ وَيُوَلُّونَ ٱلدُّبُرَ
بلکه آن لحظه وعده‌گاه آنان است،
بَلِ ٱلسَّاعَةُ مَوۡعِدُهُمۡ
و آن لحظه فاجعه‌بارتر و تلخ‌تر است.
وَٱلسَّاعَةُ أَدۡهَىٰ وَأَمَرُّ
کنارگذاشته‌شدگان همانا در گمراهی و دیوانگی‌اند، روزی که بر چهره‌هایشان در آتش کشانده خواهند شد: «لمسِ سقر را بچشید.»
إِنَّ ٱلۡمُجۡرِمِينَ فِي ضَلَٰلٖ وَسُعُرٖ يَوۡمَ يُسۡحَبُونَ فِي ٱلنَّارِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمۡ ذُوقُواْ مَسَّ سَقَرَ
ما همه‌چیز را بر پایهٔ اندازه‌ای معین آفریدیم.
إِنَّا كُلَّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَٰهُ بِقَدَرٖ
و دستور ما جز یکی نیست، همچون یک چشم‌برهم‌زدن.
وَمَآ أَمۡرُنَآ إِلَّا وَٰحِدَةٞ كَلَمۡحِۭ بِٱلۡبَصَرِ
ما همانا هم‌گونان شما را نابود کردیم: پس آیا کسی هست که از آن یادآوری برگیرد؟
وَلَقَدۡ أَهۡلَكۡنَآ أَشۡيَاعَكُمۡ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرٖ
و هر آنچه کرده‌اند در فرم‌هاست.
وَكُلُّ شَيۡءٖ فَعَلُوهُ فِي ٱلزُّبُرِ
و هر چیز، کوچک یا بزرگ، ثبت شده است.
وَكُلُّ صَغِيرٖ وَكَبِيرٖ مُّسۡتَطَرٌ
محتاطان همانا در باغ‌ها و رودی هستند، در نشیمنگاهی از راست‌گویی، نزد فرمانروایی توانا.
إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتٖ وَنَهَرٖ فِي مَقۡعَدِ صِدۡقٍ عِندَ مَلِيكٖ مُّقۡتَدِرِۭ