Yunus يونس

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. الٓر (الف لام را).

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ الٓرۚ

آیا پس برای انسان‌ها شگفت‌آور است که ما به مردی از میان آنان پرده برداشتیم: «انسان‌ها را هشدار بده،

أَكَانَ لِلنَّاسِ عَجَبًا أَنۡ أَوۡحَيۡنَا إِلَىٰ رَجُلٖ مِّنۡهُمُۥ أَنۡ أَنذِرِ ٱلنَّاسَ

و به کسانی که باور آوردند مژده بده که نزد سرپرستشان گامی استوار از راست‌گویی دارند»؟

وَبَشِّرِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ أَنَّ لَهُمُۥ قَدَمَ صِدۡقٍ عِندَ رَبِّهِمُۥۗ

سرپرست شما همانا خدا است که آسمان‌ها و زمین را در شش روز آفرید، سپس بر بنا جای گرفت.

إِنَّ رَبَّكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٖ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِۖ

او دستور را اداره می‌کند.

يُدَبِّرُ ٱلۡأَمۡرَۖ

هیچ میانجی‌ای نیست مگر پس از اجازهٔ او.

مَا مِن شَفِيعٍ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ إِذۡنِهِۦۚ

این است خدا، سرپرست شما.

ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمُۥ

پس از او فرمان برید.

فَٱعۡبُدُوهُۥۚ

بازگشت همهٔ شما به سوی او خواهد بود.

إِلَيۡهِۦ مَرۡجِعُكُمُۥ جَمِيعٗاۖ

وعدهٔ خدا، به حقیقت،

وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقًّاۚ

زیرا او آفرینش را آغاز می‌کند، سپس آن را دوباره می‌سازد، تا کسانی را که باور آوردند و کردارهای شایسته به جا آوردند، با برابری بازپرداخت کند.

إِنَّهُۥ يَبۡدَؤُاْ ٱلۡخَلۡقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ لِيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ بِٱلۡقِسۡطِۚ

اوست که خورشید را روشنایی و ماه را نور ساخت، و برای آن منزلگاه‌هایی مقرر کرد، تا شمار سال‌های خورشیدی و حساب را بدانید.

هُوَ ٱلَّذِي جَعَلَ ٱلشَّمۡسَ ضِيَآءٗ وَٱلۡقَمَرَ نُورٗا وَقَدَّرَهُۥ مَنَازِلَ لِتَعۡلَمُواْ عَدَدَ ٱلسِّنِينَ وَٱلۡحِسَابَۚ

خدا این را تنها به حقیقت آفرید.

مَا خَلَقَ ٱللَّهُ ذَٰلِكَ إِلَّا بِٱلۡحَقِّۚ

همانا کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به جا آوردند، سرپرستشان آنان را به‌سبب باورشان راه می‌نماید.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ يَهۡدِيهِمُۥ رَبُّهُمُۥ بِإِيمَٰنِهِمُۥۖ

فریادشان در آنجا این خواهد بود: «شکوه بر تو باد، ای خدا!»

دَعۡوَىٰهُمُۥ فِيهَا سُبۡحَٰنَكَ ٱللَّهُمَّ

و درودشان در آنجا این خواهد بود: «آرامش».

وَتَحِيَّتُهُمُۥ فِيهَا سَلَٰمٞۚ

و اگر خدا بدی را برای انسان‌ها شتاب می‌بخشید، چنان‌که آنان در شتاب‌بخشیدن به نیکی می‌کوشند، زمان مقررشان پیش‌تر برایشان تسویه می‌شد.

۞ وَلَوۡ يُعَجِّلُ ٱللَّهُ لِلنَّاسِ ٱلشَّرَّ ٱسۡتِعۡجَالَهُمُۥ بِٱلۡخَيۡرِ لَقُضِيَ إِلَيۡهِمُۥ أَجَلُهُمُۥۖ

و چون آسیب به انسان برسد، ما را فرا می‌خواند، بر پهلو خفته، نشسته، یا ایستاده؛

وَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ٱلضُّرُّ دَعَانَا لِجَنۢبِهِۦ أَوۡ قَاعِدًا أَوۡ قَآئِمٗا

سپس، چون آسیبش را از او برطرف کردیم، می‌گذرد، گویی هرگز ما را دربارهٔ آسیبی که به او رسیده بود فرا نخوانده بود.

فَلَمَّا كَشَفۡنَا عَنۡهُۥ ضُرَّهُۥ مَرَّ كَأَن لَّمۡ يَدۡعُنَا إِلَىٰ ضُرّٖ مَّسَّهُۥۚ

ما همانا نسل‌هایی را که پیش از شما آمدند نابود کردیم، آنگاه که ستم کردند، در حالی که فرستادگانشان با برهان‌های روشن به سوی آنان آمده بودند؛

وَلَقَدۡ أَهۡلَكۡنَا ٱلۡقُرُونَ مِن قَبۡلِكُمُۥ لَمَّا ظَلَمُواْ وَجَآءَتۡهُمُۥ رُسُلُهُمُۥ بِٱلۡبَيِّنَٰتِ

اما آماده نبودند که باور آورند.

وَمَا كَانُواْ لِيُؤۡمِنُواْۚ

و چون نشانه‌های ما، کاملاً صریح، بر آنان برخوانده شود، کسانی که ملاقات ما را امید ندارند می‌گویند: «خوانشی غیر از این بیاور، یا آن را دگرگون کن.»

وَإِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمُۥ ءَايَاتُنَا بَيِّنَٰتٖ قَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَرۡجُونَ لِقَآءَنَا ٱئۡتِ بِقُرَانٍ غَيۡرِ هَٰذَا أَوۡ بَدِّلۡهُۥۚ

بگو: «مرا نشاید که آن را از پیش خود دگرگون کنم؛

قُلۡ مَا يَكُونُ لِيَ أَنۡ أُبَدِّلَهُۥ مِن تِلۡقَآيِٕ نَفۡسِيۖ

من تنها از آنچه برای من پرده‌برداری شده است پیروی می‌کنم.

إِنۡ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰ إِلَيَّۖ

بگو: «اگر خدا را پسند افتاده بود، من آن را بر شما برنمی‌خواندم، و او به شما از آن تصوری نمی‌داد.

قُل لَّوۡ شَآءَ ٱللَّهُ مَا تَلَوۡتُهُۥ عَلَيۡكُمُۥ وَلَا أَدۡرَىٰكُمُۥ بِهِۦۖ

با این حال پیش از آن عمری تمام در میان شما گذرانده‌ام.

فَقَدۡ لَبِثۡتُ فِيكُمُۥ عُمُرٗا مِّن قَبۡلِهِۦۚ

پس چه کسی ستمگرتر است از آن که دروغی بر خدا برمی‌سازد، یا نشانه‌های او را دروغ می‌انگارد؟

فَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أَوۡ كَذَّبَ بِـَٔايَٰتِهِۦۚ

و غیر از خدا از آنچه نه به آنان آسیب می‌رساند و نه سود، فرمان می‌برند، و می‌گویند: «اینان میانجیان ما نزد خدا هستند.»

وَيَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُمُۥ وَلَا يَنفَعُهُمُۥ وَيَقُولُونَ هَٰؤُلَآءِ شُفَعَٰٓؤُنَا عِندَ ٱللَّهِۚ

بگو: «آیا خدا را از آنچه نه در آسمان‌ها می‌داند و نه بر زمین اطلاع می‌دهید؟»

قُلۡ أَتُنَبِّـُٔونَ ٱللَّهَ بِمَا لَا يَعۡلَمُ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَلَا فِي ٱلۡأَرۡضِۚ

انسان‌ها تنها یک جامعه بودند، سپس اختلاف کردند.

وَمَا كَانَ ٱلنَّاسُ إِلَّا أُمَّةٗ وَٰحِدَةٗ فَٱخۡتَلَفُواْۚ

و می‌گویند: «چرا نشانه‌ای از سرپرستش بر او فرود آورده نشد!»

وَيَقُولُونَ لَوۡلَا أُنزِلَ عَلَيۡهِۦ ءَايَةٞ مِّن رَّبِّهِۦۖ

بگو: «آنچه فراتر از حواس است تنها از آنِ خدا است.

فَقُلۡ إِنَّمَا ٱلۡغَيۡبُ لِلَّهِ

پس انتظار بکشید،

فَٱنتَظِرُواْ

و چون به انسان‌ها پس از آسیبی که به آنان رسیده بود مهری می‌چشانیم، ناگاه علیه نشانه‌های ما توطئه می‌کنند.

وَإِذَا أَذَقۡنَا ٱلنَّاسَ رَحۡمَةٗ مِّنۢ بَعۡدِ ضَرَّآءَ مَسَّتۡهُمُۥ إِذَا لَهُمُۥ مَكۡرٞ فِي ءَايَاتِنَاۚ

بگو: «خدا در توطئه شتابنده‌تر است.»

قُلِ ٱللَّهُ أَسۡرَعُ مَكۡرًاۚ

اوست که شما را در خشکی و دریا گذر می‌دهد،

هُوَ ٱلَّذِي يُسَيِّرُكُمُۥ فِي ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِۖ

اما همین که آنان را نجات داد، ناگاه بر زمین بی‌حق زورگویی می‌کنند.

فَلَمَّا أَنجَىٰهُمُۥ إِذَا هُمُۥ يَبۡغُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّۗ

ای انسان‌ها! زورگویی شما تنها بر خودتان بازمی‌گردد،

يَٰأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنَّمَا بَغۡيُكُمُۥ عَلَىٰ أَنفُسِكُمُۥۖ

بهره‌ای از زندگی نزدیک؛

مَتَٰعُ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ

نمونهٔ زندگی نزدیک نمونهٔ آبی است که از آسمان فرود می‌آوریم، و با

إِنَّمَا مَثَلُ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا كَمَآءٍ أَنزَلۡنَٰهُۥ مِنَ ٱلسَّمَآءِ فَٱخۡتَلَطَ

گیاه زمین درمی‌آمیزد، که انسان‌ها و چارپایان از آن می‌خورند،

بِهِۦ نَبَاتُ ٱلۡأَرۡضِ مِمَّا يَأۡكُلُ ٱلنَّاسُ وَٱلۡأَنۡعَٰمُ

تا آنگاه که چون زمین زرین‌جامه گرفت و آراسته شد، و مردم آن زمین فرض کردند که بر آن تسلط دارند، دستور ما شبانه یا روزانه به آن برسد، و ما از آن زمینی دروشده بسازیم، گویی دیروز شکوفایی را نشناخته بود.

حَتَّىٰ إِذَا أَخَذَتِ ٱلۡأَرۡضُ زُخۡرُفَهَا وَٱزَّيَّنَتۡ وَظَنَّ أَهۡلُهَا أَنَّهُمُۥ قَٰدِرُونَ عَلَيۡهَا أَتَىٰهَا أَمۡرُنَا لَيۡلًا أَوۡ نَهَارٗا فَجَعَلۡنَٰهَا حَصِيدٗا كَأَن لَّمۡ تَغۡنَ بِٱلۡأَمۡسِۚ

نیکوکاران را زیباترین است، و افزون‌تر؛

۞ لِّلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ ٱلۡحُسۡنَىٰ وَزِيَادَةٞۖ

نه غبار سیاه و نه خواری بر چهره‌هایشان نقاب نخواهد کشید.

وَلَا يَرۡهَقُ وُجُوهَهُمُۥ قَتَرٞ وَلَا ذِلَّةٌۚ

اینانند همراهان باغ،

أُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِۖ

و اما کسانی که کنش‌های بد کسب کردند، بازپرداخت یک کنش بد همانندش خواهد بود، و خواری بر آنان نقاب خواهد کشید؛ هیچ حفاظی در برابر خدا نخواهند داشت — گویی چهره‌هایشان با پاره‌ای تاریک از شب پوشانده شده است.

وَٱلَّذِينَ كَسَبُواْ ٱلسَّيِّـَٔاتِ جَزَآءُ سَيِّئَةِۭ بِمِثۡلِهَا وَتَرۡهَقُهُمُۥ ذِلَّةٞۖ مَّا لَهُمُۥ مِنَ ٱللَّهِ مِنۡ عَاصِمٖۖ كَأَنَّمَا أُغۡشِيَتۡ وُجُوهُهُمُۥ قِطۡعٗا مِّنَ ٱلَّيۡلِ مُظۡلِمًاۚ

و روزی که همهٔ آنان را گرد خواهیم آورد، سپس به کسانی که انباز گرفتند خواهیم گفت: «در جای خود بمانید، شما و انبازانتان» — سپس آنان را از یکدیگر جدا خواهیم کرد،

وَيَوۡمَ نَحۡشُرُهُمُۥ جَمِيعٗا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشۡرَكُواْ مَكَانَكُمُۥ أَنتُمُۥ وَشُرَكَآؤُكُمُۥۚ فَزَيَّلۡنَا بَيۡنَهُمُۥۖ

در آنجا هر خویشتنی آنچه را پیش‌تر کرده است برخواهد خواند،

هُنَالِكَ تَبۡلُواْ كُلُّ نَفۡسٖ مَّا أَسۡلَفَتۡۚ

و به سوی خدا، متحد حقیقی‌شان، بازگردانده خواهند شد،

وَرُدُّواْ إِلَى ٱللَّهِ مَوۡلَىٰهُمُ ٱلۡحَقِّۖ

بگو: «چه کسی از آسمان و زمین شما را روزی می‌دهد؟

قُلۡ مَن يَرۡزُقُكُمُۥ مِنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ

یا چه کسی شنوایی و بینایی‌ها را در اختیار دارد، زنده را از مرده بیرون می‌آورد و مرده را از زنده بیرون می‌آورد، و دستور را اداره می‌کند؟»

أَمَّن يَمۡلِكُ ٱلسَّمۡعَ وَٱلۡأَبۡصَٰرَ وَمَن يُخۡرِجُ ٱلۡحَيَّ مِنَ ٱلۡمَيۡتِ وَيُخۡرِجُ ٱلۡمَيۡتَ مِنَ ٱلۡحَيِّ وَمَن يُدَبِّرُ ٱلۡأَمۡرَۚ

خواهند گفت: «خدا.»

فَسَيَقُولُونَ ٱللَّهُۚ

این است خدا، سرپرست حقیقی شما.

فَذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمُ ٱلۡحَقُّۖ

پس از حقیقت، چه هست غیر از گمراهی؟

فَمَاذَا بَعۡدَ ٱلۡحَقِّ إِلَّا ٱلضَّلَٰلُۖ

بگو: «آیا در میان انبازان شما کسی هست که آفرینش را آغاز کند، سپس آن را دوباره بسازد؟»

قُلۡ هَلۡ مِن شُرَكَآئِكُمُۥ مَن يَبۡدَؤُاْ ٱلۡخَلۡقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥۚ

بگو: «خدا آفرینش را آغاز می‌کند، سپس آن را دوباره می‌سازد.

قُلِ ٱللَّهُ يَبۡدَؤُاْ ٱلۡخَلۡقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥۖ

بگو: «آیا در میان انبازان شما کسی هست که به حقیقت راه نماید؟»

قُلۡ هَلۡ مِن شُرَكَآئِكُمُۥ مَن يَهۡدِي إِلَى ٱلۡحَقِّۚ

بگو: «خدا به حقیقت راه می‌نماید.

قُلِ ٱللَّهُ يَهۡدِي لِلۡحَقِّۗ

آیا آن که به حقیقت راه می‌نماید سزاوارتر است که از او پیروی شود، یا آن که تنها در صورتی راهنمایی می‌پذیرد که راه نموده شود؟

أَفَمَن يَهۡدِي إِلَى ٱلۡحَقِّ أَحَقُّ أَن يُتَّبَعَ أَمَّن لَّا يَهَدِّي إِلَّا أَن يُهۡدَىٰۖ

بیشترشان تنها از گمانی پیروی می‌کنند؛

وَمَا يَتَّبِعُ أَكۡثَرُهُمُۥ إِلَّا ظَنًّاۚ

حال آنکه گمان در برابر حقیقت هیچ سودی ندارد،

إِنَّ ٱلظَّنَّ لَا يُغۡنِي مِنَ ٱلۡحَقِّ شَيۡـًٔاۚ

این خوانش از آن‌ها نبود که غیر از خدا برساخته شود؛

وَمَا كَانَ هَٰذَا ٱلۡقُرَانُ أَن يُفۡتَرَىٰ مِن دُونِ ٱللَّهِ

یا خواهند گفت: «او آن را برساخته است»؟

أَمۡ يَقُولُونَ ٱفۡتَرَىٰهُۥۖ

بگو: «پس سوره‌ای همانند آن بیاورید،

قُلۡ فَأۡتُواْ بِسُورَةٖ مِّثۡلِهِۦ

بلکه آنچه را به دانش احاطه نکرده بودند و پیشگویی‌اش هنوز به آنان نرسیده بود دروغ انگاشتند.

بَلۡ كَذَّبُواْ بِمَا لَمۡ يُحِيطُواْ بِعِلۡمِهِۦ وَلَمَّا يَأۡتِهِمُۥ تَأۡوِيلُهُۥۚ

بدین‌سان کسانی که پیش از آنان بودند دروغ انگاشتند.

كَذَٰلِكَ كَذَّبَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمُۥۖ

و از میان آنان کسی هست که به آن باور می‌آورد، و کسی هست که به آن باور نمی‌آورد؛

وَمِنۡهُمُۥ مَن يُؤۡمِنُ بِهِۦ وَمِنۡهُمُۥ مَن لَّا يُؤۡمِنُ بِهِۦۚ

و از میان آنان کسانی هستند که به تو گوش می‌دهند —

وَمِنۡهُمُۥ مَن يَسۡتَمِعُونَ إِلَيۡكَۚ

و از میان آنان کسانی هستند که به تو می‌نگرند —

وَمِنۡهُمُۥ مَن يَنظُرُ إِلَيۡكَۚ

خدا همانا به هیچ‌روی بر انسان‌ها ستم نمی‌کند؛

إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَظۡلِمُ ٱلنَّاسَ شَيۡـٔٗا

و روزی که آنان را گرد خواهد آورد، گویی که تنها یک ساعت از روز را گذرانده بودند، یکدیگر را خواهند شناخت.

وَيَوۡمَ نَحۡشُرُهُمُۥ كَأَن لَّمۡ يَلۡبَثُواْ إِلَّا سَاعَةٗ مِّنَ ٱلنَّهَارِ يَتَعَارَفُونَ بَيۡنَهُمُۥۚ

و چه برخی از آنچه به آنان وعده می‌دهیم به تو نشان دهیم، چه تو را وفادارانه نگاه داریم، بازگشت آنان به سوی ما خواهد بود؛

وَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعۡضَ ٱلَّذِي نَعِدُهُمُۥ أَوۡ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيۡنَا مَرۡجِعُهُمُۥ

و برای هر جامعه‌ای، فرستاده‌ای.

وَلِكُلِّ أُمَّةٖ رَّسُولٞۖ

بگو: «من برای خود نه آسیبی دارم و نه سودی، مگر آنچه خدا را پسند افتد.

قُل لَّا أَمۡلِكُ لِنَفۡسِي ضَرّٗا وَلَا نَفۡعًا إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُۗ

برای هر جامعه‌ای زمانی مقرر است.

لِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌۚ

چون زمان مقررشان فرا رسد، نمی‌توانند آن را یک ساعت به تأخیر اندازند،

إِذَا جَا أَجَلُهُمُۥ فَلَا يَسۡتَـٔۡخِرُونَ سَاعَةٗ

آیا پس تنها پس از آنکه رخ دهد به آن باور خواهید آورد؟

أَثُمَّ إِذَا مَا وَقَعَ ءَامَنتُمُۥ بِهِۦۚ

سپس به کسانی که ستم کردند گفته خواهد شد: «کیفر جاودانگی را بچشید؛

ثُمَّ قِيلَ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ ذُوقُواْ عَذَابَ ٱلۡخُلۡدِ

و از تو پرس‌وجو می‌کنند: «آیا این به‌راستی درست است؟»

۞ وَيَسۡتَنۢبِـُٔونَكَ أَحَقٌّ هُوَۖ

و اگر هر خویشتن ستمگری هر آنچه بر زمین است را می‌داشت، خود را با آن بازمی‌خرید.

وَلَوۡ أَنَّ لِكُلِّ نَفۡسٖ ظَلَمَتۡ مَا فِي ٱلۡأَرۡضِ لَٱفۡتَدَتۡ بِهِۦۗ

آیا نه اینکه آنچه در آسمان‌ها و بر زمین است از آنِ خدا است.

أَلَا إِنَّ لِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۗ

آیا نه اینکه وعدهٔ خدا درست است؛

أَلَا إِنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞ

اوست که زندگی می‌بخشد و می‌میراند،

هُوَ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُ

بگو: «به عنایت خدا و به مهر او — از این آنان شادمان شوند!

قُلۡ بِفَضۡلِ ٱللَّهِ وَبِرَحۡمَتِهِۦ فَبِذَٰلِكَ فَلۡيَفۡرَحُواْ

بگو: «آیا دیده‌اید؟ آنچه خدا به‌عنوان روزی برای شما فرود آورد، شما بخشی از آن را ممنوع و بخشی را روا ساخته‌اید» —

قُلۡ أَرَءَيۡتُمُۥ مَا أَنزَلَ ٱللَّهُ لَكُمُۥ مِن رِّزۡقٖ فَجَعَلۡتُمُۥ مِنۡهُۥ حَرَامٗا وَحَلَٰلٗا

در روز حضور، کسانی که بر ضد خدا دروغ برمی‌سازند چه فرض خواهند کرد؟

وَمَا ظَنُّ ٱلَّذِينَ يَفۡتَرُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلۡكَذِبَ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۗ

خدا بی‌گمان دارندهٔ لطفی نسبت به انسان‌ها است،

إِنَّ ٱللَّهَ لَذُو فَضۡلٍ عَلَى ٱلنَّاسِ

تو در هیچ حالتی نیستی، هیچ خوانشی را که از آن برخاسته باشد برنمی‌خوانی، شما هیچ کنشی به جا نمی‌آورید، بی‌آنکه ما بر شما گواه باشیم، هنگامی که بدان می‌پردازید.

وَمَا تَكُونُ فِي شَأۡنٖ وَمَا تَتۡلُواْ مِنۡهُۥ مِن قُرَانٖ وَلَا تَعۡمَلُونَ مِنۡ عَمَلٍ إِلَّا كُنَّا عَلَيۡكُمُۥ شُهُودًا إِذۡ تُفِيضُونَ فِيهِۦۚ

هیچ چیز از دسترس سرپرست تو بیرون نیست، حتی سنگینیِ یک ذره بر زمین یا در آسمان،

وَمَا يَعۡزُبُ عَن رَّبِّكَ مِن مِّثۡقَالِ ذَرَّةٖ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا فِي ٱلسَّمَآءِ

مژده از آنِ آنان است، در زندگی نزدیک و در زندگی واپسین.

لَهُمُ ٱلۡبُشۡرَىٰ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِۚ

هیچ دگرگونی‌ای در کلام‌های خدا نیست.

لَا تَبۡدِيلَ لِكَلِمَٰتِ ٱللَّهِۚ

و سخنشان تو را اندوهگین نکند:

وَلَا يَحۡزُنكَ قَوۡلُهُمُۥۘ

نیرومندی همانا یکسره از آنِ خدا است.

إِنَّ ٱلۡعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًاۚ

آیا نه اینکه هر که در آسمان‌ها است و هر که بر زمین است از آنِ خدا است؛

أَلَا إِنَّ لِلَّهِ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِۗ

پس کسانی که غیر از خدا انبازانی را فرا می‌خوانند از چه پیروی می‌کنند؟

وَمَا يَتَّبِعُ ٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ شُرَكَآءَۚ

جز از گمان پیروی نمی‌کنند،

ا۪ن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ

اوست که شب را برای شما ساخت تا در آن استراحت کنید، و روز را برای روشن دیدن.

هُوَ ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلَّيۡلَ لِتَسۡكُنُواْ فِيهِۦ وَٱلنَّهَارَ مُبۡصِرًاۚ

می‌گویند: «خدا فرزندی برای خود برگرفته است.»

قَالُواْ ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ وَلَدٗاۗ

شکوه بر او باد!

سُبۡحَٰنَهُۥۖ

او توانگر است.

هُوَ ٱلۡغَنِيُّۖ

آنچه در آسمان‌ها و آنچه بر زمین است از آنِ او است.

لَهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۚ

شما برای این هیچ اقتداری ندارید.

إِنۡ عِندَكُمُۥ مِن سُلۡطَٰنِۭ بِهَٰذَاۚ

بهره‌ای در زندگی نزدیک،

مَتَٰعٞ فِي ٱلدُّنۡيَا

و اطلاع نوح را برای آنان برخوان، آنگاه که به قوم خود گفت: «ای قوم من! اگر حضور من در میان شما و یادآوری من نشانه‌های خدا بر شما گران است، من به خدا وکالت می‌دهم.

۞ وَٱتۡلُ عَلَيۡهِمُۥ نَبَأَ نُوحٍ إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦ يَٰقَوۡمِ إِن كَانَ كَبُرَ عَلَيۡكُمُۥ مَقَامِي وَتَذۡكِيرِي بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ فَعَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلۡتُ

پس قصد خود و انبازانتان را یکجا کنید،

فَأَجۡمِعُواْ أَمۡرَكُمُۥ وَشُرَكَآءَكُمُۥ

تا قصد شما دیگر برای شما امری مبهم نماند،

ثُمَّ لَا يَكُنۡ أَمۡرُكُمُۥ عَلَيۡكُمُۥ غُمَّةٗ

اگر پشت کنید، من از شما هیچ پاداشی نخواسته‌ام؛

فَإِن تَوَلَّيۡتُمُۥ فَمَا سَأَلۡتُكُمُۥ مِنۡ أَجۡرٍۖ

پاداش من تنها بر عهدهٔ خدا است،

إِنۡ أَجۡرِي إِلَّا عَلَى ٱللَّهِۖ

اما او را دروغ انگاشتند؛ ما او و کسانی را که با او در کشتی بودند نجات دادیم، و آنان را جانشینان ساختیم،

فَكَذَّبُوهُۥ فَنَجَّيۡنَٰهُۥ وَمَن مَّعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ وَجَعَلۡنَٰهُمُۥ خَلَٰٓئِفَ

و کسانی را که نشانه‌های ما را دروغ انگاشته بودند غرق کردیم.

وَأَغۡرَقۡنَا ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَاۖ

سپس پس از او فرستادگانی را به سوی قوم‌هایشان برانگیختیم؛ برهان‌های روشن را برای آنان آوردند، اما آماده نبودند به آنچه پیش‌تر دروغ انگاشته بودند باور آورند.

ثُمَّ بَعَثۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِۦ رُسُلًا إِلَىٰ قَوۡمِهِمُۥ فَجَآءُوهُمُۥ بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَمَا كَانُواْ لِيُؤۡمِنُواْ بِمَا كَذَّبُواْ بِهِۦ مِن قَبۡلُۚ

موسی گفت: «آیا دربارهٔ حقیقت، پس از آنکه به شما آمد، چنین می‌گویید؟

قَالَ مُوسَىٰ أَتَقُولُونَ لِلۡحَقِّ لَمَّا جَآءَكُمُۥۖ

آیا این چشم‌بندی است؟

أَسِحۡرٌ هَٰذَا

چون افکندند، موسی گفت: «آنچه آوردید چشم‌بندی است؛

فَلَمَّا أَلۡقَوۡاْ قَالَ مُوسَىٰ مَا جِئۡتُمُۥ بِهِ ٱلسِّحۡرُۖ

خدا آن را بی‌اثر خواهد ساخت،

إِنَّ ٱللَّهَ سَيُبۡطِلُهُۥ

هیچ‌کس به موسی اعتبار نداد، مگر تباری از قومش، در ترس از فرعون و دربارشان که مبادا آنان را به آزمون بکشد.

فَمَا ءَامَنَ لِمُوسَىٰ إِلَّا ذُرِّيَّةٞ مِّن قَوۡمِهِۦ عَلَىٰ خَوۡفٖ مِّن فِرۡعَوۡنَ وَمَلَإِيْهِمُۥ أَن يَفۡتِنَهُمُۥۚ

و فرعون بی‌گمان بر زمین بلندجایگاه بود،

وَإِنَّ فِرۡعَوۡنَ لَعَالٖ فِي ٱلۡأَرۡضِ

گفتند: «ما به خدا وکالت می‌دهیم.

فَقَالُواْ عَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلۡنَا

و ما به موسی و برادرش پرده برداشتیم: «برای قوم خود در مصر خانه‌هایی مستقر سازید؛ خانه‌های خود را نقطهٔ تجمع گردانید؛ و تماس را پابرجا نگه دارید.»

وَأَوۡحَيۡنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ وَأَخِيهِۦ أَن تَبَوَّءَا لِقَوۡمِكُمَا بِمِصۡرَ بِيُوتٗا وَٱجۡعَلُواْ بِيُوتَكُمُۥ قِبۡلَةٗ وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَۗ

و موسی گفت: «ای سرپرست ما، تو به فرعون و دربارش زینت و دارایی‌ها در زندگی نزدیک دادی،

وَقَالَ مُوسَىٰ رَبَّنَا إِنَّكَ ءَاتَيۡتَ فِرۡعَوۡنَ وَمَلَأَهُۥ زِينَةٗ وَأَمۡوَٰلٗا فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا

ای سرپرست ما، تا از راه تو دور گمراه کنند.

رَبَّنَا لِيَضِلُّواْ عَن سَبِيلِكَۖ

گفت: «به فراخوانی شما پاسخ داده شده است؛ پس هر دو راست بایستید،

قَالَ قَدۡ أُجِيبَت دَّعۡوَتُكُمَا فَٱسۡتَقِيمَا

و فرزندان اسرائیل را از دریا گذراندیم؛ فرعون و سپاه‌هایش از سر زورگویی و دشمنی آنان را دنبال کردند،

۞ وَجَٰوَزۡنَا بِبَنِي إِسۡرَٰٓءِيلَ ٱلۡبَحۡرَ فَأَتۡبَعَهُمُۥ فِرۡعَوۡنُ وَجُنُودُهُۥ بَغۡيٗا وَعَدۡوًاۖ

پس امروز، ما تو را در پیکرت نجات می‌دهیم، تا نشانه‌ای برای کسانی که پس از تو خواهند آمد باشی.»

فَٱلۡيَوۡمَ نُنَجِّيكَ بِبَدَنِكَ لِتَكُونَ لِمَنۡ خَلۡفَكَ ءَايَةٗۚ

ما فرزندان اسرائیل را همانا در سکنایی از راست‌گویی سکنا دادیم، و آنان را از چیزهای خوب روزی دادیم؛ آنان تنها پس از آنکه دانش به آنان آمد اختلاف کردند.

وَلَقَدۡ بَوَّأۡنَا بَنِي إِسۡرَٰٓءِيلَ مُبَوَّأَ صِدۡقٖ وَرَزَقۡنَٰهُمُۥ مِنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ فَمَا ٱخۡتَلَفُواْ حَتَّىٰ جَآءَهُمُ ٱلۡعِلۡمُۚ

اگر دربارهٔ آنچه به سوی تو فرود آوردیم در حیرتی، از کسانی که پیش از تو نوشتار را می‌خوانند بازپرسی کن.

فَإِن كُنتَ فِي شَكّٖ مِّمَّا أَنزَلۡنَا إِلَيۡكَ فَسَلِ ٱلَّذِينَ يَقۡرَءُونَ ٱلۡكِتَٰبَ مِن قَبۡلِكَۚ

حقیقت همانا از سرپرست تو به تو آمده است؛

لَقَدۡ جَآءَكَ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكَ

و اگر سرپرست تو را پسند افتاده بود، همهٔ کسانی که بر زمین‌اند باور می‌آوردند، همه‌شان، بی‌استثنا.

وَلَوۡ شَآءَ رَبُّكَ لَأٓمَنَ مَن فِي ٱلۡأَرۡضِ كُلُّهُمُۥ جَمِيعًاۚ

هیچ خویشتنی را نشاید که باور آورد، مگر با اجازهٔ خدا،

وَمَا كَانَ لِنَفۡسٍ أَن تُؤۡمِنَ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ

پس چه انتظار می‌کشند، مگر همانند روزهای کسانی که پیش از آنان گذشته‌اند؟

فَهَلۡ يَنتَظِرُونَ إِلَّا مِثۡلَ أَيَّامِ ٱلَّذِينَ خَلَوۡاْ مِن قَبۡلِهِمُۥۚ

سپس فرستادگان خود و کسانی را که باور آوردند نجات می‌دهیم — بدین‌سان؛

ثُمَّ نُنَجِّي رُسُلَنَا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْۚ كَذَٰلِكَ

بگو: «ای انسان‌ها! اگر دربارهٔ قانون من در سرگشتگی هستید، من از کسانی که شما غیر از خدا از آنان فرمان می‌برید فرمان نمی‌برم،

قُلۡ يَٰأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِن كُنتُمُۥ فِي شَكّٖ مِّن دِينِي فَلَا أَعۡبُدُ ٱلَّذِينَ تَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ

اما از خدا فرمان می‌برم، او که شما را وفادارانه نگه خواهد داشت.

وَلَٰكِنۡ أَعۡبُدُ ٱللَّهَ ٱلَّذِي يَتَوَفَّىٰكُمُۥۖ

و: «سوی خود را به سوی قانون پابرجا نگه دار، یکسره رو به خدا،

وَأَنۡ أَقِمۡ وَجۡهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفٗا

و غیر از خدا، آنچه را که نه به تو سود می‌رساند و نه به تو آسیب می‌رساند، فرا مخوان؛

وَلَا تَدۡعُ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَنفَعُكَ وَلَا يَضُرُّكَۖ

و اگر خدا تو را به آسیبی برساند، کسی مگر او نمی‌تواند آن را از تو بردارد؛

وَإِن يَمۡسَسۡكَ ٱللَّهُ بِضُرّٖ فَلَا كَاشِفَ لَهُۥ إِلَّا هُوَۖ

و اگر او برای تو نیکی بخواهد، هیچ‌کس نمی‌تواند لطف او را لغو کند.

وَإِن يُرِدۡكَ بِخَيۡرٖ فَلَا رَآدَّ لِفَضۡلِهِۦۚ

آن را به هر که پسند او افتد از میان فرمان‌برداران خود می‌رساند.

يُصِيبُ بِهِۦ مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦۚ

بگو: «ای انسان‌ها! حقیقت از سرپرستتان برای شما آمده است؛

قُلۡ يَٰأَيُّهَا ٱلنَّاسُ قَدۡ جَآءَكُمُ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكُمُۥۖ

پس هر که راهنمایی می‌پذیرد، جز برای خود راهنمایی نمی‌پذیرد،

فَمَنِ ٱهۡتَدَىٰ فَإِنَّمَا يَهۡتَدِي لِنَفۡسِهِۦۖ

و هر که گمراه می‌شود، جز به زیان خود گمراه نمی‌شود.

وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيۡهَاۖ

و از آنچه بر تو پرده برداشته می‌شود پیروی کن، و شکیبایی کن تا آن‌گاه که خدا داوری کند.

وَٱتَّبِعۡ مَا يُوحَىٰ إِلَيۡكَ وَٱصۡبِرۡ حَتَّىٰ يَحۡكُمَ ٱللَّهُۚ