رفتن به محتوا
القرآنal-quran.fr
فهرست
100%
القرآن
سورهٔ40

Ghafir غافر

My Guardian Is God ربي الله

حمحم عسق

85 بندبخش IXنمونه · طرح

  1. 39
  2. 40
  3. 41
  4. 42
  5. 43
  6. 44
  7. 45
  8. 46
  9. 47
  10. 48
  11. 49
“The descent of the Scripture comes from God”
The section and its links

The gate, then facing those who contest it, then the messenger's community (39, then 40-46, then 47-49)

خواندن بخش از آغازش: سورهٔ 39

Read with: the suras of the same shelf mark

  • 39 Devoting the Law exclusively to Himthe threshold: the Law devoted to God alone
  • 41 Their Skins Will Testifythose who turn away; the Aad and the Thamud
  • 42 Uphold the Lawthe one Law revealed to all the messengers
  • 43 In their footstepsthe footsteps of the fathers, and appearances
  • 44 In a blessed nightthe blessed night, and the trial
  • 45 A legislated waythe signs, and the legislated way
  • 46 Not a novelty among the messengersal-Ahqaf: the Aad, the Occulted who listen
40:1

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. حمٓ (حا میم).

بِسْمِ اِ۬للَّهِ اِ۬لرَّحْمَٰنِ اِ۬لرَّحِيمِ حَمِٓۖ

40:2–3

فرود نوشتار از جانب خدا است، نیرومند، همه‌چیزدان، بخشایندهٔ تقصیر و پذیرندهٔ پشیمانی، سخت در تنبیه، دارندهٔ گشاده‌دستی،

تَنزِيلُ اُ۬لْكِتَٰبِ مِنَ اَ۬للَّهِ اِ۬لْعَزِيزِ اِ۬لْعَلِيمِ غَافِرِ اِ۬لذَّنۢبِ وَقَابِلِ اِ۬لتَّوْبِ شَدِيدِ اِ۬لْعِقَابِ ذِے اِ۬لطَّوْلِۖ

هیچ ایزدی نیست مگر او؛

لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ

به سوی او است مقصد.

إِلَيْهِ اِ۬لْمَصِيرُۖ

40:4

تنها کسانی که انکار می‌کنند دربارهٔ نشانه‌های خدا بحث می‌کنند؛

مَا يُجَٰدِلُ فِے ءَايَٰتِ اِ۬للَّهِ إِلَّا اَ۬لذِينَ كَفَرُواْۖ

پس گشت‌وگذارشان در سرزمین‌ها تو را نفریبد.

فَلَا يَغْرُرْكَ تَقَلُّبُهُمْ فِے اِ۬لْبِلَٰدِۖ

40:5

پیش از ایشان قوم نوح دروغ انگاشتند، و گروه‌ها پس از آنان،

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٖ وَالْأَحْزَابُ مِنۢ بَعْدِهِمْۖ

و هر جامعه‌ای آهنگ گرفتن فرستادهٔ خود را کرد،

وَهَمَّتْ كُلُّ أُمَّةِۢ بِرَسُولِهِمْ لِيَأْخُذُوهُۖ

40:5

و با نادرستی بحث کردند تا حقیقت را با آن رد کنند — آنگاه من آنان را گرفتم:

وَجَٰدَلُواْ بِالْبَٰطِلِ لِيُدْحِضُواْ بِهِ اِ۬لْحَقَّ فَأَخَذتُّهُمْۖ

و آنگاه تنبیه من چه بود؟

فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِۖ

40:6

چنین سخن سرپرست تو بر کسانی که انکار می‌کنند به حقیقت پیوست: آنان همراهان آتش‌اند.

وَكَذَٰلِكَ حَقَّتْ كَلِمَٰتُ رَبِّكَ عَلَى اَ۬لذِينَ كَفَرُواْ أَنَّهُمْ أَصْحَٰبُ اُ۬لنَّارِۖ

40:7

کسانی که بنا را بر دوش دارند و کسانی که پیرامون آن‌اند، شکوه سرپرست خود را با ستایش او می‌سرایند، به او باور می‌آورند و برای باورآوردگان بخشایش می‌خواهند:

اِ۬لذِينَ يَحْمِلُونَ اَ۬لْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُۥ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُونَ بِهِۦ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلذِينَ ءَامَنُواْۖ

40:7

«ای سرپرست ما، تو همه چیز را با مهر و دانش در بر گرفته‌ای؛ پس کسانی را که بازمی‌گردند و از راه تو پیروی می‌کنند بخشای، و آنان را از کیفر کوره محتاط گردان؛

رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَےْءٖ رَّحْمَةٗ وَعِلْماٗ فَاغْفِرْ لِلذِينَ تَابُواْ وَاتَّبَعُواْ سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ اَ۬لْجَحِيمِۖ

ای سرپرست ما، آنان را در باغ‌های پایایی که به آنان وعده داده‌ای وارد کن، و نیز آنان را که از والدین، همسران و نسل‌هایشان شایسته بوده‌اند؛

رَبَّنَا وَأَدْخِلْهُمْ جَنَّٰتِ عَدْنٍ اِ۬لتِے وَعَدتَّهُمْ وَمَن صَلَحَ مِنْ ءَابَآئِهِمْ وَأَزْوَٰجِهِمْ وَذُرِّيَّٰتِهِمْۖ

زیرا تویی نیرومند، فرزانه.

إِنَّكَ أَنتَ اَ۬لْعَزِيزُ اُ۬لْحَكِيمُۖ

40:9

و آنان را از کارهای بد محتاط گردان؛

وَقِهِمُ اُ۬لسَّيِّـَٔاتِۖ

40:9

و هر که را در آن روز از کارهای بد محتاط گردانی، به او مهر ورزیده‌ای،

وَمَن تَقِ اِ۬لسَّيِّـَٔاتِ يَوْمَئِذٖ فَقَدْ رَحِمْتَهُۥۖ

و این است کامیابی سترگ.»

وَذَٰلِكَ هُوَ اَ۬لْفَوْزُ اُ۬لْعَظِيمُۖ

40:10

به کسانی که انکار می‌کنند ندا داده خواهد شد: «نفرت خدا بی‌گمان بزرگ‌تر است از نفرت خودتان از خودتان، آنگاه که به باور فراخوانده می‌شدید و انکار می‌کردید.»

إِنَّ اَ۬لذِينَ كَفَرُواْ يُنَادَوْنَ لَمَقْتُ اُ۬للَّهِ أَكْبَرُ مِن مَّقْتِكُمْ أَنفُسَكُمْ إِذْ تُدْعَوْنَ إِلَى اَ۬لْإِيمَٰنِ فَتَكْفُرُونَۖ

40:11

خواهند گفت: «ای سرپرست ما، تو ما را دو بار میراندی و دو بار زنده کردی؛ ما به تقصیرهای خود اعتراف می‌کنیم — پس آیا راهی برای بیرون رفتن هست؟»

۞ قَالُواْ رَبَّنَا أَمَتَّنَا اَ۪ثْنَتَيْنِ وَأَحْيَيْتَنَا اَ۪ثْنَتَيْنِ فَاعْتَرَفْنَا بِذُنُوبِنَا فَهَلْ إِلَىٰ خُرُوجٖ مِّن سَبِيلٖۖ

40:12

این، از آن روست که چون خدا به تنهایی فراخوانده می‌شد، انکار می‌کردید، و چون به او چیزی انباز گرفته می‌شد، باور می‌آوردید؛

ذَٰلِكُم بِأَنَّهُۥ إِذَا دُعِيَ اَ۬للَّهُ وَحْدَهُۥ كَفَرْتُمْ وَإِنْ يُّشْرَكْ بِهِۦ تُؤْمِنُواْۖ

پس داوری از آنِ خدا است، بسیار بلند، بزرگ.

فَالْحُكْمُ لِلهِ اِ۬لْعَلِيِّ اِ۬لْكَبِيرِۖ

40:13

اوست که نشانه‌های خود را به شما می‌نمایاند و برای شما از آسمان روزی فرود می‌آورد؛

هُوَ اَ۬لذِے يُرِيكُمْ ءَايَٰتِهِۦ وَيُنَزِّلُ لَكُم مِّنَ اَ۬لسَّمَآءِ رِزْقاٗۖ

اما جز آنکه به سوی او روی می‌آورد کسی به یاد نمی‌آورد.

وَمَا يَتَذَكَّرُ إِلَّا مَنْ يُّنِيبُۖ

40:14

پس خدا را فرابخوانید، قانون را یکسره برای او قرار داده، هرچند کسانی که انکار می‌کنند ناخوش داشته باشند.

فَادْعُواْ اُ۬للَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ اُ۬لدِّينَ وَلَوْ كَرِهَ اَ۬لْكَٰفِرُونَۖ

40:15

او است بالابرندهٔ پایه‌ها، دارندهٔ بنا؛

رَفِيعُ اُ۬لدَّرَجَٰتِ ذُو اُ۬لْعَرْشِۖ

40:16

جریان دستور خود را بر هر که از فرمان‌برداران خود پسند او افتد می‌افکند، تا از روز روبه‌رویی هشدار دهد، روزی که آنان آشکار خواهند بود،

يُلْقِے اِ۬لرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِۦ عَلَىٰ مَنْ يَّشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ لِيُنذِرَ يَوْمَ اَ۬لتَّلَٰقِ يَوْمَ هُم بَٰرِزُونَۖ

هیچ چیز از آنان بر خدا پوشیده نیست.

لَا يَخْفَىٰ عَلَى اَ۬للَّهِ مِنْهُمْ شَےْءٞۖ

40:16

پادشاهی امروز از آنِ کیست؟

لِّمَنِ اِ۬لْمُلْكُ اُ۬لْيَوْمَۖ

40:16

از آنِ خدا، یگانه، چیره‌گر.

لِلهِ اِ۬لْوَٰحِدِ اِ۬لْقَهَّارِۖ

40:17

امروز هر خویشتن بر حسب آنچه به دست آورده است بازپرداخت خواهد شد؛

اِ۬لْيَوْمَ تُجْزَىٰ كُلُّ نَفْسِۢ بِمَا كَسَبَتْۖ

40:17

امروز هیچ ستمی نیست؛

لَا ظُلْمَ اَ۬لْيَوْمَۖ

زیرا خدا در حسابرسی شتابنده است.

إِنَّ اَ۬للَّهَ سَرِيعُ اُ۬لْحِسَابِۖ

40:18

و آنان را از روز قریب‌الوقوع هشدار ده، آنگاه که هسته‌ها تا بلندای گلوها خواهد بود، فشرده،

وَأَنذِرْهُمْ يَوْمَ اَ۬لْأٓزِفَةِ إِذِ اِ۬لْقُلُوبُ لَدَى اَ۬لْحَنَاجِرِ كَٰظِمِينَۖ

ستمگران نه دوستی گرم خواهند داشت و نه میانجی‌ای که به او گردن نهاده شود.

مَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنْ حَمِيمٖ وَلَا شَفِيعٖ يُطَاعُۖ

40:19

او خیانت چشم‌ها و آنچه را سینه‌ها پنهان می‌دارند می‌داند.

يَعْلَمُ خَآئِنَةَ اَ۬لْأَعْيُنِ وَمَا تُخْفِے اِ۬لصُّدُورُۖ

خدا به حقیقت فصل می‌کند،

وَاللَّهُ يَقْضِے بِالْحَقِّۖ

40:20

در حالی که آنان که غیر از او فرامی‌خوانند هیچ فصل نمی‌کنند؛

وَالذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِهِۦ لَا يَقْضُونَ بِشَےْءٍۖ

زیرا خدا شنوا، بینا است.

إِنَّ اَ۬للَّهَ هُوَ اَ۬لسَّمِيعُ اُ۬لْبَصِيرُۖ

آیا پس بر زمین نپیموده‌اند تا بنگرند که فرجام کسانی که پیش از آنان بودند چگونه بود؟

۞ أَوَلَمْ يَسِيرُواْ فِے اِ۬لْأَرْضِ فَيَنظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ اُ۬لذِينَ كَانُواْ مِن قَبْلِهِمْۖ

آنان از ایشان در قدرت و در ردپاها بر زمین برتر بودند، و خدا آنان را به سبب تقصیرهایشان گرفت؛

كَانُواْ هُمْ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةٗ وَءَاثَاراٗ فِے اِ۬لْأَرْضِ فَأَخَذَهُمُ اُ۬للَّهُ بِذُنُوبِهِمْۖ

و در برابر خدا کسی را نداشتند که آنان را محتاط گرداند.

وَمَا كَانَ لَهُم مِّنَ اَ۬للَّهِ مِنْ وَّاقٖۖ

40:22

این، از آن روست که فرستادگانشان دلیل‌های روشن برایشان می‌آوردند، اما انکار می‌کردند؛ آنگاه خدا آنان را گرفت،

ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانَت تَّأْتِيهِمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَٰتِ فَكَفَرُواْ فَأَخَذَهُمُ اُ۬للَّهُۖ

زیرا او قوی است، سخت در تنبیه.

إِنَّهُۥ قَوِيّٞ شَدِيدُ اُ۬لْعِقَابِۖ

40:23–24

ما همانا موسی را با نشانه‌های خود و سلطه‌ای آشکار به سوی فرعون، هامان و قارون فرستادیم؛ گفتند: «چشم‌بندی، دروغ‌گویی بزرگ.»

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِـَٔايَٰتِنَا وَسُلْطَٰنٖ مُّبِينٍ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَهَامَٰنَ وَقَارُونَ فَقَالُواْ سَٰحِرٞ كَذَّابٞۖ

سپس چون حقیقت را از جانب ما برایشان آورد، گفتند: «پسران کسانی را که با او باور آورده‌اند بکشید، و به شرم زنانشان تعرض کنید»؛

فَلَمَّا جَآءَهُم بِالْحَقِّ مِنْ عِندِنَا قَالُواْ اُ۟قْتُلُواْ أَبْنَآءَ اَ۬لذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ وَاسْتَحْيُواْ نِسَآءَهُمْۖ

40:25

اما نیرنگ انکارکنندگان جز در گمراهی نیست.

وَمَا كَيْدُ اُ۬لْكَٰفِرِينَ إِلَّا فِے ضَلَٰلٖۖ

40:26

و فرعون گفت: «بگذارید موسی را بکشم، و او سرپرست خود را بخواند، زیرا می‌ترسم که قانون شما را دگرگون کند و تباهی را در زمین آشکار سازد.»

وَقَالَ فِرْعَوْنُ ذَرُونِے أَقْتُلْ مُوسَىٰ وَلْيَدْعُ رَبَّهُۥ إِنِّيَ أَخَافُ أَنْ يُّبَدِّلَ دِينَكُمْ وَأَنْ يُّظْهِرَ فِے اِ۬لْأَرْضِ اِ۬لْفَسَادَۖ

40:27

و موسی گفت: «من خود را همانا در پناه سرپرست خود و سرپرست شما می‌گذارم، از هر خودبزرگ‌بین که به روز حساب باور نمی‌آورد.»

وَقَالَ مُوسَىٰ إِنِّے عُذْتُ بِرَبِّے وَرَبِّكُم مِّن كُلِّ مُتَكَبِّرٖ لَّا يُؤْمِنُ بِيَوْمِ اِ۬لْحِسَابِۖ

40:28

و مردی باورمند از خاندان فرعون، که باور خود را پنهان می‌داشت، گفت: «آیا مردی را می‌کشید چون می‌گوید: ‹سرپرست من خدا است›، در حالی که دلیل‌های روشن را از جانب سرپرست شما برای شما آورده است؟ اگر دروغ‌گو باشد، دروغش بر خود او باز می‌گردد؛ و اگر راست‌گو باشد، بخشی از آنچه به شما وعده می‌دهد به شما خواهد رسید،

وَقَالَ رَجُلٞ مُّؤْمِنٞ مِّنْ ءَالِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ إِيمَٰنَهُۥ أَتَقْتُلُونَ رَجُلاً أَنْ يَّقُولَ رَبِّيَ اَ۬للَّهُ وَقَدْ جَآءَكُم بِالْبَيِّنَٰتِ مِن رَّبِّكُمْ وَإِنْ يَّكُ كَٰذِباٗ فَعَلَيْهِ كَذِبُهُۥۖ وَإِنْ يَّكُ صَادِقاٗ يُصِبْكُم بَعْضُ اُ۬لذِے يَعِدُكُمْۖ

زیرا خدا کسی را که زیاده‌رو و دروغ‌گوی بزرگ است راه نمی‌نماید.

إِنَّ اَ۬للَّهَ لَا يَهْدِے مَنْ هُوَ مُسْرِفٞ كَذَّابٞۖ

40:29

ای قوم من، پادشاهی امروز از آنِ شما است، بر زمین چیره‌اید؛ اما چه کسی ما را در برابر سخت‌گیری خدا یاری خواهد کرد اگر بر ما بیاید؟»

يَٰقَوْمِ لَكُمُ اُ۬لْمُلْكُ اُ۬لْيَوْمَ ظَٰهِرِينَ فِے اِ۬لْأَرْضِ فَمَنْ يَّنصُرُنَا مِنۢ بَأْسِ اِ۬للَّهِ إِن جَآءَنَاۖ

40:29

فرعون گفت: «من جز آنچه می‌بینم به شما نمی‌نمایانم، و جز به راه راستی شما را راه نمی‌نمایم.»

قَالَ فِرْعَوْنُ مَا أُرِيكُمْ إِلَّا مَا أَرَىٰ وَمَا أَهْدِيكُمْ إِلَّا سَبِيلَ اَ۬لرَّشَادِۖ

40:30–31

و آنکه باور آورده بود گفت: «ای قوم من، من همانا برای شما از روزی مانند روز گروه‌ها می‌ترسم، مانند شیوهٔ قوم نوح، عاد، ثمود، و کسانی که پس از ایشان آمدند؛

۞ وَقَالَ اَ۬لذِے ءَامَنَ يَٰقَوْمِ إِنِّيَ أَخَافُ عَلَيْكُم مِّثْلَ يَوْمِ اِ۬لْأَحْزَابِ مِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوحٖ وَعَادٖ وَثَمُودَ وَالذِينَ مِنۢ بَعْدِهِمْۖ

و خدا برای فرمان‌برداران هیچ ستمی نمی‌خواهد.»

وَمَا اَ۬للَّهُ يُرِيدُ ظُلْماٗ لِّلْعِبَادِۖ

«ای قوم من، من همانا برای شما از روزی می‌ترسم که یکدیگر را صدا خواهند زد، روزی که گریزان پشت خواهید کرد، بی آنکه در برابر خدا هیچ حفاظی داشته باشید؛

وَيَٰقَوْمِ إِنِّيَ أَخَافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ اَ۬لتَّنَادِ يَوْمَ تُوَلُّونَ مُدْبِرِينَ مَا لَكُم مِّنَ اَ۬للَّهِ مِنْ عَٰصِمٖۖ

و هر که را خدا گمراه کند، دیگر راهنمایی ندارد.

وَمَنْ يُّضْلِلِ اِ۬للَّهُ فَمَا لَهُۥ مِنْ هَادٖۖ

40:34

یوسف همانا پیش‌تر با دلیل‌های روشن نزد شما آمد، و شما همچنان در حیرت بودید دربارهٔ آنچه برایتان آورد، تا آنگاه که او از میان رفت، گفتید: ‹خدا پس از او دیگر فرستاده‌ای برنخواهد انگیخت›؛

وَلَقَدْ جَآءَكُمْ يُوسُفُ مِن قَبْلُ بِالْبَيِّنَٰتِ فَمَا زِلْتُمْ فِے شَكّٖ مِّمَّا جَآءَكُم بِهِۦ حَتَّىٰ إِذَا هَلَكَ قُلْتُمْ لَنْ يَّبْعَثَ اَ۬للَّهُ مِنۢ بَعْدِهِۦ رَسُولاٗۖ

چنین است که خدا هر که را زیاده‌رو و پر از تردید است گمراه می‌کند —

كَذَٰلِكَ يُضِلُّ اُ۬للَّهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٞ مُّرْتَابٌۖ

40:35

کسانی که دربارهٔ نشانه‌های خدا بحث می‌کنند بی آنکه هیچ سلطه‌ای به آنان رسیده باشد؛

اِ۬لذِينَ يُجَٰدِلُونَ فِے ءَايَٰتِ اِ۬للَّهِ بِغَيْرِ سُلْطَٰنٍ أَتَيٰهُمْۖ

این نزد خدا و نزد کسانی که باور می‌آورند، مایهٔ نفرتی بزرگ است.

كَبُرَ مَقْتاً عِندَ اَ۬للَّهِ وَعِندَ اَ۬لذِينَ ءَامَنُواْۖ

40:35

چنین است که خدا بر هستهٔ هر خودبزرگ‌بین زورگو مهر می‌نهد.»

كَذَٰلِكَ يَطْبَعُ اُ۬للَّهُ عَلَىٰ كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٖ جَبَّارٖۖ

40:36–37

و فرعون گفت: «ای هامان، برایم برجی دیدبانی بساز، شاید به ابزارها برسم، ابزارهای آسمان‌ها، و ایزد موسی را ببینم؛ من او را بی‌گمان دروغ‌گو می‌پندارم.»

وَقَالَ فِرْعَوْنُ يَٰهَامَٰنُ اُ۪بْنِ لِے صَرْحاٗ لَّعَلِّيَ أَبْلُغُ اُ۬لْأَسْبَٰبَ أَسْبَٰبَ اَ۬لسَّمَٰوَٰتِ فَأَطَّلِعُ إِلَىٰ إِلَٰهِ مُوسَىٰ وَإِنِّے لَأَظُنُّهُۥ كَٰذِباٗۖ

40:36–37

چنین بود که بدی کردار فرعون در نظرش آراسته شد، و راه بر او بسته شد؛

وَكَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِفِرْعَوْنَ سُوٓءُ عَمَلِهِۦ وَصَدَّ عَنِ اِ۬لسَّبِيلِۖ

40:36–37

نیرنگ فرعون جز نابودی نبود.

وَمَا كَيْدُ فِرْعَوْنَ إِلَّا فِے تَبَابٖۖ

40:38

و آنکه باور آورده بود گفت: «ای قوم من، از من پیروی کنید، شما را به راه راستی راه خواهم نمود؛

وَقَالَ اَ۬لذِے ءَامَنَ يَٰقَوْمِ اِ۪تَّبِعُونِۦ أَهْدِكُمْ سَبِيلَ اَ۬لرَّشَادِۖ

ای قوم من، این زندگی نزدیک جز بهره‌مندی نیست،

يَٰقَوْمِ إِنَّمَا هَٰذِهِ اِ۬لْحَيَوٰةُ اُ۬لدُّنْيَا مَتَٰعٞۖ

در حالی که زندگی واپسین همانا جایگاه پایداری است.

وَإِنَّ اَ۬لْأٓخِرَةَ هِيَ دَارُ اُ۬لْقَرَارِۖ

هر که کار بدی کند جز به همانند آن بازپرداخت نمی‌شود،

مَنْ عَمِلَ سَيِّئَةٗ فَلَا يُجْزَىٰ إِلَّا مِثْلَهَاۖ

40:40

و هر که کرداری شایسته به‌جا آورد، مرد یا زن، در حالی که باورمند است، اینان به باغ وارد کرده خواهند شد، که در آن بی حساب روزی داده خواهند شد.

وَمَنْ عَمِلَ صَٰلِحاٗ مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَىٰ وَهْوَ مُؤْمِنٞ فَأُوْلَٰٓئِكَ يَدْخُلُونَ اَ۬لْجَنَّةَ يُرْزَقُونَ فِيهَا بِغَيْرِ حِسَابٖۖ

40:41

ای قوم من، پس مرا چه شده که شما را به رهایی فرامی‌خوانم، در حالی که شما مرا به آتش فرامی‌خوانید؟

۞ وَيَٰقَوْمِ مَا لِيَ أَدْعُوكُمْ إِلَى اَ۬لنَّجَوٰةِ وَتَدْعُونَنِے إِلَى اَ۬لنَّارِۖ

40:42

مرا به انکار خدا و به انباز گرفتن چیزی برای او که من هیچ دانشی از آن ندارم فرامی‌خوانید، در حالی که من شما را به سوی نیرومند، بخشایندهٔ بزرگ فرامی‌خوانم؛

تَدْعُونَنِے لِأَكْفُرَ بِاللَّهِ وَأُشْرِكَ بِهِۦ مَا لَيْسَ لِے بِهِۦ عِلْمٞ وَأَنَا أَدْعُوكُمْ إِلَى اَ۬لْعَزِيزِ اِ۬لْغَفَّٰرِۖ

40:43

ناگزیر آنچه مرا به آن فرامی‌خوانید نه در زندگی نزدیک و نه در زندگی واپسین هیچ فراخوانی ندارد؛ به سوی خدا بازگردانده خواهیم شد، و زیاده‌روان همراهان آتش‌اند.

لَا جَرَمَ أَنَّمَا تَدْعُونَنِے إِلَيْهِ لَيْسَ لَهُۥ دَعْوَةٞ فِے اِ۬لدُّنْيَا وَلَا فِے اِ۬لْأٓخِرَةِ وَأَنَّ مَرَدَّنَا إِلَى اَ۬للَّهِ وَأَنَّ اَ۬لْمُسْرِفِينَ هُمْ أَصْحَٰبُ اُ۬لنَّارِۖ

به‌زودی آنچه به شما می‌گویم به یاد خواهید آورد؛

فَسَتَذْكُرُونَ مَا أَقُولُ لَكُمْۖ

40:44

و کار خود را به خدا می‌سپارم؛

وَأُفَوِّضُ أَمْرِيَ إِلَى اَ۬للَّهِۖ

زیرا خدا بر فرمان‌برداران بینا است.»

إِنَّ اَ۬للَّهَ بَصِيرُۢ بِالْعِبَادِۖ

40:45

آنگاه خدا او را از بدی‌های آنچه توطئه می‌چیدند محتاط گردانید،

فَوَقَيٰهُ اُ۬للَّهُ سَيِّـَٔاتِ مَا مَكَرُواْۖ

40:45

و کیفر بد بر خاندان فرعون تحقق یافت:

وَحَاقَ بِـَٔالِ فِرْعَوْنَ سُوٓءُ اُ۬لْعَذَابِۖ

40:46

آتش، که بامداد و شامگاه بر آن عرضه می‌شوند،

اِ۬لنَّارُ يُعْرَضُونَ عَلَيْهَا غُدُوّاٗ وَعَشِيّاٗۖ

40:46

و روزی که آن لحظه بر خواهد خاست: «ای خاندان فرعون، به سخت‌ترین کیفر وارد شوید.»

وَيَوْمَ تَقُومُ اُ۬لسَّاعَةُ أَدْخِلُواْ ءَالَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ اَ۬لْعَذَابِۖ

و چون در آتش ستیزه کنند، ضعیفان به کسانی که خودبزرگ‌بینی می‌کردند خواهند گفت: «ما همانا پیروان شما بودیم؛ پس آیا می‌توانید در برابر بخشی از آتش برای ما سودمند باشید؟»

وَإِذْ يَتَحَآجُّونَ فِے اِ۬لنَّارِ فَيَقُولُ اُ۬لضُّعَفَٰٓؤُاْ لِلذِينَ اَ۪سْتَكْبَرُواْ إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعاٗ فَهَلْ أَنتُم مُّغْنُونَ عَنَّا نَصِيباٗ مِّنَ اَ۬لنَّارِۖ

کسانی که خودبزرگ‌بینی می‌کردند خواهند گفت: «همانا همهٔ ما در آنیم؛ خدا پیش‌تر میان فرمان‌برداران داوری کرده است.»

قَالَ اَ۬لذِينَ اَ۪سْتَكْبَرُواْ إِنَّا كُلّٞ فِيهَا إِنَّ اَ۬للَّهَ قَدْ حَكَمَ بَيْنَ اَ۬لْعِبَادِۖ

و کسانی که در آتش هستند به گماشتگان جهنم خواهند گفت: «سرپرست خود را فرابخوانید، تا کیفر را، ولو یک روز، برای ما سبک کند.»

وَقَالَ اَ۬لذِينَ فِے اِ۬لنَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ اَ۟دْعُواْ رَبَّكُمْ يُخَفِّفْ عَنَّا يَوْماٗ مِّنَ اَ۬لْعَذَابِۖ

40:50

خواهند گفت: «پس آیا فرستادگان شما دلیل‌های روشن را برای شما نمی‌آوردند؟» خواهند گفت: «چرا.» خواهند گفت: «پس فرابخوانید.»

قَالُواْ أَوَلَمْ تَكُ تَأْتِيكُمْ رُسُلُكُم بِالْبَيِّنَٰتِ قَالُواْ بَلَىٰ قَالُواْ فَادْعُواْۖ

40:50

اما فراخوان انکارکنندگان جز در گمراهی نیست.

وَمَا دُعَٰٓؤُاْ اُ۬لْكَٰفِرِينَ إِلَّا فِے ضَلَٰلٍۖ

40:51–52

ما بی‌گمان فرستادگان خود و کسانی را که باور می‌آورند یاری می‌کنیم، در زندگی نزدیک و روزی که گواهان برخواهند خاست، روزی که پوزش ستمگران آنان را سود نخواهد داد؛ نفرین از آنِ آنان خواهد بود، و جایگاه بد از آنِ آنان.

إِنَّا لَنَنصُرُ رُسُلَنَا وَالذِينَ ءَامَنُواْ فِے اِ۬لْحَيَوٰةِ اِ۬لدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُومُ اُ۬لْأَشْهَٰدُ يَوْمَ لَا يَنفَعُ اُ۬لظَّٰلِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ وَلَهُمُ اُ۬للَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوٓءُ اُ۬لدَّارِۖ

40:53–54

ما همانا به موسی راهنمایی دادیم، و فرزندان اسرائیل را نوشتار به ارث دادیم، راهنمایی و یادآوری برای دارندگان خرد.

۞ وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى اَ۬لْهُدَىٰ وَأَوْرَثْنَا بَنِے إِسْرَآءِيلَ اَ۬لْكِتَٰبَ هُدىٗ وَذِكْرَىٰ لِأُوْلِے اِ۬لْأَلْبَٰبِۖ

40:55

پس شکیبایی کن، زیرا وعدهٔ خدا حقیقت است؛

فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اَ۬للَّهِ حَقّٞۖ

40:55

و برای تقصیر خود بخشایش بخواه، و با ستایش شکوه سرپرست خود را بسرا، شامگاه و سپیده‌دم.

وَاسْتَغْفِرْ لِذَنۢبِكَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشِيِّ وَالْإِبْكَٰرِۖ

40:56

کسانی که دربارهٔ نشانه‌های خدا بحث می‌کنند بی آنکه هیچ سلطه‌ای به آنان رسیده باشد، در سینه‌هایشان جز خودبزرگ‌بینی‌ای نیست که هرگز بدان نخواهند رسید؛

إِنَّ اَ۬لذِينَ يُجَٰدِلُونَ فِے ءَايَٰتِ اِ۬للَّهِ بِغَيْرِ سُلْطَٰنٍ أَتَيٰهُمْ إِن فِے صُدُورِهِمْ إِلَّا كِبْرٞ مَّا هُم بِبَٰلِغِيهِۖ

پس پناه خدا را بجوی،

فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِۖ

زیرا اوست شنوا، بینا.

إِنَّهُۥ هُوَ اَ۬لسَّمِيعُ اُ۬لْبَصِيرُۖ

آفرینش آسمان‌ها و زمین بی‌گمان بزرگ‌تر از آفرینش انسان‌ها است،

لَخَلْقُ اُ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَالْأَرْضِ أَكْبَرُ مِنْ خَلْقِ اِ۬لنَّاسِۖ

اما بیشتر انسان‌ها نمی‌دانند.

وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ اَ۬لنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَۖ

نابینا و بینا برابر نیستند، و نه کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند و آنکه بد می‌کند؛

وَمَا يَسْتَوِے اِ۬لْأَعْمَىٰ وَالْبَصِيرُ وَالذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ اُ۬لصَّٰلِحَٰتِ وَلَا اَ۬لْمُسِےٓءُۖ

40:58

بسیار اندک به یاد می‌آورند.

قَلِيلاٗ مَّا يَتَذَكَّرُونَۖ

آن لحظه بی‌گمان می‌آید، هیچ تردیدی دربارهٔ آن نیست،

إِنَّ اَ۬لسَّاعَةَ لَأٓتِيَةٞ لَّا رَيْبَ فِيهَاۖ

اما بیشتر انسان‌ها باور نمی‌آورند.

وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ اَ۬لنَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَۖ

40:60

و سرپرست شما گفت: «مرا فرابخوانید، به شما پاسخ خواهم داد؛

وَقَالَ رَبُّكُمُ اُ۟دْعُونِے أَسْتَجِبْ لَكُمْۖ

40:60

زیرا کسانی که در برابر فرمان‌برداری از من خودبزرگ‌بینی می‌کنند به‌زودی پیشانی بر خاک نهاده وارد جهنم خواهند شد.»

إِنَّ اَ۬لذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِے سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَۖ

خدا است که برای شما شب را قرار داد تا در آن بیاسایید، و روز را تا روشن ببینید؛

اَ۬للَّهُ اُ۬لذِے جَعَلَ لَكُمُ اُ۬ليْلَ لِتَسْكُنُواْ فِيهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِراًۖ

خدا بی‌گمان دارندهٔ لطفی نسبت به انسان‌ها است،

إِنَّ اَ۬للَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى اَ۬لنَّاسِۖ

اما بیشتر انسان‌ها سپاس‌گزار نیستند.

وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ اَ۬لنَّاسِ لَا يَشْكُرُونَۖ

این است خدا، سرپرست شما،

ذَٰلِكُمُ اُ۬للَّهُ رَبُّكُمْۖ

آفرینندهٔ هر چیز؛

خَٰلِقُ كُلِّ شَےْءٖۖ

هیچ ایزدی نیست مگر او؛

لَّا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ

پس چگونه به بیراهه برده می‌شوید؟

فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَۖ

40:63

چنین است که کسانی که نشانه‌های خدا را سرسختانه نفی می‌کردند به بیراهه برده می‌شوند.

كَذَٰلِكَ يُؤْفَكُ اُ۬لذِينَ كَانُواْ بِـَٔايَٰتِ اِ۬للَّهِ يَجْحَدُونَۖ

خدا است که برای شما زمین را جایگاهی پایدار و آسمان را ساختمانی قرار داد، شما را شکل داد و شکل‌هایتان را زیبا ساخت، و از چیزهای نیکو روزی‌تان داد؛

اَ۬للَّهُ اُ۬لذِے جَعَلَ لَكُمُ اُ۬لْأَرْضَ قَرَاراٗ وَالسَّمَآءَ بِنَآءٗ وَصَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَرَزَقَكُم مِّنَ اَ۬لطَّيِّبَٰتِۖ

این است خدا، سرپرست شما؛

ذَٰلِكُمُ اُ۬للَّهُ رَبُّكُمْۖ

40:64

خجسته باد خدا، سرپرست همهٔ هستی‌ها.

فَتَبَٰرَكَ اَ۬للَّهُ رَبُّ اُ۬لْعَٰلَمِينَۖ

او زنده است؛

هُوَ اَ۬لْحَيُّۖ

هیچ ایزدی نیست مگر او؛

لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ

40:65

پس او را فرابخوانید، قانون را یکسره برای او قرار داده؛

فَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ اُ۬لدِّينَۖ

40:65

ستایش از آنِ خدا است، سرپرستِ همهٔ هستی‌ها.

اَ۬لْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ اِ۬لْعَٰلَمِينَۖ

40:66

بگو: «همانا بر من ممنوع شده است که از کسانی که غیر از خدا فرامی‌خوانید فرمان ببرم، از آن هنگام که دلیل‌های روشن از جانب سرپرستم به من رسیده است؛ و به من دستور داده شده است که نزد سرپرست همهٔ هستی‌ها بی‌خدشه باشم.»

۞ قُلْ إِنِّے نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ اَ۬لذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ اِ۬للَّهِ لَمَّا جَآءَنِيَ اَ۬لْبَيِّنَٰتُ مِن رَّبِّے وَأُمِرْتُ أَنْ أُسْلِمَ لِرَبِّ اِ۬لْعَٰلَمِينَۖ

40:67

او است که شما را از زمین آفرید، سپس از قطره‌ای، سپس از چسبیدگی‌ای، سپس شما را کودک بیرون می‌آورد، سپس می‌گذارد به بلوغ کامل خود برسید، سپس سالخورده شوید —

هُوَ اَ۬لذِے خَلَقَكُم مِّن تُرَابٖ ثُمَّ مِن نُّطْفَةٖ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٖ ثُمَّ يُخْرِجُكُمْ طِفْلاٗ ثُمَّ لِتَبْلُغُواْ أَشُدَّكُمْ ثُمَّ لِتَكُونُواْ شُيُوخاٗۖ

و بعضی از شما پیش از آن به‌درستی نگه داشته می‌شوند — تا به سرآمدی نام‌برده برسید، و شاید خرد ورزید.

وَمِنكُم مَّنْ يُّتَوَفَّىٰ مِن قَبْلُ وَلِتَبْلُغُواْ أَجَلاٗ مُّسَمّىٗ وَلَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَۖ

اوست که زنده می‌کند و می‌میراند؛

هُوَ اَ۬لذِے يُحْيِۦ وَيُمِيتُۖ

و چون چیزی را مقرر می‌کند، جز این نیست که به آن می‌گوید: «باش»،

فَإِذَا قَضَىٰ أَمْراٗ فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُنۖ

و آن هست.

فَيَكُونُۖ

40:69

آیا ندیده‌ای کسانی را که دربارهٔ نشانه‌های خدا بحث می‌کنند، چگونه کنار زده می‌شوند؟

أَلَمْ تَرَ إِلَى اَ۬لذِينَ يُجَٰدِلُونَ فِے ءَايَٰتِ اِ۬للَّهِ أَنَّىٰ يُصْرَفُونَۖ

40:70–71

کسانی که نوشتار و آنچه را فرستادگان خود را با آن فرستادیم دروغ انگاشتند، به‌زودی خواهند دانست، آنگاه که غل‌ها بر گردن‌هایشان خواهد بود، و نیز زنجیرها،

اَ۬لذِينَ كَذَّبُواْ بِالْكِتَٰبِ وَبِمَا أَرْسَلْنَا بِهِۦ رُسُلَنَا فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ إِذِ اِ۬لْأَغْلَٰلُ فِے أَعْنَٰقِهِمْ وَالسَّلَٰسِلُۖ

در آب جوشان کشیده خواهند شد، سپس در آتش برافروخته خواهند شد.

يُسْحَبُونَ فِے اِ۬لْحَمِيمِ ثُمَّ فِے اِ۬لنَّارِ يُسْجَرُونَۖ

سپس به آنان گفته خواهد شد: «کجایند آنان که غیر از خدا انباز می‌گرفتید؟»

ثُمَّ قِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تُشْرِكُونَ مِن دُونِ اِ۬للَّهِۖ

خواهند گفت: «از ما دور گمراه شدند؛ در واقع ما پیش‌تر چیزی را فرانمی‌خواندیم.»

قَالُواْ ضَلُّواْ عَنَّا بَل لَّمْ نَكُن نَّدْعُواْ مِن قَبْلُ شَئْاٗۖ

40:73–74

چنین است که خدا انکارکنندگان را گمراه می‌کند.

كَذَٰلِكَ يُضِلُّ اُ۬للَّهُ اُ۬لْكَٰفِرِينَۖ

این، به سبب آن است که در زمین بی حق شادی کردید، و به سبب آنکه خودنمایی کردید؛

ذَٰلِكُم بِمَا كُنتُمْ تَفْرَحُونَ فِے اِ۬لْأَرْضِ بِغَيْرِ اِ۬لْحَقِّ وَبِمَا كُنتُمْ تَمْرَحُونَۖ

از درهای جهنم وارد شوید، تا در آن جاودانه بمانید:

اَ۟دْخُلُواْ أَبْوَٰبَ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَاۖ

چه زشت است اقامتگاه خودبزرگ‌بینان!

فَبِئْسَ مَثْوَى اَ۬لْمُتَكَبِّرِينَۖ

40:77

پس شکیبایی کن، زیرا وعدهٔ خدا حقیقت است؛

فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اَ۬للَّهِ حَقّٞۖ

40:77

چه بخشی از آنچه به آنان وعده می‌دهیم به تو بنمایانیم، چه تو را به‌درستی نگه داریم، به سوی ما بازگردانده خواهند شد.

فَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ اَ۬لذِے نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنَا يُرْجَعُونَۖ

ما همانا پیش از تو فرستادگانی فرستادیم؛ از میان آنان کسانی هستند که سرگذشتشان را برایت روایت کردیم، و دیگرانی که سرگذشتشان را برایت روایت نکردیم؛

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلاٗ مِّن قَبْلِكَ مِنْهُم مَّن قَصَصْنَا عَلَيْكَ وَمِنْهُم مَّن لَّمْ نَقْصُصْ عَلَيْكَۖ

و بر هیچ فرستاده‌ای روا نیست که نشانه‌ای بیاورد مگر با اجازهٔ خدا؛

وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَنْ يَّأْتِيَ بِـَٔايَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اِ۬للَّهِۖ

و چون دستور خدا آید، به حقیقت فصل می‌شود، و آنگاه در آنجا سازندگان نادرستی زیان‌کارند.

فَإِذَا جَا أَمْرُ اُ۬للَّهِ قُضِيَ بِالْحَقِّ وَخَسِرَ هُنَالِكَ اَ۬لْمُبْطِلُونَۖ

خدا است که برای شما دام‌ها را قرار داد، تا بر بعضی سوار شوید و از بعضی بخورید؛

۞ اَ۬للَّهُ اُ۬لذِے جَعَلَ لَكُمُ اُ۬لْأَنْعَٰمَ لِتَرْكَبُواْ مِنْهَا وَمِنْهَا تَأْكُلُونَۖ

و در آن‌ها سودها برای شما است،

وَلَكُمْ فِيهَا مَنَٰفِعُۖ

40:80

و تا به نیازی که در سینه‌های شما است بر آن‌ها برسید،

وَلِتَبْلُغُواْ عَلَيْهَا حَاجَةٗ فِے صُدُورِكُمْۖ

و بر آن‌ها و نیز بر کشتی‌ها حمل می‌شوید.

وَعَلَيْهَا وَعَلَى اَ۬لْفُلْكِ تُحْمَلُونَۖ

و نشانه‌های خود را به شما می‌نمایاند؛

وَيُرِيكُمْ ءَايَٰتِهِۦۖ

پس کدام یک از نشانه‌های خدا را مردود می‌دارید؟

فَأَيَّ ءَايَٰتِ اِ۬للَّهِ تُنكِرُونَۖ

آیا پس بر زمین نپیموده‌اند تا بنگرند که فرجام کسانی که پیش از آنان بودند چگونه بود؟

أَفَلَمْ يَسِيرُواْ فِے اِ۬لْأَرْضِ فَيَنظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ اُ۬لذِينَ مِن قَبْلِهِمْۖ

آنان از ایشان بیشتر بودند و در قدرت و در ردپاها بر زمین برتر؛ اما آنچه به دست می‌آوردند آنان را به کاری نیامد.

كَانُواْ أَكْثَرَ مِنْهُمْ وَأَشَدَّ قُوَّةٗ وَءَاثَاراٗ فِے اِ۬لْأَرْضِ فَمَا أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَكْسِبُونَۖ

40:83

سپس چون فرستادگانشان دلیل‌های روشن را برایشان آوردند، به دانشی که نزد خود داشتند شادی کردند؛

فَلَمَّا جَآءَتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَٰتِ فَرِحُواْ بِمَا عِندَهُم مِّنَ اَ۬لْعِلْمِۖ

و آنچه را به مسخره می‌گرفتند بر آنان واقع شد.

وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَۖ

40:84

سپس چون سخت‌گیری ما را دیدند، گفتند: «ما به خدا به تنهایی باور می‌آوریم، و آنچه را به او انباز می‌گرفتیم انکار می‌کنیم.»

فَلَمَّا رَأَوْاْ بَأْسَنَا قَالُواْ ءَامَنَّا بِاللَّهِ وَحْدَهُۥ وَكَفَرْنَا بِمَا كُنَّا بِهِۦ مُشْرِكِينَۖ

40:85

اما باورشان آنان را سود نداد، پس از آنکه سخت‌گیری ما را دیدند —

فَلَمْ يَكُ يَنفَعُهُمْ إِيمَٰنُهُمْ لَمَّا رَأَوْاْ بَأْسَنَاۖ

40:85

چنین است هنجار خدا، که در میان فرمان‌برداران او پیش‌تر گذشته است؛

سُنَّتَ اَ۬للَّهِ اِ۬لتِے قَدْ خَلَتْ فِے عِبَادِهِۦۖ

40:85

و کسانی که انکار می‌کردند در آنجا زیان‌کار شدند.

وَخَسِرَ هُنَالِكَ اَ۬لْكَٰفِرُونَۖ

→ فهرست سوره‌ها