Al-Baqara البقرة

و کسانی که به آنچه بر تو فرود آورده‌شده است و به آنچه پیش از تو فرود آورده‌شده است باور می‌آورند، و به زندگی واپسین یقین دارند — اینان بر راهنمایی‌ای از سوی سرپرست‌شان‌اند،

وَاَلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ وَمَآ أُنزِلَ مِن قَبۡلِكَ وَبِالۡأٓخِرَةِ هُمۡ يُوقِنُونَ أُوْلَٰٓئِكَ عَلَىٰ هُدٗى مِّن رَّبِّهِمۡۖ

خدا بر هسته‌هایشان و بر شنوایی‌شان مهر زده است،

خَتَمَ اَ۬للَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ وَعَلَىٰ سَمۡعِهِمۡۖ

و بر بینایی‌هایشان، آنچه آنان را می‌پوشاند؛

وَعَلَىٰٓ أَبۡصٰ۪رِهِمۡ غِشَٰوَةٞۖ

می‌کوشند خدا و کسانی را که باور آورده‌اند فریب دهند،

يُخَٰدِعُونَ اَ۬للَّهَ وَاَلَّذِينَ ءَامَنُواْ

در هسته‌هایشان بیماری‌ای هست،

فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ

و خدا آنان را در بیماری افزونی داده است؛

فَزَادَهُمُ اُ۬للَّهُ مَرَضٗاۖ

و چون به آنان گفته می‌شود: «باور آورید چنان‌که مردم باور آوردند»، می‌گویند: «آیا باور بیاوریم چنان‌که بی‌خردان باور آوردند؟»

وَإِذَا قِيلَ لَهُمۡ ءَامِنُواْ كَمَآ ءَامَنَ اَ۬لنَّاسُ قَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ كَمَآ ءَامَنَ اَ۬لسُّفَهَآءُۗ

و چون با کسانی که باور آورده‌اند روبه‌رو می‌شوند، می‌گویند: «باور آوردیم»؛

وَإِذَا لَقُواْ اُ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ قَالُوٓاْ ءَامَنَّا

مثالِ آنان مثالِ کسی است که آتشی می‌افروزد؛ چون آنچه پیرامون او است روشن کرد،

۞ مَثَلُهُمۡ كَمَثَلِ اِ۬لَّذِي اِ۪سۡتَوۡقَدَ نَارٗا فَلَمَّآ أَضَآءَتۡ مَا حَوۡلَهُۥ

یا همچون بارانی سیل‌آسا از آسمان، که در آن تاریکی‌ها، رعد و برق‌ها هست:

أَوۡ كَصَيِّبٖ مِّنَ اَ۬لسَّمَآءِ فِيهِ ظُلُمَٰتٞ وَرَعۡدٞ وَبَرۡقٞ

انگشتانشان را به‌سبب صاعقه در گوش‌هایشان می‌گذارند، هشیار در برابر مرگ.

يَجۡعَلُونَ أَصَٰبِعَهُمۡ فِيٓ ءَاذَانِهِم مِّنَ اَ۬لصَّوَٰعِقِ حَذَرَ اَ۬لۡمَوۡتِۚ

برق نزدیک است که بینایی‌هایشان را برباید.

يَكَادُ اُ۬لۡبَرۡقُ يَخۡطَفُ أَبۡصَٰرَهُمۡۖ

هرگاه آنان را روشن می‌کند، راه می‌روند؛

كُلَّمَآ أَضَآءَ لَهُم مَّشَوۡاْ فِيهِ

و همین‌که بر آنان تاریک می‌شود، بی‌حرکت می‌ایستند.

وَإِذَآ أَظۡلَمَ عَلَيۡهِمۡ قَامُواْۚ

و اگر خدا را پسند افتاده بود، حتماً شنوایی و بینایی‌هایشان را می‌برد،

وَلَوۡ شَآءَ اَ۬للَّهُ لَذَهَبَ بِسَمۡعِهِمۡ وَأَبۡصٰ۪رِهِمۡۚ

او که برای شما زمین را بستر ساخت، و آسمان را ساختمانی، و از آسمان آبی فرود آورد، که با آن میوه‌ها را به‌عنوان روزی برای شما بیرون آورد.

اَ۬لَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اُ۬لۡأَرۡضَ فِرَٰشٗا وَاَلسَّمَآءَ بِنَآءٗ وَأَنزَلَ مِنَ اَ۬لسَّمَآءِ مَآءٗ فَأَخۡرَجَ بِهِۦ مِنَ اَ۬لثَّمَرَٰتِ رِزۡقٗا لَّكُمۡۖ

و اگر در آنچه بر فرمان‌بردار ما فرود آورده‌ایم در تردید هستید، پس سوره‌ای همانند آن بیاورید،

وَإِن كُنتُمۡ فِي رَيۡبٖ مِّمَّا نَزَّلۡنَا عَلَىٰ عَبۡدِنَا فَأۡتُواْ بِسُورَةٖ مِّن مِّثۡلِهِۦ

اگر چنین نکنید — و هرگز نخواهید کرد — پس از آتشی محتاط باشید که سوختش انسان‌ها و سنگ‌ها است،

فَإِن لَّمۡ تَفۡعَلُواْ وَلَن تَفۡعَلُواْ فَاَتَّقُواْ اُ۬لنَّارَ اَ۬لَّتِي وَقُودُهَا اَ۬لنَّاسُ وَاَلۡحِجَارَةُۖ

و کسانی را که باور آورده‌اند و کردارهای شایسته به‌جا آورده‌اند مژده بده که باغ‌هایی خواهند داشت که رودها از زیر آن‌ها جاری است.

وَبَشِّرِ اِ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ اُ۬لصَّٰلِحَٰتِ أَنَّ لَهُمۡ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا اَ۬لۡأَنۡهَٰرُۖ

هرگاه در آنجا از میوه‌ای به‌عنوان روزی روزی داده می‌شوند، می‌گویند: «این است آنچه پیش‌تر از آن روزی داده‌شده‌ایم»؛

كُلَّمَا رُزِقُواْ مِنۡهَا مِن ثَمَرَةٖ رِّزۡقٗا قَالُواْ هَٰذَا اَ۬لَّذِي رُزِقۡنَا مِن قَبۡلُۖ

و آن را شبیه برایشان می‌آورند.

وَأُتُواْ بِهِۦ مُتَشَٰبِهٗاۖ

و در آنجا همسرانی پاک‌شده خواهند داشت،

وَلَهُمۡ فِيهَآ أَزۡوَٰجٞ مُّطَهَّرَةٞۖ

همانا خدا از افزودن مثالی آزرم نمی‌کند، حتی مثال پشه‌ای یا بیش از آن.

۞ إِنَّ اَ۬للَّهَ لَا يَسۡتَحۡيِۦٓ أَن يَضۡرِبَ مَثَلٗا مَّا بَعُوضَةٗ فَمَا فَوۡقَهَاۚ

اما کسانی که باور آورده‌اند، می‌دانند که آن حقیقتی است از سوی سرپرست‌شان؛

فَأَمَّا اَ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ فَيَعۡلَمُونَ أَنَّهُ اُ۬لۡحَقُّ مِن رَّبِّهِمۡۖ

و اما کسانی که انکار می‌کنند، می‌گویند: «خدا از این مثال چه خواسته است؟»

وَأَمَّا اَ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ فَيَقُولُونَ مَاذَآ أَرَادَ اَ۬للَّهُ بِهَٰذَا مَثَلٗاۘ

و به‌واسطهٔ آن فقط تجاوزگران را گمراه می‌کند، آنان که پیمان خدا را پس از پیمان استواری که آن را می‌بندد می‌شکنند، آنچه را خدا دستور داده است که پیوند داده شود قطع می‌کنند، و بر زمین فساد می‌پراکنند.

وَمَا يُضِلُّ بِهِۦٓ إِلَّا اَ۬لۡفَٰسِقِينَ اَ۬لَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهۡدَ اَ۬للَّهِ مِنۢ بَعۡدِ مِيثَٰقِهِۦ وَيَقۡطَعُونَ مَآ أَمَرَ اَ۬للَّهُ بِهِۦٓ أَن يُوصَلَ وَيُفۡسِدُونَ فِي اِ۬لۡأَرۡضِۚ

چگونه می‌توانید خدا را انکار کنید، در حالی که مرده بودید و او شما را زنده کرد؛ سپس شما را خواهد میراند،

كَيۡفَ تَكۡفُرُونَ بِاللَّهِ وَكُنتُمۡ أَمۡوَٰتٗا فَأَحۡيَٰكُمۡۖ ثُمَّ يُمِيتُكُمۡ

اوست که برای شما هر آنچه را بر زمین است آفرید،

هُوَ اَ۬لَّذِي خَلَقَ لَكُم مَّا فِي اِ۬لۡأَرۡضِ جَمِيعٗا

سپس به سوی آسمان رو کرد، و آن‌ها را به هفت آسمان شکل داد؛

ثُمَّ اَ۪سۡتَوَىٰٓ إِلَى اَ۬لسَّمَآءِ فَسَوَّىٰهُنَّ سَبۡعَ سَمَٰوَٰتٖۚ

و چون سرپرست تو به کارگزاران گفت: «من بر زمین جانشینی خواهم نهاد.»

وَإِذۡ قَالَ رَبُّكَ لِلۡمَلَٰٓئِكَةِ إِنِّي جَاعِلٞ فِي اِ۬لۡأَرۡضِ خَلِيفَةٗۖ

گفتند: «آیا در آن کسی را خواهی نهاد که در آن فساد پراکنده خواهد کرد و خون خواهد ریخت، در حالی که ما با ستودنِ تو شکوه تو را می‌سراییم و والاپایگی تو را اعلام می‌کنیم؟»

قَالُوٓاْ أَتَجۡعَلُ فِيهَا مَن يُفۡسِدُ فِيهَا وَيَسۡفِكُ اُ۬لدِّمَآءَ وَنَحۡنُ نُسَبِّحُ بِحَمۡدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَۖ

گفت: «ای آدم! آنان را از ویژگی‌هایشان اطلاع بده.»

قَالَ يَٰٓـَٔادَمُ أَنۢبِئۡهُم بِأَسۡمَآئِهِمۡۖ

و چون به کارگزاران گفتیم: «در برابر آدم پیشانی بر خاک نهید»، پیشانی بر خاک نهادند،

۞ وَإِذۡ قُلۡنَا لِلۡمَلَٰٓئِكَةِ اِ۟سۡجُدُواْ لِأٓدَمَ فَسَجَدُوٓاْ

و گفتیم: «ای آدم! تو و همسرت در باغ ساکن شو، و از آن بخورید، به آسودگی، هر جا که پسندتان افتد،

وَقُلۡنَا يَٰٓـَٔادَمُ اُ۟سۡكُنۡ أَنتَ وَزَوۡجُكَ اَ۬لۡجَنَّةَ وَكُلَا مِنۡهَا رَغَدًا حَيۡثُ شِئۡتُمَا

اما منحرف‌کننده آن دو را از آنجا لغزاند، و از حالی که در آن بودند بیرون‌شان آورد؛

فَأَزَلَّهُمَا اَ۬لشَّيۡطَٰنُ عَنۡهَا فَأَخۡرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيهِۖ

و گفتیم: «فرود آیید،

وَقُلۡنَا اَ۪هۡبِطُواْ

دشمنان یکدیگر،

بَعۡضُكُمۡ لِبَعۡضٍ عَدُوّٞۖ

سپس آدم از سرپرست خود کلمه‌هایی دریافت کرد، و او با گذشت به سوی او بازگشت،

فَتَلَقَّىٰٓ ءَادَمُ مِن رَّبِّهِۦ كَلِمَٰتٖ فَتَابَ عَلَيۡهِۚ

گفتیم: «همگی از آن فرود آیید؛

قُلۡنَا اَ۪هۡبِطُواْ مِنۡهَا جَمِيعٗاۖ

و به آنچه فرود آوردم باور آورید، که آنچه را با شما است تأیید می‌کند، و نخستین انکارکنندگان آن نباشید؛

وَءَامِنُواْ بِمَآ أَنزَلۡتُ مُصَدِّقٗا لِّمَا مَعَكُمۡ وَلَا تَكُونُوٓاْ أَوَّلَ كَافِرِۢ بِهِۦۖ

و تماس را پابرجا نگه دارید، و گشاده‌دستی ناب را بدهید،

وَأَقِيمُواْ اُ۬لصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ اُ۬لزَّكَوٰةَ

آیا مردم را به فضیلت دستور می‌دهید و خودتان را فراموش می‌کنید، در حالی که نوشتار را برمی‌خوانید؟

۞ أَتَأۡمُرُونَ اَ۬لنَّاسَ بِالۡبِرِّ وَتَنسَوۡنَ أَنفُسَكُمۡ وَأَنتُمۡ تَتۡلُونَ اَ۬لۡكِتَٰبَۚ

و چون شما را از دودمان فرعون رهانیدیم، که کیفر بد بر شما روا می‌داشتند، پسرانتان را سر می‌بریدند و به آزرم زنان‌تان آسیب می‌رساندند —

وَإِذۡ نَجَّيۡنَٰكُم مِّنۡ ءَالِ فِرۡعَوۡنَ يَسُومُونَكُمۡ سُوٓءَ اَ۬لۡعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبۡنَآءَكُمۡ وَيَسۡتَحۡيُونَ نِسَآءَكُمۡۚ

و چون به موسی نوشتار را دادیم

وَإِذۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى اَ۬لۡكِتَٰبَ

و چون موسی به قوم خود گفت: «ای قوم من! شما همانا با برگرفتن گوساله بر خود ستم کردید؛ پس به سوی آن که شما را هستی داد بازگردید، و یکدیگر را بکشید،

۞ وَإِذۡ قَالَ مُوسۭيٰ لِقَوۡمِهِۦ يَٰقَوۡمِ إِنَّكُمۡ ظَلَمۡتُمۡ أَنفُسَكُم بِاتِّخَاذِكُمُ اُ۬لۡعِجۡلَ فَتُوبُوٓاْ إِلَىٰ بَارِئۡكُمۡ فَاَقۡتُلُوٓاْ أَنفُسَكُمۡ

این برای شما نزد آن که شما را هستی داد بهتر است.»

ذَٰلِكُمۡ خَيۡرٞ لَّكُمۡ عِندَ بَارِئۡكُمۡ

آنگاه با گذشت به سوی شما بازگشت،

فَتَابَ عَلَيۡكُمۡۚ

و سایهٔ ابر را بر شما گستردیم، و ترنجبین و بلدرچین را بر شما فرود آوردیم:

وَظَلَّلۡنَا عَلَيۡكُمُ اُ۬لۡغَمَامَ وَأَنزَلۡنَا عَلَيۡكُمُ اُ۬لۡمَنَّ وَاَلسَّلۡوۭيٰۖ

«از چیزهای نیکویی که روزی‌تان داده‌ایم بخورید» —

كُلُواْ مِن طَيِّبَٰتِ مَا رَزَقۡنَٰكُمۡۚ

و چون گفتیم: «به این شهر درآیید، از آن هر جا که پسندتان افتد به آسودگی بخورید، پیشانی بر خاک نهاده از در درآیید، و بگویید: بار ما را بردار — لغزش‌های شما را خواهیم بخشود،

وَإِذۡ قُلۡنَا اَ۟دۡخُلُواْ هَٰذِهِ اِ۬لۡقَرۡيَةَ فَكُلُواْ مِنۡهَا حَيۡثُ شِئۡتُمۡ رَغَدٗا وَاَدۡخُلُواْ اُ۬لۡبَابَ سُجَّدٗا وَقُولُواْ حِطَّةٞ نَّغۡفِر لَّكُمۡ خَطَٰيَٰكُمۡۚ

و چون موسی برای سیراب کردن قوم خود آب خواست؛ گفتیم: «با عصای خود بر صخره بزن»؛

۞ وَإِذِ اِ۪سۡتَسۡقَىٰ مُوسۭيٰ لِقَوۡمِهِۦ فَقُلۡنَا اَ۪ضۡرِب بِّعَصَاكَ اَ۬لۡحَجَرَۖ

و ناگاه دوازده چشمه از آن جوشید:

فَاَنفَجَرَتۡ مِنۡهُ اُ۪ثۡنَتَا عَشۡرَةَ عَيۡنٗاۖ

هر گروهی از انسان‌ها جای نوشیدن خود را شناخت.

قَدۡ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٖ مَّشۡرَبَهُمۡۖ

از روزی خدا بخورید و بنوشید،

كُلُواْ وَاَشۡرَبُواْ مِن رِّزۡقِ اِ۬للَّهِ

و چون گفتید: «ای موسی! هرگز نخواهیم توانست با یک خوراک شکیبایی کنیم؛ پس سرپرست خود را برای ما بخوان تا برایمان از آنچه زمین می‌رویاند بیرون آورد، از سبزی‌هایش، خیارهایش، سیرش، عدس‌هایش و پیازهایش.»

وَإِذۡ قُلۡتُمۡ يَٰمُوسۭيٰ لَن نَّصۡبِرَ عَلَىٰ طَعَامٖ وَٰحِدٖ فَاَدۡعُ لَنَا رَبَّكَ يُخۡرِجۡ لَنَا مِمَّا تُنۢبِتُ اُ۬لۡأَرۡضُ مِنۢ بَقۡلِهَا وَقِثَّآئِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَاۖ

گفت: «آیا می‌خواهید آنچه را فوری است در برابر آنچه بهتر است بگیرید؟

قَالَ أَتَسۡتَبۡدِلُونَ اَ۬لَّذِي هُوَ أَدۡنَىٰ بِالَّذِي هُوَ خَيۡرٌۚ

پس به مصر فرود آیید، زیرا آنچه خواستید در آنجا خواهید یافت.»

اِ۪هۡبِطُواْ مِصۡرٗا فَإِنَّ لَكُم مَّا سَأَلۡتُمۡۗ

و خواری و تنگ‌دستی بر آنان چسبانده شد، و خشم خدا را بر خود فرا خواندند.

وَضُرِبَتۡ عَلَيۡهِمِ اِ۬لذِّلَّةُ وَاَلۡمَسۡكَنَةُ وَبَآءُو بِغَضَبٖ مِّنَ اَ۬للَّهِۗ

این از آن بود که نشانه‌های خدا را انکار می‌کردند، و اطلاع‌دهندگان را بدون حق می‌کشتند.

ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَانُواْ يَكۡفُرُونَ بِـَٔايَٰتِ اِ۬للَّهِ وَيَقۡتُلُونَ اَ۬لنَّبِيِّـۧنَ بِغَيۡرِ اِ۬لۡحَقِّۗ

و چون پیمان استوار شما را گرفتیم، و کوه را بالای سر شما برافراشتیم:

وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِيثَٰقَكُمۡ وَرَفَعۡنَا فَوۡقَكُمُ اُ۬لطُّورَ

سپس پس از آن پشت کردید؛

ثُمَّ تَوَلَّيۡتُم مِّنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَۖ

و چون موسی به قوم خود گفت: «خدا به شما دستور می‌دهد که گاوی را سر ببرید.»

۞ وَإِذۡ قَالَ مُوسۭيٰ لِقَوۡمِهِۦٓ إِنَّ اَ۬للَّهَ يَأۡمُرۡكُمۡ أَن تَذۡبَحُواْ بَقَرَةٗۖ

گفتند: «آیا ما را به ریشخند می‌گیری؟»

قَالُوٓاْ أَتَتَّخِذُنَا هُزُؤٗاۖ

گفتند: «سرپرست خود را برای ما بخوان تا برایمان مشخص کند که آن چیست.»

قَالُواْ اُ۟دۡعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لَّنَا مَا هِيَۚ

گفت: «او می‌گوید که آن گاوی است نه پیر و نه بکر،

قَالَ إِنَّهُۥ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٞ لَّا فَارِضٞ وَلَا بِكۡرٌ

میانه‌سال، میان این دو؛

عَوَانُۢ بَيۡنَ ذَٰلِكَۖ

گفتند: «سرپرست خود را برای ما بخوان تا رنگ آن را برایمان مشخص کند.»

قَالُواْ اُ۟دۡعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لَّنَا مَا لَوۡنُهَاۚ

گفت: «او می‌گوید که آن گاوی زرد است، با رنگی درخشان،

قَالَ إِنَّهُۥ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٞ صَفۡرَآءُ فَاقِعٞ لَّوۡنُهَا

گفت: «او می‌گوید که آن گاوی است که برای زیر و رو کردن زمین رام نشده است و نه برای آب دادن شخم‌زار،

قَالَ إِنَّهُۥ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٞ لَّا ذَلُولٞ تُثِيرُ اُ۬لۡأَرۡضَ وَلَا تَسۡقِي اِ۬لۡحَرۡثَ

بی‌گزند، بی‌هیچ لکه‌ای.»

مُسَلَّمَةٞ لَّا شِيَةَ فِيهَاۚ

گفتند: «اکنون حقیقت را آوردی.»

قَالُواْ اُ۬لۡـَٰٔنَ جِئۡتَ بِالۡحَقِّۚ

و چون خویشتنی را کشتید، و درباره‌اش تقصیر را به گردن یکدیگر انداختید —

وَإِذۡ قَتَلۡتُمۡ نَفۡسٗا فَاَدَّٰرَٰٔتُمۡ فِيهَاۖ

آنگاه گفتیم: «او را با پاره‌ای از آن بزنید»؛

فَقُلۡنَا اَ۪ضۡرِبُوهُ بِبَعۡضِهَاۚ

سپس هسته‌هایتان پس از آن سخت شد، چندان که همچون سنگ است، یا سخت‌تر از آن.

ثُمَّ قَسَتۡ قُلُوبُكُم مِّنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ فَهۡيَ كَاَلۡحِجَارَةِ أَوۡ أَشَدُّ قَسۡوَةٗۚ

و در میان سنگ‌ها بی‌گمان هست آنچه رودها از آن می‌جوشد؛

وَإِنَّ مِنَ اَ۬لۡحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنۡهُ اُ۬لۡأَنۡهَٰرُۚ

و در میان آنان بی‌گمان هست آنچه می‌شکافد و از آن آب بیرون می‌آید؛

وَإِنَّ مِنۡهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخۡرُجُ مِنۡهُ اُ۬لۡمَآءُۚ

و در میان آنان بی‌گمان هست آنچه فرود می‌آید، با بیم داشتن از خدا.

وَإِنَّ مِنۡهَا لَمَا يَهۡبِطُ مِنۡ خَشۡيَةِ اِ۬للَّهِۗ

و چون با کسانی که باور آورده‌اند روبه‌رو می‌شوند، می‌گویند: «باور آوردیم»؛

وَإِذَا لَقُواْ اُ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ قَالُوٓاْ ءَامَنَّا

و چون در میان خود تنها می‌مانند، می‌گویند: «آیا آنچه را خدا برای شما گشوده است با آنان در میان خواهید گذاشت تا نزد سرپرستتان با شما ستیزه کنند؟»

وَإِذَا خَلَا بَعۡضُهُمۡ إِلَىٰ بَعۡضٖ قَالُوٓاْ أَتُحَدِّثُونَهُم بِمَا فَتَحَ اَ۬للَّهُ عَلَيۡكُمۡ لِيُحَآجُّوكُم بِهِۦ عِندَ رَبِّكُمۡۚ

و در میان آنان کسانی هستند که پیش‌تر نوشته‌ای نداشتند، که نوشتار را فقط با آرزوهای بیهوده می‌شناسند،

وَمِنۡهُمۡ أُمِّيُّونَ لَا يَعۡلَمُونَ اَ۬لۡكِتَٰبَ إِلَّآ أَمَانِيَّ

پس وای بر کسانی که نوشتار را با دستان خود می‌نویسند، سپس می‌گویند: «این از خدا است»، تا به آن بهایی ناچیز بخرند!

فَوَيۡلٞ لِّلَّذِينَ يَكۡتُبُونَ اَ۬لۡكِتَٰبَ بِأَيۡدِيهِمۡ ثُمَّ يَقُولُونَ هَٰذَا مِنۡ عِندِ اِ۬للَّهِ لِيَشۡتَرُواْ بِهِۦ ثَمَنٗا قَلِيلٗاۖ

وای بر آنان برای آنچه دستانشان نوشت،

فَوَيۡلٞ لَّهُم مِّمَّا كَتَبَتۡ أَيۡدِيهِمۡ

و گفتند: «آتش فقط برای روزهایی شمرده‌شده ما را لمس خواهد کرد.»

وَقَالُواْ لَن تَمَسَّنَا اَ۬لنَّارُ إِلَّآ أَيَّامٗا مَّعۡدُودَةٗۚ

بگو: «آیا نزد خدا پیمانی گرفته‌اید — خدا هرگز در پیمان خود کوتاهی نمی‌کند —،

قُلۡ أَتَّخَذتُّمۡ عِندَ اَ۬للَّهِ عَهۡدٗا فَلَن يُخۡلِفَ اَ۬للَّهُ عَهۡدَهُۥٓۖ

و چون پیمان استوار فرزندان اسرائیل را گرفتیم: «فقط خدا را فرمان خواهید برد،

وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِيثَٰقَ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ لَا تَعۡبُدُونَ إِلَّا اَ۬للَّهَ

و نیکوکاری با دو والد، نزدیکان، یتیمان و تنگ‌دستان؛

وَبِالۡوَٰلِدَيۡنِ إِحۡسَانٗا وَذِي اِ۬لۡقُرۡبۭيٰ وَاَلۡيَتَٰمَىٰ وَاَلۡمَسَٰكِينِ

و به انسان‌ها آنچه را زیبا است بگویید؛

وَقُولُواْ لِلنّ۪اسِ حُسۡنٗا

و تماس را پابرجا نگه دارید، و گشاده‌دستی ناب را بدهید»؛

وَأَقِيمُواْ اُ۬لصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ اُ۬لزَّكَوٰةَ

سپس با این همه، اینک شما یکدیگر را می‌کشید، و گروهی از خودتان را از سراهایشان بیرون می‌کنید، در حالی که یکدیگر را علیه آنان در تخطی و دشمنی پشتیبانی می‌کنید؛

۞ ثُمَّ أَنتُمۡ هَٰٓؤُلَآءِ تَقۡتُلُونَ أَنفُسَكُمۡ وَتُخۡرِجُونَ فَرِيقٗا مِّنكُم مِّن دِيٰ۪رِهِمۡ تَظَّٰهَرُونَ عَلَيۡهِم بِالۡإِثۡمِ وَاَلۡعُدۡوَٰنِ

و اگر اسیر به شما برسند، آنان را مبادله می‌کنید، با آنکه بیرون کردن‌شان بر شما ممنوع شده بود.

وَإِن يَأۡتُوكُمۡ أُسَٰر۪يٰ تَفۡدُوهُمۡ وَهۡوَ مُحَرَّمٌ عَلَيۡكُمۡ إِخۡرَاجُهُمۡۚ

آیا پس به بخشی از نوشتار باور می‌آورید، و بخشی دیگر را انکار می‌کنید؟

أَفَتُؤۡمِنُونَ بِبَعۡضِ اِ۬لۡكِتَٰبِ وَتَكۡفُرُونَ بِبَعۡضٖۚ

پس بازپرداخت آن از شما که چنین می‌کند چیست، مگر رسوایی در زندگی نزدیک؟

فَمَا جَزَآءُ مَن يَفۡعَلُ ذَٰلِكَ مِنكُمۡ إِلَّا خِزۡيٞ فِي اِ۬لۡحَيَوٰةِ اِ۬لدُّنۡيۭاۖ

و در روز حضور، به سوی سخت‌ترین کیفر بازگردانده خواهند شد.

وَيَوۡمَ اَ۬لۡقِيَٰمَةِ يُرَدُّونَ إِلَىٰٓ أَشَدِّ اِ۬لۡعَذَابِۗ

همانا ما به موسی نوشتار را دادیم، و پس از او فرستادگان را به دنبال هم آوردیم.

وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى اَ۬لۡكِتَٰبَ وَقَفَّيۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِۦ بِالرُّسُلِۖ

و به عیسی، پسر مریم، دلایل روشن دادیم، و او را با جریان والا توان بخشیدیم.

وَءَاتَيۡنَا عِيسَى اَ۪بۡنَ مَرۡيَمَ اَ۬لۡبَيِّنَٰتِ وَأَيَّدۡنَٰهُ بِرُوحِ اِ۬لۡقُدُسِۗ

هرگاه فرستاده‌ای با آنچه خویشتن‌های خودتان به آن تمایل نداشتند نزد شما آمد، آیا خودبزرگ‌بینی نکردید؟

أَفَكُلَّمَا جَآءَكُمۡ رَسُولُۢ بِمَا لَا تَهۡوَىٰٓ أَنفُسُكُمُ اُ۪سۡتَكۡبَرۡتُمۡ

و گفتند: «هسته‌های ما پیچیده شده‌اند»؛

وَقَالُواْ قُلُوبُنَا غُلۡفُۢۚ

و چون نوشتاری از سوی خدا برایشان آمد، که آنچه را با ایشان است تأیید می‌کرد — در حالی که پیش‌تر گشایش را بر ضد کسانی که انکار می‌کردند می‌طلبیدند —،

وَلَمَّا جَآءَهُمۡ كِتَٰبٞ مِّنۡ عِندِ اِ۬للَّهِ مُصَدِّقٞ لِّمَا مَعَهُمۡ وَكَانُواْ مِن قَبۡلُ يَسۡتَفۡتِحُونَ عَلَى اَ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ

پس چون آنچه را می‌شناختند به سویشان آمد، آن را انکار کردند.

فَلَمَّا جَآءَهُم مَّا عَرَفُواْ كَفَرُواْ بِهِۦۚ

چه زشت است آنچه خویشتن خود را با آن خریدند: انکار آنچه خدا فرود آورده است، از روی زورگویی، از آن‌رو که خدا از لطف خود بر هر که او را پسند افتد از فرمان‌برداران خود فرود می‌آورد!

بِئۡسَمَا اَ۪شۡتَرَوۡاْ بِهِۦٓ أَنفُسَهُمۡ أَن يَكۡفُرُواْ بِمَآ أَنزَلَ اَ۬للَّهُ بَغۡيًا أَن يُنزِلَ اَ۬للَّهُ مِن فَضۡلِهِۦ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦۖ

پس خشمی بر خشم بر خود فرا خواندند.

فَبَآءُو بِغَضَبٍ عَلَىٰ غَضَبٖۚ

و چون به آنان گفته می‌شود: «به آنچه خدا فرود آورده است باور آورید»، می‌گویند: «به آنچه بر ما فرود آورده‌شده است باور می‌آوریم»؛ و آنچه را فراتر از آن است انکار می‌کنند،

وَإِذَا قِيلَ لَهُمۡ ءَامِنُواْ بِمَآ أَنزَلَ اَ۬للَّهُ قَالُواْ نُؤۡمِنُ بِمَآ أُنزِلَ عَلَيۡنَا وَيَكۡفُرُونَ بِمَا وَرَآءَهُۥ

و آن حقیقت است، که آنچه را با ایشان است تأیید می‌کند.

وَهۡوَ اَ۬لۡحَقُّ مُصَدِّقٗا لِّمَا مَعَهُمۡۗ

و چون پیمان استوار شما را گرفتیم، و کوه را بالای سر شما برافراشتیم:

وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِيثَٰقَكُمۡ وَرَفَعۡنَا فَوۡقَكُمُ اُ۬لطُّورَ

«آنچه را به شما داده‌ایم با نیرو بگیرید، و گوش فرا دهید.»

خُذُواْ مَآ ءَاتَيۡنَٰكُم بِقُوَّةٖ وَاَسۡمَعُواْۖ

گفتند: «شنیدیم و نافرمانی کردیم»؛

قَالُواْ سَمِعۡنَا وَعَصَيۡنَا

و به‌سبب انکارشان، گوساله به هسته‌هایشان نوشانده شد.

وَأُشۡرِبُواْ فِي قُلُوبِهِمِ اِ۬لۡعِجۡلَ بِكُفۡرِهِمۡۚ

اما هرگز آن را آرزو نخواهند کرد، به‌سبب آنچه دستانشان پیش بردند.

وَلَن يَتَمَنَّوۡهُ أَبَدَۢا بِمَا قَدَّمَتۡ أَيۡدِيهِمۡۗ

و بی‌گمان آنان را خواهی یافت، از میان همهٔ انسان‌ها، کسانی که بیش از همه به زندگی دل‌بسته‌اند،

وَلَتَجِدَنَّهُمۡ أَحۡرَصَ اَ۬لنّ۪اسِ عَلَىٰ حَيَوٰةٖ

حتی بیش از کسانی که انباز گرفته‌اند؛ یکی از آنان می‌خواهد هزار سال زندگی کند،

وَمِنَ اَ۬لَّذِينَ أَشۡرَكُواْۚ يَوَدُّ أَحَدُهُمۡ لَوۡ يُعَمَّرُ أَلۡفَ سَنَةٖ

اما این او را به هیچ‌وجه از کیفر دور نمی‌کرد، حتی اگر چنین دراز زندگی می‌کرد.

وَمَا هُوَ بِمُزَحۡزِحِهِۦ مِنَ اَ۬لۡعَذَابِ أَن يُعَمَّرَۗ

همانا ما نشانه‌های روشن را به سوی تو فرود آوردیم،

وَلَقَدۡ أَنزَلۡنَآ إِلَيۡكَ ءَايَٰتِۢ بَيِّنَٰتٖۖ

آیا هرگاه پیمانی می‌بندند، گروهی از آنان آن را دور می‌افکند؟

أَوَكُلَّمَا عَٰهَدُواْ عَهۡدٗا نَّبَذَهُۥ فَرِيقٞ مِّنۡهُمۚ

و از آنچه منحرف‌کنندگان دربارهٔ پادشاهی سلیمان برمی‌خواندند پیروی کردند.

وَاَتَّبَعُواْ مَا تَتۡلُواْ اُ۬لشَّيَٰطِينُ عَلَىٰ مُلۡكِ سُلَيۡمَٰنَۖ

حال آنکه سلیمان هرگز انکار نکرد،

وَمَا كَفَرَ سُلَيۡمَٰنُ

اما منحرف‌کنندگان بودند که انکار کردند، چشم‌بندی را به انسان‌ها می‌آموختند، و نیز آنچه بر دو پادشاه در بابل فرود آورده شد، هاروت و ماروت؛

وَلَٰكِنَّ اَ۬لشَّيَٰطِينَ كَفَرُواْ يُعَلِّمُونَ اَ۬لنَّاسَ اَ۬لسِّحۡرَ وَمَآ أُنزِلَ عَلَى اَ۬لۡمَلَكَيۡنِ بِبَابِلَ هَٰرُوتَ وَمَٰرُوتَۚ

و آن دو به هیچ‌کس نمی‌آموختند بی‌آنکه نخست بگویند: «ما فقط یک آزمونیم، پس انکار مکن.»

وَمَا يُعَلِّمَانِ مِنۡ أَحَدٍ حَتَّىٰ يَقُولَآ إِنَّمَا نَحۡنُ فِتۡنَةٞ فَلَا تَكۡفُرۡۖ

آنگاه از آن دو چیزی می‌آموختند که با آن مرد را از همسرش جدا می‌کنند؛

فَيَتَعَلَّمُونَ مِنۡهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِۦ بَيۡنَ اَ۬لۡمَرۡءِ وَزَوۡجِهِۦۚ

اما با آن به هیچ‌کس آسیب نمی‌رسانند، مگر با اجازهٔ خدا.

وَمَا هُم بِضَآرِّينَ بِهِۦ مِنۡ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذۡنِ اِ۬للَّهِۚ

و چیزی می‌آموزند که به آنان آسیب می‌رساند و برایشان سودی ندارد.

وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمۡ وَلَا يَنفَعُهُمۡۚ

همانا می‌دانستند که هر که آن را بخرد، در زندگی واپسین هیچ سهمی نخواهد داشت.

وَلَقَدۡ عَلِمُواْ لَمَنِ اِ۪شۡتَر۪ىٰهُ مَا لَهُۥ فِي اِ۬لۡأٓخِرَةِ مِنۡ خَلَٰقٖۚ

ای کسانی که باور آورده‌اید! نگویید «ما را خوار مشمار»، اما بگویید «ما را بنگر»، و گوش فرا دهید.

يَٰٓأَيُّهَا اَ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَقُولُواْ رَٰعِنَا وَقُولُواْ اُ۟نظُرۡنَا وَاَسۡمَعُواْۗ

انکارکنندگان از میان دارندگان نوشتار، و انبازگیرندگان، نمی‌خواهند که هیچ نیکی‌ای از سوی سرپرست شما بر شما فرود آید؛

مَّا يَوَدُّ اُ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ اِ۬لۡكِتَٰبِ وَلَا اَ۬لۡمُشۡرِكِينَ أَن يُنزَلَ عَلَيۡكُم مِّنۡ خَيۡرٖ مِّن رَّبِّكُمۡۗ

اما خدا مهر خود را به هر که او را پسند افتد اختصاص می‌دهد.

وَاَللَّهُ يَخۡتَصُّ بِرَحۡمَتِهِۦ مَن يَشَآءُۚ

هر نشانه‌ای که ما رونویسی می‌کنیم، یا فراموش می‌گردانیم، بهتر از آن یا همانند آن را می‌آوریم.

۞ مَا نَنسَخۡ مِنۡ ءَايَةٍ أَوۡ نَنسَـٔۡهَا نَأۡتِ بِخَيۡرٖ مِّنۡهَآ أَوۡ مِثۡلِهَآۗ

یا می‌خواهید از فرستادهٔ خود بپرسید، چنان‌که موسی پیش‌تر پرسیده شد؟

أَمۡ تُرِيدُونَ أَن تَسۡـَٔلُواْ رَسُولَكُمۡ كَمَا سُئِلَ مُوسۭيٰ مِن قَبۡلُۗ

بسیاری از دارندگان نوشتار می‌خواهند شما را، پس از باورتان، به انکاری بازگردانند،

وَدَّ كَثِيرٞ مِّنۡ أَهۡلِ اِ۬لۡكِتَٰبِ لَوۡ يَرُدُّونَكُم مِّنۢ بَعۡدِ إِيمَٰنِكُمۡ كُفَّارًا

از رشک، از سوی خودشان، پس از آنکه حقیقت برایشان روشن شد.

حَسَدٗا مِّنۡ عِندِ أَنفُسِهِم مِّنۢ بَعۡدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ اُ۬لۡحَقُّۖ

پس چشم‌پوشی کنید و از آن درگذرید، تا آنکه خدا دستور خود را بیاورد،

فَاَعۡفُواْ وَاَصۡفَحُواْ حَتَّىٰ يَأۡتِيَ اَ۬للَّهُ بِأَمۡرِهِۦٓۚ

و تماس را پابرجا نگه دارید، و گشاده‌دستی ناب را بدهید.

وَأَقِيمُواْ اُ۬لصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ اُ۬لزَّكَوٰةَۚ

و هر نیکی‌ای که برای خودتان پیش می‌برید، آن را نزد خدا خواهید یافت،

وَمَا تُقَدِّمُواْ لِأَنفُسِكُم مِّنۡ خَيۡرٖ تَجِدُوهُ عِندَ اَ۬للَّهِۚ

و گفتند: «هیچ‌کس به باغ درنخواهد آمد، مگر آنکه از بازگرایان یا یاری‌رسانان باشد.»

وَقَالُواْ لَن يَدۡخُلَ اَ۬لۡجَنَّةَ إِلَّا مَن كَانَ هُودًا أَوۡ نَصَٰر۪يٰۚ

اینها آرزوهای بیهودهٔ ایشان است.

تِلۡكَ أَمَانِيُّهُمۡۗ

و بازگرایان گفتند: «یاری‌رسانان بر هیچ چیز تکیه ندارند»؛ و یاری‌رسانان گفتند: «بازگرایان بر هیچ چیز تکیه ندارند»؛ در حالی که نوشتار را برمی‌خوانند.

وَقَالَتِ اِ۬لۡيَهُودُ لَيۡسَتِ اِ۬لنَّصَٰر۪يٰ عَلَىٰ شَيۡءٖ وَقَالَتِ اِ۬لنَّصَٰر۪يٰ لَيۡسَتِ اِ۬لۡيَهُودُ عَلَىٰ شَيۡءٖ وَهُمۡ يَتۡلُونَ اَ۬لۡكِتَٰبَۗ

چنین گفتند کسانی که نمی‌دانند، سخنی همانند سخن ایشان می‌گویند.

كَذَٰلِكَ قَالَ اَ۬لَّذِينَ لَا يَعۡلَمُونَ مِثۡلَ قَوۡلِهِمۡۚ

و پس کیست ستمگرتر از آن‌که مانع می‌شود که در جای‌های پیشانی بر خاک نهادن خدا، نام او به یاد آورده شود، و در ویرانی آن‌ها می‌کوشد؟

۞ وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّن مَّنَعَ مَسَٰجِدَ اَ۬للَّهِ أَن يُذۡكَرَ فِيهَا اَ۪سۡمُهُۥ وَسَعَىٰ فِي خَرَابِهَآۚ

اینان را نشاید که در آن درآیند مگر ترسان.

أُوْلَٰٓئِكَ مَا كَانَ لَهُمۡ أَن يَدۡخُلُوهَآ إِلَّا خَآئِفِينَۚ

در زندگی نزدیک، رسوایی‌ای دارند،

لَهُمۡ فِي اِ۬لدُّنۡيۭا خِزۡيٞ

و خاور و باختر از آنِ خدا است:

وَلِلَّهِ اِ۬لۡمَشۡرِقُ وَاَلۡمَغۡرِبُۚ

هر جا که روی کنید، آنجا سوی خدا است،

فَأَيۡنَمَا تُوَلُّواْ فَثَمَّ وَجۡهُ اُ۬للَّهِۚ

و گفتند: «خدا فرزندی برای خود برگرفته است.»

وَقَالُواْ اُ۪تَّخَذَ اَ۬للَّهُ وَلَدٗاۗ

شکوه بر او باد!

سُبۡحَٰنَهُۥۖ

بلکه آنچه در آسمان‌ها و بر زمین است از آنِ او است؛

بَل لَّهُۥ مَا فِي اِ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَاَلۡأَرۡضِۖ

آفریننده‌ای بی‌هیچ پیشینه از آسمان‌ها و زمین.

بَدِيعُ اُ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَاَلۡأَرۡضِۖ

چون چیزی را مقرر می‌کند، فقط به آن می‌گوید: «باش»،

وَإِذَا قَضَىٰٓ أَمۡرٗا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن

و کسانی که نمی‌دانند گفتند: «چرا خدا با ما سخن نمی‌گوید، یا چرا نشانه‌ای برای ما نمی‌آید!»

وَقَالَ اَ۬لَّذِينَ لَا يَعۡلَمُونَ لَوۡلَا يُكَلِّمُنَا اَ۬للَّهُ أَوۡ تَأۡتِينَآ ءَايَةٞۗ

چنین گفتند کسانی که پیش از آنان بودند، سخنی همانند سخن آنان؛

كَذَٰلِكَ قَالَ اَ۬لَّذِينَ مِن قَبۡلِهِم مِّثۡلَ قَوۡلِهِمۡۘ

هسته‌هایشان به یکدیگر شبیه‌اند.

تَشَٰبَهَتۡ قُلُوبُهُمۡۗ

ما تو را، به حقیقت، مژده‌دهنده و هشداردهنده فرستادیم،

إِنَّآ أَرۡسَلۡنَٰكَ بِالۡحَقِّ بَشِيرٗا وَنَذِيرٗاۖ

و نه بازگرایان و نه یاری‌رسانان هرگز از تو خشنود نخواهند شد، تا آنگاه که از آموزهٔ آنان پیروی نکنی.

وَلَن تَرۡضَىٰ عَنكَ اَ۬لۡيَهُودُ وَلَا اَ۬لنَّصَٰر۪يٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمۡۗ

بگو: «راهنمایی خدا، آن است راهنمایی.»

قُلۡ إِنَّ هُدَى اَ۬للَّهِ هُوَ اَ۬لۡهُدَىٰۗ

کسانی که به آنان نوشتار دادیم، و آن را چنان‌که باید برخوانده شود برمی‌خوانند، اینان‌اند که به آن باور می‌آورند.

اِ۬لَّذِينَ ءَاتَيۡنَٰهُمُ اُ۬لۡكِتَٰبَ يَتۡلُونَهُۥ حَقَّ تِلَاوَتِهِۦٓ أُوْلَٰٓئِكَ يُؤۡمِنُونَ بِهِۦۗ

و چون سرپرست ابراهیم او را با کلمه‌هایی آزمود، که او کامل کرد.

۞ وَإِذِ اِ۪بۡتَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِـۧمَ رَبُّهُۥ بِكَلِمَٰتٖ فَأَتَمَّهُنَّۖ

گفت: «همانا من تو را راهنما برای انسان‌ها خواهم ساخت.»

قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنّ۪اسِ إِمَامٗاۖ

گفت: «و از نسل من؟»

قَالَ وَمِن ذُرِّيَّتِيۖ

و چون خانه را برای انسان‌ها جایی برای بازگشت و امنیت ساختیم؛ و آنان از ایستگاه ابراهیم جایی برای تماس برگرفتند.

وَإِذ جَّعَلۡنَا اَ۬لۡبَيۡتَ مَثَابَةٗ لِّلنّ۪اسِ وَأَمۡنٗا وَاَتَّخِذُواْ مِن مَّقَامِ إِبۡرَٰهِـۧمَ مُصَلّٗىۖ

و چون ابراهیم گفت: «ای سرپرست من، این را سرزمینی امن قرار ده، و مردم آن را با میوه‌ها روزی ده، کسانی از آنان که به خدا و روز واپسین باور می‌آورند.»

وَإِذۡ قَالَ إِبۡرَٰهِـۧمُ رَبِّ اِ۪جۡعَلۡ هَٰذَا بَلَدًا ءَامِنٗا وَاَرۡزُقۡ أَهۡلَهُۥ مِنَ اَ۬لثَّمَرَٰتِ مَنۡ ءَامَنَ مِنۡهُم بِاللَّهِ وَاَلۡيَوۡمِ اِ۬لۡأٓخِرِۖ

گفت: «و هر که انکار کند، کامیابی‌ای کوتاه به او می‌دهم، سپس او را به کیفر آتش ناچار می‌کنم.»

قَالَ وَمَن كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُۥ قَلِيلٗا ثُمَّ أَضۡطَرُّهُۥٓ إِلَىٰ عَذَابِ اِ۬لنّ۪ارِۖ

و چون ابراهیم شالوده‌های خانه را با اسماعیل بالا می‌برد:

وَإِذۡ يَرۡفَعُ إِبۡرَٰهِـۧمُ اُ۬لۡقَوَاعِدَ مِنَ اَ۬لۡبَيۡتِ وَإِسۡمَٰعِيلُ

سرپرست ما، ما دو تن را نزد خود بی‌خدشه قرار ده، و از نسل ما، جامعه‌ای نزد خود بی‌خدشه.

رَبَّنَا وَاَجۡعَلۡنَا مُسۡلِمَيۡنِ لَكَ وَمِن ذُرِّيَّتِنَآ أُمَّةٗ مُّسۡلِمَةٗ لَّكَ

و روش‌های نیکوکارانهٔ ما را به ما بنمای.

وَأَر۪نَا مَنَاسِكَنَا

و با گذشت به سوی ما بازگرد،

وَتُبۡ عَلَيۡنَآۖ

سرپرست ما، و در میان آنان فرستاده‌ای برانگیز، از خودشان، که نشانه‌های تو را برایشان برخواند، نوشتار و فرزانگی را به آنان بیاموزد، و آنان را پاک کند؛

رَبَّنَا وَاَبۡعَثۡ فِيهِمۡ رَسُولٗا مِّنۡهُمۡ يَتۡلُواْ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ اُ۬لۡكِتَٰبَ وَاَلۡحِكۡمَةَ وَيُزَكِّيهِمۡۖ

و پس کیست که از آموزهٔ ابراهیم روی برتابد، مگر آن که خویشتن خود را بی‌خرد می‌سازد؟

وَمَن يَرۡغَبُ عَن مِّلَّةِ إِبۡرَٰهِـۧمَ إِلَّا مَن سَفِهَ نَفۡسَهُۥۚ

ما او را همانا در زندگی نزدیک برگزیدیم،

وَلَقَدِ اِ۪صۡطَفَيۡنَٰهُ فِي اِ۬لدُّنۡيۭاۖ

چون سرپرستش به او گفت: «نزد من بی‌خدشه باش»؛

إِذۡ قَالَ لَهُۥ رَبُّهُۥٓ أَسۡلِمۡۖ

و ابراهیم آن را به پسرانش سفارش کرد،

۞ وَوَصَّىٰ بِهَآ إِبۡرَٰهِـۧمُ بَنِيهِ

یا شما گواه بودید، هنگامی که مرگ به یعقوب رسید، هنگامی که به پسرانش گفت: «پس از من چه کسی را فرمان خواهید برد؟»

أَمۡ كُنتُمۡ شُهَدَآءَ ا۪ذۡ حَضَرَ يَعۡقُوبَ اَ۬لۡمَوۡتُ إِذۡ قَالَ لِبَنِيهِ مَا تَعۡبُدُونَ مِنۢ بَعۡدِيۖ

این جامعه‌ای است که پیش‌تر گذشته است:

تِلۡكَ أُمَّةٞ قَدۡ خَلَتۡۖ

از آنِ او است آنچه به دست آورد،

لَهَا مَا كَسَبَتۡ

و از آنِ شما آنچه به دست آوردید؛

وَلَكُم مَّا كَسَبۡتُمۡۖ

و گفتند: «بازگرایان یا یاری‌رسانان باشید، راهنمایی خواهید پذیرفت.»

وَقَالُواْ كُونُواْ هُودًا أَوۡ نَصَٰر۪يٰ تَهۡتَدُواْۗ

بگو: «نه، بلکه آموزهٔ ابراهیم، یکسره رو به خدا»،

قُلۡ بَلۡ مِلَّةَ إِبۡرَٰهِـۧمَ حَنِيفٗاۖ

اگر به آنچه شما بدان باور آوردید باور آورند، آنگاه راهنمایی می‌پذیرند؛

فَإِنۡ ءَامَنُواْ بِمِثۡلِ مَآ ءَامَنتُم بِهِۦ فَقَدِ اِ۪هۡتَدَواْۖ

و اگر پشت کنند، آنگاه فقط در گسست‌اند؛

وَّإِن تَوَلَّوۡاْ فَإِنَّمَا هُمۡ فِي شِقَاقٖۖ

خدا به‌زودی در برابر آنان برای تو بسنده خواهد بود:

فَسَيَكۡفِيكَهُمُ اُ۬للَّهُۚ

رنگ‌آمیزی خدا —

صِبۡغَةَ اَ۬للَّهِۖ

و کیست که بهتر از خدا رنگ می‌آمیزد؟ —

وَمَنۡ أَحۡسَنُ مِنَ اَ۬للَّهِ صِبۡغَةٗۖ

بگو: «آیا با ما دربارهٔ خدا ستیزه می‌کنید، در حالی که او سرپرست ما و سرپرست شما است؟ کردارهای ما از آنِ ما و کردارهای شما از آنِ شما؛

قُلۡ أَتُحَآجُّونَنَا فِي اِ۬للَّهِ وَهۡوَ رَبُّنَا وَرَبُّكُمۡ وَلَنَآ أَعۡمَٰلُنَا وَلَكُمۡ أَعۡمَٰلُكُمۡ

یا می‌گویید: «ابراهیم، اسماعیل، اسحاق، یعقوب و تبارها بازگرایان یا یاری‌رسانان بودند»؟

أَمۡ يَقُولُونَ إِنَّ إِبۡرَٰهِـۧمَ وَإِسۡمَٰعِيلَ وَإِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَ وَاَلۡأَسۡبَاطَ كَانُواْ هُودًا أَوۡ نَصَٰر۪يٰۗ

بگو: «آیا شما بهتر می‌دانید یا خدا؟»

قُلۡ ءَٰا۬نتُمۡ أَعۡلَمُ أَمِ اِ۬للَّهُۗ

و پس کیست ستمگرتر از آن که گواهی‌ای را که نزد او از سوی خدا است کتمان می‌کند؟

وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّن كَتَمَ شَهَٰدَةً عِندَهُۥ مِنَ اَ۬للَّهِۗ

این جامعه‌ای است که پیش‌تر گذشته است:

تِلۡكَ أُمَّةٞ قَدۡ خَلَتۡۖ

از آنِ او است آنچه به دست آورد،

لَهَا مَا كَسَبَتۡ

و از آنِ شما آنچه به دست آوردید؛

وَلَكُم مَّا كَسَبۡتُمۡۖ

بی‌خردان از میان انسان‌ها خواهند گفت: «چه چیز آنان را از نقطهٔ تجمع‌شان که بر آن ایستاده بودند برگرداند؟»

۞ سَيَقُولُ اُ۬لسُّفَهَآءُ مِنَ اَ۬لنّ۪اسِ مَا وَلَّىٰهُمۡ عَن قِبۡلَتِهِمِ اِ۬لَّتِي كَانُواْ عَلَيۡهَاۚ

بگو: «خاور و باختر از آنِ خدا است؛

قُل لِّلَّهِ اِ۬لۡمَشۡرِقُ وَاَلۡمَغۡرِبُۚ

و بدین‌سان شما را جامعه‌ای نمونه ساختیم،

وَكَذَٰلِكَ جَعَلۡنَٰكُمۡ أُمَّةٗ وَسَطٗا

تا شما بر انسان‌ها گواه باشید، و فرستاده بر شما گواه باشد.

لِّتَكُونُواْ شُهَدَآءَ عَلَى اَ۬لنّ۪اسِ وَيَكُونَ اَ۬لرَّسُولُ عَلَيۡكُمۡ شَهِيدٗاۗ

و نقطهٔ تجمعی را که بر آن ایستاده بودی ننهاده بودیم مگر برای آنکه بازشناسیم کسی را که از فرستاده پیروی می‌کند از کسی که بر پاشنه‌هایش واپس می‌چرخد.

وَمَا جَعَلۡنَا اَ۬لۡقِبۡلَةَ اَ۬لَّتِي كُنتَ عَلَيۡهَآ إِلَّا لِنَعۡلَمَ مَن يَتَّبِعُ اُ۬لرَّسُولَ مِمَّن يَنقَلِبُ عَلَىٰ عَقِبَيۡهِۚ

این بی‌گمان گران بود، مگر برای کسانی که خدا آنان را راه نموده است.

وَإِن كَانَتۡ لَكَبِيرَةً إِلَّا عَلَى اَ۬لَّذِينَ هَدَى اَ۬للَّهُۗ

و خدا را شایسته نیست که بگذارد باور شما پراکنده شود.

وَمَا كَانَ اَ۬للَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَٰنَكُمۡۚ

همانا گردش چهرهٔ تو را در آسمان به هر سو خواهیم دید؛ پس بی‌گمان نقطهٔ تجمعی را که تو را خشنود کند راستای تو قرار خواهیم داد.

قَدۡ نَر۪يٰ تَقَلُّبَ وَجۡهِكَ فِي اِ۬لسَّمَآءِۖ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبۡلَةٗ تَرۡضَىٰهَاۖ

پس راستای خود را به سوی جای پیشانی بر خاک نهادن مصون از تعرّض بگیر،

فَوَلِّ وَجۡهَكَ شَطۡرَ اَ۬لۡمَسۡجِدِ اِ۬لۡحَرَامِۚ

و هر جا که باشید، راستای خود را به سوی آن بگیرید.

وَحَيۡثُ مَا كُنتُمۡ فَوَلُّواْ وُجُوهَكُمۡ شَطۡرَهُۥۗ

و کسانی که نوشتار به آنان داده شده است بی‌گمان می‌دانند که آن حقیقتی است از سوی سرپرست‌شان.

وَإِنَّ اَ۬لَّذِينَ أُوتُواْ اُ۬لۡكِتَٰبَ لَيَعۡلَمُونَ أَنَّهُ اُ۬لۡحَقُّ مِن رَّبِّهِمۡۗ

و حتی اگر برای کسانی که نوشتار به آنان داده شده است هر نشانه‌ای می‌آوردی، از نقطهٔ تجمع تو پیروی نمی‌کردند.

وَلَئِنۡ أَتَيۡتَ اَ۬لَّذِينَ أُوتُواْ اُ۬لۡكِتَٰبَ بِكُلِّ ءَايَةٖ مَّا تَبِعُواْ قِبۡلَتَكَۚ

و تو از نقطهٔ تجمع آنان پیروی نخواهی کرد؛

وَمَآ أَنتَ بِتَابِعٖ قِبۡلَتَهُمۡۚ

و آنان نیز از نقطهٔ تجمع یکدیگر پیروی نمی‌کنند.

وَمَا بَعۡضُهُم بِتَابِعٖ قِبۡلَةَ بَعۡضٖۚ

کسانی که به آنان نوشتار دادیم او را می‌شناسند چنان‌که پسران خود را می‌شناسند،

اَ۬لَّذِينَ ءَاتَيۡنَٰهُمُ اُ۬لۡكِتَٰبَ يَعۡرِفُونَهُۥ كَمَا يَعۡرِفُونَ أَبۡنَآءَهُمۡۖ

حقیقت از سوی سرپرست تو است؛

اَ۬لۡحَقُّ مِن رَّبِّكَ

و هر کس را سویی است که راستا به سوی آن به او داده شده است؛ پس در بهترین‌ها بر یکدیگر پیشی گیرید.

۞ وَلِكُلّٖ وِجۡهَةٌ هُوَ مُوَلِّيهَاۖ فَاَسۡتَبِقُواْ اُ۬لۡخَيۡرَٰتِۚ

هر جا که باشید، خدا همهٔ شما را باز خواهد آورد،

أَيۡنَ مَا تَكُونُواْ يَأۡتِ بِكُمُ اُ۬للَّهُ جَمِيعًاۚ

و از هر جا که بیرون می‌روی، راستای خود را به سوی جای پیشانی بر خاک نهادن مصون از تعرّض بگیر:

وَمِنۡ حَيۡثُ خَرَجۡتَ فَوَلِّ وَجۡهَكَ شَطۡرَ اَ۬لۡمَسۡجِدِ اِ۬لۡحَرَامِۖ

این بی‌گمان حقیقتی است از سوی سرپرست تو.

وَإِنَّهُۥ لَلۡحَقُّ مِن رَّبِّكَۗ

و از هر جا که بیرون می‌روی، راستای خود را به سوی جای پیشانی بر خاک نهادن مصون از تعرّض بگیر،

وَمِنۡ حَيۡثُ خَرَجۡتَ فَوَلِّ وَجۡهَكَ شَطۡرَ اَ۬لۡمَسۡجِدِ اِ۬لۡحَرَامِۚ

و هر جا که باشید، راستای خود را به سوی آن بگیرید، تا مردم هیچ استدلالی علیه شما نداشته باشند — مگر آنان که از میان ایشان ستمگرند؛ پس از آنان بیم نداشته باشید، اما از من بیم داشته باشید —

وَحَيۡثُ مَا كُنتُمۡ فَوَلُّواْ وُجُوهَكُمۡ شَطۡرَهُۥ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنّ۪اسِ عَلَيۡكُمۡ حُجَّةٌ إِلَّا اَ۬لَّذِينَ ظَلَمُواْ مِنۡهُمۡ فَلَا تَخۡشَوۡهُمۡ وَاَخۡشَوۡنِي

ای کسانی که باور آورده‌اید! از شکیبایی و تماس یاری بجویید،

يَٰٓأَيُّهَا اَ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ اُ۪سۡتَعِينُواْ بِالصَّبۡرِ وَاَلصَّلَوٰةِۚ

و دربارهٔ کسانی که بر راه خدا کشته می‌شوند نگویید که مرده‌اند.

وَلَا تَقُولُواْ لِمَن يُقۡتَلُ فِي سَبِيلِ اِ۬للَّهِ أَمۡوَٰتُۢۚ

اینان‌اند کسانی که بر آنان تماس‌هایی از سوی سرپرست‌شان است، و مهری،

أُوْلَٰٓئِكَ عَلَيۡهِمۡ صَلَوَٰتٞ مِّن رَّبِّهِمۡ وَرَحۡمَةٞۖ

صفا و مروه همانا از شاخص‌های محسوس خدا هستند.

۞ إِنَّ اَ۬لصَّفَا وَاَلۡمَرۡوَةَ مِن شَعَآئِرِ اِ۬للَّهِۖ

هر که حج خانه را به‌جا آورد یا عمره کند، بر او هیچ ایرادی نیست که از آن دو دیدن کند.

فَمَنۡ حَجَّ اَ۬لۡبَيۡتَ أَوِ اِ۪عۡتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡهِ أَن يَطَّوَّفَ بِهِمَاۚ

همانا کسانی که انکار می‌کنند و در حال انکار می‌میرند — اینان‌اند که نفرین خدا، کارگزاران و انسان‌ها، همگی، بر آنان است، که در آن جاودانه خواهند ماند؛

إِنَّ اَ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ وَمَاتُواْ وَهُمۡ كُفَّارٌ أُوْلَٰٓئِكَ عَلَيۡهِمۡ لَعۡنَةُ اُ۬للَّهِ وَاَلۡمَلَٰٓئِكَةِ وَاَلنّ۪اسِ أَجۡمَعِينَ خَٰلِدِينَ فِيهَا

و ایزد شما ایزدی یگانه است؛

وَإِلَٰهُكُمۡ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞۖ

هیچ ایزدی نیست مگر او،

لَّآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ

و از میان انسان‌ها کسانی هستند که غیر از خدا رقیبانی برمی‌گیرند، که آنان را دوست می‌دارند چنان‌که خدا را دوست می‌دارند؛

وَمِنَ اَ۬لنّ۪اسِ مَن يَتَّخِذُ مِن دُونِ اِ۬للَّهِ أَندَادٗا يُحِبُّونَهُمۡ كَحُبِّ اِ۬للَّهِۖ

اما کسانی که باور آورده‌اند در دوستی خدا از آنان شدیدتر‌اند.

وَاَلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَشَدُّ حُبّٗا لِّلَّهِۗ

و پیروان خواهند گفت: «کاش ما را تلافی‌ای بود، آنگاه خود را از آنان بری اعلام می‌کردیم چنان‌که آنان خود را از ما بری اعلام کردند.»

وَقَالَ اَ۬لَّذِينَ اَ۪تَّبَعُواْ لَوۡ أَنَّ لَنَا كَرَّةٗ فَنَتَبَرَّأَ مِنۡهُمۡ كَمَا تَبَرَّءُواْ مِنَّاۗ

چنین است که خدا کردارهای آنان را به ایشان می‌نمایاند، همچون حسرت‌هایی برایشان،

كَذَٰلِكَ يُرِيهِمِ اِ۬للَّهُ أَعۡمَٰلَهُمۡ حَسَرَٰتٍ عَلَيۡهِمۡۖ

ای انسان‌ها! از آنچه بر زمین است بخورید، از آنچه روا و نیکو است،

يَٰٓأَيُّهَا اَ۬لنَّاسُ كُلُواْ مِمَّا فِي اِ۬لۡأَرۡضِ حَلَٰلٗا طَيِّبٗا

و از گام‌های منحرف‌کننده پیروی نکنید،

وَلَا تَتَّبِعُواْ خُطۡوَٰتِ اِ۬لشَّيۡطَٰنِۚ

و چون به آنان گفته می‌شود: «از آنچه خدا فرود آورده است پیروی کنید»، می‌گویند: «نه، ما از آنچه نیاکان خود را بر آن یافتیم پیروی می‌کنیم.»

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اُ۪تَّبِعُواْ مَآ أَنزَلَ اَ۬للَّهُ قَالُواْ بَلۡ نَتَّبِعُ مَآ أَلۡفَيۡنَا عَلَيۡهِ ءَابَآءَنَآۗ

و مثال انکارکنندگان مثال کسی است که به آنچه فقط فراخوان و هیاهو می‌شنود فریاد می‌زند.

وَمَثَلُ اُ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ كَمَثَلِ اِ۬لَّذِي يَنۡعِقُ بِمَا لَا يَسۡمَعُ إِلَّا دُعَآءٗ وَنِدَآءٗۚ

او بر شما فقط جانور مرده، خون، گوشت خوک، و آنچه برای غیر از خدا وقف شده است را ممنوع کرده است.

إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيۡكُمُ اُ۬لۡمَيۡتَةَ وَاَلدَّمَ وَلَحۡمَ اَ۬لۡخِنزِيرِ وَمَآ أُهِلَّ بِهِۦ لِغَيۡرِ اِ۬للَّهِۖ

اما هر که ناچار شود، بی‌آنکه سرکش باشد و از حدود فراتر رود، هیچ تخطی‌ای بر او نیست،

فَمَنِ اِ۟ضۡطُرَّ غَيۡرَ بَاغٖ وَلَا عَادٖ فَلَآ إِثۡمَ عَلَيۡهِۚ

همانا کسانی که آنچه را خدا از نوشتار فرود آورده است کتمان می‌کنند، و به آن بهایی ناچیز می‌خرند — اینان‌اند که در شکم‌های خود فقط آتش فرو می‌برند؛ خدا در روز حضور با آنان سخن نخواهد گفت، و آنان را پاک نخواهد کرد،

إِنَّ اَ۬لَّذِينَ يَكۡتُمُونَ مَآ أَنزَلَ اَ۬للَّهُ مِنَ اَ۬لۡكِتَٰبِ وَيَشۡتَرُونَ بِهِۦ ثَمَنٗا قَلِيلًا أُوْلَٰٓئِكَ مَا يَأۡكُلُونَ فِي بُطُونِهِمۡ إِلَّا اَ۬لنَّارَ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اُ۬للَّهُ يَوۡمَ اَ۬لۡقِيَٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمۡ

این از آن است که خدا نوشتار را به حقیقت فرود آورد،

ذَٰلِكَ بِأَنَّ اَ۬للَّهَ نَزَّلَ اَ۬لۡكِتَٰبَ بِالۡحَقِّۗ

فضیلت در آن نیست که چهره‌های خود را به سوی خاور یا باختر بگردانید،

۞ لَّيۡسَ اَ۬لۡبِرُّ أَن تُوَلُّواْ وُجُوهَكُمۡ قِبَلَ اَ۬لۡمَشۡرِقِ وَاَلۡمَغۡرِبِ

اما فضیلت، آن است که به خدا، روز واپسین، کارگزاران، نوشتار و اطلاع‌دهندگان باور آورد، و از دارایی خود، با وجود دوستی‌اش به آن، به نزدیکان، یتیمان، تنگ‌دستان، مسافر در راه‌مانده و خواهندگان بدهد، و برای رها کردن کسانی که زیر بار قرض‌اند، تماس را پابرجا نگه دارد و گشاده‌دستی ناب را بدهد،

وَلَٰكِنَّ اَ۬لۡبِرَّ مَنۡ ءَامَنَ بِاللَّهِ وَاَلۡيَوۡمِ اِ۬لۡأٓخِرِ وَاَلۡمَلَٰٓئِكَةِ وَاَلۡكِتَٰبِ وَاَلنَّبِيِّـۧنَ وَءَاتَى اَ۬لۡمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِۦ ذَوِي اِ۬لۡقُرۡبۭيٰ وَاَلۡيَتَٰمَىٰ وَاَلۡمَسَٰكِينَ وَاَبۡنَ اَ۬لسَّبِيلِ وَاَلسَّآئِلِينَ وَفِي اِ۬لرِّقَابِ وَأَقَامَ اَ۬لصَّلَوٰةَ وَءَاتَى اَ۬لزَّكَوٰةَ

کسانی که چون پیمان بسته‌اند به پیمان خود وفادارند،

وَاَلۡمُوفُونَ بِعَهۡدِهِمۡ إِذَا عَٰهَدُواْۖ

و شکیبایان در سختی، آسیب، و هنگام خشونت:

وَاَلصَّٰبِرِينَ فِي اِ۬لۡبَأۡسَآءِ وَاَلضَّرَّآءِ وَحِينَ اَ۬لۡبَأۡسِۗ

اینان‌اند که راست‌گو بوده‌اند،

أُوْلَٰٓئِكَ اَ۬لَّذِينَ صَدَقُواْۖ

ای کسانی که باور آورده‌اید! پی‌جویی دربارهٔ کشته‌شدگان بر شما مقرر شده است:

يَٰٓأَيُّهَا اَ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ كُتِبَ عَلَيۡكُمُ اُ۬لۡقِصَاصُ فِي اِ۬لۡقَتۡلَىۖ

آزاده با آزاده، فرمان‌بردار با فرمان‌بردار، و زن با زن.

اَ۬لۡحُرُّ بِالۡحُرِّ وَاَلۡعَبۡدُ بِالۡعَبۡدِ وَاَلۡأُنثۭيٰ بِالۡأُنثۭيٰۚ

اما برای کسی که برادرش به نفع او از چیزی چشم‌پوشی می‌کند: پیگیری به شیوهٔ شناخته‌شده، و تسویه‌ای با خوش‌رویی.

فَمَنۡ عُفِيَ لَهُۥ مِنۡ أَخِيهِ شَيۡءٞ فَاَتِّبَاعُۢ بِالۡمَعۡرُوفِ وَأَدَآءٌ إِلَيۡهِ بِإِحۡسَٰنٖۗ

این سبک‌سازی‌ای است از سوی سرپرست شما، و مهری.

ذَٰلِكَ تَخۡفِيفٞ مِّن رَّبِّكُمۡ وَرَحۡمَةٞۗ

بر شما مقرر شده است، چون مرگ به یکی از شما رسید، اگر مالی بر جای می‌گذارد،

كُتِبَ عَلَيۡكُمۡ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ اُ۬لۡمَوۡتُ إِن تَرَكَ خَيۡرًا

وصیت به سود دو والد و نزدیکان، به شیوهٔ شناخته‌شده:

اِ۬لۡوَصِيَّةُ لِلۡوَٰلِدَيۡنِ وَاَلۡأَقۡرَبِينَ بِالۡمَعۡرُوفِۖ

و هر که آن را پس از شنیدنش تغییر دهد، تخطی فقط بر عهدهٔ کسانی است که آن را تغییر می‌دهند،

فَمَنۢ بَدَّلَهُۥ بَعۡدَ مَا سَمِعَهُۥ فَإِنَّمَآ إِثۡمُهُۥ عَلَى اَ۬لَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُۥٓۚ

اما هر که از وصیت‌کننده جانب‌داری یا تخطی‌ای بترسد، و میان آنان آشتی دهد، هیچ تخطی‌ای بر او نیست؛

فَمَنۡ خَافَ مِن مُّوصٖ جَنَفًا أَوۡ إِثۡمٗا فَأَصۡلَحَ بَيۡنَهُمۡ فَلَآ إِثۡمَ عَلَيۡهِۚ

ای کسانی که باور آورده‌اید! پرهیز بر شما مقرر شده است، چنان‌که بر کسانی که پیش از شما بودند مقرر شد، شاید محتاط باشید، در روزهایی شمرده‌شده.

يَٰٓأَيُّهَا اَ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ كُتِبَ عَلَيۡكُمُ اُ۬لصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى اَ۬لَّذِينَ مِن قَبۡلِكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تَتَّقُونَ ۞ أَيَّامٗا مَّعۡدُودَٰتٖۚ

و هر که از شما بیمار یا در سفر باشد، آنگاه شمار روزهایی دیگر؛

فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوۡ عَلَىٰ سَفَرٖ فَعِدَّةٞ مِّنۡ أَيَّامٍ أُخَرَۚ

و برای کسانی که توان آن را دارند، جبرانی، خوراک یک تنگ‌دست.

وَعَلَى اَ۬لَّذِينَ يُطِيقُونَهُۥ فِدۡيَةٞ طَعَامُ مِسۡكِينٖۖ

و هر که با رضایت خود نیکی کند، آن برای او بهتر است؛

فَمَن تَطَوَّعَ خَيۡرٗا فَهۡوَ خَيۡرٞ لَّهُۥۚ

ماه طراوت، آنکه در آن این خوانش فرود آورده شد، راهنمایی برای انسان‌ها، و دلایل روشن از راهنمایی و بازشناسی.

شَهۡرُ رَمَضَانَ اَ۬لَّذِيٓ أُنزِلَ فِيهِ اِ۬لۡقُرۡءَانُ هُدٗى لِّلنّ۪اسِ وَبَيِّنَٰتٖ مِّنَ اَ۬لۡهُدَىٰ وَاَلۡفُرۡقَانِۚ

هر که از شما این ماه را گواهی دهد، از آن خودداری کند؛

فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ اُ۬لشَّهۡرَ فَلۡيَصُمۡهُۖ

و هر که بیمار یا در سفر باشد، آنگاه شمار روزهایی دیگر.

وَمَن كَانَ مَرِيضًا أَوۡ عَلَىٰ سَفَرٖ فَعِدَّةٞ مِّنۡ أَيَّامٍ أُخَرَۗ

خدا برای شما آسانی را می‌خواهد، برای شما دشواری را نمی‌خواهد،

يُرِيدُ اُ۬للَّهُ بِكُمُ اُ۬لۡيُسۡرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ اُ۬لۡعُسۡرَ

و چون فرمان‌برداران من دربارهٔ من از تو می‌پرسند، من نزدیکم:

وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌۖ

به فراخوان کسی که مرا فرا می‌خواند پاسخ می‌دهم، آنگاه که مرا فرا می‌خواند.

أُجِيبُ دَعۡوَةَ اَ۬لدَّاعِۦٓ إِذَا دَعَانِۦۖ

شب پرهیز، نزدیکی با زنان‌تان برای شما روا شده است:

أُحِلَّ لَكُمۡ لَيۡلَةَ اَ۬لصِّيَامِ اِ۬لرَّفَثُ إِلَىٰ نِسَآئِكُمۡۚ

آنان لباسی برای شمایند و شما لباسی برای آنانید.

هُنَّ لِبَاسٞ لَّكُمۡ وَأَنتُمۡ لِبَاسٞ لَّهُنَّۗ

خدا می‌دانست که به خودتان خیانت می‌کردید؛ آنگاه با گذشت به سوی شما بازگشت، و از شما چشم‌پوشی کرد.

عَلِمَ اَ۬للَّهُ أَنَّكُمۡ كُنتُمۡ تَخۡتَانُونَ أَنفُسَكُمۡ فَتَابَ عَلَيۡكُمۡ وَعَفَا عَنكُمۡۖ

اکنون پس به آنان بپیوندید،

فَاَلۡـَٰٔنَ بَٰشِرُوهُنَّ

و آنچه را خدا برای شما مقرر کرده است بجویید.

وَاَبۡتَغُواْ مَا كَتَبَ اَ۬للَّهُ لَكُمۡۚ

و بخورید و بنوشید تا آنگاه که نخ سپید از نخ سیاه سپیده‌دم برای شما تمایز یابد،

وَكُلُواْ وَاَشۡرَبُواْ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَكُمُ اُ۬لۡخَيۡطُ اُ۬لۡأَبۡيَضُ مِنَ اَ۬لۡخَيۡطِ اِ۬لۡأَسۡوَدِ مِنَ اَ۬لۡفَجۡرِۖ

سپس پرهیز را تا شب کامل کنید.

ثُمَّ أَتِمُّواْ اُ۬لصِّيَامَ إِلَى اَ۬لَّيۡلِۚ

و با آنان نپیوندید، در حالی که در جای‌های پیشانی بر خاک نهادن اقامت دارید.

وَلَا تُبَٰشِرُوهُنَّ وَأَنتُمۡ عَٰكِفُونَ فِي اِ۬لۡمَسَٰجِدِۗ

اینها حدود خدا است،

تِلۡكَ حُدُودُ اُ۬للَّهِ

پس به آن‌ها نزدیک نشوید.

فَلَا تَقۡرَبُوهَاۗ

از تو دربارهٔ اعلام‌های عمومی می‌پرسند.

۞ يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ اِ۬لۡأَهِلَّةِۖ

بگو: «آن‌ها وعده‌گاه‌های مقرر برای انسان‌ها و برای حج‌اند.

قُلۡ هِيَ مَوَٰقِيتُ لِلنّ۪اسِ وَاَلۡحَجِّۗ

و فضیلت در آن نیست که از پشت به خانه‌ها بیایید،

وَلَيۡسَ اَ۬لۡبِرُّ بِأَن تَأۡتُواْ اُ۬لۡبُيُوتَ مِن ظُهُورِهَا

اما فضیلت، آن است که محتاط باشد.

وَلَٰكِنَّ اَ۬لۡبِرَّ مَنِ اِ۪تَّقَىٰۗ

پس از درهای خانه‌ها به خانه‌ها بیایید،

وَأۡتُواْ اُ۬لۡبُيُوتَ مِنۡ أَبۡوَٰبِهَاۚ

و در راه خدا با کسانی که با شما می‌جنگند بجنگید، اما حمله نکنید،

وَقَٰتِلُواْ فِي سَبِيلِ اِ۬للَّهِ اِ۬لَّذِينَ يُقَٰتِلُونَكُمۡ وَلَا تَعۡتَدُوٓاْۚ

و آنان را هر جا که غافلگیرشان کردید بکشید، و از آنجا که شما را بیرون کردند بیرونشان کنید:

وَاَقۡتُلُوهُمۡ حَيۡثُ ثَقِفۡتُمُوهُمۡ وَأَخۡرِجُوهُم مِّنۡ حَيۡثُ أَخۡرَجُوكُمۡۚ

آزمون سخت‌تر از قتل است.

وَاَلۡفِتۡنَةُ أَشَدُّ مِنَ اَ۬لۡقَتۡلِۚ

و نزد جای پیشانی بر خاک نهادن مصون از تعرّض با آنان نجنگید، پیش از آنکه در آنجا با شما بجنگند؛

وَلَا تُقَٰتِلُوهُمۡ عِندَ اَ۬لۡمَسۡجِدِ اِ۬لۡحَرَامِ حَتَّىٰ يُقَٰتِلُوكُمۡ فِيهِۖ

اما اگر با شما جنگیدند، آنگاه آنان را بکشید:

فَإِن قَٰتَلُوكُمۡ فَاَقۡتُلُوهُمۡۗ

و با آنان بجنگید تا دیگر آزمونی نباشد، و قانون برای خدا باشد؛

وَقَٰتِلُوهُمۡ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتۡنَةٞ وَيَكُونَ اَ۬لدِّينُ لِلَّهِۖ

ماه مصون از تعرّض در برابر ماه مصون از تعرّض، و برای چیزهای مصون از تعرّض، پی‌جویی.

اَ۬لشَّهۡرُ اُ۬لۡحَرَامُ بِالشَّهۡرِ اِ۬لۡحَرَامِ وَاَلۡحُرُمَٰتُ قِصَاصٞۚ

هر که به شما حمله کرد، به اندازهٔ حملهٔ او به شما به او حمله کنید،

فَمَنِ اِ۪عۡتَدَىٰ عَلَيۡكُمۡ فَاَعۡتَدُواْ عَلَيۡهِ بِمِثۡلِ مَا اَ۪عۡتَدَىٰ عَلَيۡكُمۡۚ

و در راه خدا هزینه کنید، اما آنچه را در دست دارید به نابودی نیفکنید؛ و نیکی کنید،

وَأَنفِقُواْ فِي سَبِيلِ اِ۬للَّهِ وَلَا تُلۡقُواْ بِأَيۡدِيكُمۡ إِلَى اَ۬لتَّهۡلُكَةِ وَأَحۡسِنُوٓاْۚ

و حج و عمره را برای خدا کامل کنید.

وَأَتِمُّواْ اُ۬لۡحَجَّ وَاَلۡعُمۡرَةَ لِلَّهِۚ

و اگر بازداشته شدید، آنگاه آنچه به آسانی یافت می‌شود به‌عنوان هدیه.

فَإِنۡ أُحۡصِرۡتُمۡ فَمَا اَ۪سۡتَيۡسَرَ مِنَ اَ۬لۡهَدۡيِۖ

و سرهای خود را متراشید تا هدیه به محل رهایی‌اش برسد؛

وَلَا تَحۡلِقُواْ رُءُوسَكُمۡ حَتَّىٰ يَبۡلُغَ اَ۬لۡهَدۡيُ مَحِلَّهُۥۚ

و هر که از شما بیمار است، یا از آزاری در سر رنج می‌برد، آنگاه جبرانی با پرهیز، دستگیری یا روش نیکوکارانه.

فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوۡ بِهِۦٓ أَذٗى مِّن رَّأۡسِهِۦ فَفِدۡيَةٞ مِّن صِيَامٍ أَوۡ صَدَقَةٍ أَوۡ نُسُكٖۚ

و چون در امنیت شدید، هر که از عمره تا حج بهره ببرد، آنگاه آنچه به آسانی یافت می‌شود به‌عنوان هدیه.

۞ فَإِذَآ أَمِنتُمۡ فَمَن تَمَتَّعَ بِالۡعُمۡرَةِ إِلَى اَ۬لۡحَجِّ فَمَا اَ۪سۡتَيۡسَرَ مِنَ اَ۬لۡهَدۡيِۚ

و هر که توان آن را نیابد، آنگاه پرهیزی به مدت سه روز در حج، و هفت روز چون بازگشته باشید: این ده روز تمام است.

فَمَن لَّمۡ يَجِدۡ فَصِيَامُ ثَلَٰثَةِ أَيَّامٖ فِي اِ۬لۡحَجِّ وَسَبۡعَةٍ إِذَا رَجَعۡتُمۡۗ تِلۡكَ عَشَرَةٞ كَامِلَةٞۗ

این برای کسی است که خانواده‌اش در جای پیشانی بر خاک نهادن مصون از تعرّض حاضر نیست.

ذَٰلِكَ لِمَن لَّمۡ يَكُنۡ أَهۡلُهُۥ حَاضِرِي اِ۬لۡمَسۡجِدِ اِ۬لۡحَرَامِۚ

حج در ماه‌هایی شناخته‌شده برگزار می‌شود.

اِ۬لۡحَجُّ أَشۡهُرٞ مَّعۡلُومَٰتٞۚ

هر که در آن‌ها خود را برای حج متعهد کند، آنگاه هیچ پلیدگویی، هیچ تجاوز، و هیچ مناظره‌ای در حج نیست.

فَمَن فَرَضَ فِيهِنَّ اَ۬لۡحَجَّ فَلَا رَفَثٞ وَلَا فُسُوقٞ وَلَا جِدَالَ فِي اِ۬لۡحَجِّۗ

و هر نیکی‌ای که بکنید، خدا آن را می‌داند.

وَمَا تَفۡعَلُواْ مِنۡ خَيۡرٖ يَعۡلَمۡهُ اُ۬للَّهُۗ

و توشه برگیرید؛

وَتَزَوَّدُواْ

زیرا بهترین توشه احتیاط است.

فَإِنَّ خَيۡرَ اَ۬لزَّادِ اِ۬لتَّقۡوۭيٰۚ

بر شما ایرادی نیست که لطفی از سرپرست خود بجویید.

لَيۡسَ عَلَيۡكُمۡ جُنَاحٌ أَن تَبۡتَغُواْ فَضۡلٗا مِّن رَّبِّكُمۡۚ

و چون از عرفات سرازیر شدید، خدا را نزد شاخص محسوس مصون از تعرّض به یاد آورید،

فَإِذَآ أَفَضۡتُم مِّنۡ عَرَفَٰتٖ فَاَذۡكُرُواْ اُ۬للَّهَ عِندَ اَ۬لۡمَشۡعَرِ اِ۬لۡحَرَامِۖ

سپس از آنجا که مردم سرازیر می‌شوند سرازیر شوید،

ثُمَّ أَفِيضُواْ مِنۡ حَيۡثُ أَفَاضَ اَ۬لنَّاسُ

و از خدا بخشایش بخواهید،

وَاَسۡتَغۡفِرُواْ اُ۬للَّهَۚ

و چون روش‌های نیکوکارانهٔ خود را به پایان بردید، خدا را به یاد آورید چنان‌که نیاکان خود را به یاد می‌آورید، یا با یادآوری‌ای شدیدتر.

فَإِذَا قَضَيۡتُم مَّنَٰسِكَكُمۡ فَاَذۡكُرُواْ اُ۬للَّهَ كَذِكۡرِكُمۡ ءَابَآءَكُمۡ أَوۡ أَشَدَّ ذِكۡرٗاۗ

اینان‌اند که قسمتی از آنچه به دست آورده‌اند دارند.

أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ نَصِيبٞ مِّمَّا كَسَبُواْۚ

و در روزهایی شمرده‌شده خدا را به یاد آورید.

۞ وَاَذۡكُرُواْ اُ۬للَّهَ فِيٓ أَيَّامٖ مَّعۡدُودَٰتٖۚ

و هر که در دو روز شتاب کند، هیچ تخطی‌ای بر او نیست؛

فَمَن تَعَجَّلَ فِي يَوۡمَيۡنِ فَلَآ إِثۡمَ عَلَيۡهِ

و هر که دیر کند، هیچ تخطی‌ای بر او نیست، برای کسی که محتاط است.

وَمَن تَأَخَّرَ فَلَآ إِثۡمَ عَلَيۡهِۖ لِمَنِ اِ۪تَّقَىٰۗ

و چون پشت می‌کند، می‌کوشد در زمین فساد پراکنده کند، و شخم‌زار و زادگان را نابود سازد.

وَإِذَا تَوَلَّىٰ سَعَىٰ فِي اِ۬لۡأَرۡضِ لِيُفۡسِدَ فِيهَا وَيُهۡلِكَ اَ۬لۡحَرۡثَ وَاَلنَّسۡلَۗ

و چون به او گفته می‌شود: «در برابر خدا محتاط باش»، قدرت او را در تخطی فرا می‌گیرد؛ پس جهنم او را بسنده است.

وَإِذَا قِيلَ لَهُ اُ۪تَّقِ اِ۬للَّهَ أَخَذَتۡهُ اُ۬لۡعِزَّةُ بِالۡإِثۡمِۚ فَحَسۡبُهُۥ جَهَنَّمُۚ

و از میان انسان‌ها کسی هست که خویشتن خود را می‌فروشد، در جست‌وجوی خشنودی خدا.

وَمِنَ اَ۬لنّ۪اسِ مَن يَشۡرِي نَفۡسَهُ اُ۪بۡتِغَآءَ مَرۡضَاتِ اِ۬للَّهِۗ

ای کسانی که باور آورده‌اید! در آرامش درآیید، به‌تمامی،

يَٰٓأَيُّهَا اَ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ اُ۟دۡخُلُواْ فِي اِ۬لسِّلۡمِ كَآفَّةٗ

و از گام‌های منحرف‌کننده پیروی نکنید،

وَلَا تَتَّبِعُواْ خُطۡوَٰتِ اِ۬لشَّيۡطَٰنِۚ

آیا فقط منتظرند که خدا در سایه‌بان‌هایی از ابرها نزد آنان بیاید،

هَلۡ يَنظُرُونَ إِلَّآ أَن يَأۡتِيَهُمُ اُ۬للَّهُ فِي ظُلَلٖ مِّنَ اَ۬لۡغَمَامِ

همراه کارگزاران، و کار فیصله داده شود؟

وَاَلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَقُضِيَ اَ۬لۡأَمۡرُۚ

از فرزندان اسرائیل بپرس که چه اندازه نشانه‌های روشن به آنان دادیم.

سَلۡ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ كَمۡ ءَاتَيۡنَٰهُم مِّنۡ ءَايَةِۢ بَيِّنَةٖۗ

زندگی نزدیک برای انکارکنندگان آراسته شده است، و آنان کسانی را که باور آورده‌اند ریشخند می‌کنند؛

زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ اُ۬لۡحَيَوٰةُ اُ۬لدُّنۡيۭا وَيَسۡخَرُونَ مِنَ اَ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْۘ

اما محتاطان در روز حضور بالاتر از ایشان خواهند بود.

وَاَلَّذِينَ اَ۪تَّقَوۡاْ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَ اَ۬لۡقِيَٰمَةِۗ

انسان‌ها جامعه‌ای یگانه بودند؛ آنگاه خدا اطلاع‌دهندگان، مژده‌دهندگان و هشداردهندگان را برانگیخت، و با آنان نوشتار را به حقیقت فرود آورد، تا میان انسان‌ها دربارهٔ آنچه در آن اختلاف داشتند داوری کند.

۞ كَانَ اَ۬لنَّاسُ أُمَّةٗ وَٰحِدَةٗ فَبَعَثَ اَ۬للَّهُ اُ۬لنَّبِيِّـۧنَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَأَنزَلَ مَعَهُمُ اُ۬لۡكِتَٰبَ بِالۡحَقِّ لِيَحۡكُمَ بَيۡنَ اَ۬لنّ۪اسِ فِيمَا اَ۪خۡتَلَفُواْ فِيهِۚ

و فقط کسانی که به آنان داده شد در آن اختلاف کردند،

وَمَا اَ۪خۡتَلَفَ فِيهِ إِلَّا اَ۬لَّذِينَ أُوتُوهُ

پس از آنکه دلایل روشن برایشان آمد، از روی زورگویی میان خودشان.

مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُمُ اُ۬لۡبَيِّنَٰتُ بَغۡيَۢا بَيۡنَهُمۡۖ

آنگاه خدا کسانی را که باور آورده‌اند به حقیقتی که در آن اختلاف داشتند راه نمود، با اجازهٔ خود.

فَهَدَى اَ۬للَّهُ اُ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ لِمَا اَ۪خۡتَلَفُواْ فِيهِ مِنَ اَ۬لۡحَقِّ بِإِذۡنِهِۦۗ

یا گمان بردید که به باغ درمی‌آیید، در حالی که هنوز همانند آنچه کسانی که پیش از شما گذشتند دیدند برایتان نیامده است؟ سختی و آسیب بر آنان رسید، و چنان لرزانده شدند که فرستاده و کسانی که با او باور آورده بودند گفتند: «پس یاری خدا کی؟»

أَمۡ حَسِبۡتُمۡ أَن تَدۡخُلُواْ اُ۬لۡجَنَّةَ وَلَمَّا يَأۡتِكُم مَّثَلُ اُ۬لَّذِينَ خَلَوۡاْ مِن قَبۡلِكُمۖ مَّسَّتۡهُمُ اُ۬لۡبَأۡسَآءُ وَاَلضَّرَّآءُ وَزُلۡزِلُواْ حَتَّىٰ يَقُولَ اَ۬لرَّسُولُ وَاَلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ مَتَىٰ نَصۡرُ اُ۬للَّهِۗ

از تو می‌پرسند: چه باید هزینه کنند؟

يَسۡـَٔلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَۖ

بگو: «آنچه از نیکی هزینه می‌کنید برای دو والد، نزدیکان، یتیمان، تنگ‌دستان و مسافر در راه‌مانده است.

قُلۡ مَآ أَنفَقۡتُم مِّنۡ خَيۡرٖ فَلِلۡوَٰلِدَيۡنِ وَاَلۡأَقۡرَبِينَ وَاَلۡيَتَٰمَىٰ وَاَلۡمَسَٰكِينِ وَاَبۡنِ اِ۬لسَّبِيلِۗ

جنگ بر شما مقرر شده است، در حالی که برایتان مایهٔ نفرت است.

كُتِبَ عَلَيۡكُمُ اُ۬لۡقِتَالُ وَهۡوَ كُرۡهٞ لَّكُمۡۖ

و شاید از چیزی نفرت داشته باشید، در حالی که آن برای شما نیکی است؛

وَعَسَىٰٓ أَن تَكۡرَهُواْ شَيۡـٔٗا وَهۡوَ خَيۡرٞ لَّكُمۡۖ

و شاید چیزی را دوست بدارید، در حالی که آن برای شما بدی است.

وَعَسَىٰٓ أَن تُحِبُّواْ شَيۡـٔٗا وَهۡوَ شَرّٞ لَّكُمۡۗ

خدا می‌داند،

وَاَللَّهُ يَعۡلَمُ

از تو دربارهٔ ماه مصون از تعرّض می‌پرسند، دربارهٔ جنگی که در آن روی دهد.

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ اِ۬لشَّهۡرِ اِ۬لۡحَرَامِ قِتَالٖ فِيهِۖ

بگو: «جنگیدن در آن سنگین است؛

قُلۡ قِتَالٞ فِيهِ كَبِيرٞۚ

اما بازداشتن از راه خدا، انکار او، بازداشتن از دسترسی به جای پیشانی بر خاک نهادن مصون از تعرّض، و بیرون کردن مردم آن از آن، نزد خدا سنگین‌تر است؛

وَصَدٌّ عَن سَبِيلِ اِ۬للَّهِ وَكُفۡرُۢ بِهِۦ وَاَلۡمَسۡجِدِ اِ۬لۡحَرَامِ وَإِخۡرَاجُ أَهۡلِهِۦ مِنۡهُ أَكۡبَرُ عِندَ اَ۬للَّهِۚ

و آزمون از قتل سنگین‌تر است.

وَاَلۡفِتۡنَةُ أَكۡبَرُ مِنَ اَ۬لۡقَتۡلِۗ

و آنان از جنگیدن با شما دست نخواهند کشید تا شما را از قانون‌تان بازگردانند، اگر بتوانند.

وَلَا يَزَالُونَ يُقَٰتِلُونَكُمۡ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمۡ عَن دِينِكُمۡ إِنِ اِ۪سۡتَطَٰعُواْۚ

و هر که از شما از قانون خود دست بکشد و در حال انکار بمیرد — اینان‌اند که کردارهایشان فروریخته است، در زندگی نزدیک و در زندگی واپسین،

وَمَن يَرۡتَدِدۡ مِنكُمۡ عَن دِينِهِۦ فَيَمُتۡ وَهۡوَ كَافِرٞ فَأُوْلَٰٓئِكَ حَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡ فِي اِ۬لدُّنۡيۭا وَاَلۡأٓخِرَةِۖ

همانا کسانی که باور آورده‌اند، کسانی که مهاجرت کرده و در راه خدا مبارزه کرده‌اند — اینان‌اند که به مهر خدا امید دارند.

إِنَّ اَ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ وَاَلَّذِينَ هَاجَرُواْ وَجَٰهَدُواْ فِي سَبِيلِ اِ۬للَّهِ أُوْلَٰٓئِكَ يَرۡجُونَ رَحۡمَتَ اَ۬للَّهِۚ

از تو دربارهٔ شراب و قمار می‌پرسند.

۞ يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ اِ۬لۡخَمۡرِ وَاَلۡمَيۡسِرِۖ

بگو: «در آن دو تخطی‌ای بزرگ هست، و سودهایی برای انسان‌ها؛

قُلۡ فِيهِمَآ إِثۡمٞ كَبِيرٞ وَمَنَٰفِعُ لِلنّ۪اسِ

اما تخطی آن دو از سودشان بزرگ‌تر است.»

وَإِثۡمُهُمَآ أَكۡبَرُ مِن نَّفۡعِهِمَاۗ

چنین است که خدا نشانه‌ها را برای شما روشن می‌سازد، شاید دربارهٔ زندگی نزدیک و زندگی واپسین بیندیشید.

كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اُ۬للَّهُ لَكُمُ اُ۬لۡأٓيَٰتِ لَعَلَّكُمۡ تَتَفَكَّرُونَ فِي اِ۬لدُّنۡيۭا وَاَلۡأٓخِرَةِۗ

و از تو دربارهٔ یتیمان می‌پرسند. بگو: «اصلاح وضع آنان نیکی است؛

وَيَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ اِ۬لۡيَتَٰمَىٰۖ قُلۡ إِصۡلَاحٞ لَّهُمۡ خَيۡرٞۖ

و اگر کارهای خود را با کارهای آنان درآمیزید، آنان برادران شمایند.

وَإِن تُخَالِطُوهُمۡ فَإِخۡوَٰنُكُمۡۚ

خدا فسادگر را از آن که اصلاح می‌کند بازمی‌شناسد.

وَاَللَّهُ يَعۡلَمُ اُ۬لۡمُفۡسِدَ مِنَ اَ۬لۡمُصۡلِحِۚ

و اگر خدا را پسند افتاده بود، شما را در فشار می‌نهاد،

وَلَوۡ شَآءَ اَ۬للَّهُ لَأَعۡنَتَكُمۡۚ

و با زنانی که انباز می‌گیرند ازدواج نکنید، تا آنکه باور آورند؛

وَلَا تَنكِحُواْ اُ۬لۡمُشۡرِكَٰتِ حَتَّىٰ يُؤۡمِنَّۚ

و یک زن فرمان‌بردار باورمند همانا بهتر است از زنی که انباز می‌گیرد، حتی اگر او شما را خیره کند.

وَلَأَمَةٞ مُّؤۡمِنَةٌ خَيۡرٞ مِّن مُّشۡرِكَةٖ وَلَوۡ أَعۡجَبَتۡكُمۡۗ

و به انبازگیرندگان به همسری ندهید، تا آنکه باور آورند؛

وَلَا تُنكِحُواْ اُ۬لۡمُشۡرِكِينَ حَتَّىٰ يُؤۡمِنُواْۚ

و یک مرد فرمان‌بردار باورمند همانا بهتر است از مردی که انباز می‌گیرد، حتی اگر او شما را خیره کند.

وَلَعَبۡدٞ مُّؤۡمِنٌ خَيۡرٞ مِّن مُّشۡرِكٖ وَلَوۡ أَعۡجَبَكُمۡۗ

اینان‌اند که به سوی آتش فرا می‌خوانند،

أُوْلَٰٓئِكَ يَدۡعُونَ إِلَى اَ۬لنّ۪ارِۖ

در حالی که خدا به سوی باغ و بخشایش فرا می‌خواند، با اجازهٔ خود،

وَاَللَّهُ يَدۡعُوٓاْ إِلَى اَ۬لۡجَنَّةِ وَاَلۡمَغۡفِرَةِ بِإِذۡنِهِۦۖ

و از تو دربارهٔ قاعدگی می‌پرسند. بگو: «آن آزاری است؛

وَيَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ اِ۬لۡمَحِيضِۖ قُلۡ هُوَ أَذٗى

پس در قاعدگی از زنان کناره بگیرید،

فَاَعۡتَزِلُواْ اُ۬لنِّسَآءَ فِي اِ۬لۡمَحِيضِ

و تا آنگاه که دیگر دچار ناراحتی نباشند به آنان نزدیک نشوید.

وَلَا تَقۡرَبُوهُنَّ حَتَّىٰ يَطۡهُرۡنَۖ

و چون دیگر نبودند، از آنجا که خدا به شما دستور داده است به آنان بپیوندید،

فَإِذَا تَطَهَّرۡنَ فَأۡتُوهُنَّ مِنۡ حَيۡثُ أَمَرَكُمُ اُ۬للَّهُۚ

زنان شما برای شما شخم‌زارند؛ پس به شخم‌زار خود بپیوندید چنان‌که پسندتان افتد،

نِسَآؤُكُمۡ حَرۡثٞ لَّكُمۡ فَأۡتُواْ حَرۡثَكُمۡ أَنّۭيٰ شِئۡتُمۡۖ

و برای خودتان پیش ببرید؛

وَقَدِّمُواْ لِأَنفُسِكُمۡۚ

و در برابر خدا محتاط باشید،

وَاَتَّقُواْ اُ۬للَّهَ

و بدانید که با او روبه‌رو خواهید شد.

وَاَعۡلَمُوٓاْ أَنَّكُم مُّلَٰقُوهُۗ

و خدا را در سوگندهایتان بهانه‌ای نسازید که به دلخواه به کار می‌برید،

وَلَا تَجۡعَلُواْ اُ۬للَّهَ عُرۡضَةٗ لِّأَيۡمَٰنِكُمۡ

تا گواهی دهید که فضیلت‌مندید، که محتاطید، و اینکه میان مردم آشتی می‌دهید.

أَن تَبَرُّواْ وَتَتَّقُواْ وَتُصۡلِحُواْ بَيۡنَ اَ۬لنّ۪اسِۗ

خدا شما را برای بیهودگی در سوگندهایتان نخواهد گرفت،

لَّا يُؤَاخِذُكُمُ اُ۬للَّهُ بِاللَّغۡوِ فِيٓ أَيۡمَٰنِكُمۡ

اما شما را برای آنچه هسته‌هایتان به دست آورده‌اند خواهد گرفت.

وَلَٰكِن يُؤَاخِذُكُم بِمَا كَسَبَتۡ قُلُوبُكُمۡۗ

برای کسانی که سوگند می‌خورند که از زنان خود کناره بگیرند، چهار ماه انتظار؛

۞ لِّلَّذِينَ يُؤۡلُونَ مِن نِّسَآئِهِمۡ تَرَبُّصُ أَرۡبَعَةِ أَشۡهُرٖۖ

و زنانِ طلاق‌داده‌شده سه دوره در انتظار می‌مانند؛

وَاَلۡمُطَلَّقَٰتُ يَتَرَبَّصۡنَ بِأَنفُسِهِنَّ ثَلَٰثَةَ قُرُوٓءٖۚ

و بر آنان روا نیست که آنچه را خدا در زهدان‌هایشان آفریده است کتمان کنند، اگر به خدا و روز واپسین باور می‌آورند.

وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ أَن يَكۡتُمۡنَ مَا خَلَقَ اَ۬للَّهُ فِيٓ أَرۡحَامِهِنَّ إِن كُنَّ يُؤۡمِنَّ بِاللَّهِ وَاَلۡيَوۡمِ اِ۬لۡأٓخِرِۚ

و شوهرانشان در این مدت برای بازگرداندن آنان حق بیشتری دارند، اگر آشتی بخواهند.

وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذَٰلِكَ إِنۡ أَرَادُوٓاْ إِصۡلَٰحٗاۚ

و برای آنان حقوقی برابر با تعهداتشان است، به شیوهٔ شناخته‌شده؛

وَلَهُنَّ مِثۡلُ اُ۬لَّذِي عَلَيۡهِنَّ بِالۡمَعۡرُوفِۚ

و مردان بر آنان درجه‌ای دارند.

وَلِلرِّجَالِ عَلَيۡهِنَّ دَرَجَةٞۗ

طلاق دو بار است.

اِ۬لطَّلَٰقُ مَرَّتَانِۖ

سپس یا بازگرفتن به شیوهٔ شناخته‌شده، یا رهاسازی با خوش‌رویی.

فَإِمۡسَاكُۢ بِمَعۡرُوفٍ أَوۡ تَسۡرِيحُۢ بِإِحۡسَٰنٖۗ

و برای شما روا نیست که از آنچه به آنان داده‌اید چیزی را بازپس گیرید، مگر آنکه هر دو بترسند که حدود خدا را پابرجا نگه ندارند.

وَلَا يَحِلُّ لَكُمۡ أَن تَأۡخُذُواْ مِمَّآ ءَاتَيۡتُمُوهُنَّ شَيۡـًٔا إِلَّآ أَن يَخَافَآ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اَ۬للَّهِۖ

و اگر بترسید که آن دو حدود خدا را پابرجا نگه ندارند، هیچ ایرادی بر آن دو نیست در آنچه زن با آن خود را بازمی‌خرد.

فَإِنۡ خِفۡتُمۡ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اَ۬للَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡهِمَا فِيمَا اَ۪فۡتَدَتۡ بِهِۦۗ

اینها حدود خدا است،

تِلۡكَ حُدُودُ اُ۬للَّهِ

پس از آن‌ها فراتر نروید.

فَلَا تَعۡتَدُوهَاۚ

اگر او را طلاق دهد، از این پس بر او روا نخواهد بود، تا آنکه با همسری دیگر غیر از او ازدواج کند.

فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا تَحِلُّ لَهُۥ مِنۢ بَعۡدُ حَتَّىٰ تَنكِحَ زَوۡجًا غَيۡرَهُۥۗ

و اگر این یکی او را طلاق دهد، هیچ ایرادی بر آن دو نیست که دوباره پیوند یابند، اگر گمان برند که حدود خدا را پابرجا نگه خواهند داشت.

فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡهِمَآ أَن يَتَرَاجَعَآ إِن ظَنَّآ أَن يُقِيمَا حُدُودَ اَ۬للَّهِۗ

و چون زنان را طلاق دهید، و آنان به پایان خود برسند، آنان را به شیوهٔ شناخته‌شده نگه دارید، یا به شیوهٔ شناخته‌شده رهایشان کنید؛

وَإِذَا طَلَّقۡتُمُ اُ۬لنِّسَآءَ فَبَلَغۡنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمۡسِكُوهُنَّ بِمَعۡرُوفٍ أَوۡ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعۡرُوفٖۚ

و آنان را برای آسیب رساندن، برای حمله، نگه ندارید.

وَلَا تُمۡسِكُوهُنَّ ضِرَارٗا لِّتَعۡتَدُواْۚ

و هر که چنین کند بر خود ستم کرده است.

وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ فَقَد ظَّلَمَ نَفۡسَهُۥۚ

و نشانه‌های خدا را به ریشخند نگیرید.

وَلَا تَتَّخِذُوٓاْ ءَايَٰتِ اِ۬للَّهِ هُزُؤٗاۚ

و دهش خدا را بر خود به یاد آورید، و نیز آنچه از نوشتار و فرزانگی بر شما فرود آورده است، که با آن شما را پند می‌دهد.

وَاَذۡكُرُواْ نِعۡمَتَ اَ۬للَّهِ عَلَيۡكُمۡ وَمَآ أَنزَلَ عَلَيۡكُم مِّنَ اَ۬لۡكِتَٰبِ وَاَلۡحِكۡمَةِ يَعِظُكُم بِهِۦۚ

و در برابر خدا محتاط باشید،

وَاَتَّقُواْ اُ۬للَّهَ

و چون زنان را طلاق دهید، و آنان به پایان خود برسند، مانع نشوید که با همسران خود ازدواج کنند، هرگاه میان آنان خشنودی متقابل به شیوهٔ شناخته‌شده باشد.

وَإِذَا طَلَّقۡتُمُ اُ۬لنِّسَآءَ فَبَلَغۡنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا تَعۡضُلُوهُنَّ أَن يَنكِحۡنَ أَزۡوَٰجَهُنَّ إِذَا تَرَٰضَوۡاْ بَيۡنَهُم بِالۡمَعۡرُوفِۗ

این است آنچه هر که از شما به خدا و روز واپسین باور آورد بدان پند داده می‌شود.

ذَٰلِكَ يُوعَظُ بِهِۦ مَن كَانَ مِنكُمۡ يُؤۡمِنُ بِاللَّهِ وَاَلۡيَوۡمِ اِ۬لۡأٓخِرِۗ

آن برای شما پاک‌تر است، و شفاف‌تر.

ذَٰلِكُمۡ أَزۡكَىٰ لَكُمۡ وَأَطۡهَرُۗ

و مادران فرزندان خود را دو سال تمام پرستاری همه‌جانبه می‌کنند،

۞ وَاَلۡوَٰلِدَٰتُ يُرۡضِعۡنَ أَوۡلَٰدَهُنَّ حَوۡلَيۡنِ كَامِلَيۡنِۖ

برای کسی که بخواهد این پرستاری را کامل کند.

لِمَنۡ أَرَادَ أَن يُتِمَّ اَ۬لرَّضَاعَةَۚ

و بر کسی که کودک برای او زاده شده است، روزی‌دادن به آنان و پوشاک آنان به شیوهٔ شناخته‌شده بر عهده است.

وَعَلَى اَ۬لۡمَوۡلُودِ لَهُۥ رِزۡقُهُنَّ وَكِسۡوَتُهُنَّ بِالۡمَعۡرُوفِۚ

هیچ خویشتنی فراتر از توانش بار نهاده نمی‌شود.

لَا تُكَلَّفُ نَفۡسٌ إِلَّا وُسۡعَهَاۚ

نباید هیچ مادری به‌سبب فرزندش آسیب ببیند، و نه آن که فرزند برایش زاده شده است به‌سبب فرزندش.

لَا تُضَآرُّ وَٰلِدَةُۢ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوۡلُودٞ لَّهُۥ بِوَلَدِهِۦۚ

و بر وارث نیز همان بر عهده است.

وَعَلَى اَ۬لۡوَارِثِ مِثۡلُ ذَٰلِكَۗ

و اگر آنان بخواهند از شیر بازگیرند، با خشنودی متقابل میان خودشان و پس از رایزنی، هیچ ایرادی بر آن دو نیست.

فَإِنۡ أَرَادَا فِصَالًا عَن تَرَاضٖ مِّنۡهُمَا وَتَشَاوُرٖ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡهِمَاۗ

و اگر بخواهید فرزندان خود را به پرستاری بسپارید، هیچ ایرادی بر شما نیست، هرگاه آنچه را باید بدهید به شیوهٔ شناخته‌شده تحویل دهید.

وَإِنۡ أَرَدتُّمۡ أَن تَسۡتَرۡضِعُوٓاْ أَوۡلَٰدَكُمۡ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ إِذَا سَلَّمۡتُم مَّآ ءَاتَيۡتُم بِالۡمَعۡرُوفِۗ

و در برابر خدا محتاط باشید،

وَاَتَّقُواْ اُ۬للَّهَ

و کسانی از شما که در حال برجای گذاشتن همسرانی وفادارانه نگه داشته می‌شوند، آن زنان چهار ماه و ده در انتظار می‌مانند؛

وَاَلَّذِينَ يُتَوَفَّوۡنَ مِنكُمۡ وَيَذَرُونَ أَزۡوَٰجٗا يَتَرَبَّصۡنَ بِأَنفُسِهِنَّ أَرۡبَعَةَ أَشۡهُرٖ وَعَشۡرٗاۖ

و چون به پایان خود رسیدند، هیچ ایرادی بر شما نیست در آنچه آنان دربارهٔ خود به شیوهٔ شناخته‌شده می‌کنند.

فَإِذَا بَلَغۡنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ فِيمَا فَعَلۡنَ فِيٓ أَنفُسِهِنَّ بِالۡمَعۡرُوفِۗ

و هیچ ایرادی بر شما نیست در آنچه به‌عنوان خواستگاری به زنان اشاره می‌کنید، یا در خود جای می‌دهید.

وَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ فِيمَا عَرَّضۡتُم بِهِۦ مِنۡ خِطۡبَةِ اِ۬لنِّسَآءِ اَ۬وۡ أَكۡنَنتُمۡ فِيٓ أَنفُسِكُمۡۚ

خدا می‌داند که به آنان خواهید اندیشید؛ اما در نهان به آنان وعده‌ای مدهید،

عَلِمَ اَ۬للَّهُ أَنَّكُمۡ سَتَذۡكُرُونَهُنَّ وَلَٰكِن لَّا تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا

مگر اینکه سخنی شناخته‌شده بگویید.

إِلَّآ أَن تَقُولُواْ قَوۡلٗا مَّعۡرُوفٗاۚ

و عقد ازدواج را نبندید تا آنگاه که سند به پایان خود برسد.

وَلَا تَعۡزِمُواْ عُقۡدَةَ اَ۬لنِّكَاحِ حَتَّىٰ يَبۡلُغَ اَ۬لۡكِتَٰبُ أَجَلَهُۥۚ

و بدانید که خدا آنچه را در خویشتن‌های شما است می‌داند؛ پس در برابر او هشیار باشید.

وَاَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ اَ۬للَّهَ يَعۡلَمُ مَا فِيٓ أَنفُسِكُمۡ فَاَحۡذَرُوهُۚ

هیچ ایرادی بر شما نیست، اگر زنان را طلاق دهید تا زمانی که لمسشان نکرده‌اید، یا برایشان تعهدی مقرر نکرده‌اید.

۞ لَّا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ إِن طَلَّقۡتُمُ اُ۬لنِّسَآءَ مَا لَمۡ تَمَسُّوهُنَّ أَوۡ تَفۡرِضُواْ لَهُنَّ فَرِيضَةٗۚ

و به آنان کامیابی‌ای بدهید — فراخ‌دست به اندازهٔ خود، و کم‌بضاعت به اندازهٔ خود — کامیابی‌ای به شیوهٔ شناخته‌شده:

وَمَتِّعُوهُنَّ عَلَى اَ۬لۡمُوسِعِ قَدۡرُهُۥ وَعَلَى اَ۬لۡمُقۡتِرِ قَدۡرُهُۥ مَتَٰعَۢا بِالۡمَعۡرُوفِۖ

و اگر آنان را پیش از آنکه لمسشان کنید طلاق دهید، در حالی که برایشان تعهدی مقرر کرده‌اید، نیمی از آنچه مقرر کرده‌اید، مگر آنکه آنان چشم بپوشند، یا کسی که عقد ازدواج در دست او است چشم بپوشد.

وَإِن طَلَّقۡتُمُوهُنَّ مِن قَبۡلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ وَقَدۡ فَرَضۡتُمۡ لَهُنَّ فَرِيضَةٗ فَنِصۡفُ مَا فَرَضۡتُمۡ إِلَّآ أَن يَعۡفُونَ أَوۡ يَعۡفُوَاْ اَ۬لَّذِي بِيَدِهِۦ عُقۡدَةُ اُ۬لنِّكَاحِۚ

و چشم‌پوشی کردن، آن به احتیاط نزدیک‌تر است.

وَأَن تَعۡفُوٓاْ أَقۡرَبُ لِلتَّقۡوۭيٰۚ

و لطف را میان خود فراموش نکنید،

وَلَا تَنسَوُاْ اُ۬لۡفَضۡلَ بَيۡنَكُمۡۚ

و اگر بترسید، آنگاه پیاده یا سوار؛

فَإِنۡ خِفۡتُمۡ فَرِجَالًا أَوۡ رُكۡبَانٗاۖ

و کسانی از شما که وفادارانه نگه داشته می‌شوند در حال برجای گذاشتن همسرانی — سفارشی به سود همسرانشان: کامیابی تا دورهٔ سالانه، بدون بیرون کردن؛

وَاَلَّذِينَ يُتَوَفَّوۡنَ مِنكُمۡ وَيَذَرُونَ أَزۡوَٰجٗا وَصِيَّةٗ لِّأَزۡوَٰجِهِم مَّتَٰعًا إِلَى اَ۬لۡحَوۡلِ غَيۡرَ إِخۡرَاجٖۚ

اما اگر بیرون روند، هیچ ایرادی بر شما نیست در آنچه آنان دربارهٔ خود، در آنچه شناخته‌شده است، می‌کنند.

فَإِنۡ خَرَجۡنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ فِي مَا فَعَلۡنَ فِيٓ أَنفُسِهِنَّ مِن مَّعۡرُوفٖۗ

و برای زنانِ طلاق‌داده‌شده کامیابی‌ای به شیوهٔ شناخته‌شده:

وَلِلۡمُطَلَّقَٰتِ مَتَٰعُۢ بِالۡمَعۡرُوفِۖ

آیا ندیده‌ای کسانی را که از سراهایشان بیرون آمدند، به هزاران، در حالی که در برابر مرگ هشیار بودند؟ آنگاه خدا به آنان گفت: «بمیرید»؛ سپس دوباره زنده‌شان کرد.

۞ أَلَمۡ تَرَ إِلَى اَ۬لَّذِينَ خَرَجُواْ مِن دِيٰ۪رِهِمۡ وَهُمۡ أُلُوفٌ حَذَرَ اَ۬لۡمَوۡتِ فَقَالَ لَهُمُ اُ۬للَّهُ مُوتُواْ ثُمَّ أَحۡيَٰهُمۡۚ

خدا بی‌گمان دارندهٔ لطفی نسبت به انسان‌ها است،

إِنَّ اَ۬للَّهَ لَذُو فَضۡلٍ عَلَى اَ۬لنّ۪اسِ

پس کیست که به خدا وامی زیبا بدهد، که او آن را بارها دو برابر خواهد کرد؟