Fussilat فصلت

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. حمٓ (حا میم).

بِسۡمِ اِ۬للَّهِ اِ۬لرَّحۡمَٰنِ اِ۬لرَّحِيمِ حۭمٓۚ

اما بیشترشان روی می‌گردانند، چنان که نمی‌شنوند.

فَأَعۡرَضَ أَكۡثَرُهُمۡ فَهُمۡ لَا يَسۡمَعُونَ

و می‌گویند: «هسته‌های ما در پوشش‌هایی است در برابر آنچه ما را به آن فرامی‌خوانی، و در گوش‌های ما کری است، و میان ما و تو پرده‌ای است. پس عمل کن، زیرا ما نیز عمل می‌کنیم.»

وَقَالُواْ قُلُوبُنَا فِيٓ أَكِنَّةٖ مِّمَّا تَدۡعُونَآ إِلَيۡهِ وَفِيٓ ءَاذَانِنَا وَقۡرٞ وَمِنۢ بَيۡنِنَا وَبَيۡنِكَ حِجَابٞ فَاَعۡمَلۡ إِنَّنَا عَٰمِلُونَ

بگو: «من جز آدمی‌ای چون شما نیستم؛ برایم پرده برداشته می‌شود که ایزد شما ایزدی یگانه است. پس به سوی او راست بایستید و بخشایش او را بخواهید.»

قُلۡ إِنَّمَآ أَنَا۠ بَشَرٞ مِّثۡلُكُمۡ يُوحَىٰٓ إِلَيَّ أَنَّمَآ إِلَٰهُكُمۡ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞ فَاَسۡتَقِيمُوٓاْ إِلَيۡهِ وَاَسۡتَغۡفِرُوهُۗ

و وای بر انبازگیرندگان که گشاده‌دستی ناب را نمی‌دهند و زندگی واپسین را انکار می‌کنند!

وَوَيۡلٞ لِّلۡمُشۡرِكِينَ اَ۬لَّذِينَ لَا يُؤۡتُونَ اَ۬لزَّكَوٰةَ وَهُم بِالۡأٓخِرَةِ هُمۡ كَٰفِرُونَ

کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند همانا پاداشی خواهند داشت که به رخ آنان کشیده نخواهد شد.

إِنَّ اَ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ اُ۬لصَّٰلِحَٰتِ لَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونٖ

این است سرپرست همهٔ هستی‌ها.

ذَٰلِكَ رَبُّ اُ۬لۡعَٰلَمِينَ

و در آن لنگرگاه‌هایی استوار بر فراز آن نهاد، آن را خجسته گرداند، و در آن مقرری‌هایش را در چهار روز برابر مقدر کرد، برای پرسندگان.

وَجَعَلَ فِيهَا رَوَٰسِيَ مِن فَوۡقِهَا وَبَٰرَكَ فِيهَا وَقَدَّرَ فِيهَآ أَقۡوَٰتَهَا فِيٓ أَرۡبَعَةِ أَيَّامٖ سَوَآءٗ لِّلسَّآئِلِينَ

گفتند: «ما گردن‌نهنده می‌آییم.»

قَالَتَآ أَتَيۡنَا طَآئِعِينَ

این است اندازه‌ای که از سوی نیرومند، همه‌چیزدان، مقرر شده است.

ذَٰلِكَ تَقۡدِيرُ اُ۬لۡعَزِيزِ اِ۬لۡعَلِيمِ

گفتند: «اگر سرپرست ما را پسند افتاده بود، کارگزارانی فرود آورده بود. پس ما همانا آنچه را شما با آن فرستاده شده‌اید انکار می‌کنیم.»

قَالُواْ لَوۡ شَآءَ رَبُّنَا لَأَنزَلَ مَلَٰٓئِكَةٗ فَإِنَّا بِمَآ أُرۡسِلۡتُم بِهِۦ كَٰفِرُونَ

و نشانه‌های ما را سرسختانه نفی می‌کردند.

وَكَانُواْ بِـَٔايَٰتِنَا يَجۡحَدُونَ

و کیفر زندگی واپسین شرم‌آورتر است، و یاری نخواهند شد.

وَلَعَذَابُ اُ۬لۡأٓخِرَةِ أَخۡزَىٰۖ وَهُمۡ لَا يُنصَرُونَ

و اما ثمود، ما آنان را راه نمودیم، اما کوری را بیش از راهنمایی دوست داشتند؛ صاعقهٔ کیفر خوارکننده آنان را به سبب آنچه به دست آورده بودند گرفت.

۞ وَأَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيۡنَٰهُمۡ فَاَسۡتَحَبُّواْ اُ۬لۡعَمَىٰ عَلَى اَ۬لۡهُدَىٰ فَأَخَذَتۡهُمۡ صَٰعِقَةُ اُ۬لۡعَذَابِ اِ۬لۡهُونِ بِمَا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ

و ما کسانی را که باور می‌آوردند و محتاط بودند نجات دادیم.

وَنَجَّيۡنَا اَ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ وَكَانُواْ يَتَّقُونَ

و روزی که دشمنان خدا را به سوی آتش گرد خواهیم آورد، در ستون‌ها تقسیم خواهند شد،

وَيَوۡمَ يُحۡشَرُ أَعۡدَآءُ اُ۬للَّهِ إِلَى اَ۬لنّ۪ارِ فَهُمۡ يُوزَعُونَ

تا آنگاه که به آن رسیدند، شنوایی‌شان، بینایی‌هایشان و پوست‌هایشان علیه آنان به آنچه می‌کردند گواهی دهند.

حَتَّىٰٓ إِذَا مَا جَآءُوهَا شَهِدَ عَلَيۡهِمۡ سَمۡعُهُمۡ وَأَبۡصَٰرُهُمۡ وَجُلُودُهُم بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ

خواهند گفت: «خدا، که هر چیز را به سخن می‌آورد، ما را به سخن آورد. اوست که شما را نخستین‌بار آفرید، و به سوی او بازگردانده خواهید شد.»

قَالُوٓاْ أَنطَقَنَا اَ۬للَّهُ اُ۬لَّذِيٓ أَنطَقَ كُلَّ شَيۡءٖۚ وَهۡوَ خَلَقَكُمۡ أَوَّلَ مَرَّةٖ وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ

اما می‌پنداشتید که خدا بسیاری از آنچه می‌کردید نمی‌دانست.

وَلَٰكِن ظَنَنتُمۡ أَنَّ اَ۬للَّهَ لَا يَعۡلَمُ كَثِيرٗا مِّمَّا تَعۡمَلُونَ

و این است گمانی که دربارهٔ سرپرست خود بستید؛ شما را به سقوط کشاند، و در شمار زیان‌کاران درآمدید.

وَذَٰلِكُمۡ ظَنُّكُمُ اُ۬لَّذِي ظَنَنتُم بِرَبِّكُمۡ أَرۡدَىٰكُمۡ فَأَصۡبَحۡتُم مِّنَ اَ۬لۡخَٰسِرِينَ

و اگر بخواهند دوباره پذیرفته شوند، از کسانی نخواهند بود که دوباره پذیرفته می‌شوند.

وَإِن يَسۡتَعۡتِبُواْ فَمَا هُم مِّنَ اَ۬لۡمُعۡتَبِينَ

زیرا آنان زیان‌کار بودند.

إِنَّهُمۡ كَانُواْ خَٰسِرِينَ

و کسانی که انکار می‌کنند گفتند: «به این خوانش گوش ندهید، و هنگام برخواندن آن یاوه بگویید، شاید چیره شوید.»

وَقَالَ اَ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ لَا تَسۡمَعُواْ لِهَٰذَا اَ۬لۡقُرۡءَانِ وَاَلۡغَوۡاْ فِيهِ لَعَلَّكُمۡ تَغۡلِبُونَ

ما بی‌گمان به کسانی که انکار می‌کنند کیفری سخت خواهیم چشاند، و آنان را بی‌گمان بر حسب بدترین آنچه می‌کردند بازپرداخت خواهیم کرد.

فَلَنُذِيقَنَّ اَ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ عَذَابٗا شَدِيدٗا وَلَنَجۡزِيَنَّهُمۡ أَسۡوَأَ اَ۬لَّذِي كَانُواْ يَعۡمَلُونَ

به بازپرداخت آنکه نشانه‌های ما را سرسختانه نفی می‌کردند.

جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ بِـَٔايَٰتِنَا يَجۡحَدُونَ

و کسانی که انکار می‌کنند خواهند گفت: «ای سرپرست ما، کسانی را که ما را از میان نهانیان و انسان‌ها گمراه کردند به ما بنمایان، تا آنان را زیر پاهای خود نهیم، تا از پست‌ترین‌ها باشند.»

وَقَالَ اَ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ رَبَّنَآ أَر۪نَا اَ۬لَّذَيۡنِ أَضَلَّانَا مِنَ اَ۬لۡجِنِّ وَاَلۡإِنسِ نَجۡعَلۡهُمَا تَحۡتَ أَقۡدَامِنَا لِيَكُونَا مِنَ اَ۬لۡأَسۡفَلِينَ

همانا کسانی که می‌گویند: «سرپرست ما خدا است»، سپس راست می‌ایستند، کارگزاران بر آنان فرود می‌آیند: «نترسید و اندوهگین مشوید؛ مژدهٔ باغی را که به شما وعده داده شده بود دریافت کنید.

إِنَّ اَ۬لَّذِينَ قَالُواْ رَبُّنَا اَ۬للَّهُ ثُمَّ اَ۪سۡتَقَٰمُواْ تَتَنَزَّلُ عَلَيۡهِمِ اِ۬لۡمَلَٰٓئِكَةُ أَلَّا تَخَافُواْ وَلَا تَحۡزَنُواْ وَأَبۡشِرُواْ بِالۡجَنَّةِ اِ۬لَّتِي كُنتُمۡ تُوعَدُونَ

ما در زندگی نزدیک و در زندگی واپسین متحدان شما هستیم؛

نَحۡنُ أَوۡلِيَآؤُكُمۡ فِي اِ۬لۡحَيَوٰةِ اِ۬لدُّنۡيۭا وَفِي اِ۬لۡأٓخِرَةِۖ

و در آن آنچه خویشتن‌های شما می‌خواهند خواهید داشت، و در آن آنچه درخواست کنید خواهید داشت، به پذیرایی از جانب بسیار بخشاینده‌ای مهربان.»

وَلَكُمۡ فِيهَا مَا تَشۡتَهِيٓ أَنفُسُكُمۡ وَلَكُمۡ فِيهَا مَا تَدَّعُونَ نُزُلٗا مِّنۡ غَفُورٖ رَّحِيمٖ

و پس چه کسی سخنی زیباتر دارد از آنکه به سوی خدا فرامی‌خواند، کرداری شایسته به‌جا می‌آورد و می‌گوید: «من از بی‌خدشگان نزد خدا هستم»؟

وَمَنۡ أَحۡسَنُ قَوۡلٗا مِّمَّن دَعَآ إِلَى اَ۬للَّهِ وَعَمِلَ صَٰلِحٗا وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ اَ۬لۡمُسۡلِمِينَ

با آنچه زیباتر است دفع کن؛ آنگاه آنکه میان تو و او دشمنی بود، چون دوستی گرم خواهد بود.

اُ۪دۡفَعۡ بِالَّتِي هِيَ أَحۡسَنُ فَإِذَا اَ۬لَّذِي بَيۡنَكَ وَبَيۡنَهُۥ عَدَٰوَةٞ كَأَنَّهُۥ وَلِيٌّ حَمِيمٞ

و این جز توسط کسی که بهره‌ای سترگ دارد دریافت نمی‌شود.

وَمَا يُلَقَّىٰهَآ إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِيمٖ

زیرا اوست شنوا و همه‌چیزدان.

إِنَّهُۥ هُوَ اَ۬لسَّمِيعُ اُ۬لۡعَلِيمُ

بلکه برای خدا که آن‌ها را آفرید پیشانی بر خاک نهید، اگر از او فرمان می‌برید.

وَاَسۡجُدُواْۤ لِلَّهِۤ اِ۬لَّذِي خَلَقَهُنَّ إِن كُنتُمۡ إِيَّاهُ تَعۡبُدُونَ

اگر خودبزرگ‌بینی کنند، آنان که نزد سرپرست تو هستند شب و روز شکوه او را می‌سرایند، بی آنکه خسته شوند.

فَإِنِ اِ۪سۡتَكۡبَرُواْ فَاَلَّذِينَ عِندَ رَبِّكَ يُسَبِّحُونَ لَهُۥ بِالَّيۡلِ وَاَلنَّه۪ارِ وَهُمۡ لَا يَسۡـَٔمُونَ۩

زیرا او بر هر چیز توانا است.

إِنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٌ

زیرا او به آنچه می‌کنید بینا است.

إِنَّهُۥ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٌ

فرودی از جانب فرزانه‌ای ستوده.

تَنزِيلٞ مِّنۡ حَكِيمٍ حَمِيدٖ

سرپرست تو بی‌گمان دارندهٔ بخشایش و دارندهٔ تنبیهی دردناک است.

إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغۡفِرَةٖ وَذُو عِقَابٍ أَلِيمٖ

اینان از جایی دور ندا داده می‌شوند.»

أُوْلَٰٓئِكَ يُنَادَوۡنَ مِن مَّكَانِۢ بَعِيدٖ

و آنان دربارهٔ آن بی‌گمان در سرگشتگی‌ای پریشان‌کننده‌اند.

وَإِنَّهُمۡ لَفِي شَكّٖ مِّنۡهُ مُرِيبٖ

و سرپرست تو هرگز بر فرمان‌برداران تحت اجبار ستمگر نیست.

وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّٰمٖ لِّلۡعَبِيدِ

و روزی که آنان را ندا خواهد داد: «انبازان من کجایند؟»، خواهند گفت: «به تو اطلاع می‌دهیم که در میان ما هیچ گواهی نیست.»

وَيَوۡمَ يُنَادِيهِمۡ أَيۡنَ شُرَكَآءِي قَالُوٓاْ ءَاذَنَّٰكَ مَا مِنَّا مِن شَهِيدٖ

و آنچه پیش‌تر فرامی‌خواندند از آنان دور گمراه خواهد شد، و خواهند پنداشت که هیچ گریزگاهی ندارند.

وَضَلَّ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَدۡعُونَ مِن قَبۡلُۖ وَظَنُّواْ مَا لَهُم مِّن مَّحِيصٖ

اما اگر بدی به او برسد، ناگاه بی‌امید است، سرخورده.

وَإِن مَّسَّهُ اُ۬لشَّرُّ فَيَـُٔوسٞ قَنُوطٞ

ما بی‌گمان کسانی را که انکار می‌کنند از آنچه کرده‌اند اطلاع خواهیم داد، و بی‌گمان کیفری خشن به آنان خواهیم چشاند.

فَلَنُنَبِّئَنَّ اَ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ بِمَا عَمِلُواْ وَلَنُذِيقَنَّهُم مِّنۡ عَذَابٍ غَلِيظٖ

و چون بدی به او می‌رسد، ناگاه در فراخوان‌های بی‌پایان است.

وَإِذَا مَسَّهُ اُ۬لشَّرُّ فَذُو دُعَآءٍ عَرِيضٖ

بگو: «آیا دیده‌اید؟ اگر این از جانب خدا است و شما آن را انکار کنید، چه کسی گمراه‌تر است از آنکه در گسستی دور است؟»

قُلۡ أَرَءَيۡتُمۡ إِن كَانَ مِنۡ عِندِ اِ۬للَّهِ ثُمَّ كَفَرۡتُم بِهِۦ مَنۡ أَضَلُّ مِمَّنۡ هُوَ فِي شِقَاقِۢ بَعِيدٖ

آیا بس نیست که سرپرست تو بر هر چیز گواه است؟

أَوَلَمۡ يَكۡفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ شَهِيدٌ

آیا چنین نیست: او همانا هر چیز را به‌کمال در بر می‌گیرد.

أَلَآ إِنَّهُۥ بِكُلِّ شَيۡءٖ مُّحِيطُۢ