Nuh نوح

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. ما نوح را به سوی قومش فرستادیم: «قوم خود را هشدار ده پیش از آنکه کیفری دردناک بر آنان آید.»

بِسۡمِ اِ۬للَّهِ اِ۬لرَّحۡمَٰنِ اِ۬لرَّحِيمِ إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦٓ أَنۡ أَنذِرۡ قَوۡمَكَ مِن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ

زیرا زمان مقرر خدا، چون فرا رسد، به تعویق انداخته نمی‌شود، اگر می‌دانستید.»

إِنَّ أَجَلَ اَ۬للَّهِ إِذَا جَآءَ لَا يُؤَخَّرُۚ لَوۡ كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ

گفت: «ای سرپرست من، من همانا قوم خود را شب و روز خواندم، اما خواندنم جز بر گریزشان نیفزود.

قَالَ رَبِّ إِنِّي دَعَوۡتُ قَوۡمِي لَيۡلٗا وَنَهَارٗا فَلَمۡ يَزِدۡهُمۡ دُعَآءِيَ إِلَّا فِرَارٗا

و هر بار که آنان را خواندم تا تو آنان را ببخشایی، انگشتان خود را در گوش‌هایشان نهادند، خود را در جامه‌هایشان پوشاندند، پافشاری کردند و سخت خودبزرگ‌بینی ورزیدند.

وَإِنِّي كُلَّمَا دَعَوۡتُهُمۡ لِتَغۡفِرَ لَهُمۡ جَعَلُوٓاْ أَصَٰبِعَهُمۡ فِيٓ ءَاذَانِهِمۡ وَاَسۡتَغۡشَوۡاْ ثِيَابَهُمۡ وَأَصَرُّواْ وَاَسۡتَكۡبَرُواْ اُ۪سۡتِكۡبَارٗا

سپس آنان را آشکارا خواندم،

ثُمَّ إِنِّي دَعَوۡتُهُمۡ جِهَارٗا

سپس آن را برایشان علنی اعلام کردم، و نیز در نهان به آنان سپردم، و گفتم: از سرپرست خود بخشایش بخواهید، زیرا او بخشایندهٔ بزرگ است؛ او آسمان ریزان را بر شما خواهد فرستاد، و شما را با دارایی‌ها و پسران بهره‌مند خواهد ساخت، و به شما باغ‌ها خواهد داد، و به شما رودها خواهد داد.

ثُمَّ إِنِّيَ أَعۡلَنتُ لَهُمۡ وَأَسۡرَرۡتُ لَهُمۡ إِسۡرَارٗا فَقُلۡتُ اُ۪سۡتَغۡفِرُواْ رَبَّكُمۡ إِنَّهُۥ كَانَ غَفَّارٗا ۞ يُرۡسِلِ اِ۬لسَّمَآءَ عَلَيۡكُم مِّدۡرَارٗا وَيُمۡدِدۡكُم بِأَمۡوَٰلٖ وَبَنِينَ وَيَجۡعَل لَّكُمۡ جَنَّٰتٖ وَيَجۡعَل لَّكُمۡ أَنۡهَٰرٗا

شما را چه شده که از خدا وقار امید ندارید، حال آنکه او شما را در مرحله‌های پیاپی آفریده است؟

مَّا لَكُمۡ لَا تَرۡجُونَ لِلَّهِ وَقَارٗا وَقَدۡ خَلَقَكُمۡ أَطۡوَارًا

آیا ندیده‌اید که خدا چگونه هفت آسمانِ روی هم آفرید، و ماه را در آن‌ها روشنایی نهاد، و خورشید را مشعل؟

أَلَمۡ تَرَوۡاْ كَيۡفَ خَلَقَ اَ۬للَّهُ سَبۡعَ سَمَٰوَٰتٖ طِبَاقٗا وَجَعَلَ اَ۬لۡقَمَرَ فِيهِنَّ نُورٗا وَجَعَلَ اَ۬لشَّمۡسَ سِرَاجٗا

و خدا شما را از زمین همچون گیاهی رویاند، سپس شما را به آن بازخواهد برد، و دوباره بیرونتان خواهد آورد.

وَاَللَّهُ أَنۢبَتَكُم مِّنَ اَ۬لۡأَرۡضِ نَبَاتٗا ثُمَّ يُعِيدُكُمۡ فِيهَا وَيُخۡرِجُكُمۡ إِخۡرَاجٗا

و خدا زمین را برای شما فرشی گسترده ساخت، تا در آن راه‌هایی بپیمایید، گذرگاه‌های پهن.»

وَاَللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ اُ۬لۡأَرۡضَ بِسَاطٗا لِّتَسۡلُكُواْ مِنۡهَا سُبُلٗا فِجَاجٗا

نوح گفت: «ای سرپرست من، آنان همانا از من نافرمانی کردند و از کسی پیروی کردند که دارایی و فرزندانش جز بر زیان نیفزود، و توطئه‌ای بس بزرگ چیدند،

قَالَ نُوحٞ رَّبِّ إِنَّهُمۡ عَصَوۡنِي وَاَتَّبَعُواْ مَن لَّمۡ يَزِدۡهُ مَالُهُۥ وَوُلۡدُهُۥٓ إِلَّا خَسَارٗا وَمَكَرُواْ مَكۡرٗا كُبَّارٗا

و گفتند: ایزدان خود را هرگز وامگذارید، نه ود را وامگذارید، نه سواع را، نه یغوث را، نه یعوق را، نه نسر را.

وَقَالُواْ لَا تَذَرُنَّ ءَالِهَتَكُمۡ وَلَا تَذَرُنَّ وَدّٗا وَلَا سُوَاعٗا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسۡرٗا

و ستمگران را جز بر گمراهی نیفزای.»

وَلَا تَزِدِ اِ۬لظَّٰلِمِينَ إِلَّا ضَلَٰلٗا

به سبب خطاهایشان غرق شدند، سپس به آتشی درآورده شدند، و غیر از خدا هیچ یاری نیافتند.

مِّمَّا خَطَٰيَىٰهُمۡ أُغۡرِقُواْ فَأُدۡخِلُواْ نَارٗا فَلَمۡ يَجِدُواْ لَهُم مِّن دُونِ اِ۬للَّهِ أَنصَارٗا

و نوح گفت: «ای سرپرست من، بر زمین از انکارکنندگان هیچ ساکنی را باقی مگذار!

وَقَالَ نُوحٞ رَّبِّ لَا تَذَرۡ عَلَى اَ۬لۡأَرۡضِ مِنَ اَ۬لۡكٰ۪فِرِينَ دَيَّارًا

زیرا اگر تو آنان را باقی بگذاری، فرمان‌برداران تو را گمراه خواهند کرد، و جز نابکاران، انکارگرانِ بزرگ نخواهند زایید.

إِنَّكَ إِن تَذَرۡهُمۡ يُضِلُّواْ عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوٓاْ إِلَّا فَاجِرٗا كَفَّارٗا

و ستمگران را جز بر ویرانی نیفزای.»

وَلَا تَزِدِ اِ۬لظَّٰلِمِينَ إِلَّا تَبَارَۢا