Al-Anfal الانفال

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. از تو دربارهٔ فزونی‌ها بازپرسی می‌کنند.

بِسْمِ اِ۬للَّهِ اِ۬لرَّحْمَٰنِ اِ۬لرَّحِيمِ يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ اِ۬لْأَنفَالِۖ

بگو: «فزونی‌ها به خدا و فرستاده بازمی‌گردد.

قُلِ اِ۬لْأَنفَالُ لِلهِ وَالرَّسُولِۖ

پس نسبت به خدا محتاط باشید، و آنچه را میان شماست سالم سازید،

فَاتَّقُواْ اُ۬للَّهَ وَأَصْلِحُواْ ذَاتَ بَيْنِكُمْۖ

کسانی که تماس را پابرجا نگه می‌دارند، و از آنچه ما روزی‌شان داده‌ایم هزینه می‌کنند — اینانند باورمندان حقیقی.

اَ۬لذِينَ يُقِيمُونَ اَ۬لصَّلَوٰةَ وَمِمَّا رَزَقْنَٰهُمْ يُنفِقُونَ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ اُ۬لْمُؤْمِنُونَ حَقّاٗۖ

و خدا آن را تنها مژده‌ای ساخت، و تا هسته‌هایتان در آن آسودگی یابند.

وَمَا جَعَلَهُ اُ۬للَّهُ إِلَّا بُشْرَىٰ وَلِتَطْمَئِنَّ بِهِۦ قُلُوبُكُمْۖ

حال آنکه یاری جز از نزد خدا نمی‌آید،

وَمَا اَ۬لنَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِندِ اِ۬للَّهِۖ

چون سرپرست تو به کارگزاران پرده برمی‌داشت: «من با شمایم؛ پس کسانی را که باور آورده‌اند استوار کنید.

إِذْ يُوحِے رَبُّكَ إِلَى اَ۬لْمَلَٰٓئِكَةِ أَنِّے مَعَكُمْ فَثَبِّتُواْ اُ۬لذِينَ ءَامَنُواْۖ

من در هسته‌های انکارکنندگان هراس خواهم افکند.

سَأُلْقِے فِے قُلُوبِ اِ۬لذِينَ كَفَرُواْ اُ۬لرُّعْبَۖ

این بدان سبب است که در برابر خدا و فرستادهٔ او به چنددستگی برخاستند.

ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ شَآقُّواْ اُ۬للَّهَ وَرَسُولَهُۥۖ

این برای شما است: پس آن را بچشید!

ذَٰلِكُمْ فَذُوقُوهُۖ

و هر که در آن روز به آنان پشت کند — مگر مانور رزمی یا گرد آمدن نزد یک گردان — خشم خدا را بر خود می‌خرد، و پناهگاهش جهنم خواهد بود.

وَمَنْ يُّوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٖ دُبُرَهُۥ إِلَّا مُتَحَرِّفاٗ لِّقِتَالٍ أَوْ مُتَحَيِّزاً إِلَىٰ فِئَةٖ فَقَدْ بَآءَ بِغَضَبٖ مِّنَ اَ۬للَّهِ وَمَأْوَيٰهُ جَهَنَّمُۖ

پس شما نبودید که آنان را کشتید،

فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْۖ

اما خدا بود که آنان را کشت.

وَلَٰكِنَّ اَ۬للَّهَ قَتَلَهُمْۖ

و تو پرتاب نکردی، آنگاه که پرتاب کردی، اما خدا بود که پرتاب کرد،

وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَٰكِنَّ اَ۬للَّهَ رَمَىٰۖ

تا باورمندان را به شیوه‌ای زیبا، از سوی خود، بیازماید،

وَلِيُبْلِيَ اَ۬لْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلَآءً حَسَناًۖ

اگر گشایش می‌جستید، گشایش از پیش به شما آمده است؛

إِن تَسْتَفْتِحُواْ فَقَدْ جَآءَكُمُ اُ۬لْفَتْحُۖ

و اگر دست بکشید، برای شما بهتر خواهد بود؛

وَإِن تَنتَهُواْ فَهْوَ خَيْرٞ لَّكُمْۖ

اما اگر تکرار کنید، ما تکرار خواهیم کرد،

وَإِن تَعُودُواْ نَعُدْۖ

و گردان شما به شما سودی نخواهد رساند، حتی اگر فراوان باشد؛

وَلَن تُغْنِيَ عَنكُمْ فِئَتُكُمْ شَئْاٗ وَلَوْ كَثُرَتْۖ

ای کسانی که باور آوردید! از خدا و فرستادهٔ او گردن نهید،

يَٰأَيُّهَا اَ۬لذِينَ ءَامَنُواْ أَطِيعُواْ اُ۬للَّهَ وَرَسُولَهُۥۖ

و اگر خدا در آنان نیکی‌ای می‌دانست، حتماً به آنان می‌شنواند؛

وَلَوْ عَلِمَ اَ۬للَّهُ فِيهِمْ خَيْراٗ لَّأَسْمَعَهُمْۖ

ای کسانی که باور آوردید! به خدا و فرستاده پاسخ دهید، چون شما را به آنچه به شما زندگی می‌بخشد دعوت می‌کند،

يَٰأَيُّهَا اَ۬لذِينَ ءَامَنُواْ اُ۪سْتَجِيبُواْ لِلهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْۖ

و از آزمونی که تنها به کسانی از شما که ستم کردند نخواهد رسید، محتاط باشید،

وَاتَّقُواْ فِتْنَةٗ لَّا تُصِيبَنَّ اَ۬لذِينَ ظَلَمُواْ مِنكُمْ خَآصَّةٗۖ

ای کسانی که باور آوردید! اگر نسبت به خدا محتاط باشید، او به شما بازشناسی‌ای خواهد داد، بر کنش‌های بد شما پرده‌پوشی خواهد کرد، و شما را خواهد بخشود.

يَٰأَيُّهَا اَ۬لذِينَ ءَامَنُواْ إِن تَتَّقُواْ اُ۬للَّهَ يَجْعَل لَّكُمْ فُرْقَاناٗ وَيُكَفِّرْ عَنكُمْ سَيِّـَٔاتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۖ

و چون انکارکنندگان علیه تو توطئه می‌کردند، تا تو را بی‌حرکت کنند، بکشند، یا اخراج کنند.

وَإِذْ يَمْكُرُ بِكَ اَ۬لذِينَ كَفَرُواْ لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَۖ

و توطئه می‌کردند، و خدا توطئه می‌کرد،

وَيَمْكُرُونَ وَيَمْكُرُ اُ۬للَّهُۖ

و چون نشانه‌های ما بر آنان برخوانده شود، می‌گویند: «به‌خوبی شنیدیم؛ اگر می‌خواستیم، همین را می‌گفتیم؛

وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ ءَايَٰتُنَا قَالُواْ قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَآءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هَٰذَا

اما خدا را نشاید که آنان را کیفر دهد تا تو در میان آنان بودی،

وَمَا كَانَ اَ۬للَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنتَ فِيهِمْۖ

و پس چه دارند که خدا آنان را کیفر ندهد، در حالی که جای پیشانی بر خاک نهادنِ مصون از تعرّض را می‌بندند، بی‌آنکه خود مسئولان قانونی آن باشند؟

وَمَا لَهُمْ أَلَّا يُعَذِّبَهُمُ اُ۬للَّهُ وَهُمْ يَصُدُّونَ عَنِ اِ۬لْمَسْجِدِ اِ۬لْحَرَامِ وَمَا كَانُواْ أَوْلِيَآءَهُۥۖ

مسئولان قانونی آن تنها محتاطان‌اند،

إِنْ أَوْلِيَآؤُهُۥ إِلَّا اَ۬لْمُتَّقُونَۖ

و تماس آنان، نزد خانه، تنها هیاهو و انسداد بود.

وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِندَ اَ۬لْبَيْتِ إِلَّا مُكَآءٗ وَتَصْدِيَةٗۖ

انکارکنندگان همانا دارایی‌های خود را هزینه می‌کنند تا راه خدا را ببندند.

إِنَّ اَ۬لذِينَ كَفَرُواْ يُنفِقُونَ أَمْوَٰلَهُمْ لِيَصُدُّواْ عَن سَبِيلِ اِ۬للَّهِۖ

و انکارکنندگان به سوی جهنم گرد آورده خواهند شد، تا خدا پست را از خوب تمیز دهد، پست را، بخش بر بخش، بنهد، از آن همگی انبوهی انباشته بسازد، و آن را در جهنم بنهد.

وَالذِينَ كَفَرُواْ إِلَىٰ جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ لِيَمِيزَ اَ۬للَّهُ اُ۬لْخَبِيثَ مِنَ اَ۬لطَّيِّبِ وَيَجْعَلَ اَ۬لْخَبِيثَ بَعْضَهُۥ عَلَىٰ بَعْضٖ فَيَرْكُمَهُۥ جَمِيعاٗ فَيَجْعَلَهُۥ فِے جَهَنَّمَۖ

به انکارکنندگان بگو: اگر دست بکشند، آنچه گذشته است برایشان بخشوده خواهد شد؛

قُل لِّلذِينَ كَفَرُواْ إِنْ يَّنتَهُواْ يُغْفَرْ لَهُم مَّا قَدْ سَلَفَۖ

و با آنان بجنگید تا آنکه دیگر آزمونی نباشد، و قانون یکسره از آنِ خدا باشد.

وَقَٰتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٞ وَيَكُونَ اَ۬لدِّينُ كُلُّهُۥ لِلهِۖ

و اگر پشت کنند، آنگاه بدانید که خدا متحد شما است.

وَإِن تَوَلَّوْاْ فَاعْلَمُواْ أَنَّ اَ۬للَّهَ مَوْلَيٰكُمْۖ

چه متحدی نیکو،

نِعْمَ اَ۬لْمَوْلَىٰۖ

و بدانید که از هر آنچه به غنیمت می‌گیرید، یک پنجم آن به خدا، فرستاده، نزدیکان، یتیمان، تنگ‌دستان، و مسافر در راه‌مانده بازمی‌گردد — اگر به خدا و به آنچه بر فرمان‌بردار ما فرود آوردیم باور دارید، در روز بازشناسی، روزی که دو دسته با یکدیگر روبه‌رو شدند.

۞ وَاعْلَمُواْ أَنَّمَا غَنِمْتُم مِّن شَےْءٖ فَأَنَّ لِلهِ خُمُسَهُۥ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِے اِ۬لْقُرْبَىٰ وَالْيَتَٰمَىٰ وَالْمَسَٰكِينِ وَابْنِ اِ۬لسَّبِيلِ إِن كُنتُمْ ءَامَنتُم بِاللَّهِ وَمَا أَنزَلْنَا عَلَىٰ عَبْدِنَا يَوْمَ اَ۬لْفُرْقَانِ يَوْمَ اَ۪لْتَقَى اَ۬لْجَمْعَٰنِۖ

چون شما بر کرانهٔ نزدیک‌تر بودید، و آنان بر کرانهٔ دورتر، و سواره‌نظام پایین‌تر از شما.

إِذْ أَنتُم بِالْعُدْوَةِ اِ۬لدُّنْيَا وَهُم بِالْعُدْوَةِ اِ۬لْقُصْوَىٰ وَالرَّكْبُ أَسْفَلَ مِنكُمْۖ

و اگر برای یکدیگر وعده‌گاهی مقرر کرده بودید، دربارهٔ آن وعده‌گاه اختلاف می‌کردید؛

وَلَوْ تَوَاعَدتُّمْ لَاخْتَلَفْتُمْ فِے اِ۬لْمِيعَٰدِۖ

اما تا خدا دستوری را که کاری انجام‌شده بود به سرانجام رساند، تا آن که می‌بایست نابود شود بر برهانی روشن نابود شود، و آن که می‌بایست زنده بماند بر برهانی روشن زنده بماند.

وَلَٰكِن لِّيَقْضِيَ اَ۬للَّهُ أَمْراٗ كَانَ مَفْعُولاٗ لِّيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنۢ بَيِّنَةٖۖ وَيَحْيَىٰ مَنْ حَـِۧيَ عَنۢ بَيِّنَةٖۖ

چون خدا آنان را در خوابت اندک به تو نشان می‌داد —

إِذْ يُرِيكَهُمُ اُ۬للَّهُ فِے مَنَامِكَ قَلِيلاٗۖ

و اگر آنان را فراوان به تو نشان داده بود، حتماً سست می‌شدید، و حتماً دربارهٔ کار به ستیزه درمی‌آمدید؛

وَلَوْ أَرَيٰكَهُمْ كَثِيراٗ لَّفَشِلْتُمْ وَلَتَنَٰزَعْتُمْ فِے اِ۬لْأَمْرِۖ

اما خدا همه‌چیز را دست‌نخورده نگاه داشت،

وَلَٰكِنَّ اَ۬للَّهَ سَلَّمَۖ

و چون آنان را به شما نشان می‌داد، آنگاه که با هم روبه‌رو می‌شدید، در چشم شما اندک، و شما را در چشم آنان اندک جلوه می‌داد، تا خدا دستوری را که کاری انجام‌شده بود به سرانجام رساند.

وَإِذْ يُرِيكُمُوهُمْ إِذِ اِ۪لْتَقَيْتُمْ فِے أَعْيُنِكُمْ قَلِيلاٗ وَيُقَلِّلُكُمْ فِے أَعْيُنِهِمْ لِيَقْضِيَ اَ۬للَّهُ أَمْراٗ كَانَ مَفْعُولاٗۖ

و از خدا و فرستادهٔ او گردن نهید،

وَأَطِيعُواْ اُ۬للَّهَ وَرَسُولَهُۥۖ

و در میان خود به ستیزه درنیایید، وگرنه سست شوید و خیزش شما برود؛

وَلَا تَنَٰزَعُواْ فَتَفْشَلُواْ وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْۖ

و شکیبا باشید،

وَاصْبِرُواْۖ

و مانند کسانی مباشید که از سرای‌های خود با سرمستی و برای خودنمایی در برابر مردم بیرون آمدند، و راه خدا را می‌بندند.

وَلَا تَكُونُواْ كَالذِينَ خَرَجُواْ مِن دِيَٰرِهِم بَطَراٗ وَرِئَآءَ اَ۬لنَّاسِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اِ۬للَّهِۖ

و چون منحرف‌کننده کردارشان را برای آنان آراست، و گفت: «امروز هیچ‌کس از میان مردم نمی‌تواند بر شما چیره شود، و من همانا برای شما همسایه‌ای هستم که پناه می‌دهد»؛

۞ وَإِذْ زَيَّنَ لَهُمُ اُ۬لشَّيْطَٰنُ أَعْمَٰلَهُمْ وَقَالَ لَا غَالِبَ لَكُمُ اُ۬لْيَوْمَ مِنَ اَ۬لنَّاسِ وَإِنِّے جَارٞ لَّكُمْۖ

اما چون دو گردان یکدیگر را دیدند، بر پاشنه‌هایش عقب نشست، و گفت: «من همانا از شما رها هستم؛ آنچه شما نمی‌بینید می‌بینم؛ من از خدا می‌ترسم.»

فَلَمَّا تَرَآءَتِ اِ۬لْفِئَتَٰنِ نَكَصَ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ وَقَالَ إِنِّے بَرِےٓءٞ مِّنكُمْ إِنِّيَ أَرَىٰ مَا لَا تَرَوْنَ إِنِّيَ أَخَافُ اُ۬للَّهَۖ

چون دورویان، و کسانی که در هسته‌هایشان بیماری است، می‌گفتند: «قانون اینان آنان را به‌راستی فریفته است.»

إِذْ يَقُولُ اُ۬لْمُنَٰفِقُونَ وَالذِينَ فِے قُلُوبِهِم مَّرَضٌ غَرَّ هَٰؤُلَآءِ دِينُهُمْۖ

و اگر می‌دیدی، هنگامی که کارگزاران کسانی را که انکار کرده‌اند وفادارانه نگاه می‌دارند،

وَلَوْ تَرَىٰ إِذْ يَتَوَفَّى اَ۬لذِينَ كَفَرُواْۖ

همانند رفتار خاندان فرعون،

كَدَأْبِ ءَالِ فِرْعَوْنَۖ

و کسانی که پیش از آنان بودند، که نشانه‌های خدا را انکار کردند؛ خدا آنگاه آنان را به‌خاطر تقصیرهایشان گرفت،

وَالذِينَ مِن قَبْلِهِمْ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِ اِ۬للَّهِ فَأَخَذَهُمُ اُ۬للَّهُ بِذُنُوبِهِمْۖ

همانند رفتار خاندان فرعون،

كَدَأْبِ ءَالِ فِرْعَوْنَۖ

و کسانی که پیش از آنان بودند، که نشانه‌های سرپرستشان را دروغ انگاشتند؛ ما آنگاه آنان را به‌خاطر تقصیرهایشان نابود کردیم،

وَالذِينَ مِن قَبْلِهِمْ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِمْ فَأَهْلَكْنَٰهُم بِذُنُوبِهِمْۖ

و خاندان فرعون را غرق کردیم.

وَأَغْرَقْنَا ءَالَ فِرْعَوْنَۖ

و اگر از قومی خیانتی بترسی، به آنان به‌صورت برابر اعلام لغو کن،

وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِن قَوْمٍ خِيَانَةٗ فَانۢبِذْ إِلَيْهِمْ عَلَىٰ سَوَآءٍۖ

و هرگز مپندار که انکارکنندگان پیشی گرفته‌اند،

وَلَا تَحْسِبَنَّ اَ۬لذِينَ كَفَرُواْ سَبَقُواْۖ

و در برابر آنان هر آنچه می‌توانید از نیرو و از اسب‌های آمادهٔ نبرد نگاه‌داشته‌شده فراهم آورید،

۞ وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اَ۪سْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٖ وَمِن رِّبَاطِ اِ۬لْخَيْلِۖ

تا با آن در دشمن خدا و دشمن شما، و در دیگرانی غیر از آنان که نمی‌شناسید، هیبت بیفکنید:

تُرْهِبُونَ بِهِۦ عَدُوَّ اَ۬للَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَءَاخَرِينَ مِن دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُۖ

خدا، خود، آنان را می‌شناسد.

اُ۬للَّهُ يَعْلَمُهُمْۖ

و اگر به صلح مایل شوند، تو نیز به آن مایل شو، و به خدا وکالت بده،

وَإِن جَنَحُواْ لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اَ۬للَّهِۖ

اوست که تو را به یاری خود و به باورمندان نیرو بخشید، و هسته‌هایشان را آشتی داد.

هُوَ اَ۬لذِے أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِۦ وَبِالْمُؤْمِنِينَ وَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْۖ

اگر هر آنچه بر زمین است هزینه کرده بودی، هسته‌هایشان را آشتی نمی‌دادی،

لَوْ أَنفَقْتَ مَا فِے اِ۬لْأَرْضِ جَمِيعاٗ مَّا أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْۖ

اما خدا بود که آنان را آشتی داد،

وَلَٰكِنَّ اَ۬للَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْۖ

ای اطلاع‌دهنده! خدا تو را بس است،

يَٰأَيُّهَا‏ اَ۬لنَّبِےٓءُ حَسْبُكَ اَ۬للَّهُۖ

ای اطلاع‌دهنده! باورمندان را به نبرد تشویق کن.

يَٰأَيُّهَا‏ اَ۬لنَّبِےٓءُ حَرِّضِ اِ۬لْمُؤْمِنِينَ عَلَى اَ۬لْقِتَالِۖ

اگر در میان شما بیست مرد شکیبا باشند، بر دویست چیره خواهند شد؛

إِنْ يَّكُن مِّنكُمْ عِشْرُونَ صَٰبِرُونَ يَغْلِبُواْ مِاْئَتَيْنِۖ

اکنون خدا بار شما را سبک کرد و دانست که در شما ناتوانی‌ای هست.

اَ۬ءَلْٰنَ خَفَّفَ اَ۬للَّهُ عَنكُمْ وَعَلِمَ أَنَّ فِيكُمْ ضُعْفاٗۖ

پس اگر صد نفر از شما شکیبا باشند، بر دویست چیره خواهند شد؛

فَإِن تَكُن مِّنكُم مِّاْئَةٞ صَابِرَةٞ يَغْلِبُواْ مِاْئَتَيْنِۖ

و اگر هزار نفر از شما باشند، با اجازهٔ خدا بر دو هزار چیره خواهند شد.

وَإِنْ يَّكُن مِّنكُمْ أَلْفٞ يَغْلِبُواْ أَلْفَيْنِ بِإِذْنِ اِ۬للَّهِۖ

برای اطلاع‌دهنده‌ای شایسته نبود که اسیرانی داشته باشد، تا زمانی که زمین را کاملاً مطیع نساخته بود.

مَا كَانَ لِنَبِےٓءٍ أَنْ يَّكُونَ لَهُۥ أَسْرَىٰ حَتَّىٰ يُثْخِنَ فِے اِ۬لْأَرْضِۖ

شما کالای زودگذر زندگی نزدیک را می‌خواستید،

تُرِيدُونَ عَرَضَ اَ۬لدُّنْيَاۖ

حال آنکه خدا زندگی واپسین را می‌خواهد.

وَاللَّهُ يُرِيدُ اُ۬لْأٓخِرَةَۖ

پس از آنچه به غنیمت گرفتید بخورید، از آنچه روا و خوب است،

فَكُلُواْ مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلَٰلاٗ طَيِّباٗۖ

و در برابر خدا محتاط باشید،

وَاتَّقُواْ اُ۬للَّهَۖ

ای اطلاع‌دهنده! به کسانی از اسیران که در دست شمایند بگو: «اگر خدا در هسته‌هایتان نیکی‌ای بداند، بهتر از آنچه از شما گرفته شد به شما خواهد داد، و شما را خواهد بخشود.»

يَٰأَيُّهَا‏ اَ۬لنَّبِےٓءُ قُل لِّمَن فِے أَيْدِيكُم مِّنَ اَ۬لْأَسْرَىٰ إِنْ يَّعْلَمِ اِ۬للَّهُ فِے قُلُوبِكُمْ خَيْراٗ يُؤْتِكُمْ خَيْراٗ مِّمَّا أُخِذَ مِنكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۖ

و اگر بخواهند به تو خیانت کنند، پیش‌تر به خدا خیانت کرده‌اند، و او به تو بر آنان تسلط داد.

۞ وَإِنْ يُّرِيدُواْ خِيَانَتَكَ فَقَدْ خَانُواْ اُ۬للَّهَ مِن قَبْلُ فَأَمْكَنَ مِنْهُمْۖ

همانا کسانی که باور آوردند، مهاجرت کردند، و با دارایی‌ها و خویشتن خود در راه خدا مبارزه کردند، و نیز کسانی که پذیرا شدند و یاری رساندند — اینانند که متحدان یکدیگرند.

إِنَّ اَ۬لذِينَ ءَامَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَٰهَدُواْ بِأَمْوَٰلِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِے سَبِيلِ اِ۬للَّهِ وَالذِينَ ءَاوَواْ وَّنَصَرُواْ أُوْلَٰٓئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَآءُ بَعْضٖۖ

و کسانی که باور آوردند و مهاجرت نکردند — شما در هیچ چیز مسئولیت قانونی آنان را ندارید، تا آنکه مهاجرت کنند.

وَالذِينَ ءَامَنُواْ وَلَمْ يُهَاجِرُواْ مَا لَكُم مِّنْ وَّلَٰيَتِهِم مِّن شَےْءٍ حَتَّىٰ يُهَاجِرُواْۖ

و اگر در راه قانون از شما یاری بخواهند، یاری بر عهدهٔ شما است، مگر قومی که میان او و شما پیمانی استوار است.

وَإِنِ اِ۪سْتَنصَرُوكُمْ فِے اِ۬لدِّينِ فَعَلَيْكُمُ اُ۬لنَّصْرُ إِلَّا عَلَىٰ قَوْمِۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَٰقٞۖ

و انکارکنندگان متحدان یکدیگرند.

وَالذِينَ كَفَرُواْ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَآءُ بَعْضٍۖ

و کسانی که باور آوردند، مهاجرت کردند، و در راه خدا مبارزه کردند، و نیز کسانی که پذیرا شدند و یاری رساندند — اینانند باورمندان حقیقی.

وَالذِينَ ءَامَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَٰهَدُواْ فِے سَبِيلِ اِ۬للَّهِ وَالذِينَ ءَاوَواْ وَّنَصَرُواْ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ اُ۬لْمُؤْمِنُونَ حَقّاٗۖ

و کسانی که پس از آن باور آوردند، مهاجرت کردند و با شما مبارزه کردند — اینان از شمایند.

وَالذِينَ ءَامَنُواْ مِنۢ بَعْدُ وَهَاجَرُواْ وَجَٰهَدُواْ مَعَكُمْ فَأُوْلَٰٓئِكَ مِنكُمْۖ

و دارندگان پیوندهای خویشاوندی نسبت به یکدیگر بر پایهٔ ضابطهٔ خدا نزدیک‌ترند،

وَأُوْلُواْ اُ۬لْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَىٰ بِبَعْضٖ فِے كِتَٰبِ اِ۬للَّهِۖ