Ibrahim ابراهيم
Out of the darknesses into the light من الظلمات إلى النور
The section and its links
The messengers and their peoples, then the blessings and the commandments (10-15, then 16-18)
Read with: the suras of the same shelf mark
- 7 Am I Not Your Guardian?the overview: the peoples before and their messengers
- 10 Except the people of Younesthe time to believe: too late, or in time
- 11 Obey none but Godthe same message in the mouth of each messenger
- 12 The most beautiful of accountsa single account: Youssof
- 13 What Is in Themselveswithout an account: the signs, and what is within themselves
- 15 It is We who have sent down the Reminderthe traces left: Iblis, Ibrahim's guests
به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. الٓر (الف لام را).
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ الٓرۚ
نوشتاری که آن را به سوی تو فرود آوردیم، تا انسان‌ها را، با اجازهٔ سرپرستشان، از تاریکی‌ها به سوی نور بیرون آوری، به سوی جادهٔ نیرومند، ستوده.
كِتَٰبٌ أَنزَلۡنَٰهُۥ إِلَيۡكَ لِتُخۡرِجَ ٱلنَّاسَ مِنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِ بِإِذۡنِ رَبِّهِمُۥ إِلَىٰ صِۜرَٰطِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَمِيدِ
خدا، که از آنِ او است آنچه در آسمان‌ها و آنچه بر زمین است.
ٱللَّهِ ٱلَّذِي لَهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۗ
و وای بر کسانی که انکار می‌کنند، به سبب کیفری سخت —
وَوَيۡلٞ لِّلۡكَٰفِرِينَ مِنۡ عَذَابٖ شَدِيدٍ
کسانی که زندگی نزدیک را بیش از زندگی واپسین دوست می‌دارند، راه خدا را می‌بندند و می‌کوشند آن را کج کنند: اینان در گمراهی‌ای دور هستند.
ٱلَّذِينَ يَسۡتَحِبُّونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا عَلَى ٱلۡأٓخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَيَبۡغُونَهَا عِوَجًاۚ أُوْلَٰٓئِكَ فِي ضَلَٰلِۭ بَعِيدٖ
هیچ فرستاده‌ای نفرستادیم مگر به زبان قومش، تا برای آنان چیزها را روشن گرداند؛
وَمَا أَرۡسَلۡنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا بِلِسَانِ قَوۡمِهِۦ لِيُبَيِّنَ لَهُمُۥۖ
خدا آنگاه هر که را پسند او افتد گمراه می‌کند، و هر که را پسند او افتد راه می‌نماید:
فَيُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهۡدِي مَن يَشَآءُۚ
و او نیرومند است، فرزانه.
وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
ما همانا موسی را با نشانه‌های خود فرستادیم: «قوم خود را از تاریکی‌ها به سوی نور بیرون آور، و روزهای خدا را به آنان یادآوری کن.»
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا مُوسَىٰ بِـَٔايَٰتِنَا أَنۡ أَخۡرِجۡ قَوۡمَكَ مِنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِ وَذَكِّرۡهُمُۥ بِأَيَّىٰمِ ٱللَّهِۚ
در این بی‌گمان نشانه‌هایی است برای هر که بسیار شکیبا و بسیار سپاس‌گزار است.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّكُلِّ صَبَّارٖ شَكُورٖ
و آنگاه که موسی به قومش گفت: «دهش خدا بر خود را به یاد آورید، آنگاه که شما را از تبار فرعون نجات داد، که کیفری بد بر شما روا می‌داشت، پسرانتان را سر می‌برید و به حیای زنانتان لطمه می‌زد:
وَإِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَةَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمُۥ إِذۡ أَنجَىٰكُمُۥ مِنۡ ءَالِ فِرۡعَوۡنَ يَسُومُونَكُمُۥ سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِ وَيُذَبِّحُونَ أَبۡنَآءَكُمُۥ وَيَسۡتَحۡيُونَ نِسَآءَكُمُۥۚ
و در آن، از جانب سرپرستتان، آنچه سترگانه می‌آزماید بود.»
وَفِي ذَٰلِكُمُۥ بَلَآءٞ مِّن رَّبِّكُمُۥ عَظِيمٞ
و آنگاه که سرپرستتان اعلام کرد: «اگر سپاس‌گزار باشید، بی‌گمان شما را خواهم افزود؛ اما اگر انکار کنید، کیفر من بی‌گمان سخت است.»
وَإِذۡ تَأَذَّنَ رَبُّكُمُۥ لَئِن شَكَرۡتُمُۥ لَأَزِيدَنَّكُمُۥۖ وَلَئِن كَفَرۡتُمُۥ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٞ
و موسی گفت: «اگر شما و همهٔ کسانی که بر زمین‌اند انکار کنید، خدا بی‌گمان توانگر است، او ستوده است.»
وَقَالَ مُوسَىٰ إِن تَكۡفُرُواْ أَنتُمُۥ وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا فَإِنَّ ٱللَّهَ لَغَنِيٌّ حَمِيدٌ
آیا اطلاعات کسانی که پیش از شما بودند به شما نرسیده است: قوم نوح، عاد، ثمود، و کسانی که پس از آنان آمدند،
أَلَمۡ يَأۡتِكُمُۥ نَبَؤُاْ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكُمُۥ قَوۡمِ نُوحٖ وَعَادٖ وَثَمُودَ وَٱلَّذِينَ مِنۢ بَعۡدِهِمُۥ
که جز خدا آنان را نمی‌شناسد؟
لَا يَعۡلَمُهُمُۥ إِلَّا ٱللَّهُۚ
فرستادگانشان با دلیل‌های روشن نزد آنان آمدند، اما آنان دست‌هایشان را به دهان‌هایشان بازگرداندند و گفتند: «ما آنچه را شما با آن فرستاده شده‌اید انکار می‌کنیم، و دربارهٔ آنچه ما را به آن فرا می‌خوانید بی‌گمان در سرگشتگی‌ای پریشان‌کننده‌ایم.»
جَآءَتۡهُمُۥ رُسُلُهُمُۥ بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَرَدُّواْ أَيۡدِيَهُمُۥ فِي أَفۡوَٰهِهِمُۥ وَقَالُواْ إِنَّا كَفَرۡنَا بِمَا أُرۡسِلۡتُمُۥ بِهِۦ وَإِنَّا لَفِي شَكّٖ مِّمَّا تَدۡعُونَنَا إِلَيۡهِۦ مُرِيبٖ
فرستادگانشان گفتند: «آیا دربارهٔ خدا، سرچشمهٔ آسمان‌ها و زمین، سرگشتگی هست؟ او شما را فرا می‌خواند تا بخشی از تقصیرهای شما را ببخشاید و شما را تا سرآمدی نام‌برده به تعویق اندازد.»
۞ قَالَتۡ رُسُلُهُمُۥ أَفِي ٱللَّهِ شَكّٞ فَاطِرِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ يَدۡعُوكُمُۥ لِيَغۡفِرَ لَكُمُۥ مِن ذُنُوبِكُمُۥ وَيُؤَخِّرَكُمُۥ إِلَىٰ أَجَلٖ مُّسَمّٗىۚ
گفتند: «شما جز آدمیانی همانند ما نیستید؛ می‌خواهید راه ما را به آنچه نیاکان ما از آن فرمان می‌بردند ببندید. پس اقتداری آشکار برای ما بیاورید.»
قَالُواْ إِنۡ أَنتُمُۥ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُنَا تُرِيدُونَ أَن تَصُدُّونَا عَمَّا كَانَ يَعۡبُدُ ءَابَآؤُنَا فَأۡتُونَا بِسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٖ
فرستادگانشان به آنان گفتند: «ما جز آدمیانی همانند شما نیستیم، اما خدا هر که را پسند او افتد از میان فرمان‌برداران خود برخوردار می‌سازد.
قَالَتۡ لَهُمُۥ رُسُلُهُمُۥ إِن نَّحۡنُ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُكُمُۥ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يَمُنُّ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦۖ
ما را نشاید که برای شما اقتداری بیاوریم مگر با اجازهٔ خدا.
وَمَا كَانَ لَنَا أَن نَّأۡتِيَكُمُۥ بِسُلۡطَٰنٍ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ
و باورمندان باید به خدا وکالت دهند.
وَعَلَى ٱللَّهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ
و چرا به خدا وکالت ندهیم، در حالی که او ما را به راه‌های ما راه نموده است؟
وَمَا لَنَا أَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى ٱللَّهِ وَقَدۡ هَدَىٰنَا سُبُلَنَاۚ
و ما بی‌گمان در برابر آنچه ما را بدان می‌آزارید شکیبایی خواهیم کرد؛
وَلَنَصۡبِرَنَّ عَلَىٰ مَا ءَاذَيۡتُمُونَاۚ
پس کسانی که وکالت می‌دهند، به خدا وکالت دهند.»
وَعَلَى ٱللَّهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُتَوَكِّلُونَ
و کسانی که انکار می‌کردند به فرستادگانشان گفتند: «ما شما را بی‌گمان از زمین خود بیرون خواهیم کرد، یا به مکتب ما بازخواهید گشت!»
وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لِرُسُلِهِمُۥ لَنُخۡرِجَنَّكُمُۥ مِنۡ أَرۡضِنَا أَوۡ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَاۖ
پس سرپرستشان به آنان پرده برداشت: «ما بی‌گمان ستمگران را نابود خواهیم کرد، و شما را بی‌گمان پس از آنان در این زمین ساکن خواهیم گرداند.
فَأَوۡحَىٰ إِلَيۡهِمُۥ رَبُّهُمُۥ لَنُهۡلِكَنَّ ٱلظَّٰلِمِينَ وَلَنُسۡكِنَنَّكُمُ ٱلۡأَرۡضَ مِنۢ بَعۡدِهِمُۥۚ
این برای کسی است که از ایستادن در برابر من می‌ترسد و از تهدید من می‌ترسد.»
ذَٰلِكَ لِمَنۡ خَافَ مَقَامِي وَخَافَ وَعِيدِ
و گشایش خواستند،
وَٱسۡتَفۡتَحُواْ
و هر مستبد لجوج ناکام ماند؛ در ورای او جهنم است، و در آن از آبی چرکین سیراب کرده خواهد شد، که جرعه‌جرعه فرو می‌برد و به‌دشواری می‌تواند از گلو بگذراند؛ مرگ از هر سو به او خواهد آمد بی‌آن‌که بمیرد؛ و در ورای این، کیفری سنگین.
وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٖ مِّن وَرَآئِهِۦ جَهَنَّمُ وَيُسۡقَىٰ مِن مَّآءٖ صَدِيدٖ يَتَجَرَّعُهُۥ وَلَا يَكَادُ يُسِيغُهُۥ وَيَأۡتِيهِ ٱلۡمَوۡتُ مِن كُلِّ مَكَانٖ وَمَا هُوَ بِمَيِّتٖۖ وَمِن وَرَآئِهِۦ عَذَابٌ غَلِيظٞ
مثال کسانی که سرپرست خود را انکار می‌کنند:
مَّثَلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِرَبِّهِمُۥۖ
کردارهایشان همچون خاکستری است که باد در روزی طوفانی با شدت به گردش درمی‌آورد: از آنچه به دست آورده‌اند هیچ چیز را نمی‌توانند نگه دارند.
أَعۡمَٰلُهُمُۥ كَرَمَادٍ ٱشۡتَدَّتۡ بِهِ ٱلرِّيحُ فِي يَوۡمٍ عَاصِفٖۖ لَّا يَقۡدِرُونَ مِمَّا كَسَبُواْ عَلَىٰ شَيۡءٖۚ
این است گمراهی دور.
ذَٰلِكَ هُوَ ٱلضَّلَٰلُ ٱلۡبَعِيدُ
آیا ندیده‌ای که خدا آسمان‌ها و زمین را با حقیقت آفرید؟
أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِٱلۡحَقِّۚ
اگر او را پسند می‌افتاد، شما را می‌برد و آفرینشی نو می‌آورد،
إِن يَشَأۡ يُذۡهِبۡكُمُۥ وَيَأۡتِ بِخَلۡقٖ جَدِيدٖ
و این برای خدا به‌هیچ‌روی دور از دسترس نیست.
وَمَا ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ بِعَزِيزٖ
و همه آشکارا در برابر خدا خواهند بود، و ضعیفان به کسانی که از خودبزرگ‌بینی باد می‌کردند خواهند گفت: «ما همانا پیرو شما بودیم؛ آیا پس می‌توانید در برابر کیفر خدا در چیزی به ما سود رسانید؟»
وَبَرَزُواْ لِلَّهِ جَمِيعٗا فَقَالَ ٱلضُّعَفَٰٓؤُاْ لِلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُواْ إِنَّا كُنَّا لَكُمُۥ تَبَعٗا فَهَلۡ أَنتُمُۥ مُغۡنُونَ عَنَّا مِنۡ عَذَابِ ٱللَّهِ مِن شَيۡءٖۚ
خواهند گفت: «اگر خدا ما را راه نموده بود، ما همانا شما را راه می‌نمودیم.
قَالُواْ لَوۡ هَدَىٰنَا ٱللَّهُ لَهَدَيۡنَٰكُمُۥۖ
برای ما یکسان است که بی‌تاب شویم یا شکیبایی کنیم: برای ما هیچ گریزی نیست.»
سَوَآءٌ عَلَيۡنَا أَجَزِعۡنَا أَمۡ صَبَرۡنَا مَا لَنَا مِن مَّحِيصٖ
و منحرف‌کننده خواهد گفت، آنگاه که کار فیصله داده شود: «خدا همانا وعدهٔ حقیقت به شما داد، و من نیز به شما وعده‌ای دادم، اما از آن تخلف ورزیدم؛ من بر شما هیچ اقتداری نداشتم، مگر آن‌که شما را فرا خواندم، و شما به من پاسخ دادید. پس مرا سرزنش مکنید، اما خود را سرزنش کنید: من نمی‌توانم به فریاد شما پاسخ دهم، و نه شما به فریاد من. من همانا انکار می‌کنم که پیش‌تر مرا با خدا انباز گرفته‌اید.»
وَقَالَ ٱلشَّيۡطَٰنُ لَمَّا قُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ إِنَّ ٱللَّهَ وَعَدَكُمُۥ وَعۡدَ ٱلۡحَقِّ وَوَعَدتُّكُمُۥ فَأَخۡلَفۡتُكُمُۥۖ وَمَا كَانَ لِي عَلَيۡكُمُۥ مِن سُلۡطَٰنٍ إِلَّا أَن دَعَوۡتُكُمُۥ فَٱسۡتَجَبۡتُمُۥ لِيۖ فَلَا تَلُومُونِي وَلُومُواْ أَنفُسَكُمُۥۖ مَا أَنَا۠ بِمُصۡرِخِكُمُۥ وَمَا أَنتُمُۥ بِمُصۡرِخِيَّ إِنِّي كَفَرۡتُ بِمَا أَشۡرَكۡتُمُونِ مِن قَبۡلُۗ
ستمگران همانا کیفری دردناک خواهند داشت.
إِنَّ ٱلظَّٰلِمِينَ لَهُمُۥ عَذَابٌ أَلِيمٞ
و کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند، با اجازهٔ سرپرستشان، به باغ‌هایی که رودها از زیر آن‌ها جاری است درآورده خواهند شد، در آن جاودانه خواهند ماند.
وَأُدۡخِلَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَا بِإِذۡنِ رَبِّهِمُۥۖ
درودشان در آنجا خواهد بود: «آرامش!»
تَحِيَّتُهُمُۥ فِيهَا سَلَٰمٌ
آیا ندیده‌ای که خدا چگونه مثالی می‌افزاید؟ کلمه‌ای نیک همچون درختی نیک است، که ریشه‌اش استوار است و شاخسارش در آسمان، که خوراک‌هایش را در هر هنگام می‌دهد، با اجازهٔ سرپرستش.
أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ ضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلٗا كَلِمَةٗ طَيِّبَةٗ كَشَجَرَةٖ طَيِّبَةٍ أَصۡلُهَا ثَابِتٞ وَفَرۡعُهَا فِي ٱلسَّمَآءِ تُؤۡتِي أُكۡلَهَا كُلَّ حِينِۭ بِإِذۡنِ رَبِّهَاۗ
و خدا مثال‌ها را برای انسان‌ها چند برابر می‌کند، شاید به یاد آورند.
وَيَضۡرِبُ ٱللَّهُ ٱلۡأَمۡثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمُۥ يَتَذَكَّرُونَ
و مثال کلمه‌ای ناپاک همچون درختی ناپاک است، که از سطح زمین برکنده شده، بی‌هیچ استواری.
وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٖ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ ٱجۡتُثَّتۡ مِن فَوۡقِ ٱلۡأَرۡضِ مَا لَهَا مِن قَرَارٖ
خدا کسانی را که باور می‌آورند با سخن استوار، در زندگی نزدیک و در زندگی واپسین، استوار می‌سازد،
يُثَبِّتُ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱلۡقَوۡلِ ٱلثَّابِتِ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِۖ
و خدا ستمگران را گمراه می‌کند،
وَيُضِلُّ ٱللَّهُ ٱلظَّٰلِمِينَۚ
و خدا آنچه را پسند او افتد انجام می‌دهد.
وَيَفۡعَلُ ٱللَّهُ مَا يَشَآءُ
آیا ندیده‌ای کسانی را که دهش خدا را به انکار عوض کردند، و قوم خود را در سرای زوال جا دادند — جهنم، که در آن خواهند سوخت:
۞ اَ۬لَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ بَدَّلُواْ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ كُفۡرٗا وَأَحَلُّواْ قَوۡمَهُمُۥ دَارَ ٱلۡبَوَارِ جَهَنَّمَ يَصۡلَوۡنَهَاۖ
چه زشت آرامگاهی است!
وَبِئۡسَ ٱلۡقَرَارُ
و برای خدا رقیبانی قرار داده‌اند، تا از راه او گمراه کنند:
وَجَعَلُواْ لِلَّهِ أَندَادٗا لِّيَضِلُّواْ عَن سَبِيلِهِۦۗ
بگو: «بهره‌مند شوید، زیرا مقصد شما آتش است.»
قُلۡ تَمَتَّعُواْ فَإِنَّ مَصِيرَكُمُۥ إِلَى ٱلنَّارِ
به فرمان‌برداران من که باور آورده‌اند بگو که تماس را پابرجا نگه دارند و از آنچه ما روزی‌شان داده‌ایم، پنهانی و آشکارا، هزینه کنند، پیش از آن‌که روزی بیاید که در آن نه فروشی باشد و نه دوستی.
قُل لِّعِبَادِيَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يُقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُنفِقُواْ مِمَّا رَزَقۡنَٰهُمُۥ سِرّٗا وَعَلَانِيَةٗ مِّن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَ يَوۡمٞ لَّا بَيۡعَ فِيهِۦ وَلَا خِلَٰلَ
خدا آن است که آسمان‌ها و زمین را آفرید، و از آسمان آبی فرود آورد، که با آن میوه‌هایی را همچون روزی برای شما بیرون آورد، و کشتی را برای شما رام کرد، تا به دستور او بر دریا روان شود،
ٱللَّهُ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَأَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَأَخۡرَجَ بِهِۦ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ رِزۡقٗا لَّكُمُۥۖ وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلۡفُلۡكَ لِتَجۡرِيَ فِي ٱلۡبَحۡرِ بِأَمۡرِهِۦۖ
و رودها را برای شما رام کرد.
وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلۡأَنۡهَٰرَ
و خورشید و ماه را، که بی‌وقفه در گردشند، برای شما رام کرد،
وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَ دَآئِبَيۡنِۖ
و شب و روز را برای شما رام کرد.
وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ
و از هر آنچه از او خواستید به شما داد؛
وَءَاتَىٰكُمُۥ مِن كُلِّ مَا سَأَلۡتُمُوهُۥۚ
و اگر دهش خدا را می‌شمردید، نمی‌توانستید آن را برشمارید.
وَإِن تَعُدُّواْ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ لَا تُحۡصُوهَاۗ
انسان بی‌گمان سخت ستمگر است، انکارگری بزرگ.
إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَظَلُومٞ كَفَّارٞ
و آنگاه که ابراهیم گفت: «ای سرپرست من، این دیار را ایمن گردان، و مرا و پسرانم را از فرمان بردن از بت‌ها دور نگه دار.
وَإِذۡ قَالَ إِبۡرَٰهِيمُ رَبِّ ٱجۡعَلۡ هَٰذَا ٱلۡبَلَدَ ءَامِنٗا وَٱجۡنُبۡنِي وَبَنِيَّ أَن نَّعۡبُدَ ٱلۡأَصۡنَامَ
ای سرپرست من، آن‌ها همانا شمار فراوانی از انسان‌ها را گمراه کرده‌اند. هر که از من پیروی کند آنگاه از من است، و هر که از من نافرمانی کند — آنگاه تو همانا بسیار بخشاینده و مهربانی.
رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضۡلَلۡنَ كَثِيرٗا مِّنَ ٱلنَّاسِۖ فَمَن تَبِعَنِي فَإِنَّهُۥ مِنِّيۖ وَمَنۡ عَصَانِي فَإِنَّكَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
ای سرپرست ما، بخشی از اعقاب خود را در دره‌ای بی‌کشت، نزدیک خانهٔ تو که مصون از تعرّض گردانده شده است، ساکن گرداندم،
رَّبَّنَا إِنِّيَ أَسۡكَنتُ مِن ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيۡرِ ذِي زَرۡعٍ عِندَ بَيۡتِكَ ٱلۡمُحَرَّمِ
ای سرپرست ما، تا تماس را پابرجا نگه دارند؛ پس چنان کن که آگاهی‌هایی از میان انسان‌ها به سوی آنان تمایل یابند، و آنان را از میوه‌ها روزی ده، شاید سپاس‌گزار شوند.
رَبَّنَا لِيُقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ فَٱجۡعَلۡ أَفۡـِٔدَةٗ مِّنَ ٱلنَّاسِ تَهۡوِي إِلَيۡهِمُۥ وَٱرۡزُقۡهُمُۥ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ لَعَلَّهُمُۥ يَشۡكُرُونَ
ای سرپرست ما، تو آنچه پنهان می‌داریم و آنچه افشا می‌کنیم می‌دانی؛
رَبَّنَا إِنَّكَ تَعۡلَمُ مَا نُخۡفِي وَمَا نُعۡلِنُۗ
و هیچ چیز از خدا پنهان داشته نمی‌شود، نه بر زمین و نه در آسمان.
وَمَا يَخۡفَىٰ عَلَى ٱللَّهِ مِن شَيۡءٖ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا فِي ٱلسَّمَآءِ
ستایش از آنِ خدا است، که مرا، با وجود سالخوردگی، اسماعیل و اسحاق را عطا کرد!
ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي وَهَبَ لِي عَلَى ٱلۡكِبَرِ إِسۡمَٰعِيلَ وَإِسۡحَٰقَۚ
سرپرست من فراخوانی را بی‌گمان می‌شنود.
إِنَّ رَبِّي لَسَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ
ای سرپرست من، مرا از پابرجا نگه‌دارندگان تماس گردان، و اعقابم را نیز؛
رَبِّ ٱجۡعَلۡنِي مُقِيمَ ٱلصَّلَوٰةِ وَمِن ذُرِّيَّتِيۚ
ای سرپرست ما، و فراخوانی‌ام را بپذیر.
رَبَّنَا وَتَقَبَّلۡ دُعَآءِ
ای سرپرست ما، مرا و پدر و مادرم و باورمندان را ببخشای، روزی که حساب سر برآورد.»
رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ يَوۡمَ يَقُومُ ٱلۡحِسَابُ
و هرگز مپندار که خدا از آنچه ستمگران می‌کنند بی‌اعتنا است:
وَلَا تَحۡسِبَنَّ ٱللَّهَ غَٰفِلًا عَمَّا يَعۡمَلُ ٱلظَّٰلِمُونَۚ
او تنها آنان را تا روزی به تعویق می‌اندازد که در آن بینایی‌ها خیره خواهند شد؛ با سر برافراشته شتابان خواهند رفت، بی‌آن‌که نگاهشان به آنان بازگردد، و آگاهی‌هایشان تهی خواهد بود.
إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمُۥ لِيَوۡمٖ تَشۡخَصُ فِيهِ ٱلۡأَبۡصَٰرُ مُهۡطِعِينَ مُقۡنِعِي رُءُوسِهِمُۥ لَا يَرۡتَدُّ إِلَيۡهِمُۥ طَرۡفُهُمُۥۖ وَأَفۡـِٔدَتُهُمُۥ هَوَآءٞ
و انسان‌ها را از روزی هشدار ده که کیفر به آنان می‌رسد، و کسانی که ستم کرده‌اند خواهند گفت: «ای سرپرست ما، ما را تا سرآمدی نزدیک به تعویق انداز: ما فراخوان تو را پاسخ خواهیم داد و از فرستادگان پیروی خواهیم کرد.»
وَأَنذِرِ ٱلنَّاسَ يَوۡمَ يَأۡتِيهِمُ ٱلۡعَذَابُ فَيَقُولُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ رَبَّنَا أَخِّرۡنَا إِلَىٰ أَجَلٖ قَرِيبٖ نُّجِبۡ دَعۡوَتَكَ وَنَتَّبِعِ ٱلرُّسُلَۗ
«آیا پیش‌تر سوگند نخورده بودید که هیچ زوالی نخواهید شناخت؟
أَوَلَمۡ تَكُونُواْ أَقۡسَمۡتُمُۥ مِن قَبۡلُ مَا لَكُمُۥ مِن زَوَالٖ
و در سراهای کسانی که به خویشتن خود ستم کردند ساکن شدید، و برای شما روشن شد که با آنان چگونه کردیم، و مثال‌ها را برای شما چند برابر کردیم.»
وَسَكَنتُمُۥ فِي مَسَٰكِنِ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ أَنفُسَهُمُۥ وَتَبَيَّنَ لَكُمُۥ كَيۡفَ فَعَلۡنَا بِهِمُۥ وَضَرَبۡنَا لَكُمُ ٱلۡأَمۡثَالَ
و دسیسهٔ خود را چیدند،
وَقَدۡ مَكَرُواْ مَكۡرَهُمُۥ
اما دسیسهٔ آنان نزد خدا است،
وَعِندَ ٱللَّهِ مَكۡرُهُمُۥ
هرچند دسیسهٔ آنان چنان بود که کوه‌ها را از میان بردارد.
وَإِن كَانَ مَكۡرُهُمُۥ لِتَزُولَ مِنۡهُ ٱلۡجِبَالُ
پس هرگز مپندار که خدا از وعدهٔ خود به فرستادگانش تخلف می‌ورزد،
فَلَا تَحۡسِبَنَّ ٱللَّهَ مُخۡلِفَ وَعۡدِهِۦ رُسُلَهُۥۚ
زیرا خدا نیرومند است، دارندهٔ انتقام.
إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٞ ذُو ٱنتِقَامٖ
روزی که زمین به زمینی دیگر دگرگون خواهد شد، و آسمان‌ها نیز،
يَوۡمَ تُبَدَّلُ ٱلۡأَرۡضُ غَيۡرَ ٱلۡأَرۡضِ وَٱلسَّمَٰوَٰتُۖ
و آنان در برابر خدا، یگانه، چیره‌گر، آشکارا خواهند بود.
وَبَرَزُواْ لِلَّهِ ٱلۡوَٰحِدِ ٱلۡقَهَّارِ
و کنارگذاشته‌شدگان را در آن روز خواهی دید، با هم در بندها زنجیر شده، پیراهن‌هایشان از قیر، و آتش چهره‌هایشان را پوشانده، تا خدا هر خویشتن را بر پایهٔ آنچه کسب کرده بازپرداخت کند،
وَتَرَى ٱلۡمُجۡرِمِينَ يَوۡمَئِذٖ مُّقَرَّنِينَ فِي ٱلۡأَصۡفَادِ سَرَابِيلُهُمُۥ مِن قَطِرَانٖ وَتَغۡشَىٰ وُجُوهَهُمُ ٱلنَّارُ لِيَجۡزِيَ ٱللَّهُ كُلَّ نَفۡسٖ مَّا كَسَبَتۡۚ
زیرا خدا در حسابرسی شتابنده است.
إِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلۡحِسَابِ
این رساندنی است برای انسان‌ها، تا از آن هشدار داده شوند، و بدانند که او جز ایزدی یگانه نیست، و تا دارندگان هوش به یاد آورند.
هَٰذَا بَلَٰغٞ لِّلنَّاسِ وَلِيُنذَرُواْ بِهِۦ وَلِيَعۡلَمُواْ أَنَّمَا هُوَ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞ وَلِيَذَّكَّرَ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ