Az-Zumar الزمر

آیا چنین نیست: قانونِ پالوده و ویژه از آنِ خدا است.

أَلَا لِلَّهِ اِ۬لدِّينُ اُ۬لۡخَالِصُۚ

و کسانی که غیر از او متحدانی برمی‌گیرند: «ما از آنان جز برای آنکه ما را به خدا نزدیک کنند، نزدیکی‌ای تمام، فرمان نمی‌بریم»؛

وَاَلَّذِينَ اَ۪تَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦ أَوۡلِيَآءَ مَا نَعۡبُدُهُمۡ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اَ۬للَّهِ زُلۡفۭيٰ

همانا خدا میان آنان دربارهٔ آنچه در آن اختلاف دارند داوری خواهد کرد،

إِنَّ اَ۬للَّهَ يَحۡكُم بَيۡنَهُمۡ فِي مَا هُمۡ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ

اگر خدا می‌خواست فرزندی برای خود برگیرد، از آنچه می‌آفریند هر آنچه پسند او می‌افتاد برمی‌گزید؛

لَّوۡ أَرَادَ اَ۬للَّهُ أَن يَتَّخِذَ وَلَدٗا لَّاَصۡطَفَىٰ مِمَّا يَخۡلُقُ مَا يَشَآءُۚ

شکوه بر او باد —

سُبۡحَٰنَهۖ

او آسمان‌ها و زمین را به حقیقت آفرید؛

خَلَقَ اَ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَاَلۡأَرۡضَ بِالۡحَقِّۖ

شب را بر روز می‌پیچد و روز را بر شب می‌پیچد؛

يُكَوِّرُ اُ۬لَّيۡلَ عَلَى اَ۬لنَّه۪ارِ وَيُكَوِّرُ اُ۬لنَّهَارَ عَلَى اَ۬لَّيۡلِۖ

و خورشید و ماه را رام کرد،

وَسَخَّرَ اَ۬لشَّمۡسَ وَاَلۡقَمَرَۖ

هر یک به سوی سرآمدی نام‌برده روان است.

كُلّٞ يَجۡرِي لِأَجَلٖ مُّسَمًّىۗ

او شما را از یک خویشتن آفرید، سپس همسر آن را از آن بیرون آورد؛

خَلَقكُّم مِّن نَّفۡسٖ وَٰحِدَةٖ ثُمَّ جَعَلَ مِنۡهَا زَوۡجَهَا

و برای شما از دام‌ها هشت، جفت‌جفت، فرود آورد؛

وَأَنزَل لَّكُم مِّنَ اَ۬لۡأَنۡعَٰمِ ثَمَٰنِيَةَ أَزۡوَٰجٖۚ

او شما را در شکم‌های مادرانتان می‌آفریند، آفرینشی پس از آفرینشی، در سه تاریکی؛

يَخۡلُقكُّمۡ فِي بُطُونِ أُمَّهَٰتِكُمۡ خَلۡقٗا مِّنۢ بَعۡدِ خَلۡقٖ فِي ظُلُمَٰتٖ ثَلَٰثٖۚ

این است خدا، سرپرست شما؛ پادشاهی از آنِ او است؛

ذَٰلِكُمُ اُ۬للَّهُ رَبُّكُمۡ لَهُ اُ۬لۡمُلۡكُۖ

هیچ ایزدی نیست مگر او؛

لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ

اگر انکار کنید، خدا همانا توانگر است، بی هیچ نیازی به شما؛

إِن تَكۡفُرُواْ فَإِنَّ اَ۬للَّهَ غَنِيٌّ عَنكُمۡۖ

و انکار را برای فرمان‌برداران خود نمی‌پذیرد؛

وَلَا يَرۡضَىٰ لِعِبَادِهِ اِ۬لۡكُفۡرَۖ

اما اگر سپاس‌گزار باشید، آن را برای شما می‌پذیرد؛

وَإِن تَشۡكُرُواْ يَرۡضَهۡ لَكُمۡۗ

و هیچ بردارندهٔ باری بار دیگری را برنخواهد داشت؛

وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٞ وِزۡرَ أُخۡر۪يٰۚ

سپس بازگشت شما به سوی سرپرست شما است، و او شما را از آنچه می‌کردید اطلاع خواهد داد،

ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُم مَّرۡجِعُكُمۡ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَۚ

و چون آسیبی به انسان می‌رسد، سرپرست خود را فرامی‌خواند، در حالی که به سوی او روی می‌آورد؛

۞ وَإِذَا مَسَّ اَ۬لۡإِنسَٰنَ ضُرّٞ دَعَا رَبَّهُۥ مُنِيبًا إِلَيۡهِ

سپس چون دهشی از جانب خود به او عطا می‌کند، آنچه را پیش‌تر به سوی آن فرامی‌خواند فراموش می‌کند، و برای خدا رقیبانی قرار می‌دهد تا از راه او گمراه کند.

ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُۥ نِعۡمَةٗ مِّنۡهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدۡعُواْ إِلَيۡهِ مِن قَبۡلُ وَجَعَل لِّلَّهِ أَندَادٗا لِّيَضِلَّ عَن سَبِيلِهِۦۚ

آنکه در ساعات شب وقف شده است، پیشانی بر خاک نهاده و ایستاده، نسبت به زندگی واپسین هشیار و امیدوار به مهر سرپرستش —

أَمَّنۡ هُوَ قَٰنِتٌ ءَانَآءَ اَ۬لَّيۡلِ سَاجِدٗا وَقَآئِمٗا يَحۡذَرُ اُ۬لۡأٓخِرَةَ وَيَرۡجُواْ رَحۡمَةَ رَبِّهِۦۗ

بگو: «آیا کسانی که می‌دانند با کسانی که نمی‌دانند برابرند؟»

قُلۡ هَلۡ يَسۡتَوِي اِ۬لَّذِينَ يَعۡلَمُونَ وَاَلَّذِينَ لَا يَعۡلَمُونَۗ

بگو: «ای فرمان‌برداران من که باور آورده‌اید، از سرپرست خود محتاط باشید؛

قُلۡ يَٰعِبَادِ اِ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ اُ۪تَّقُواْ رَبَّكُمۡۚ

برای کسانی که در این زندگی نزدیک نیکی می‌کنند، زیبایی هست؛

لِلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ فِي هَٰذِهِ اِ۬لدُّنۡيۭا حَسَنَةٞۗ

و زمین خدا پهناور است؛

وَأَرۡضُ اُ۬للَّهِ وَٰسِعَةٌۗ

پس از آنچه شما را پسند افتد، غیر از او، فرمان ببرید.»

فَاَعۡبُدُواْ مَا شِيتُم مِّن دُونِهِۦۗ

بگو: «زیان‌کاران کسانی‌اند که خویشتن خود و کسان خود را در روز حضور به زیان کشانده باشند؛

قُلۡ إِنَّ اَ۬لۡخَٰسِرِينَ اَ۬لَّذِينَ خَسِرُواْ أَنفُسَهُمۡ وَأَهۡلِيهِمۡ يَوۡمَ اَ۬لۡقِيَٰمَةِۗ

بالای سرشان سایبان‌هایی از آتش خواهند داشت، و زیر پایشان نیز؛

لَهُم مِّن فَوۡقِهِمۡ ظُلَلٞ مِّنَ اَ۬لنّ۪ارِ وَمِن تَحۡتِهِمۡ ظُلَلٞۚ

خدا فرمان‌برداران خود را به این می‌ترساند:

ذَٰلِكَ يُخَوِّفُ اُ۬للَّهُ بِهِۦ عِبَادَهُۥۚ

پس مژده بده به فرمان‌برداران من که سخن را می‌شنوند و از زیباترین آن پیروی می‌کنند؛

فَبَشِّرۡ عِبَادِ اِ۬لَّذِينَ يَسۡتَمِعُونَ اَ۬لۡقَوۡلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحۡسَنَهُۥۚ

اینان کسانی‌اند که خدا راهشان نمود،

أُوْلَٰٓئِكَ اَ۬لَّذِينَ هَدَىٰهُمُ اُ۬للَّهُۖ

اما کسانی که از سرپرست خود محتاط بوده‌اند، غرفه‌هایی بلند خواهند داشت، که بالای آن‌ها غرفه‌های دیگر ساخته شده است، که رودها از زیر آن‌ها جاری است؛

لَّٰكِنِ اِ۬لَّذِينَ اَ۪تَّقَوۡاْ رَبَّهُمۡ لَهُمۡ غُرَفٞ مِّن فَوۡقِهَا غُرَفٞ مَّبۡنِيَّةٞ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا اَ۬لۡأَنۡهَٰرُ

وعدهٔ خدا —

وَعۡدَ اَ۬للَّهِ

آیا ندیده‌ای که خدا از آسمان آبی فرود می‌آورد، آن را چشمه‌هایی در زمین فرو می‌برد، سپس با آن کشتزاری با رنگ‌های گوناگون بیرون می‌آورد؛ سپس خشک می‌شود و آن را زرد می‌بینی؛ سپس آن را خاشاک می‌کند؟

أَلَمۡ تَرَ أَنَّ اَ۬للَّهَ أَنزَلَ مِنَ اَ۬لسَّمَآءِ مَآءٗ فَسَلَكَهُۥ يَنَٰبِيعَ فِي اِ۬لۡأَرۡضِ ثُمَّ يُخۡرِجُ بِهِۦ زَرۡعٗا مُّخۡتَلِفًا أَلۡوَٰنُهُۥ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَر۪ىٰهُ مُصۡفَرّٗا ثُمَّ يَجۡعَلُهُۥ حُطَٰمًاۚ

آنکه خدا سینهٔ او را برای بی‌خدشگی نزد خدا گشوده است، و بدین‌سان بر روشنایی‌ای از جانب سرپرستش است —

۞ أَفَمَن شَرَحَ اَ۬للَّهُ صَدۡرَهُۥ لِلۡإِسۡلَٰمِ فَهۡوَ عَلَىٰ نُورٖ مِّن رَّبِّهِۦۚ

پس وای بر کسانی که هسته‌هایشان در برابر یادآوری خدا سخت شده است!

فَوَيۡلٞ لِّلۡقَٰسِيَةِ قُلُوبُهُم مِّن ذِكۡرِ اِ۬للَّهِۚ

خدا زیباترین سخن را فرود آورد، نوشتاری با بخش‌هایی همسان، در دوبیتی‌ها،

اِ۬للَّهُ نَزَّلَ أَحۡسَنَ اَ۬لۡحَدِيثِ كِتَٰبٗا مُّتَشَٰبِهٗا مَّثَانِيَ

که پوست کسانی که از سرپرست خود بیم دارند از آن می‌لرزد؛ سپس پوست‌ها و هسته‌هایشان با یادآوری خدا نرم می‌شود؛

تَقۡشَعِرُّ مِنۡهُ جُلُودُ اُ۬لَّذِينَ يَخۡشَوۡنَ رَبَّهُمۡ ثُمَّ تَلِينُ جُلُودُهُمۡ وَقُلُوبُهُمۡ إِلَىٰ ذِكۡرِ اِ۬للَّهِۚ

این است راهنمایی خدا، که با آن هر که را پسند او افتد راه می‌نماید؛

ذَٰلِكَ هُدَى اَ۬للَّهِ يَهۡدِي بِهِۦ مَن يَشَآءُۚ

آنکه با چهرهٔ خود از کیفر بد در روز حضور محافظت می‌کند —

أَفَمَن يَتَّقِي بِوَجۡهِهِۦ سُوٓءَ اَ۬لۡعَذَابِ يَوۡمَ اَ۬لۡقِيَٰمَةِۚ

خدا شرمساری را در زندگی نزدیک به آنان چشاند،

فَأَذَاقَهُمُ اُ۬للَّهُ اُ۬لۡخِزۡيَ فِي اِ۬لۡحَيَوٰةِ اِ۬لدُّنۡيۭاۖ

خدا مثالی می‌افزاید: مردی که از آنِ انبازانی ناسازگار است، و مردی که با یک مرد همتراز است —

ضَرَبَ اَ۬للَّهُ مَثَلٗا رَّجُلٗا فِيهِ شُرَكَآءُ مُتَشَٰكِسُونَ وَرَجُلٗا سَٰلِمٗا لِّرَجُلٍ

آیا در مثال برابرند؟

هَلۡ يَسۡتَوِيَانِ مَثَلًاۚ

ستایش از آنِ خدا است!

اِ۬لۡحَمۡدُ لِلَّهِۚ

پس چه کسی ستمگرتر است از آنکه بر خدا دروغ می‌گوید و راست‌گویی را، چون به او رسید، دروغ می‌انگارد؟

۞ فَمَنۡ أَظۡلَم مِّمَّن كَذَبَ عَلَى اَ۬للَّهِ وَكَذَّب بِّالصِّدۡقِ إِذ جَّآءَهُۥۚ

آیا خدا فرمان‌بردار خود را بس نیست؟

أَلَيۡسَ اَ۬للَّهُ بِكَافٍ عَبۡدَهُۥۖ

و می‌کوشند تو را با کسانی که غیر از او هستند بترسانند؛

وَيُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِن دُونِهِۦۚ

و هر که را خدا راه نماید، دیگر کسی نیست که او را گمراه کند؛

وَمَن يَهۡدِ اِ۬للَّهُ فَمَا لَهُۥ مِن مُّضِلٍّۗ

و اگر از آنان بپرسی چه کسی آسمان‌ها و زمین را آفرید، بی‌گمان خواهند گفت: «خدا»؛

وَلَئِن سَأَلۡتَهُم مَّنۡ خَلَقَ اَ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَاَلۡأَرۡضَ لَيَقُولُنَّ اَ۬للَّهُۚ

بگو: «پس آیا آنچه را غیر از خدا فرامی‌خوانید دیده‌اید؟ اگر خدا می‌خواست مرا دچار آسیبی کند، آیا این‌ها می‌توانستند مرا از آسیب او آسوده کنند؟ یا اگر برای من مهری می‌خواست، آیا می‌توانستند آن را نزد خود نگه دارند؟»

قُلۡ أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَدۡعُونَ مِن دُونِ اِ۬للَّهِ إِنۡ أَرَادَنِيَ اَ۬للَّهُ بِضُرٍّ هَلۡ هُنَّ كَٰشِفَٰتٞ ضُرَّهُۥ أَوۡ أَرَادَنِي بِرَحۡمَةٍ هَلۡ هُنَّ مُمۡسِكَٰتٞ رَّحۡمَتَهُۥۚ

بگو: «خدا مرا بس است؛

قُلۡ حَسۡبِيَ اَ۬للَّهُۖ

ما نوشتار را برای انسان‌ها به حقیقت بر تو فرود آوردیم؛

إِنَّا أَنزَلۡنَا عَلَيۡكَ اَ۬لۡكِتَٰبَ لِلنَّاسِ بِالۡحَقِّۖ

هر که راهنمایی بپذیرد، برای خود او است؛

فَمَنِ اِ۪هۡتَدَىٰ فَلِنَفۡسِهِۦۖ

و هر که گمراه شود، جز علیه خود گمراه نمی‌شود؛

وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيۡهَاۖ

خدا خویشتن‌ها را به‌درستی در هنگام مرگشان نگه می‌دارد، و آنان را که هنوز نمرده‌اند در خوابشان؛

اِ۬للَّهُ يَتَوَفَّى اَ۬لۡأَنفُسَ حِينَ مَوۡتِهَا وَاَلَّتِي لَمۡ تَمُتۡ فِي مَنَامِهَاۖ

آنان را که مرگشان را مقرر کرده است نگه می‌دارد، و دیگران را تا سرآمدی نام‌برده بازمی‌فرستد؛

فَيُمۡسِكُ اُ۬لَّتِي قَضَىٰ عَلَيۡهَا اَ۬لۡمَوۡتَ وَيُرۡسِلُ اُ۬لۡأُخۡر۪يٰ إِلَىٰ أَجَلٖ مُّسَمًّىۚ

یا غیر از خدا میانجی‌هایی برگرفته‌اند؟

أَمِ اِ۪تَّخَذُواْ مِن دُونِ اِ۬للَّهِ شُفَعَآءَۚ

بگو: «میانجی‌گری یکسره از آنِ خدا است؛

قُل لِّلَّهِ اِ۬لشَّفَٰعَة جَّمِيعٗاۖ

پادشاهی آسمان‌ها و زمین از آنِ او است؛

لَّهُۥ مُلۡكُ اُ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَاَلۡأَرۡضِۖ

و چون خدا به تنهایی یادآوری می‌شود، هسته‌های کسانی که به زندگی واپسین باور نمی‌آورند از انزجار منقبض می‌شود؛

۞ وَإِذَا ذُكِرَ اَ۬للَّهُ وَحۡدَهُ اُ۪شۡمَأَزَّتۡ قُلُوبُ اُ۬لَّذِينَ لَا يُومِنُونَ بِالۡأٓخِرَةِۖ

و اگر ستمگران هر آنچه بر زمین است و همانند آن را با آن می‌داشتند، آن را در برابر کیفر بد، در روز حضور، باج می‌دادند؛

وَلَوۡ أَنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ مَا فِي اِ۬لۡأَرۡضِ جَمِيعٗا وَمِثۡلَهُۥ مَعَهُۥ لَاَفۡتَدَوۡاْ بِهِۦ مِن سُوٓءِ اِ۬لۡعَذَابِ يَوۡمَ اَ۬لۡقِيَٰمَةِۚ

و پیامدهای بد آنچه به دست آورده‌اند بر آنان آشکار خواهد شد،

وَبَدَا لَهُمۡ سَيِّـَٔاتُ مَا كَسَبُواْ

چون آسیبی به انسان می‌رسد، ما را فرامی‌خواند؛ سپس چون از جانب خود دهشی به او عطا می‌کنیم، می‌گوید: «این به من جز به سبب دانشی داده نشده است.»

فَإِذَا مَسَّ اَ۬لۡإِنسَٰنَ ضُرّٞ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلۡنَٰهُ نِعۡمَةٗ مِّنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُۥ عَلَىٰ عِلۡمِۢۚ

بلکه آزمونی است،

بَلۡ هِيَ فِتۡنَةٞ

پیامدهای بد آنچه به دست آورده‌اند بر آنان رسیده است؛

فَأَصَابَهُمۡ سَيِّـَٔاتُ مَا كَسَبُواْۚ

پس آیا نمی‌دانند که خدا روزی را بر هر که پسند او افتد می‌گستراند و آن را اندازه می‌کند؟

أَوَ لَمۡ يَعۡلَمُواْ أَنَّ اَ۬للَّهَ يَبۡسُطُ اُ۬لرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقۡدِرُۚ

بگو: «ای فرمان‌برداران من که با خود به افراط کینه ورزیده‌اید، از مهر خدا ناامید مشوید؛

۞ قُلۡ يَٰعِبَادِي اِ۬لَّذِينَ أَسۡرَفُواْ عَلَىٰ أَنفُسِهِمۡ لَا تَقۡنِطُواْ مِن رَّحۡمَةِ اِ۬للَّهِۚ

زیرا خدا همهٔ تقصیرها را می‌بخشاید؛

إِنَّ اَ۬للَّهَ يَغۡفِرُ اُ۬لذُّنُوبَ جَمِيعًاۚ

و در روز حضور، کسانی را که بر خدا دروغ گفته‌اند، سیاه‌چهره خواهی دید.

وَيَوۡمَ اَ۬لۡقِيَٰمَة تَّر۪ي اَ۬لَّذِينَ كَذَبُواْ عَلَى اَ۬للَّهِ وُجُوهُهُم مُّسۡوَدَّةٌۚ

خدا آفرینندهٔ هر چیز است؛

اَ۬للَّهُ خَٰلِق كُّلِّ شَيۡءٖۖ

سپرده‌های آسمان‌ها و زمین از آنِ او است؛

لَّهُۥ مَقَالِيدُ اُ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَاَلۡأَرۡضِۗ

خدا را چنان که سزاوار اندازهٔ او است اندازه نگرفتند؛ همهٔ زمین در روز حضور در مشت او خواهد بود، و آسمان‌ها در دست راست او پیچیده خواهند شد.

۞ وَمَا قَدَرُواْ اُ۬للَّهَ حَقَّ قَدۡرِهِۦ وَاَلۡأَرۡضُ جَمِيعٗا قَبۡضَتُهُۥ يَوۡمَ اَ۬لۡقِيَٰمَةِ وَاَلسَّمَٰوَٰتُ مَطۡوِيَّٰتُۢ بِيَمِينِهِۦۚ

و در شیپور دمیده خواهد شد، و هر که در آسمان‌ها و در زمین است صاعقه‌زده خواهد شد، مگر آنکه خدا را پسند افتد؛

وَنُفِخَ فِي اِ۬لصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِي اِ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَمَن فِي اِ۬لۡأَرۡضِ إِلَّا مَن شَآءَ اَ۬للَّهُۖ

و کسانی که انکار می‌کنند دسته‌دسته به سوی جهنم برده خواهند شد،

وَسِيقَ اَ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ إِلَىٰ جَهَنَّمَ زُمَرًاۖ

تا آنگاه که به آن رسیدند، درهایش گشوده شود، و گماشتگانش به آنان گویند: «آیا فرستادگانی از میان خودتان نزد شما نیامدند، نشانه‌های سرپرست شما را بر شما برمی‌خواندند و شما را از روبه‌رو شدن با این روز هشدار می‌دادند؟»

حَتَّىٰ إِذَا جَآءُوهَا فُتِّحَتۡ أَبۡوَٰبُهَا وَقَال لَّهُمۡ خَزَنَتُهَا أَلَمۡ يَاتِكُمۡ رُسُلٞ مِّنكُمۡ يَتۡلُونَ عَلَيۡكُمۡ ءَايَٰتِ رَبِّكُمۡ وَيُنذِرُونَكُمۡ لِقَآءَ يَوۡمِكُمۡ هَٰذَاۚ

گفته خواهد شد: «از درهای جهنم وارد شوید، تا در آن جاودانه بمانید.»

قِيلَ اَ۟دۡخُلُواْ أَبۡوَٰبَ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَاۖ

و کسانی که از سرپرست خود محتاط بوده‌اند دسته‌دسته به سوی باغ برده خواهند شد،

وَسِيقَ اَ۬لَّذِينَ اَ۪تَّقَوۡاْ رَبَّهُمۡ إِلَى اَ۬لۡجَنَّة زُّمَرًاۖ

و کارگزاران را خواهی دید که پیرامون بنا هستند، شکوه سرپرست خود را با ستایش او می‌سرایند؛

وَتَر۪ي اَ۬لۡمَلَٰٓئِكَةَ حَآفِّينَ مِنۡ حَوۡلِ اِ۬لۡعَرۡشِ يُسَبِّحُونَ بِحَمۡدِ رَبِّهِمۡۚ

و میان آنان به حقیقت فصل خواهد شد،

وَقُضِيَ بَيۡنَهُم بِالۡحَقِّۚ