Al-Adiyat العاديات

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. سوگند به آنان که مرزها را درمی‌نوردند، نفس‌زنان، که با برخوردهایشان جرقه می‌افروزند، که بامدادان یورش می‌برند، و بدین‌سان غبار برمی‌انگیزند، و از میان آن به میان ازدحامی وارد می‌شوند! انسان بی‌گمان نسبت به سرپرستش نمک‌نشناسی سرکشانه دارد، و بی‌گمان خود بر آن گواه است، و برای دوستی نیکی بی‌گمان سخت پرشور است.

بِسْمِ اِ۬للَّهِ اِ۬لرَّحْمَٰنِ اِ۬لرَّحِيمِ وَالْعَٰدِيَٰتِ ضَبْحاٗ فَالْمُورِيَٰتِ قَدْحاٗ فَالْمُغِيرَٰتِ صُبْحاٗ فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعاٗ فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعاً اِنَّ اَ۬لِانسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٞ وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ اِ۬لْخَيْرِ لَشَدِيدٌۖ

پس آیا نمی‌داند که چون آنچه در گورهاست زیر و رو خواهد شد، و آنچه در سینه‌هاست بیرون کشیده خواهد شد، سرپرستشان، در آن روز، بی‌گمان دربارهٔ آنان باخبر خواهد بود؟

۞ اَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِے اِ۬لْقُبُورِ وَحُصِّلَ مَا فِے اِ۬لصُّدُورِ إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٖ لَّخَبِيرٌۖ