Fussilat فصلت

حمٓ (حا میم).

حمٓ

اما بیشترشان روی می‌گردانند، چنان که نمی‌شنوند.

فَأَعْرَضَ أَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ

و می‌گویند: «هسته‌های ما در پوشش‌هایی است در برابر آنچه ما را به آن فرامی‌خوانی، و در گوش‌های ما کری است، و میان ما و تو پرده‌ای است. پس عمل کن، زیرا ما نیز عمل می‌کنیم.»

وَقَالُوا۟ قُلُوبُنَا فِىٓ أَكِنَّةٍۢ مِّمَّا تَدْعُونَآ إِلَيْهِ وَفِىٓ ءَاذَانِنَا وَقْرٌۭ وَمِنۢ بَيْنِنَا وَبَيْنِكَ حِجَابٌۭ فَٱعْمَلْ إِنَّنَا عَٰمِلُونَ

بگو: «من جز آدمی‌ای چون شما نیستم؛ برایم پرده برداشته می‌شود که ایزد شما ایزدی یگانه است. پس به سوی او راست بایستید و بخشایش او را بخواهید.»

قُلْ إِنَّمَآ أَنَا۠ بَشَرٌۭ مِّثْلُكُمْ يُوحَىٰٓ إِلَىَّ أَنَّمَآ إِلَٰهُكُمْ إِلَٰهٌۭ وَٰحِدٌۭ فَٱسْتَقِيمُوٓا۟ إِلَيْهِ وَٱسْتَغْفِرُوهُ

و وای بر انبازگیرندگان که گشاده‌دستی ناب را نمی‌دهند و زندگی واپسین را انکار می‌کنند!

وَوَيْلٌۭ لِّلْمُشْرِكِينَ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَهُم بِٱلْءَاخِرَةِ هُمْ كَٰفِرُونَ

کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند همانا پاداشی خواهند داشت که به رخ آنان کشیده نخواهد شد.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۢ

این است سرپرست همهٔ هستی‌ها.

ذَٰلِكَ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ

و در آن لنگرگاه‌هایی استوار بر فراز آن نهاد، آن را خجسته گرداند، و در آن مقرری‌هایش را در مجموعِ چهار روز مقدر کرد، برای خواهندگان به یکسان.

وَجَعَلَ فِيهَا رَوَٰسِىَ مِن فَوْقِهَا وَبَٰرَكَ فِيهَا وَقَدَّرَ فِيهَآ أَقْوَٰتَهَا فِىٓ أَرْبَعَةِ أَيَّامٍۢ سَوَآءًۭ لِّلسَّآئِلِينَ

گفتند: «ما گردن‌نهنده می‌آییم.»

قَالَتَآ أَتَيْنَا طَآئِعِينَ

این است اندازه‌ای که از سوی نیرومند، همه‌چیزدان، مقرر شده است.

ذَٰلِكَ تَقْدِيرُ ٱلْعَزِيزِ ٱلْعَلِيمِ

گفتند: «اگر سرپرست ما را پسند افتاده بود، کارگزارانی فرود آورده بود. پس ما همانا آنچه را شما با آن فرستاده شده‌اید انکار می‌کنیم.»

قَالُوا۟ لَوْ شَآءَ رَبُّنَا لَأَنزَلَ مَلَٰٓئِكَةًۭ فَإِنَّا بِمَآ أُرْسِلْتُم بِهِۦ كَٰفِرُونَ

و نشانه‌های ما را سرسختانه نفی می‌کردند.

وَكَانُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا يَجْحَدُونَ

و کیفر زندگی واپسین شرم‌آورتر است، و یاری نخواهند شد.

وَلَعَذَابُ ٱلْءَاخِرَةِ أَخْزَىٰ وَهُمْ لَا يُنصَرُونَ

و اما ثمود، ما آنان را راه نمودیم، اما کوری را بیش از راهنمایی دوست داشتند؛ صاعقهٔ کیفر خوارکننده آنان را به سبب آنچه به دست آورده بودند گرفت.

وَأَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْنَٰهُمْ فَٱسْتَحَبُّوا۟ ٱلْعَمَىٰ عَلَى ٱلْهُدَىٰ فَأَخَذَتْهُمْ صَٰعِقَةُ ٱلْعَذَابِ ٱلْهُونِ بِمَا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ

و ما کسانی را که باور می‌آوردند و محتاط بودند نجات دادیم.

وَنَجَّيْنَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَكَانُوا۟ يَتَّقُونَ

و روزی که دشمنان خدا را به سوی آتش گرد خواهیم آورد، در ستون‌ها تقسیم خواهند شد،

وَيَوْمَ يُحْشَرُ أَعْدَآءُ ٱللَّهِ إِلَى ٱلنَّارِ فَهُمْ يُوزَعُونَ

تا آنگاه که به آن رسیدند، شنوایی‌شان، بینایی‌هایشان و پوست‌هایشان علیه آنان به آنچه می‌کردند گواهی دهند.

حَتَّىٰٓ إِذَا مَا جَآءُوهَا شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَأَبْصَٰرُهُمْ وَجُلُودُهُم بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ

خواهند گفت: «خدا، که هر چیز را به سخن می‌آورد، ما را به سخن آورد. اوست که شما را نخستین‌بار آفرید، و به سوی او بازگردانده خواهید شد.»

قَالُوٓا۟ أَنطَقَنَا ٱللَّهُ ٱلَّذِىٓ أَنطَقَ كُلَّ شَىْءٍۢ وَهُوَ خَلَقَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍۢ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

اما می‌پنداشتید که خدا بسیاری از آنچه می‌کردید نمی‌دانست.

وَلَٰكِن ظَنَنتُمْ أَنَّ ٱللَّهَ لَا يَعْلَمُ كَثِيرًۭا مِّمَّا تَعْمَلُونَ

و این است گمانی که دربارهٔ سرپرست خود بستید؛ شما را به سقوط کشاند، و در شمار زیان‌کاران درآمدید.

وَذَٰلِكُمْ ظَنُّكُمُ ٱلَّذِى ظَنَنتُم بِرَبِّكُمْ أَرْدَىٰكُمْ فَأَصْبَحْتُم مِّنَ ٱلْخَٰسِرِينَ

و اگر بخواهند دوباره پذیرفته شوند، از کسانی نخواهند بود که دوباره پذیرفته می‌شوند.

وَإِن يَسْتَعْتِبُوا۟ فَمَا هُم مِّنَ ٱلْمُعْتَبِينَ

زیرا آنان زیان‌کار بودند.

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ خَٰسِرِينَ

و کسانی که انکار می‌کنند گفتند: «به این خوانش گوش ندهید، و هنگام برخواندن آن یاوه بگویید، شاید چیره شوید.»

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَا تَسْمَعُوا۟ لِهَٰذَا ٱلْقُرْءَانِ وَٱلْغَوْا۟ فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُونَ

ما بی‌گمان به کسانی که انکار می‌کنند کیفری سخت خواهیم چشاند، و آنان را بی‌گمان بر حسب بدترین آنچه می‌کردند بازپرداخت خواهیم کرد.

فَلَنُذِيقَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ عَذَابًۭا شَدِيدًۭا وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَسْوَأَ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ

به بازپرداخت آنکه نشانه‌های ما را سرسختانه نفی می‌کردند.

جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا يَجْحَدُونَ

و کسانی که انکار می‌کنند خواهند گفت: «ای سرپرست ما، آن دو را که ما را از میان نهانیان و انسان‌ها گمراه کردند به ما بنمایان، تا هر دو را زیر پاهای خود نهیم، تا از پست‌ترین‌ها باشند.»

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ رَبَّنَآ أَرِنَا ٱلَّذَيْنِ أَضَلَّانَا مِنَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ نَجْعَلْهُمَا تَحْتَ أَقْدَامِنَا لِيَكُونَا مِنَ ٱلْأَسْفَلِينَ

همانا کسانی که می‌گویند: «سرپرست ما خدا است»، سپس راست می‌ایستند، کارگزاران بر آنان فرود می‌آیند: «نترسید و اندوهگین مشوید؛ مژدهٔ باغی را که به شما وعده داده شده بود دریافت کنید.

إِنَّ ٱلَّذِينَ قَالُوا۟ رَبُّنَا ٱللَّهُ ثُمَّ ٱسْتَقَٰمُوا۟ تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا۟ وَلَا تَحْزَنُوا۟ وَأَبْشِرُوا۟ بِٱلْجَنَّةِ ٱلَّتِى كُنتُمْ تُوعَدُونَ

ما در زندگی نزدیک و در زندگی واپسین متحدان شما هستیم؛

نَحْنُ أَوْلِيَآؤُكُمْ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَفِى ٱلْءَاخِرَةِ

و در آن آنچه خویشتن‌های شما می‌خواهند خواهید داشت، و در آن آنچه درخواست کنید خواهید داشت، به پذیرایی از جانب بسیار بخشاینده‌ای مهربان.»

وَلَكُمْ فِيهَا مَا تَشْتَهِىٓ أَنفُسُكُمْ وَلَكُمْ فِيهَا مَا تَدَّعُونَ نُزُلًۭا مِّنْ غَفُورٍۢ رَّحِيمٍۢ

و پس چه کسی سخنی زیباتر دارد از آنکه به سوی خدا فرامی‌خواند، کرداری شایسته به‌جا می‌آورد و می‌گوید: «من از بی‌خدشگان نزد خدا هستم»؟

وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلًۭا مِّمَّن دَعَآ إِلَى ٱللَّهِ وَعَمِلَ صَٰلِحًۭا وَقَالَ إِنَّنِى مِنَ ٱلْمُسْلِمِينَ

با آنچه زیباتر است دفع کن؛ آنگاه آنکه میان تو و او دشمنی بود، چون دوستی گرم خواهد بود.

ٱدْفَعْ بِٱلَّتِى هِىَ أَحْسَنُ فَإِذَا ٱلَّذِى بَيْنَكَ وَبَيْنَهُۥ عَدَٰوَةٌۭ كَأَنَّهُۥ وَلِىٌّ حَمِيمٌۭ

و این جز توسط کسی که بهره‌ای سترگ دارد دریافت نمی‌شود.

وَمَا يُلَقَّىٰهَآ إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِيمٍۢ

زیرا اوست شنوا و همه‌چیزدان.

إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ

بلکه برای خدا که آن‌ها را آفرید پیشانی بر خاک نهید، اگر از او فرمان می‌برید.

وَٱسْجُدُوا۟ لِلَّهِ ٱلَّذِى خَلَقَهُنَّ إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ

اگر خودبزرگ‌بینی کنند، آنان که نزد سرپرست تو هستند شب و روز شکوه او را می‌سرایند، بی آنکه خسته شوند.

فَإِنِ ٱسْتَكْبَرُوا۟ فَٱلَّذِينَ عِندَ رَبِّكَ يُسَبِّحُونَ لَهُۥ بِٱلَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ وَهُمْ لَا يَسْـَٔمُونَ

زیرا او بر هر چیز توانا است.

إِنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌ

زیرا او به آنچه می‌کنید بینا است.

إِنَّهُۥ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

فرودی از جانب فرزانه‌ای ستوده.

تَنزِيلٌۭ مِّنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍۢ

سرپرست تو بی‌گمان دارندهٔ بخشایش و دارندهٔ تنبیهی دردناک است.

إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍۢ وَذُو عِقَابٍ أَلِيمٍۢ

اینان از جایی دور ندا داده می‌شوند.»

أُو۟لَٰٓئِكَ يُنَادَوْنَ مِن مَّكَانٍۭ بَعِيدٍۢ

و آنان دربارهٔ آن بی‌گمان در سرگشتگی‌ای پریشان‌کننده‌اند.

وَإِنَّهُمْ لَفِى شَكٍّۢ مِّنْهُ مُرِيبٍۢ

و سرپرست تو هرگز بر فرمان‌برداران تحت اجبار ستمگر نیست.

وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّٰمٍۢ لِّلْعَبِيدِ

و روزی که آنان را ندا خواهد داد: «انبازان من کجایند؟»، خواهند گفت: «به تو اطلاع می‌دهیم که در میان ما هیچ گواهی نیست.»

وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ أَيْنَ شُرَكَآءِى قَالُوٓا۟ ءَاذَنَّٰكَ مَا مِنَّا مِن شَهِيدٍۢ

و آنچه پیش‌تر فرامی‌خواندند از آنان دور گمراه خواهد شد، و خواهند پنداشت که هیچ گریزگاهی ندارند.

وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَدْعُونَ مِن قَبْلُ وَظَنُّوا۟ مَا لَهُم مِّن مَّحِيصٍۢ

اما اگر بدی به او برسد، ناگاه بی‌امید است، سرخورده.

وَإِن مَّسَّهُ ٱلشَّرُّ فَيَـُٔوسٌۭ قَنُوطٌۭ

ما بی‌گمان کسانی را که انکار می‌کنند از آنچه کرده‌اند اطلاع خواهیم داد، و بی‌گمان کیفری خشن به آنان خواهیم چشاند.

فَلَنُنَبِّئَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِمَا عَمِلُوا۟ وَلَنُذِيقَنَّهُم مِّنْ عَذَابٍ غَلِيظٍۢ

و چون بدی به او می‌رسد، ناگاه در فراخوان‌های بی‌پایان است.

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ فَذُو دُعَآءٍ عَرِيضٍۢ

بگو: «آیا دیده‌اید؟ اگر این از جانب خدا است و سپس شما آن را انکار کنید، چه کسی گمراه‌تر است از آنکه در گسستی دور است؟»

قُلْ أَرَءَيْتُمْ إِن كَانَ مِنْ عِندِ ٱللَّهِ ثُمَّ كَفَرْتُم بِهِۦ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِى شِقَاقٍۭ بَعِيدٍۢ

آیا بس نیست که سرپرست تو بر هر چیز گواه است؟

أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ شَهِيدٌ

آیا چنین نیست: او همانا هر چیز را به‌کمال در بر می‌گیرد.

أَلَآ إِنَّهُۥ بِكُلِّ شَىْءٍۢ مُّحِيطٌۢ