Ar-Rahman الرحمن
Which then of your Guardian's blessings فبأي آلاء ربكما
The section and its links
The return judged far-fetched, the sworn Day, then the community (50, then 51-67)
What was shown before: The return judged far-fetched is set out in 50. 50
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان.
بی‌اندازه مهربان خوانش را آموخت.
ٱلرَّحْمَٰنُ عَلَّمَ ٱلْقُرْءَانَ
انسان را آفرید، به او بیانِ روشن آموخت.
خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ عَلَّمَهُ ٱلْبَيَانَ
خورشید و ماه، بر پایهٔ حسابی دقیق.
ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ بِحُسْبَانٍۢ
و گیاهِ بی‌ساقه و درخت پیشانی بر خاک می‌نهند.
وَٱلنَّجْمُ وَٱلشَّجَرُ يَسْجُدَانِ
و آسمان را او برافراشت، و ترازو را نهاد، تا شما در ترازو حدشکنی نکنید: وزن را با برابری‌ورزی پابرجا نگه دارید و به ترازو زیان نرسانید.
وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلْمِيزَانَ أَلَّا تَطْغَوْا۟ فِى ٱلْمِيزَانِ وَأَقِيمُوا۟ ٱلْوَزْنَ بِٱلْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا۟ ٱلْمِيزَانَ
و زمین را برای آفریدگان نهاد؛ در آن خوشخوراکی‌هاست، نخل با خوشه‌های پوشیده، دانه‌ای دارای پوشش، و گیاه خوشبو.
وَٱلْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ فِيهَا فَٰكِهَةٌۭ وَٱلنَّخْلُ ذَاتُ ٱلْأَكْمَامِ وَٱلْحَبُّ ذُو ٱلْعَصْفِ وَٱلرَّيْحَانُ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
انسان را از گلی طنین‌انداز همچون سفال آفرید، و نهانیان را از شعلهٔ آتشِ ناب آفرید.
خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِن صَلْصَٰلٍۢ كَٱلْفَخَّارِ وَخَلَقَ ٱلْجَآنَّ مِن مَّارِجٍۢ مِّن نَّارٍۢ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
سرپرست دو خاور و سرپرست دو باختر.
رَبُّ ٱلْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ ٱلْمَغْرِبَيْنِ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
دو دریا را که به هم می‌رسند درآمیخت؛ میان آن‌ها مانعی است: به یکدیگر دست‌اندازی نمی‌کنند.
مَرَجَ ٱلْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌۭ لَّا يَبْغِيَانِ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
از آن دو مروارید و مرجان بیرون کشیده می‌شود.
يَخْرُجُ مِنْهُمَا ٱللُّؤْلُؤُ وَٱلْمَرْجَانُ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
و کشتی‌های برافراشته در دریا، همچون شاخص‌هایی برپاشده، از آنِ اویند.
وَلَهُ ٱلْجَوَارِ ٱلْمُنشَـَٔاتُ فِى ٱلْبَحْرِ كَٱلْأَعْلَٰمِ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
هر آنچه بر آن است گذراست، و تنها سوی سرپرست تو، دارندهٔ شوکت و بزرگواری، باقی می‌ماند.
كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍۢ وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
کسانی که در آسمان‌ها و بر زمین‌اند از او می‌خواهند؛ هر روز او به کاری مشغول است.
يَسْـَٔلُهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِى شَأْنٍۢ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
او به شما خواهد پرداخت، ای شما دو تن، دو موجودِ مسئولیت‌دار.
سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
ای گروه نهانیان و انسان‌ها، اگر می‌توانید کرانه‌های آسمان‌ها و زمین را سوراخ کنید، پس سوراخ کنید.
يَٰمَعْشَرَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ إِنِ ٱسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا۟ مِنْ أَقْطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ فَٱنفُذُوا۟
آن‌ها را جز با سلطه سوراخ نخواهید کرد.
لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَٰنٍۢ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
بر شما دو تن زبانه‌ای از آتش و مسِ گداخته فرستاده خواهد شد، و نخواهید توانست یکدیگر را یاری دهید.
يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌۭ مِّن نَّارٍۢ وَنُحَاسٌۭ فَلَا تَنتَصِرَانِ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
و آنگاه که آسمان بشکافد و همچون چرم رنگین گلگون شود — پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟ — در آن روز نه انسانی و نه نهانی دربارهٔ تقصیر خود پرسیده خواهد شد.
فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ وَرْدَةًۭ كَٱلدِّهَانِ فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُسْـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسٌۭ وَلَا جَآنٌّۭ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
کنارگذاشته‌شدگان از نشان‌هایشان شناخته خواهند شد، و از کاکل‌ها و پاها گرفته خواهند شد.
يُعْرَفُ ٱلْمُجْرِمُونَ بِسِيمَٰهُمْ فَيُؤْخَذُ بِٱلنَّوَٰصِى وَٱلْأَقْدَامِ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
این است جهنم که کنارگذاشته‌شدگان آن را دروغ می‌انگاشتند؛ میان آن و آبی جوشان که به نهایت رسانده شده است رفت‌وآمد خواهند کرد.
هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِى يُكَذِّبُ بِهَا ٱلْمُجْرِمُونَ يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ ءَانٍۢ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
و برای کسی که از ایستادن در برابر سرپرست خود ترسید، دو باغ — پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟ — با شاخه‌های بسیار.
وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ذَوَاتَآ أَفْنَانٍۢ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
در آن دو، دو چشمه روان است.
فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
در آن دو، از هر خوشخوراکی، جفتی.
فِيهِمَا مِن كُلِّ فَٰكِهَةٍۢ زَوْجَانِ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
تکیه‌زده بر بسترهایی که آستر آن از دیبای ستبر است، و چیدنیِ آن دو باغ در دسترس.
مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ فُرُشٍۭ بَطَآئِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍۢ وَجَنَى ٱلْجَنَّتَيْنِ دَانٍۢ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
در آن دو موجوداتی هستند با پلک‌های نگه‌داشته، که پیش از آنان نه انسانی و نه نهانی آنان را لمس نکرده است.
فِيهِنَّ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
گویی که یاقوت و مرجان‌اند.
كَأَنَّهُنَّ ٱلْيَاقُوتُ وَٱلْمَرْجَانُ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
آیا بازپرداختِ نیک‌کرداری جز نیک‌کرداری است؟
هَلْ جَزَآءُ ٱلْإِحْسَٰنِ إِلَّا ٱلْإِحْسَٰنُ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
و فروتر از آن دو، دو باغ دیگر — پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟ — به سبزِ تیره.
وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ مُدْهَآمَّتَانِ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
در آن دو، دو چشمهٔ جوشان.
فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
در آن دو، خوشخوراکی‌ها، نخل‌ها و انارها.
فِيهِمَا فَٰكِهَةٌۭ وَنَخْلٌۭ وَرُمَّانٌۭ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
در آن‌ها موجوداتی نیکو و زیبا هستند.
فِيهِنَّ خَيْرَٰتٌ حِسَانٌۭ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
همدمانی، نگه‌داشته‌شده در خیمه‌ها.
حُورٌۭ مَّقْصُورَٰتٌۭ فِى ٱلْخِيَامِ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
که پیش از آنان نه انسانی و نه نهانی آنان را لمس نکرده است.
لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
تکیه‌زده بر پارچه‌های سبز و فرش‌های ممتاز، زیبا.
مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍۢ وَعَبْقَرِىٍّ حِسَانٍۢ
پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
خجسته باد نام سرپرست تو، دارندهٔ شوکت و بزرگواری.
تَبَٰرَكَ ٱسْمُ رَبِّكَ ذِى ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ