At-Tahrim التحريم
Why do you hold as prohibited لم تحرم
The section and its links
The return judged far-fetched, the sworn Day, then the community (50, then 51-67)
What was shown before: The return judged far-fetched is set out in 50. 50
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان.
ای اطلاع‌دهنده! چرا آنچه خدا برایت روا ساخته است را ممنوع می‌شماری، در جست‌وجوی خشنودی همسرانت؟
يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ أَحَلَّ ٱللَّهُ لَكَ تَبْتَغِى مَرْضَاتَ أَزْوَٰجِكَ
و خدا بسیار بخشاینده و مهربان است.
وَٱللَّهُ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ
خدا برای شما گشایش از سوگندهایتان را مقرر کرده است،
قَدْ فَرَضَ ٱللَّهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ أَيْمَٰنِكُمْ
و خدا متحد شماست.
وَٱللَّهُ مَوْلَىٰكُمْ
و اوست همه‌چیزدان، فرزانه.
وَهُوَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْحَكِيمُ
و آنگاه که اطلاع‌دهنده گفتاری را در نهان به یکی از همسران خود سپرد،
وَإِذْ أَسَرَّ ٱلنَّبِىُّ إِلَىٰ بَعْضِ أَزْوَٰجِهِۦ حَدِيثًۭا
و او آن را به دیگری اطلاع داد، و خدا آن را برای او آشکار کرد، بخشی را شناساند و از بخشی گذشت.
فَلَمَّا نَبَّأَتْ بِهِۦ وَأَظْهَرَهُ ٱللَّهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهُۥ وَأَعْرَضَ عَنۢ بَعْضٍۢ
سپس چون او را از آن اطلاع داد، گفت: «چه کسی تو را از این اطلاع داد؟» گفت: «همه‌چیزدانِ باخبر مرا از آن اطلاع داد.»
فَلَمَّا نَبَّأَهَا بِهِۦ قَالَتْ مَنْ أَنۢبَأَكَ هَٰذَا قَالَ نَبَّأَنِىَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْخَبِيرُ
اگر شما دو تن به سوی خدا بازگردید — زیرا هسته‌هایتان از پیش خم شده است —
إِن تَتُوبَآ إِلَى ٱللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا
و اگر بر ضد او یکدیگر را پشتیبانی کنید، آنگاه خدا همانا متحد اوست، و نیز جبرئیل و شایستگان از باورمندان،
وَإِن تَظَٰهَرَا عَلَيْهِ فَإِنَّ ٱللَّهَ هُوَ مَوْلَىٰهُ وَجِبْرِيلُ وَصَٰلِحُ ٱلْمُؤْمِنِينَ
و کارگزاران نیز، افزون بر این، پشتیبان اویند.
وَٱلْمَلَٰٓئِكَةُ بَعْدَ ذَٰلِكَ ظَهِيرٌ
شاید سرپرست او، اگر شما را طلاق دهد، در عوض همسرانی بهتر از شما به او دهد: بی‌خدشه نزد خدا، باورمند، فداکار، بازگشته، فرمان‌بردار، آزادانه رفت‌وآمدکننده، پیش‌تر ازدواج‌کرده یا باکره.
عَسَىٰ رَبُّهُۥٓ إِن طَلَّقَكُنَّ أَن يُبْدِلَهُۥٓ أَزْوَٰجًا خَيْرًۭا مِّنكُنَّ مُسْلِمَٰتٍۢ مُّؤْمِنَٰتٍۢ قَٰنِتَٰتٍۢ تَٰٓئِبَٰتٍ عَٰبِدَٰتٍۢ سَٰٓئِحَٰتٍۢ ثَيِّبَٰتٍۢ وَأَبْكَارًۭا
ای کسانی که باور آوردید! خویشتن خود و کسان خود را در برابر آتشی محتاط سازید که سوختش مردمان و سنگ‌هایند، که کارگزارانی خشن و سخت بر آن نگهبانند، که از خدا در آنچه به آنان دستور می‌دهد نافرمانی نمی‌کنند، و آنچه را به آنان دستور داده می‌شود انجام می‌دهند.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ قُوٓا۟ أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًۭا وَقُودُهَا ٱلنَّاسُ وَٱلْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلَٰٓئِكَةٌ غِلَاظٌۭ شِدَادٌۭ لَّا يَعْصُونَ ٱللَّهَ مَآ أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ
ای کسانی که انکار کردید! امروز عذرخواهی نکنید: شما جز بر پایهٔ آنچه می‌کردید بازپرداخت نمی‌شوید.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَا تَعْتَذِرُوا۟ ٱلْيَوْمَ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ
ای کسانی که باور آوردید! با بازگشتی راستین به سوی خدا بازگردید. شاید سرپرست شما کردارهای بدتان را بپوشاند و شما را به باغ‌هایی که رودها از زیر آن‌ها جاری است وارد کند، روزی که خدا اطلاع‌دهنده و کسانی را که با او باور آوردند شرمسار نخواهد کرد؛ روشنایی‌شان پیشاپیش آنان و در سمت راستشان می‌شتابد.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ تُوبُوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ تَوْبَةًۭ نَّصُوحًا عَسَىٰ رَبُّكُمْ أَن يُكَفِّرَ عَنكُمْ سَيِّـَٔاتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنَّٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ يَوْمَ لَا يُخْزِى ٱللَّهُ ٱلنَّبِىَّ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ نُورُهُمْ يَسْعَىٰ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَٰنِهِمْ
خواهند گفت: «ای سرپرست ما، روشنایی ما را برای ما کامل کن و ما را ببخشای،
يَقُولُونَ رَبَّنَآ أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَٱغْفِرْ لَنَآ
زیرا تو بر هر چیز توانایی.»
إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ
ای اطلاع‌دهنده! با انکارکنندگان و دورویان مبارزه کن، و با آنان محکم باش.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ جَٰهِدِ ٱلْكُفَّارَ وَٱلْمُنَٰفِقِينَ وَٱغْلُظْ عَلَيْهِمْ
و پناهگاه آنان جهنم خواهد بود،
وَمَأْوَىٰهُمْ جَهَنَّمُ
و چه ناپسند مقصدی!
وَبِئْسَ ٱلْمَصِيرُ
خدا برای کسانی که انکار کردند نمونه‌ای می‌افزاید: زن نوح و زن لوط.
ضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلًۭا لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ٱمْرَأَتَ نُوحٍۢ وَٱمْرَأَتَ لُوطٍۢ
آن دو زیر دو تن از فرمان‌برداران شایستهٔ ما بودند، و به آنان خیانت کردند، چنان‌که آن دو برایشان در برابر خدا هیچ سودی نداشتند،
كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَٰلِحَيْنِ فَخَانَتَاهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ ٱللَّهِ شَيْـًۭٔا
و به آنان گفته شد: «با واردشوندگان، هر دو به آتش وارد شوید.»
وَقِيلَ ٱدْخُلَا ٱلنَّارَ مَعَ ٱلدَّٰخِلِينَ
و خدا برای کسانی که باور دارند نمونه‌ای می‌افزاید: زن فرعون، آنگاه که گفت: «ای سرپرست من، برای من نزد خود خانه‌ای در باغ بساز، و مرا از فرعون و از کردارش رهایی بخش، و مرا از قوم ستمگر رهایی بخش.»
وَضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلًۭا لِّلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱمْرَأَتَ فِرْعَوْنَ إِذْ قَالَتْ رَبِّ ٱبْنِ لِى عِندَكَ بَيْتًۭا فِى ٱلْجَنَّةِ وَنَجِّنِى مِن فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهِۦ وَنَجِّنِى مِنَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّٰلِمِينَ
و مریم دختر عمران، که عفت خود را نگه داشت؛ ما از جریانِ خود در او دمیدیم. او کلمات سرپرستش و نوشتارهایش را راست‌گو اعلام کرد، و از فداکاران بود.
وَمَرْيَمَ ٱبْنَتَ عِمْرَٰنَ ٱلَّتِىٓ أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيهِ مِن رُّوحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمَٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهِۦ وَكَانَتْ مِنَ ٱلْقَٰنِتِينَ