Al-Ma'arij المعارج

پرسنده‌ای خواستار کیفری شد که بر انکارکنندگان رخ خواهد داد — هیچ‌کس نتواند آن را بازدارد — از جانب خدا، دارندهٔ راه‌های بالارفتن.

سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍۢ وَاقِعٍۢ لِّلْكَٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌۭ مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ

کارگزاران و جریان در روزی به سوی او بالا می‌روند که اندازه‌اش پنجاه هزار سال است.

تَعْرُجُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍۢ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍۢ

پس با شکیبایی‌ای نیکو شکیبا باش،

فَٱصْبِرْ صَبْرًۭا جَمِيلًا

زیرا آنان آن را دور می‌بینند، در حالی که ما آن را نزدیک می‌بینیم.

إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًۭا وَنَرَىٰهُ قَرِيبًۭا

روزی که آسمان همچون فلز گداخته خواهد بود، کوه‌ها همچون پشم خواهند بود، و هیچ دوست گرمی از دوست گرمی نخواهد پرسید، هرچند آشکارا به یکدیگر نشان داده می‌شوند.

يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًۭا يُبَصَّرُونَهُمْ

کنارگذاشته‌شده می‌خواست از کیفر آن روز خود را با پسرانش، همراهش، برادرش، خاندانی که او را پناه می‌داد، و همهٔ کسانی که بر زمین‌اند باز بخرد، اگر آن آنگاه او را رهایی می‌داد. نه چنین!

يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا ثُمَّ يُنجِيهِ كَلَّآ

این همانا شعلهٔ سوزان است، که پوست سر را می‌کَند، و فرامی‌خواند آن‌که پس نشست و پشت کرد، که اندوخت و سپس در بسته نگه داشت.

إِنَّهَا لَظَىٰ نَزَّاعَةًۭ لِّلشَّوَىٰ تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ

انسان همانا بی‌تاب آفریده شده است: چون بدی به او برسد، پریشان می‌شود، و چون نیکی به او برسد، آن را از دیگری بازمی‌دارد — مگر کسانی که تماس برقرار می‌کنند، پیوسته در تماس خود،

إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًۭا وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ

و کسانی که در دارایی‌هایشان حقی شناخته‌شده است برای کسی که می‌خواهد و کسی که محروم شده است،

وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّۭ مَّعْلُومٌۭ لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ

و کسانی که روز سررسید را راست‌گو اعلام می‌کنند،

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ

و کسانی که از کیفر سرپرستشان پر از نگرانی‌اند — زیرا هیچ‌کس از کیفر سرپرستشان ایمن نیست —

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍۢ

و کسانی که پاکدامنی خود را نگه می‌دارند، مگر نسبت به همسران خود یا بسته‌شدگان به سوگند — پس سرزنش نمی‌شوند؛

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَٰفِظُونَ إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ

هر که فراتر از این بجوید، آنان از گذرندگان از مرزهایند؛

فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ

و کسانی که به امانت‌ها و پیمان خود توجه دارند،

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَٰنَٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ

و کسانی که گواهی‌های خود را پابرجا نگه می‌دارند،

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمْ قَآئِمُونَ

و کسانی که تماس خود را پیوسته پاس می‌دارند: آنان در باغ‌ها گرامی داشته خواهند شد.

وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ أُو۟لَٰٓئِكَ فِى جَنَّٰتٍۢ مُّكْرَمُونَ

کسانی که انکار می‌کنند را چه شده که به سوی تو می‌شتابند، از راست و چپ تو، دسته‌دسته جدا از هم؟

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ

ما همانا آنان را از آنچه می‌دانند آفریدیم.

إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ

نه! سوگند به سرپرست خاورها و باخترها که ما بی‌گمان توانایم آنان را با بهتر از ایشان جایگزین کنیم، و هیچ‌چیز نمی‌تواند از ما پیشی گیرد.

فَلَآ أُقْسِمُ بِرَبِّ ٱلْمَشَٰرِقِ وَٱلْمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًۭا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ

این است آن روزی که به آنان وعده داده شده بود.

ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يُوعَدُونَ