At-Takwir التكوير

چون خورشید پیچیده خواهد شد، و چون ستارگان پراکنده خواهند شد، و چون کوه‌ها به جنبش درآورده خواهند شد، و چون آشنایان به حال خود رها خواهند شد، و چون جانوران وحشی گردآوری خواهند شد، و چون دریاها به جوش آورده خواهند شد، و چون خویشتن‌ها جفت خواهند شد، و چون دخترک زنده‌به‌گور‌شده پرسیده خواهد شد که به چه تقصیر کشته شده است، و چون سالنامه‌ها گسترده خواهند شد، و چون آسمان پوست‌کنده خواهد شد، و چون کوره افروخته خواهد شد، و چون باغ نزدیک آورده خواهد شد، خویشتنی خواهد دانست آنچه را پیش نهاده است.

إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ

نه! من سوگند می‌خورم به اخترانی که پس می‌روند، می‌دوند و ناپدید می‌شوند، و به شب چون عقب می‌نشیند، و به بامداد چون نفس می‌کشد: این بی‌گمان سخنِ فرستاده‌ای بزرگوار است، دارای نیرو، پایگاهی استوار نزد دارندهٔ بنا، که در آنجا به او گردن نهاده می‌شود، و مورد اعتماد است.

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ

و یار شما دچار اختلال نیست.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ

و او همانا آن را در افق روشن دیده است.

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ

و او نسبت به آنچه فراتر از حواس است بخیل نیست.

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ

و این سخن یک منحرف‌کنندهٔ رانده‌شده نیست. پس به کجا می‌روید؟

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ

این فقط یادآوری است برای همهٔ هستی‌ها، برای آن‌که از میان شما پسندش افتد که راست بایستد.

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ

و شما نخواهید خواست مگر آنکه خدا را پسند افتد، سرپرست همهٔ هستی‌ها.

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ