At-Tariq الطارق

سوگند به آسمان و شب‌رسنده! و چه کسی تو را آگاه خواهد کرد که شب‌رسنده چیست؟ ستاره‌ای با فروغی نافذ. هیچ خویشتنی نیست که بر او نگهبانی نداشته باشد.

وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ إِن كُلُّ نَفْسٍۢ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌۭ

پس انسان بنگرد که از چه آفریده شده است.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ

از آبی جهنده آفریده شده است، که از میان کمر و بر بیرون می‌آید.

خُلِقَ مِن مَّآءٍۢ دَافِقٍۢ يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ

او بی‌گمان بر بازگرداندن او توانا است، روزی که رازها آزموده خواهند شد؛ آنگاه نه نیرویی خواهد داشت و نه یاری.

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌۭ يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍۢ وَلَا نَاصِرٍۢ

سوگند به آسمانِ بازگشت! و به زمینی که می‌شکافد! این بی‌گمان سخنی است جداکننده، و این سبک‌سری نیست.

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ إِنَّهُۥ لَقَوْلٌۭ فَصْلٌۭ وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ

آنان همانا نیرنگی می‌تنند، و من نیرنگی می‌تنم.

إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًۭا وَأَكِيدُ كَيْدًۭا

پس به کسانی که انکار می‌کنند مهلت بده، به آنان مهلتی کوتاه بده.

فَمَهِّلِ ٱلْكَٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا