Al-Ghashiya الغاشية

آیا گفتارِ مربوط به فراگیرنده به تو رسیده است؟

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَٰشِيَةِ

چهره‌هایی، در آن روز، فروتن خواهند بود، کوشا، خسته. در آتشی سوزان سوزانده خواهند شد، نوشانده‌شده از چشمه‌ای جوشان.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ عَامِلَةٌۭ نَّاصِبَةٌۭ تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةًۭ تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍۢ

خوراکی نخواهند داشت مگر خارهای خشک، که فربه نمی‌کنند و در برابر گرسنگی به هیچ کار نمی‌آیند.

لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍۢ لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍۢ

چهره‌هایی، در آن روز، در دهش شکفته خواهند بود، خشنود از کوشش خود، در باغی بلند، که در آن هیچ بیهودگی‌ای شنیده نخواهد شد.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاعِمَةٌۭ لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌۭ فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةًۭ

آنجا چشمه‌ای است که جاری است.

فِيهَا عَيْنٌۭ جَارِيَةٌۭ

آنجا تخت‌هایی برافراشته است، لیوان‌هایی نهاده‌شده، بالش‌هایی ردیف‌شده، و فرش‌هایی گسترده.

فِيهَا سُرُرٌۭ مَّرْفُوعَةٌۭ وَأَكْوَابٌۭ مَّوْضُوعَةٌۭ وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌۭ وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ

پس آیا به جانوران تنومند نمی‌نگرند، که چگونه آفریده شده‌اند؟ و به آسمان، که چگونه بالا برده شده است؟ و به کوه‌ها، که چگونه برافراشته شده‌اند؟ و به زمین، که چگونه هموار شده است؟

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ

پس یادآوری کن، تو فقط برای یادآوری هستی.

فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌۭ

تو بر آنان هیچ اختیار اجباری نداری.

لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ

به استثنای کسی که پشت کرد و انکار کرد: آنگاه خدا او را به بزرگ‌ترین کیفر، کیفر خواهد داد.

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ

بازگشت آنان به سوی ماست، سپس حساب آنان بر عهدهٔ ماست.

إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم