Ash-Shams الشمس

سوگند به خورشید و روشنایی بامدادی‌اش! سوگند به ماه چون در پی آن می‌آید! سوگند به روز چون آن را آشکار می‌سازد! سوگند به شب چون آن را می‌پوشاند! سوگند به آسمان و آنچه آن را ساخت! سوگند به زمین و آنچه آن را گسترد! سوگند به خویشتنی، و آنچه آن را شکل داد، سپس تبهکاری و احتیاطش را به دل او افکند! همانا رستگار شده است آن‌که آن را پاک می‌کند، و همانا ناکام شده است آن‌که آن را فرو می‌کند.

وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا

ثمود با حدشکنی‌شان دروغ انگاشتند، آنگاه که بدبخت‌ترین از میان‌شان برخاست. فرستادهٔ خدا آنگاه به آنان گفت: «شتر مادهٔ خدا و آبشخور او!» اما او را دروغ انگاشتند و پی‌اش کردند. پس سرپرستشان آنان را به‌سبب تقصیرشان خرد کرد، و هموارشان ساخت.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا

پس او از فرجام آن نمی‌ترسد.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا