At-Takwir

Güneş dürüldüğünde, yıldızlar saçıldığında, dağlar yürütüldüğünde, gebe develer başıboş bırakıldığında, yabanıl hayvanlar toplandığında, denizler kaynatıldığında, Özler eşleştirildiğinde, diri diri gömülen kıza hangi yanlış yüzünden öldürüldüğü sorulduğunda, günlükler yayıldığında, gök derisinden sıyrıldığında, Kor Ocağı alevlendirildiğinde, Bahçe yaklaştırıldığında, bir Öz sunduğunu bilecek.

إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ

Hayır! Geri çekilen, koşup saklanan yıldızlara, çekilirken geceye, soluk alırken sabaha andolsun ki: bu elbette soylu bir elçinin sözüdür; güç sahibi, Bina'nın Sahibi'nin katında köklü, orada itaat edilen ve güvenilir olan bir elçinin.

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ

Arkadaşınızın zihni bulanık değildir.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ

Onu o apaçık ufukta şüphesiz görmüştür.

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ

Algılardan kaçan konusunda cimri de değildir.

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ

Bu, sürgün edilmiş bir Saptırıcı'nın sözü de değildir. Öyleyse nereye gidiyorsunuz?

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ

Bu, bütün varlıklar için bir hatırlatmadan başka bir şey değildir; sizden doğru durmayı dileyen için.

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ

Siz de ancak bütün varlıkların Vasisi Tanrı dilerse dileyebilirsiniz.

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ