Az-Zumar الزمر
Devoting the Law exclusively to Him مخلصا له الدين
The section and its links
The gate, then facing those who contest it, then the messenger's community (39, then 40-46, then 47-49)
Gate of section IX
Read with: the suras of the same shelf mark
- 40 My Guardian Is Godthose who argue; the believing man of Fir'awn's clan
- 41 Their Skins Will Testifythose who turn away; the Aad and the Thamud
- 42 Uphold the Lawthe one Law revealed to all the messengers
- 43 In their footstepsthe footsteps of the fathers, and appearances
- 44 In a blessed nightthe blessed night, and the trial
- 45 A legislated waythe signs, and the legislated way
- 46 Not a novelty among the messengersal-Ahqaf: the Aad, the Occulted who listen
What was shown before: “We refined them” (38) becomes here the command of a refined Law. 38
بسم الله الرحمن الرحيم
به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان.
فرود نوشتار از جانب خدا است، نیرومند، فرزانه.
تنزيل الكتب من الله العزيز الحكيم
ما نوشتار را به حقیقت به سوی تو فرود آوردیم؛ پس از خدا فرمان ببر، و قانون را یکسره برای او قرار ده.
انا انزلنا اليك الكتب بالحق فاعبد الله مخلصا له الدين
آیا چنین نیست: قانونِ پالوده و ویژه از آنِ خدا است.
الا لله الدين الخالص
و کسانی که غیر از او متحدانی برمی‌گیرند: «ما از آنان جز برای آنکه ما را به خدا نزدیک کنند، نزدیکی‌ای تمام، فرمان نمی‌بریم»؛
والذين اتخذوا من دونه اوليا ما نعبدهم الا ليقربونا الي الله زلفي
همانا خدا میان آنان دربارهٔ آنچه در آن اختلاف دارند داوری خواهد کرد،
ان الله يحكم بينهم في ما هم فيه يختلفون
زیرا خدا کسی را که دروغ‌گو و انکارگر بزرگ است راه نمی‌نماید.
ان الله لا يهدي من هو كذب كفار
اگر خدا می‌خواست فرزندی برای خود برگیرد، از آنچه می‌آفریند هر آنچه پسند او می‌افتاد برمی‌گزید؛
لو اراد الله ان يتخذ ولدا لاصطفي مما يخلق ما يشا
شکوه بر او باد —
سبحنه
اوست خدا، یگانه، چیره‌گر.
هو الله الوحد القهار
او آسمان‌ها و زمین را به حقیقت آفرید؛
خلق السموت والارض بالحق
شب را بر روز می‌پیچد و روز را بر شب می‌پیچد؛
يكور اليل علي النهار ويكور النهار علي اليل
و خورشید و ماه را رام کرد،
وسخر الشمس والقمر
هر یک به سوی سرآمدی نام‌برده روان است.
كل يجري لاجل مسمي
آیا چنین نیست: اوست نیرومند، بخشایندهٔ بزرگ.
الا هو العزيز الغفر
او شما را از یک خویشتن آفرید، سپس همسر آن را از آن بیرون آورد؛
خلقكم من نفس وحده ثم جعل منها زوجها
و برای شما از دام‌ها هشت، جفت‌جفت، فرود آورد؛
وانزل لكم من الانعم ثمنيه ازوج
او شما را در شکم‌های مادرانتان می‌آفریند، آفرینشی پس از آفرینشی، در سه تاریکی؛
يخلقكم في بطون امهتكم خلقا من بعد خلق في ظلمت ثلث
این است خدا، سرپرست شما؛ پادشاهی از آنِ او است؛
ذلكم الله ربكم له الملك
هیچ ایزدی نیست مگر او؛
لا اله الا هو
پس چگونه کنار زده می‌شوید؟
فاني تصرفون
اگر انکار کنید، خدا همانا توانگر است، بی هیچ نیازی به شما؛
ان تكفروا فان الله غني عنكم
و انکار را برای فرمان‌برداران خود نمی‌پذیرد؛
ولا يرضي لعباده الكفر
اما اگر سپاس‌گزار باشید، آن را برای شما می‌پذیرد؛
وان تشكروا يرضه لكم
و هیچ بردارندهٔ باری بار دیگری را برنخواهد داشت؛
ولا تزر وازره وزر اخري
سپس بازگشت شما به سوی سرپرست شما است، و او شما را از آنچه می‌کردید اطلاع خواهد داد،
ثم الي ربكم مرجعكم فينبيكم بما كنتم تعملون
زیرا او به آنچه در سینه‌ها است همه‌چیزدان است.
انه عليم بذات الصدور
و چون آسیبی به انسان می‌رسد، سرپرست خود را فرامی‌خواند، در حالی که به سوی او روی می‌آورد؛
واذا مس الانسن ضر دعا ربه منيبا اليه
سپس چون دهشی از جانب خود به او عطا می‌کند، آنچه را پیش‌تر به سوی آن فرامی‌خواند فراموش می‌کند، و برای خدا رقیبانی قرار می‌دهد تا از راه او گمراه کند.
ثم اذا خوله نعمه منه نسي ما كان يدعوا اليه من قبل وجعل لله اندادا ليضل عن سبيله
بگو: «از انکار خود اندکی بهره ببر، تو همانا از همراهان آتشی.»
قل تمتع بكفرك قليلا انك من اصحب النار
آنکه در ساعات شب وقف شده است، پیشانی بر خاک نهاده و ایستاده، نسبت به زندگی واپسین هشیار و امیدوار به مهر سرپرستش —
امن هو قنت انا اليل ساجدا وقايما يحذر الاخره ويرجوا رحمه ربه
بگو: «آیا کسانی که می‌دانند با کسانی که نمی‌دانند برابرند؟»
قل هل يستوي الذين يعلمون والذين لا يعلمون
تنها دارندگان خرد به یاد می‌آورند.
انما يتذكر اولوا الالبب
بگو: «ای فرمان‌برداران من که باور آورده‌اید، از سرپرست خود محتاط باشید؛
قل يعباد الذين امنوا اتقوا ربكم
برای کسانی که در این زندگی نزدیک نیکی می‌کنند، زیبایی هست؛
للذين احسنوا في هذه الدنيا حسنه
و زمین خدا پهناور است؛
وارض الله وسعه
تنها شکیبایان پاداش خود را به‌درستی دریافت خواهند کرد، بی حساب.»
انما يوفي الصبرون اجرهم بغير حساب
بگو: «به من دستور داده شده است که از خدا فرمان ببرم، قانون را یکسره برای او قرار داده، و به من دستور داده شده است که نخستین از بی‌خدشگان نزد او باشم.»
قل اني امرت ان اعبد الله مخلصا له الدين وامرت لان اكون اول المسلمين
بگو: «من همانا، اگر از سرپرست خود سرپیچی کنم، از کیفر روزی سترگ می‌ترسم.»
قل اني اخاف ان عصيت ربي عذاب يوم عظيم
بگو: «من از خدا فرمان می‌برم، قانون خود را یکسره برای او قرار داده؛
قل الله اعبد مخلصا له ديني
پس از آنچه شما را پسند افتد، غیر از او، فرمان ببرید.»
فاعبدوا ما شيتم من دونه
بگو: «زیان‌کاران کسانی‌اند که خویشتن خود و کسان خود را در روز حضور به زیان کشانده باشند؛
قل ان الخسرين الذين خسروا انفسهم واهليهم يوم القيمه
آیا چنین نیست: این است زیان آشکار.»
الا ذلك هو الخسران المبين
بالای سرشان سایبان‌هایی از آتش خواهند داشت، و زیر پایشان نیز؛
لهم من فوقهم ظلل من النار ومن تحتهم ظلل
خدا فرمان‌برداران خود را به این می‌ترساند:
ذلك يخوف الله به عباده
«ای فرمان‌برداران من، از من محتاط باشید!»
يعباد فاتقون
و کسانی که از فرمان بردن از حدشکن دوری می‌کنند، و به سوی خدا روی می‌آورند، مژده برای آنان است.
والذين اجتنبوا الطغوت ان يعبدوها وانابوا الي الله لهم البشري
پس مژده بده به فرمان‌برداران من که سخن را می‌شنوند و از زیباترین آن پیروی می‌کنند؛
فبشر عباد الذين يستمعون القول فيتبعون احسنه
اینان کسانی‌اند که خدا راهشان نمود،
اوليك الذين هديهم الله
و اینان دارندگان خردند.
واوليك هم اولوا الالبب
آیا کسی که سخن کیفر بر او به حقیقت پیوسته است — آیا تویی که آن را که در آتش است نجات خواهی داد؟
افمن حق عليه كلمه العذاب افانت تنقذ من في النار
اما کسانی که از سرپرست خود محتاط بوده‌اند، غرفه‌هایی بلند خواهند داشت، که بالای آن‌ها غرفه‌های دیگر ساخته شده است، که رودها از زیر آن‌ها جاری است؛
لكن الذين اتقوا ربهم لهم غرف من فوقها غرف مبنيه تجري من تحتها الانهر
وعدهٔ خدا —
وعد الله
خدا وعدهٔ خود را نمی‌شکند.
لا يخلف الله الميعاد
آیا ندیده‌ای که خدا از آسمان آبی فرود می‌آورد، آن را چشمه‌هایی در زمین فرو می‌برد، سپس با آن کشتزاری با رنگ‌های گوناگون بیرون می‌آورد؛ سپس خشک می‌شود و آن را زرد می‌بینی؛ سپس آن را خاشاک می‌کند؟
الم تر ان الله انزل من السما ما فسلكه ينبيع في الارض ثم يخرج به زرعا مختلفا الونه ثم يهيج فتريه مصفرا ثم يجعله حطما
در این بی‌گمان یادآوری‌ای است برای دارندگان خرد.
ان في ذلك لذكري لاولي الالبب
آنکه خدا سینهٔ او را برای بی‌خدشگی نزد خدا گشوده است، و بدین‌سان بر روشنایی‌ای از جانب سرپرستش است —
افمن شرح الله صدره للاسلم فهو علي نور من ربه
پس وای بر کسانی که هسته‌هایشان در برابر یادآوری خدا سخت شده است!
فويل للقسيه قلوبهم من ذكر الله
اینان در گمراهی آشکارند.
اوليك في ضلل مبين
خدا زیباترین سخن را فرود آورد، نوشتاری با بخش‌هایی همسان، در دوبیتی‌ها،
الله نزل احسن الحديث كتبا متشبها مثاني
که پوست کسانی که از سرپرست خود بیم دارند از آن می‌لرزد؛ سپس پوست‌ها و هسته‌هایشان با یادآوری خدا نرم می‌شود؛
تقشعر منه جلود الذين يخشون ربهم ثم تلين جلودهم وقلوبهم الي ذكر الله
این است راهنمایی خدا، که با آن هر که را پسند او افتد راه می‌نماید؛
ذلك هدي الله يهدي به من يشا
و هر که را خدا گمراه کند، دیگر راهنمایی ندارد.
ومن يضلل الله فما له من هاد
آنکه با چهرهٔ خود از کیفر بد در روز حضور محافظت می‌کند —
افمن يتقي بوجهه سو العذاب يوم القيمه
و به ستمگران گفته خواهد شد: «آنچه به دست می‌آوردید بچشید.»
وقيل للظلمين ذوقوا ما كنتم تكسبون
کسانی که پیش از ایشان بودند دروغ انگاشتند، و کیفر از جایی که حس نمی‌کردند بر آنان آمد؛
كذب الذين من قبلهم فاتيهم العذاب من حيث لا يشعرون
خدا شرمساری را در زندگی نزدیک به آنان چشاند،
فاذاقهم الله الخزي في الحيوه الدنيا
و کیفر زندگی واپسین بزرگ‌تر است، اگر می‌دانستند.
ولعذاب الاخره اكبر لو كانوا يعلمون
و ما همانا برای انسان‌ها در این خوانش هر گونه مثالی چند برابر کردیم، شاید به یاد آورند — خوانشی بی‌عیب، بی هیچ کجی، شاید محتاط شوند.
ولقد ضربنا للناس في هذا القران من كل مثل لعلهم يتذكرون قرانا عربيا غير ذي عوج لعلهم يتقون
خدا مثالی می‌افزاید: مردی که از آنِ انبازانی ناسازگار است، و مردی که با یک مرد همتراز است —
ضرب الله مثلا رجلا فيه شركا متشكسون ورجلا سلما لرجل
آیا در مثال برابرند؟
هل يستويان مثلا
ستایش از آنِ خدا است!
الحمد لله
اما بیشترشان نمی‌دانند.
بل اكثرهم لا يعلمون
تو خواهی مرد، و آنان خواهند مرد؛ سپس در روز حضور، شما همانا نزد سرپرست خود کشمکش خواهید کرد.
انك ميت وانهم ميتون ثم انكم يوم القيمه عند ربكم تختصمون
پس چه کسی ستمگرتر است از آنکه بر خدا دروغ می‌گوید و راست‌گویی را، چون به او رسید، دروغ می‌انگارد؟
فمن اظلم ممن كذب علي الله وكذب بالصدق اذ جاه
آیا در جهنم اقامتگاهی برای انکارکنندگان نیست؟
اليس في جهنم مثوي للكفرين
و آنکه با راست‌گویی آمد و آن را راست‌گو دانست، اینان همان محتاطان‌اند.
والذي جا بالصدق وصدق به اوليك هم المتقون
آنچه پسند آنان افتد نزد سرپرستشان خواهند داشت؛
لهم ما يشاون عند ربهم
این است بازپرداخت نیکی‌کنندگان، تا خدا بدترین آنچه کرده‌اند را برایشان بپوشاند و پاداششان را برابر زیباترین آنچه می‌کردند بازپردازد.
ذلك جزا المحسنين ليكفر الله عنهم اسوا الذي عملوا ويجزيهم اجرهم باحسن الذي كانوا يعملون
آیا خدا فرمان‌بردار خود را بس نیست؟
اليس الله بكاف عبده
و می‌کوشند تو را با کسانی که غیر از او هستند بترسانند؛
ويخوفونك بالذين من دونه
و هر که را خدا گمراه کند، دیگر راهنمایی ندارد.
ومن يضلل الله فما له من هاد
و هر که را خدا راه نماید، دیگر کسی نیست که او را گمراه کند؛
ومن يهد الله فما له من مضل
آیا خدا نیرومند، دارندهٔ انتقام نیست؟
اليس الله بعزيز ذي انتقام
و اگر از آنان بپرسی چه کسی آسمان‌ها و زمین را آفرید، بی‌گمان خواهند گفت: «خدا»؛
ولين سالتهم من خلق السموت والارض ليقولن الله
بگو: «پس آیا آنچه را غیر از خدا فرامی‌خوانید دیده‌اید؟ اگر خدا می‌خواست مرا دچار آسیبی کند، آیا این‌ها می‌توانستند مرا از آسیب او آسوده کنند؟ یا اگر برای من مهری می‌خواست، آیا می‌توانستند آن را نزد خود نگه دارند؟»
قل افريتم ما تدعون من دون الله ان ارادني الله بضر هل هن كشفت ضره او ارادني برحمه هل هن ممسكت رحمته
بگو: «خدا مرا بس است؛
قل حسبي الله
کسانی که وکالت می‌دهند، به او وکالت می‌دهند.»
عليه يتوكل المتوكلون
بگو: «ای قوم من، بر حسب جای خود عمل کنید، زیرا من نیز عمل می‌کنم؛
قل يقوم اعملوا علي مكانتكم اني عمل
به‌زودی خواهید دانست که کیفری که او را شرمسار کند به چه کسی خواهد رسید، و کیفری که پابرجا می‌ماند بر چه کسی فرود خواهد آمد.»
فسوف تعلمون من ياتيه عذاب يخزيه ويحل عليه عذاب مقيم
ما نوشتار را برای انسان‌ها به حقیقت بر تو فرود آوردیم؛
انا انزلنا عليك الكتب للناس بالحق
هر که راهنمایی بپذیرد، برای خود او است؛
فمن اهتدي فلنفسه
و هر که گمراه شود، جز علیه خود گمراه نمی‌شود؛
ومن ضل فانما يضل عليها
و تو برای آنان وکیل نیستی.
وما انت عليهم بوكيل
خدا خویشتن‌ها را به‌درستی در هنگام مرگشان نگه می‌دارد، و آنان را که هنوز نمرده‌اند در خوابشان؛
الله يتوفي الانفس حين موتها والتي لم تمت في منامها
آنان را که مرگشان را مقرر کرده است نگه می‌دارد، و دیگران را تا سرآمدی نام‌برده بازمی‌فرستد؛
فيمسك التي قضي عليها الموت ويرسل الاخري الي اجل مسمي
بی‌گمان در این نشانه‌هایی است برای قومی که می‌اندیشند.
ان في ذلك لايت لقوم يتفكرون
یا غیر از خدا میانجی‌هایی برگرفته‌اند؟
ام اتخذوا من دون الله شفعا
بگو: «حتی اگر هیچ چیز را مالک نیستند و خرد نمی‌ورزند؟»
قل اولو كانوا لا يملكون شيا ولا يعقلون
بگو: «میانجی‌گری یکسره از آنِ خدا است؛
قل لله الشفعه جميعا
پادشاهی آسمان‌ها و زمین از آنِ او است؛
له ملك السموت والارض
سپس به سوی او بازگردانده خواهید شد.»
ثم اليه ترجعون
و چون خدا به تنهایی یادآوری می‌شود، هسته‌های کسانی که به زندگی واپسین باور نمی‌آورند از انزجار منقبض می‌شود؛
واذا ذكر الله وحده اشمازت قلوب الذين لا يومنون بالاخره
و چون کسانی که غیر از او هستند یادآوری می‌شوند، ناگاه شادمان‌اند.
واذا ذكر الذين من دونه اذا هم يستبشرون
بگو: «ای خدا، آغازگر آسمان‌ها و زمین، آنکه آنچه را فراتر از حواس است و آنچه را گواهی‌شده است می‌داند، تویی که میان فرمان‌برداران خود دربارهٔ آنچه در آن اختلاف داشتند داوری خواهی کرد.»
قل اللهم فاطر السموت والارض علم الغيب والشهده انت تحكم بين عبادك في ما كانوا فيه يختلفون
و اگر ستمگران هر آنچه بر زمین است و همانند آن را با آن می‌داشتند، آن را در برابر کیفر بد، در روز حضور، باج می‌دادند؛
ولو ان للذين ظلموا ما في الارض جميعا ومثله معه لافتدوا به من سو العذاب يوم القيمه
و آنچه به حساب نمی‌آوردند، از جانب خدا بر آنان آشکار خواهد شد.
وبدا لهم من الله ما لم يكونوا يحتسبون
و پیامدهای بد آنچه به دست آورده‌اند بر آنان آشکار خواهد شد،
وبدا لهم سيات ما كسبوا
و آنچه را به مسخره می‌گرفتند بر آنان واقع خواهد شد.
وحاق بهم ما كانوا به يستهزون
چون آسیبی به انسان می‌رسد، ما را فرامی‌خواند؛ سپس چون از جانب خود دهشی به او عطا می‌کنیم، می‌گوید: «این به من جز به سبب دانشی داده نشده است.»
فاذا مس الانسن ضر دعانا ثم اذا خولنه نعمه منا قال انما اوتيته علي علم
بلکه آزمونی است،
بل هي فتنه
اما بیشتر آنان نمی‌دانند.
ولكن اكثرهم لا يعلمون
کسانی که پیش از ایشان بودند پیش‌تر آن را گفته‌اند، و آنچه به دست می‌آوردند آنان را به کاری نیامد.
قد قالها الذين من قبلهم فما اغني عنهم ما كانوا يكسبون
پیامدهای بد آنچه به دست آورده‌اند بر آنان رسیده است؛
فاصابهم سيات ما كسبوا
و بر ستمگران از میان اینان پیامدهای بد آنچه به دست آورده‌اند خواهد رسید، و نخواهند توانست او را ناتوان کنند.
والذين ظلموا من هولا سيصيبهم سيات ما كسبوا وما هم بمعجزين
پس آیا نمی‌دانند که خدا روزی را بر هر که پسند او افتد می‌گستراند و آن را اندازه می‌کند؟
اولم يعلموا ان الله يبسط الرزق لمن يشا ويقدر
بی‌گمان در این نشانه‌هایی است برای قومی که باور دارد.
ان في ذلك لايت لقوم يومنون
بگو: «ای فرمان‌برداران من که با خود به افراط کینه ورزیده‌اید، از مهر خدا ناامید مشوید؛
قل يعبادي الذين اسرفوا علي انفسهم لا تقنطوا من رحمه الله
زیرا خدا همهٔ تقصیرها را می‌بخشاید؛
ان الله يغفر الذنوب جميعا
زیرا اوست بسیار بخشاینده، مهربان.»
انه هو الغفور الرحيم
و به سوی سرپرست خود روی آورید و نزد او بی‌خدشه باشید، پیش از آنکه کیفر به شما برسد؛ آنگاه دیگر یاری نخواهید شد.
وانيبوا الي ربكم واسلموا له من قبل ان ياتيكم العذاب ثم لا تنصرون
و از زیباترین آنچه از جانب سرپرست شما بر شما فرود آورده شده است پیروی کنید، پیش از آنکه کیفر ناگهان به شما برسد، بی آنکه آن را حس کنید — مبادا خویشتنی بگوید: «دریغا بر آنچه در حق خدا کوتاهی کردم، و بر اینکه بی‌گمان از ریشخندکنندگان بودم!» یا بگوید: «اگر خدا مرا راه نموده بود، از محتاطان می‌بودم»؛ یا چون کیفر را ببیند بگوید: «کاش تلافی‌ای می‌داشتم، از نیکی‌کنندگان می‌بودم.»
واتبعوا احسن ما انزل اليكم من ربكم من قبل ان ياتيكم العذاب بغته وانتم لا تشعرون ان تقول نفس يحسرتي علي ما فرطت في جنب الله وان كنت لمن السخرين او تقول لو ان الله هديني لكنت من المتقين او تقول حين تري العذاب لو ان لي كره فاكون من المحسنين
«چرا! نشانه‌های من به تو رسیدند، اما آن‌ها را دروغ انگاشتی، خودبزرگ‌بینی کردی، و از انکارکنندگان بودی.»
بلي قد جاتك ايتي فكذبت بها واستكبرت وكنت من الكفرين
و در روز حضور، کسانی را که بر خدا دروغ گفته‌اند، سیاه‌چهره خواهی دید.
ويوم القيمه تري الذين كذبوا علي الله وجوههم مسوده
آیا در جهنم اقامتگاهی برای خودبزرگ‌بینان نیست؟
اليس في جهنم مثوي للمتكبرين
و خدا محتاطان را به کامیابی‌شان نجات می‌دهد؛ هیچ بدی به آنان نمی‌رسد، و اندوهگین نخواهند شد.
وينجي الله الذين اتقوا بمفازتهم لا يمسهم السو ولا هم يحزنون
خدا آفرینندهٔ هر چیز است؛
الله خلق كل شي
و او بر هر چیز وکیل است.
وهو علي كل شي وكيل
سپرده‌های آسمان‌ها و زمین از آنِ او است؛
له مقاليد السموت والارض
و کسانی که نشانه‌های خدا را انکار می‌کنند، اینان زیان‌کارانند.
والذين كفروا بايت الله اوليك هم الخسرون
بگو: «پس آیا به من دستور می‌دهید که از غیر از خدا فرمان ببرم، ای نادانان؟»
قل افغير الله تامروني اعبد ايها الجهلون
همانا برای تو و برای کسانی که پیش از تو بودند پرده برداشته شده است: «اگر انباز می‌گرفتی، کردارت بی‌گمان فرو می‌ریخت، و تو بی‌گمان از زیان‌کاران می‌بودی.»
ولقد اوحي اليك والي الذين من قبلك لين اشركت ليحبطن عملك ولتكونن من الخسرين
بلکه از خدا فرمان ببر، و از شمار سپاس‌گزاران باش.
بل الله فاعبد وكن من الشكرين
خدا را چنان که سزاوار اندازهٔ او است اندازه نگرفتند؛ همهٔ زمین در روز حضور در مشت او خواهد بود، و آسمان‌ها در دست راست او پیچیده خواهند شد.
وما قدروا الله حق قدره والارض جميعا قبضته يوم القيمه والسموت مطويت بيمينه
شکوه بر او باد، و او بسی بالاتر از آن است که با او انباز می‌گیرند.
سبحنه وتعلي عما يشركون
و در شیپور دمیده خواهد شد، و هر که در آسمان‌ها و در زمین است صاعقه‌زده خواهد شد، مگر آنکه خدا را پسند افتد؛
ونفخ في الصور فصعق من في السموت ومن في الارض الا من شا الله
سپس بار دیگر در آن دمیده خواهد شد، و ناگاه ایستاده می‌نگرند.
ثم نفخ فيه اخري فاذا هم قيام ينظرون
و زمین با روشنایی سرپرستش درخشان خواهد شد؛ دفتر نهاده خواهد شد؛ اطلاع‌دهندگان و گواهان آورده خواهند شد؛ میان آنان به حقیقت فصل خواهد شد، و هیچ ستمی نخواهند دید.
واشرقت الارض بنور ربها ووضع الكتب وجاي بالنبين والشهدا وقضي بينهم بالحق وهم لا يظلمون
و هر خویشتن آنچه کرده است به‌درستی دریافت خواهد کرد، و او به آنچه می‌کنند داناتر است.
ووفيت كل نفس ما عملت وهو اعلم بما يفعلون
و کسانی که انکار می‌کنند دسته‌دسته به سوی جهنم برده خواهند شد،
وسيق الذين كفروا الي جهنم زمرا
تا آنگاه که به آن رسیدند، درهایش گشوده شود، و گماشتگانش به آنان گویند: «آیا فرستادگانی از میان خودتان نزد شما نیامدند، نشانه‌های سرپرست شما را بر شما برمی‌خواندند و شما را از روبه‌رو شدن با این روز هشدار می‌دادند؟»
حتي اذا جاوها فتحت ابوبها وقال لهم خزنتها الم ياتكم رسل منكم يتلون عليكم ايت ربكم وينذرونكم لقا يومكم هذا
خواهند گفت: «چرا!» اما سخن کیفر بر کسانی که انکار می‌کردند به حقیقت پیوسته خواهد بود.
قالوا بلي ولكن حقت كلمه العذاب علي الكفرين
گفته خواهد شد: «از درهای جهنم وارد شوید، تا در آن جاودانه بمانید.»
قيل ادخلوا ابوب جهنم خلدين فيها
چه بد اقامتگاهی است اقامتگاه خودبزرگ‌بینان!
فبيس مثوي المتكبرين
و کسانی که از سرپرست خود محتاط بوده‌اند دسته‌دسته به سوی باغ برده خواهند شد،
وسيق الذين اتقوا ربهم الي الجنه زمرا
تا آنگاه که به آن رسیدند، در حالی که درهایش گشوده است، گماشتگانش به آنان گویند: «آرامش بر شما باد، نیک بودید — در آن وارد شوید تا جاودانه بمانید.»
حتي اذا جاوها وفتحت ابوبها وقال لهم خزنتها سلم عليكم طبتم فادخلوها خلدين
و خواهند گفت: «ستایش از آنِ خدا است که وعدهٔ خود را به ما وفا کرد، و زمین را به ارث به ما داد، و ما را در باغ هر جا که پسند ما باشد جا می‌دهد؛ چه نیکو پاداشی است برای کوشندگان!»
وقالوا الحمد لله الذي صدقنا وعده واورثنا الارض نتبوا من الجنه حيث نشا فنعم اجر العملين
و کارگزاران را خواهی دید که پیرامون بنا هستند، شکوه سرپرست خود را با ستایش او می‌سرایند؛
وتري المليكه حافين من حول العرش يسبحون بحمد ربهم
و میان آنان به حقیقت فصل خواهد شد،
وقضي بينهم بالحق
و گفته خواهد شد: «ستایش از آنِ خدا است، سرپرستِ همهٔ هستی‌ها.»
وقيل الحمد لله رب العلمين