رفتن به محتوا
القرآنal-quran.fr
فهرست
100%
القرآن
سورهٔ55

Ar-Rahman الرحمن

Which then of the blessings? فبأيّ آلاء ربّكما

ق

78 بندبخش X13 of 18 in the tartīl order

  1. 67
  2. 66
  3. 65
  4. 64
  5. 63
  6. 62
  7. 61
  8. 60
  9. 59
  10. 58
  11. 57
  12. 56
  13. 55
  14. 54
  15. 53
  16. 52
  17. 51
  18. 50
From dominion to the far-fetched return
Summary and links in the frieze

In the frieze With the Occulted, he is set before every blessing and every threat, then asked which one he denies.

Read just before, 56 leads here: It is a noble Recitation, a descent from the Guardian of all beings (56:77-80); the next sura opens: the All-Benevolent taught the Recitation. 56

It leads to 54: When the sky splits open, still to come (55:37); the next sura opens on an accomplished fact: the moon has split. 54

Read the notice in the frieze

Closes on “By the glorious Recitation”

خواندن بخش از آغازش: سورهٔ 67

بسم الله الرحمن الرحيم

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان.

55:1–2

بی‌اندازه مهربان خوانش را آموخت.

الرحمن علم القران

انسان را آفرید، به او بیانِ روشن آموخت.

خلق الانسن علمه البيان

55:5

خورشید و ماه، بر پایهٔ حسابی دقیق.

الشمس والقمر بحسبان

55:6

و گیاهِ بی‌ساقه و درخت پیشانی بر خاک می‌نهند.

والنجم والشجر يسجدان

55:7–9

و آسمان را او برافراشت، و ترازو را نهاد، تا شما در ترازو حدشکنی نکنید: وزن را با برابری‌ورزی پابرجا نگه دارید و به ترازو زیان نرسانید.

والسما رفعها ووضع الميزان الا تطغوا في الميزان واقيموا الوزن بالقسط ولا تخسروا الميزان

و زمین را برای آفریدگان نهاد؛ در آن خوشخوراکی‌هاست، نخل با خوشه‌های پوشیده، دانه‌ای دارای پوشش، و گیاه خوشبو.

والارض وضعها للانام فيها فكهه والنخل ذات الاكمام والحب ذو العصف والريحان

55:13

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

55:14–15

انسان را از گلی طنین‌انداز همچون سفال آفرید، و نهانیان را از شعلهٔ آتشِ ناب آفرید.

خلق الانسن من صلصل كالفخار وخلق الجان من مارج من نار

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

سرپرست دو خاور و سرپرست دو باختر.

رب المشرقين ورب المغربين

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

دو دریا را که به هم می‌رسند درآمیخت؛ میان آن‌ها مانعی است: به یکدیگر دست‌اندازی نمی‌کنند.

مرج البحرين يلتقيان بينهما برزخ لا يبغيان

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

55:22

از آن دو مروارید و مرجان بیرون کشیده می‌شود.

يخرج منهما اللولو والمرجان

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

55:24

و کشتی‌های برافراشته در دریا، همچون شاخص‌هایی برپاشده، از آنِ اویند.

وله الجوار المنشات في البحر كالاعلم

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

55:26–27

هر آنچه بر آن است گذراست، و تنها سوی سرپرست تو، دارندهٔ شوکت و بزرگواری، باقی می‌ماند.

كل من عليها فان ويبقي وجه ربك ذو الجلل والاكرام

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

کسانی که در آسمان‌ها و بر زمین‌اند از او می‌خواهند؛ هر روز او به کاری مشغول است.

يسله من في السموت والارض كل يوم هو في شان

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

55:31

او به شما خواهد پرداخت، ای شما دو تن، دو موجودِ مسئولیت‌دار.

سنفرغ لكم ايه الثقلان

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

55:33

ای گروه نهانیان و انسان‌ها، اگر می‌توانید کرانه‌های آسمان‌ها و زمین را سوراخ کنید، پس سوراخ کنید.

يمعشر الجن والانس ان استطعتم ان تنفذوا من اقطار السموت والارض فانفذوا

آن‌ها را جز با سلطه سوراخ نخواهید کرد.

لا تنفذون الا بسلطن

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

بر شما دو تن زبانه‌ای از آتش و مسِ گداخته فرستاده خواهد شد، و نخواهید توانست یکدیگر را یاری دهید.

يرسل عليكما شواظ من نار ونحاس فلا تنتصران

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

55:37–39

و آنگاه که آسمان بشکافد و همچون چرم رنگین گلگون شود — پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟ — در آن روز نه انسانی و نه نهانی دربارهٔ تقصیر خود پرسیده خواهد شد.

فاذا انشقت السما فكانت ورده كالدهان فباي الا ربكما تكذبان فيوميذ لا يسل عن ذنبه انس ولا جان

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

کنارگذاشته‌شدگان از نشان‌هایشان شناخته خواهند شد، و از کاکل‌ها و پاها گرفته خواهند شد.

يعرف المجرمون بسيمهم فيوخذ بالنوصي والاقدام

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

این است جهنم که کنارگذاشته‌شدگان آن را دروغ می‌انگاشتند؛ میان آن و آبی جوشان که به نهایت رسانده شده است رفت‌وآمد خواهند کرد.

هذه جهنم التي يكذب بها المجرمون يطوفون بينها وبين حميم ان

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

55:46–48

و برای کسی که از ایستادن در برابر سرپرست خود ترسید، دو باغ — پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟ — با شاخه‌های بسیار.

ولمن خاف مقام ربه جنتان فباي الا ربكما تكذبان ذواتا افنان

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

55:50

در آن دو، دو چشمه روان است.

فيهما عينان تجريان

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

در آن دو، از هر خوشخوراکی، جفتی.

فيهما من كل فكهه زوجان

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

تکیه‌زده بر بسترهایی که آستر آن از دیبای ستبر است، و چیدنیِ آن دو باغ در دسترس.

متكين علي فرش بطاينها من استبرق وجني الجنتين دان

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

55:56

در آن دو موجوداتی هستند با پلک‌های نگه‌داشته، که پیش از آنان نه انسانی و نه نهانی آنان را لمس نکرده است.

فيهن قصرت الطرف لم يطمثهن انس قبلهم ولا جان

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

گویی که یاقوت و مرجان‌اند.

كانهن الياقوت والمرجان

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

55:60

آیا بازپرداختِ نیک‌کرداری جز نیک‌کرداری است؟

هل جزا الاحسن الا الاحسن

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

55:62–64

و فروتر از آن دو، دو باغ دیگر — پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟ — به سبزِ تیره.

ومن دونهما جنتان فباي الا ربكما تكذبان مدهامتان

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

55:66

در آن دو، دو چشمهٔ جوشان.

فيهما عينان نضاختان

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

در آن دو، خوشخوراکی‌ها، نخل‌ها و انارها.

فيهما فكهه ونخل ورمان

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

در آن‌ها موجوداتی نیکو و زیبا هستند.

فيهن خيرت حسان

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

55:72

همدمانی، نگه‌داشته‌شده در خیمه‌ها.

حور مقصورت في الخيام

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

55:74

که پیش از آنان نه انسانی و نه نهانی آنان را لمس نکرده است.

لم يطمثهن انس قبلهم ولا جان

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

تکیه‌زده بر پارچه‌های سبز و فرش‌های ممتاز، زیبا.

متكين علي رفرف خضر وعبقري حسان

پس کدام یک از دهش‌های سرپرستتان را شما دو تن دروغ می‌انگارید؟

فباي الا ربكما تكذبان

55:78

خجسته باد نام سرپرست تو، دارندهٔ شوکت و بزرگواری.

تبرك اسم ربك ذي الجلل والاكرام

→ فهرست سوره‌ها