Al-Ahqaf الاحقاف

ما آسمان‌ها و زمین و آنچه را میان آن‌ها است جز به حقیقت و برای سرآمدی نام‌برده نیافریدیم.

ما خلقنا السموت والارض وما بينهما الا بالحق واجل مسمي

بگو: «آیا آنچه را غیر از خدا فرامی‌خوانید دیده‌اید؟ به من نشان دهید آنان چه از زمین آفریده‌اند، یا در آسمان‌ها سهمی دارند؟

قل اريتم ما تدعون من دون الله اروني ماذا خلقوا من الارض ام لهم شرك في السموت

یا خواهند گفت: «او آن را ساخته است»؟

ام يقولون افتريه

بگو: «اگر من آن را ساخته‌ام، شما در برابر خدا هیچ چیز برای من در اختیار ندارید.

قل ان افتريته فلا تملكون لي من الله شيا

او داناتر است به آنچه در آن فرو می‌روید.

هو اعلم بما تفيضون فيه

او به عنوان گواه میان من و شما بس است.

كفي به شهيدا بيني وبينكم

بگو: «من در میان فرستادگان چیزی تازه نیستم، و نمی‌دانم با من چه کرده خواهد شد، نه با من و نه با شما.

قل ما كنت بدعا من الرسل وما ادري ما يفعل بي ولا بكم

من جز از آنچه به من پرده برداشته می‌شود پیروی نمی‌کنم.

ان اتبع الا ما يوحي الي

بگو: «آیا دیده‌اید: اگر این از جانب خدا است و شما آن را انکار کنید، در حالی که گواهی از فرزندان اسرائیل بر همسانی آن گواهی داد و باور آورد، و شما خودبزرگ‌بینی می‌کنید...

قل اريتم ان كان من عند الله وكفرتم به وشهد شاهد من بني اسريل علي مثله فامن واستكبرتم

و کسانی که انکار می‌کنند به کسانی که باور می‌آورند می‌گویند: «اگر آن نیکی می‌بود، آنان در آن بر ما پیشی نمی‌گرفتند.»

وقال الذين كفروا للذين امنوا لو كان خيرا ما سبقونا اليه

و پیش از او، نوشتار موسی، به‌عنوان مرجع و مهر.

ومن قبله كتب موسي اماما ورحمه

اینانند همراهان باغ، که در آن جاودانه می‌مانند،

اوليك اصحب الجنه خلدين فيها

و ما به انسان نیکوکاری با دو والدینش را سفارش کردیم.

ووصينا الانسن بولديه احسنا

مادرش او را با رنج برداشت و با رنج زایید.

حملته امه كرها ووضعته كرها

و آبستنی او و از شیر گرفتنش سی ماه است.

وحمله وفصله ثلثون شهرا

تا آنگاه که به بلوغ کامل خود رسید و به چهل سال رسید، گفت: «ای سرپرست من، به دلم بیفکن که برای دهشی که مرا و والدینم را با آن نواختی سپاس‌گزار باشم، و کرداری شایسته به‌جا آورم که تو را خشنود کند.

حتي اذا بلغ اشده وبلغ اربعين سنه قال رب اوزعني ان اشكر نعمتك التي انعمت علي وعلي ولدي وان اعمل صلحا ترضيه

و فرزندان مرا برایم شایسته گردان.

واصلح لي في ذريتي

اینانند که زیباترین آنچه کرده‌اند را از آنان می‌پذیریم و از کارهای بدشان چشم می‌پوشیم، در میان همراهان باغ،

اوليك الذين نتقبل عنهم احسن ما عملوا ونتجاوز عن سياتهم في اصحب الجنه

اینانند که سخن بر آنان، در میان جامعه‌هایی که پیش از ایشان گذشته بودند، از نهانیان و انسان‌ها، به حقیقت پیوسته است،

اوليك الذين حق عليهم القول في امم قد خلت من قبلهم من الجن والانس

و برای هر یک پایه‌هایی است، بر حسب آنچه کرده‌اند،

ولكل درجت مما عملوا

و روزی که کسانی که انکار می‌کنند بر آتش عرضه خواهند شد: «چیزهای نیکوی خود را در زندگی نزدیک خود بردید و از آن‌ها بهره بردید.

ويوم يعرض الذين كفروا علي النار اذهبتم طيبتكم في حياتكم الدنيا واستمتعتم بها

و برادر عاد را به یاد آور، آنگاه که قوم خود را در احقاف هشدار داد — هشداردهندگانی پیش از او و پس از او گذشته بودند: «جز از خدا فرمان نبرید،

واذكر اخا عاد اذ انذر قومه بالاحقاف وقد خلت النذر من بين يديه ومن خلفه الا تعبدوا الا الله

سپس چون آن را همچون ابری دیدند که به سوی دره‌هایشان می‌آید، گفتند: «این ابری است که برای ما باران می‌آورد.»

فلما راوه عارضا مستقبل اوديتهم قالوا هذا عارض ممطرنا

نه، بلکه آن است که شتاب آن را می‌جستید،

بل هو ما استعجلتم به

که هر چیز را به دستور سرپرستش ویران می‌کند.

تدمر كل شي بامر ربها

و بامداد، جز سکونتگاه‌هایشان چیزی نمی‌دیدی.

فاصبحوا لا يري الا مسكنهم

و ما آنان را همانا در جایی استوار کرده بودیم که شما را در آن استوار نکرده‌ایم، و برایشان شنوایی، بینایی‌ها و آگاهی‌ها نهاده بودیم،

ولقد مكنهم فيما ان مكنكم فيه وجعلنا لهم سمعا وابصرا وافده

اما نه شنوایی‌شان، نه بینایی‌هایشان و نه آگاهی‌هایشان آنان را به کاری نیامد، چون نشانه‌های خدا را سرسختانه نفی می‌کردند،

فما اغني عنهم سمعهم ولا ابصرهم ولا افدتهم من شي اذ كانوا يجحدون بايت الله

پس چرا آنان که غیر از خدا به عنوان هدیه، ایزدانی گرفته بودند، آنان را یاری نکردند؟

فلولا نصرهم الذين اتخذوا من دون الله قربانا الهه

بلکه از آنان دور گمراه شدند،

بل ضلوا عنهم

و چون گروهی از نهانیان را به سوی تو روانه کردیم که به خوانش گوش می‌دادند؛ چون در آن حاضر شدند، گفتند: «خاموش باشید.»

واذ صرفنا اليك نفرا من الجن يستمعون القران فلما حضروه قالوا انصتوا

و هر که فراخوانندهٔ خدا را پاسخ ندهد، نمی‌تواند او را در زمین ناتوان کند، و غیر از او هیچ متحدی نخواهد داشت.

ومن لا يجب داعي الله فليس بمعجز في الارض وليس له من دونه اوليا

آیا نمی‌بینند که خدا، که آسمان‌ها و زمین را آفرید و در آفرینش آن‌ها فرسوده نشد، بر دوباره زندگی دادن به مردگان توانا است؟ چرا!

اولم يروا ان الله الذي خلق السموت والارض ولم يعي بخلقهن بقدر علي ان يحي الموتي بلي

و روزی که کسانی که انکار می‌کنند بر آتش عرضه خواهند شد: «آیا این حقیقت نیست؟»

ويوم يعرض الذين كفروا علي النار اليس هذا بالحق

خواهند گفت: «چرا، به سرپرست ما!»

قالوا بلي وربنا

پس شکیبایی کن، چنان که دارندگان عزم از میان فرستادگان شکیبایی کردند، و شتاب مکن.

فاصبر كما صبر اولوا العزم من الرسل ولا تستعجل

برای آنان: «گویی، روزی که آنچه را به آنان وعده داده شده است می‌بینند، جز ساعتی از روز درنگ نکرده‌اند» — این ابلاغ است.

لهم كانهم يوم يرون ما يوعدون لم يلبثوا الا ساعه من نهار بلغ