Al-Hashr الحشر

آنچه در آسمان‌ها و بر زمین است شکوهِ خدا را سرود.

سبح لله ما في السموت وما في الارض

اوست که کسانی از دارندگان نوشتار را که انکار کردند، از خانه‌هایشان برای گردآوریِ نخست بیرون کرد.

هو الذي اخرج الذين كفروا من اهل الكتب من ديرهم لاول الحشر

شما گمان نمی‌بردید که بیرون خواهند رفت.

ما ظننتم ان يخرجوا

و آنان گمان می‌بردند که دژهایشان آنان را از خدا خواهد رهانید.

وظنوا انهم مانعتهم حصونهم من الله

اما خدا از جایی به سوی آنان آمد که انتظار نداشتند.

فاتيهم الله من حيث لم يحتسبوا

و در هسته‌هایشان هراس افکند.

وقذف في قلوبهم الرعب

خانه‌های خود را با دست‌های خود و با دست‌های باورمندان ویران می‌کردند.

يخربون بيوتهم بايديهم وايدي المومنين

و اگر خدا بر آنان تبعید را مقرر نکرده بود، آنان را در زندگی نزدیک کیفر می‌داد.

ولولا ان كتب الله عليهم الجلا لعذبهم في الدنيا

این بدان سبب است که در برابر خدا و فرستادهٔ او به چنددستگی برخاستند.

ذلك بانهم شاقوا الله ورسوله

و آنچه خدا از آنان به فرستادهٔ خود بازگرداند، شما برای آن نه اسبی و نه مرکبی به کار نینداختید.

وما افا الله علي رسوله منهم فما اوجفتم عليه من خيل ولا ركاب

اما خدا فرستادگان خود را بر هر که پسند او افتد چیره می‌سازد.

ولكن الله يسلط رسله علي من يشا

آنچه خدا از مردمان شهرها به فرستادهٔ خود بازگرداند، از آنِ خدا، فرستاده، نزدیکان، یتیمان، تنگ‌دستان و مسافر در راه‌مانده است، تا آن میان توانگران شما دست‌به‌دست نگردد.

ما افا الله علي رسوله من اهل القري فلله وللرسول ولذي القربي واليتمي والمسكين وابن السبيل كي لا يكون دوله بين الاغنيا منكم

و آنچه فرستاده به شما می‌دهد، آن را بگیرید.

وما اتيكم الرسول فخذوه

و آنچه شما را از آن باز می‌دارد، از آن دست بکشید.

وما نهيكم عنه فانتهوا

برای بینوایانِ مهاجر، که از خانه‌ها و دارایی‌هایشان بیرون کرده شده‌اند، در جست‌وجوی لطفی از خدا و خشنودی او، و که خدا و فرستادهٔ او را یاری می‌رسانند.

للفقرا المهجرين الذين اخرجوا من ديرهم وامولهم يبتغون فضلا من الله ورضونا وينصرون الله ورسوله

و کسانی که پیش از آنان در دیار و در باور جا گرفتند، کسانی را که به سوی آنان مهاجرت کردند دوست می‌دارند؛ در سینه‌هایشان هیچ نیازی به آنچه به آنان داده شده است نمی‌یابند، و آنان را بر خود ترجیح می‌دهند، هرچند خود در نداری باشند.

والذين تبوو الدار والايمن من قبلهم يحبون من هاجر اليهم ولا يجدون في صدورهم حاجه مما اوتوا ويوثرون علي انفسهم ولو كان بهم خصاصه

و کسانی که پس از آنان آمدند می‌گویند: «ای سرپرست ما، ما را و برادران ما را که در باور بر ما پیشی گرفتند ببخشای، و در هسته‌های ما هیچ کینه‌ای نسبت به کسانی که باور دارند منه،

والذين جاو من بعدهم يقولون ربنا اغفر لنا ولاخوننا الذين سبقونا بالايمن ولا تجعل في قلوبنا غلا للذين امنوا

آیا ندیده‌ای کسانی را که دورویی کردند، به برادران خود که از دارندگان نوشتار انکار کردند می‌گویند: «اگر بیرون کرده شوید، ما بی‌گمان با شما بیرون خواهیم رفت، و هرگز در برابر شما به کسی گردن نخواهیم نهاد؛ و اگر با شما پیکار کرده شود، بی‌گمان شما را یاری خواهیم رساند.»

الم تر الي الذين نافقوا يقولون لاخونهم الذين كفروا من اهل الكتب لين اخرجتم لنخرجن معكم ولا نطيع فيكم احدا ابدا وان قوتلتم لننصرنكم

اگر بیرون کرده شوند، با آنان بیرون نخواهند رفت.

لين اخرجوا لا يخرجون معهم

و اگر با آنان پیکار کرده شود، آنان را یاری نخواهند رساند.

ولين قوتلوا لا ينصرونهم

شما در سینه‌هایشان بیش از خدا تکریم برمی‌انگیزید.

لانتم اشد رهبه في صدورهم من الله

آنان همگی با شما جز در شهرهای استوار یا از پشت دیوارها پیکار نخواهند کرد.

لا يقتلونكم جميعا الا في قري محصنه او من ورا جدر

خشونتشان میان خودشان سخت است.

باسهم بينهم شديد

آنان را یگانه می‌پنداری، حال آنکه هسته‌هایشان چنددسته است.

تحسبهم جميعا وقلوبهم شتي

آنان همانند کسانی‌اند که اندکی پیش از آنان

كمثل الذين من قبلهم قريبا

پیامدهای شومِ رفتار خود را چشیدند.

ذاقوا وبال امرهم

و پایان هر دو آن بود که در آتش باشند، تا در آن جاودانه بمانند.

فكان عقبتهما انهما في النار خلدين فيها

ای کسانی که باور آوردید! نسبت به خدا محتاط باشید، و هر خویشتن بنگرد که برای فردا چه پیش فرستاده است.

يايها الذين امنوا اتقوا الله ولتنظر نفس ما قدمت لغد

و در برابر خدا محتاط باشید،

واتقوا الله

و مانند کسانی نباشید که خدا را از یاد بردند و او آنان را از یاد خودشان برد.

ولا تكونوا كالذين نسوا الله فانسيهم انفسهم

یاران آتش و یاران باغ برابر نیستند.

لا يستوي اصحب النار واصحب الجنه

اگر این خوانش را بر کوهی فرود آورده بودیم، آن را می‌دیدی که فروتن می‌شود و می‌شکافد، از خدا بیم دارد.

لو انزلنا هذا القران علي جبل لرايته خشعا متصدعا من خشيه الله

اوست خدا، هیچ ایزدی نیست مگر او.

هو الله الذي لا اله الا هو

آن‌که آنچه را فراتر از حواس است و آنچه را گواهی‌شده است می‌داند.

علم الغيب والشهده

اوست خدا، هیچ ایزدی نیست مگر او، فرمانروا، والاپایه، آرامش، ضامن، برتر، نیرومند، مقاومت‌ناپذیر، پرعظمت.

هو الله الذي لا اله الا هو الملك القدوس السلم المومن المهيمن العزيز الجبار المتكبر

اوست خدا، آفریننده، هستی‌بخش، شکل‌دهنده.

هو الله الخلق الباري المصور

زیباترین ویژگی‌ها از آنِ او است.

له الاسما الحسني

هر آنچه در آسمان‌ها و بر زمین است او را شکوه می‌سراید.

يسبح له ما في السموت والارض