Al-Munafiqun المنافقون

چون دورویان نزد تو می‌آیند، می‌گویند: «ما گواهی می‌دهیم که تو بی‌گمان فرستادهٔ خدایی.»

اذا جاك المنفقون قالوا نشهد انك لرسول الله

و خدا می‌داند که تو بی‌گمان فرستادهٔ اویی.

والله يعلم انك لرسوله

سوگندهای خود را سپر گرفتند و راه خدا را سد کردند.

اتخذوا ايمنهم جنه فصدوا عن سبيل الله

و چون آنان را می‌بینی، پیکرهایشان تو را خیره می‌کنند،

واذا رايتهم تعجبك اجسامهم

و اگر چیزی بگویند، به سخنشان گوش می‌دهی؛ آنان همچون تکه‌چوب‌هایی تکیه‌داده‌شده‌اند.

وان يقولوا تسمع لقولهم كانهم خشب مسنده

می‌پندارند هر فریاد علیه آنان است.

يحسبون كل صيحه عليهم

آنان خود دشمن‌اند.

هم العدو

از آنان بر حذر باش.

فاحذرهم

خدا با آنان بجنگد!

قتلهم الله

برایشان یکسان است، چه برایشان بخشایش بخواهی چه نخواهی.

سوا عليهم استغفرت لهم ام لم تستغفر لهم

خدا هرگز آنان را نخواهد بخشود،

لن يغفر الله لهم

آنان‌اند که می‌گویند: «برای کسانی که نزد فرستادهٔ خدا هستند چیزی خرج نکنید، تا آنگاه که پراکنده شوند.»

هم الذين يقولون لا تنفقوا علي من عند رسول الله حتي ينفضوا

حال آنکه ذخیره‌های آسمان‌ها و زمین از آنِ خداست،

ولله خزاين السموت والارض

می‌گویند: «اگر به پایتخت بازگردیم، نیرومندترین بی‌گمان خوارترین را از آن بیرون خواهد کرد.»

يقولون لين رجعنا الي المدينه ليخرجن الاعز منها الاذل

حال آنکه نیرومندی از آنِ خدا، فرستادهٔ او و باورمندان است،

ولله العزه ولرسوله وللمومنين

ای کسانی که باور آوردید! دارایی‌ها و فرزندانتان شما را از یادآوریِ خدا غافل نکنند.

يايها الذين امنوا لا تلهكم امولكم ولا اولدكم عن ذكر الله

اما خدا هرگز خویشتنی را که زمان مقررش فرا رسیده باشد به تأخیر نخواهد انداخت.

ولن يوخر الله نفسا اذا جا اجلها