Ash-Shams الشمس

سوگند به خورشید و روشنایی بامدادی‌اش! سوگند به ماه چون در پی آن می‌آید! سوگند به روز چون آن را آشکار می‌سازد! سوگند به شب چون آن را می‌پوشاند! سوگند به آسمان و آنچه آن را ساخت! سوگند به زمین و آنچه آن را گسترد! سوگند به خویشتنی، و آنچه آن را شکل داد، سپس تبهکاری و احتیاطش را به دل او افکند! همانا رستگار شده است آن‌که آن را پاک می‌کند، و همانا ناکام شده است آن‌که آن را فرو می‌کند.

والشمس وضحيها والقمر اذا تليها والنهار اذا جليها واليل اذا يغشيها والسما وما بنيها والارض وما طحيها ونفس وما سويها فالهمها فجورها وتقويها قد افلح من زكيها وقد خاب من دسيها

ثمود با حدشکنی‌شان دروغ انگاشتند، آنگاه که بدبخت‌ترین از میان‌شان برانگیخته شد. فرستادهٔ خدا آنگاه به آنان گفت: «شتر مادهٔ خدا و آبشخور او!» اما او را دروغ انگاشتند و پی‌اش کردند. پس سرپرستشان آنان را به‌سبب تقصیرشان خرد کرد، و هموارشان ساخت.

كذبت ثمود بطغويها اذ انبعث اشقيها فقال لهم رسول الله ناقه الله وسقيها فكذبوه فعقروها فدمدم عليهم ربهم بذنبهم فسويها

پس او از فرجام آن نمی‌ترسد.

ولا يخاف عقبها