Zoeken in de tekst

Toen de vrouw van Imran zei: “Mijn Voogd, ik doe U gelofte van wat in mijn buik is, onafhankelijk gemaakt van alles; aanvaard het dan van mij;

Haar Voogd onthaalde haar met een schoon onthaal, en deed haar groeien met een schone groei,

En draag hun in alle waarheid het bericht van de twee zonen van Adam voor, toen zij elk een gave aanboden: zij werd aanvaard van de een, en niet aanvaard van de ander.

Plaats met God geen andere godheid, anders zou je verworpen en in de steek gelaten achterblijven.

En maak je hand niet aan je nek geketend, en strek haar ook niet geheel uit, anders zou je achterblijven, gelaakt, leeggezogen door de troosteloosheid;

En Ik heb op jou een liefde geworpen die van Mij kwam, opdat je gemodelleerd zou worden onder Mijn blik – toen jouw zus liep en zei: ‘Willen jullie dat ik jullie aanwijs wie zorg voor hem zal dragen?’

Hebben zij die verloochend hebben niet gezien dat de hemelen en de aarde een compacte massa vormden, en dat Wij ze hebben losgemaakt?

Maar zij hebben hun zaak onder elkaar gesplitst, in stukken,