Metinde arama

Ve Saptırıcıların Süleyman'ın krallığı hakkında seslendirdiğini izlediler.

Oysa Süleyman asla yadsımadı,

ve İbrahim'e, İsmail'e, İshak'a, Yakup'a, soylara, İsa'ya, Eyüp'e, Yunus'a, Harun'a ve Süleyman'a vahyettik;

ve onun soyundan Davut, Süleyman, Eyüp, Yusuf, Musa ve Harun.

Ve Davut ile Süleyman, halkın koyunlarının geceleyin içine daldığı ekin hakkında hüküm verdiklerinde,

Bunun kavrayışını Süleyman'a verdik,

Ve Süleyman'a, kendi emriyle Bizim bereketli kıldığımız yere doğru koşan sert rüzgârı,

Biz şüphesiz Davut'a ve Süleyman'a bir bilgi verdik; ve ikisi de dediler ki: “Övgü Tanrı'ya, bizi O'nun buyruğuna uyan inananlarının çoğunun üzerinde üstün kılan.”

Ve Süleyman Davut'a mirasçı oldu, ve dedi ki: “Ey insanlar, bize kuşların dili öğretildi, ve bize her şeyden pay verildi;

Ve Süleyman için orduları toplandı, Gizliler, insanlar ve kuşlar arasından, ve sütunlar halinde dağıtıldılar.

Ta ki karıncaların vadisine vardıkları zaman, bir karınca dedi ki: “Ey karıncalar, konutlarınıza girin, Süleyman ve orduları farkında olmadan sizi ezmesin.”

Dedi ki: “Ey saray çevresi, bana soylu bir mektup atıldı. O, Süleyman'dandır ve şudur: ‘Tanrı'nın adıyla, Tümüyle Esirgeyen, Esirgeyen; bana karşı yükselmeyin ve Tanrı'ya karşı dürüst kişiler olarak bana gelin.’”

Süleyman'ın yanına geldiğinde dedi ki: “Beni mallarla donatmak mı istiyorsunuz? Tanrı'nın bana verdiği, O'nun size verdiğinden daha iyidir; asıl siz hediyenizle sevinirsiniz.

Dedi ki: “Vasim, ben şüphesiz kendime karşı zalimdim ve Süleyman'la birlikte, bütün varlıkların Vasisi Tanrı'ya karşı dürüstüm.”

Ve Süleyman'a rüzgâr: gidişi bir ay, akşam koşusu da bir ay idi.

Ve Davut'a Süleyman'ı hibe ettik —

Ve Biz Süleyman'ı şüphesiz sınadık: tahtının üzerine bir beden attık; sonra Bize başvurdu.