Fatir فاطر

ستایش از آنِ خدا است، خاستگاه آسمان‌ها و زمین، آنکه کارگزاران را فرستادگانی سازمان‌یافته در بخش‌ها ساخت — دو دو، سه سه، چهار چهار.

الحمد لله فاطر السموت والارض جاعل المليكة رسلا اولي اجنحة مثنى وثلث وربع

او آنچه را او را پسند افتد بر آفرینش می‌افزاید،

يزيد في الخلق ما يشاء

آنچه خدا برای انسان‌ها از مهر بگشاید، هیچ‌کس نمی‌تواند آن را نزد خود نگه دارد،

ما يفتح الله للناس من رحمة فلا ممسك لها

و آنچه او نگه دارد، هیچ‌کس پس از او نمی‌تواند آن را رها کند.

وما يمسك فلا مرسل له من بعده

ای انسان‌ها، دهش خدا را بر خود به یاد آورید.

يايها الناس اذكروا نعمت الله عليكم

آیا آفرینندهٔ دیگری غیر از خدا هست که شما را از آسمان و زمین روزی دهد؟

هل من خلق غير الله يرزقكم من السماء والارض

هیچ ایزدی نیست مگر او.

لا اله الا هو

و اگر تو را دروغ انگارند، فرستادگانی پیش از تو پیش‌تر دروغ انگاشته شده‌اند.

وان يكذبوك فقد كذبت رسل من قبلك

ای انسان‌ها، وعدهٔ خدا همانا حقیقت است.

يايها الناس ان وعد الله حق

پس مبادا زندگی نزدیک شما را بفریبد،

فلا تغرنكم الحيوة الدنيا

منحرف‌کننده برای شما همانا دشمنی است: پس او را دشمن گیرید.

ان الشيطن لكم عدو فاتخذوه عدوا

انکارکنندگان کیفری سخت خواهند داشت،

الذين كفروا لهم عذاب شديد

آیا آنکه بدی کردارش برایش آراسته شده است، تا آنجا که آن را زیبا می‌بیند؟

افمن زين له سوء عمله فرءاه حسنا

زیرا خدا هر که را او را پسند افتد گمراه می‌کند، و هر که را او را پسند افتد راه می‌نماید.

فان الله يضل من يشاء ويهدي من يشاء

پس خویشتن تو به‌سبب آنان از افسوس فرسوده نشود،

فلا تذهب نفسك عليهم حسرت

خدا است که بادها را فرستاد، بادهایی که ابرها را برمی‌انگیزند؛ ما آن‌ها را به سوی سرزمینی مرده راندیم و به‌وسیلهٔ آن‌ها زمین را پس از مرگش دوباره زندگی دادیم.

والله الذي ارسل الريح فتثير سحابا فسقنه الى بلد ميت فاحيينا به الارض بعد موتها

هر که نیرو می‌خواهد، نیرو یکسره از آنِ خدا است.

من كان يريد العزة فلله العزة جميعا

گفتار نیکو به سوی او بالا می‌رود،

اليه يصعد الكلم الطيب

و کردار شایسته را او بالا می‌برد.

والعمل الصلح يرفعه

و کسانی که کارهای بد را توطئه می‌چینند، کیفری سخت خواهند داشت،

والذين يمكرون السيات لهم عذاب شديد

خدا شما را از خاک آفرید، سپس از قطره‌ای، سپس از شما جفت‌هایی ساخت.

والله خلقكم من تراب ثم من نطفة ثم جعلكم ازوجا

هیچ ماده‌ای نه بار برمی‌دارد و نه می‌زاید، مگر با دانش او.

وما تحمل من انثى ولا تضع الا بعلمه

هیچ موجودی نه عمرش دراز می‌شود و نه عمرش کوتاه می‌شود، مگر آنکه در دفتری باشد؛

وما يعمر من معمر ولا ينقص من عمره الا في كتب

دو دریا برابر نیستند:

وما يستوي البحران

این یکی شیرین، تشنگی‌بر، خوشگوار برای نوشیدن است و آن یکی شور و تلخ است.

هذا عذب فرات سايغ شرابه وهذا ملح اجاج

و از هر یک گوشتی تازه می‌خورید، و زیوری بیرون می‌آورید که بر خود می‌گذارید،

ومن كل تاكلون لحما طريا وتستخرجون حلية تلبسونها

او شب را در روز وارد می‌کند و روز را در شب وارد می‌کند،

يولج اليل في النهار ويولج النهار في اليل

و خورشید و ماه را رام کرد،

وسخر الشمس والقمر

هر یک به سوی سرآمدی نام‌برده روان است.

كل يجري لاجل مسمى

این است خدا، سرپرست شما؛ پادشاهی از آنِ او است.

ذلكم الله ربكم له الملك

اگر آنان را فرابخوانید، فراخوان شما را نمی‌شنوند؛ و حتی اگر آن را می‌شنیدند، به شما پاسخ نمی‌دادند.

ان تدعوهم لا يسمعوا دعاءكم ولو سمعوا ما استجابوا لكم

و روز حضور، انباز گرفتن شما را انکار خواهند کرد.

ويوم القيمة يكفرون بشرككم

ای انسان‌ها، این شمایید که نزد خدا بینوایانید،

يايها الناس انتم الفقراء الى الله

و هیچ بردارندهٔ باری بار دیگری را برنخواهد داشت؛

ولا تزر وازرة وزر اخرى

و اگر آنکه زیر بار گران رفته است برای بارِ گران خود یاری بخواهد، چیزی از آن برداشته نخواهد شد، حتی به دست یک نزدیک.

وان تدع مثقلة الى حملها لا يحمل منه شىء ولو كان ذا قربى

تو فقط کسانی را هشدار می‌دهی که از سرپرست خود بیم دارند هرچند از حواس‌شان بیرون باشد، و تماس را پابرجا نگه می‌دارند،

انما تنذر الذين يخشون ربهم بالغيب واقاموا الصلوة

و هر که خود را پاک می‌کند، جز برای خود، خود را پاک نمی‌کند.

ومن تزكى فانما يتزكى لنفسه

زندگان و مردگان نیز برابر نیستند.

وما يستوي الاحياء ولا الاموت

همانا خدا هر که را پسند او افتد می‌شنواند،

ان الله يسمع من يشاء

ما تو را به حقیقت فرستادیم، مژده‌دهنده و هشداردهنده.

انا ارسلنك بالحق بشيرا ونذيرا

و اگر تو را دروغ انگارند، آنان که پیش از ایشان بودند پیش‌تر دروغ انگاشته‌اند: فرستادگانشان با دلیل‌های روشن، فرم‌ها و نوشتار روشنگر نزدشان آمده بودند؛ سپس من انکارکنندگان را گرفتم.

وان يكذبوك فقد كذب الذين من قبلهم جاءتهم رسلهم بالبينت وبالزبر وبالكتب المنير ثم اخذت الذين كفروا

آیا ندیده‌ای که خدا از آسمان آبی فرود می‌آورد که با آن ما میوه‌هایی با رنگ‌های گوناگون بیرون می‌آوریم؟

الم تر ان الله انزل من السماء ماء فاخرجنا به ثمرت مختلفا الونها

و از انسان‌ها، جنبندگان و دام‌ها نیز به همین‌سان رنگ‌های گوناگونی هست.

ومن الناس والدواب والانعم مختلف الونه كذلك

تنها کسانی از فرمان‌برداران او که می‌دانند از خدا بیم دارند،

انما يخشى الله من عباده العلموا

کسانی که نوشتار خدا را برمی‌خوانند، تماس را پابرجا نگه می‌دارند، و پنهان و آشکار از آنچه ما به آنان روزی دادیم هزینه می‌کنند، به تجارتی امید دارند که هرگز زوال نخواهد یافت، تا او پاداش‌هایشان را به‌درستی بازپردازد و از لطف خود بیشتر به آنان بدهد،

ان الذين يتلون كتب الله واقاموا الصلوة وانفقوا مما رزقنهم سرا وعلانية يرجون تجرة لن تبور ليوفيهم اجورهم ويزيدهم من فضله

و آنچه از نوشتار بر تو پرده برداشتیم حقیقت است و آنچه را پیش از آن است تأیید می‌کند.

والذي اوحينا اليك من الكتب هو الحق مصدقا لما بين يديه

سپس نوشتار را به کسانی که از فرمان‌برداران ما برگزیدیم به ارث دادیم:

ثم اورثنا الكتب الذين اصطفينا من عبادنا

از میان آنان کسی هست که بر خود ستم می‌کند،

فمنهم ظالم لنفسه

و کسی هست که راهی میانه می‌پیماید،

ومنهم مقتصد

و کسی هست که به اجازهٔ خدا در بهترین بر دیگران پیشی می‌گیرد.

ومنهم سابق بالخيرت باذن الله

باغ‌های پایایی که در آن وارد خواهند شد، آراسته به دست‌بندهایی از طلا و مروارید،

جنت عدن يدخلونها يحلون فيها من اساور من ذهب ولولوا

و کسانی که انکار می‌کنند آتش جهنم را خواهند داشت؛ برایشان مقرر نخواهد شد که بمیرند، و چیزی از کیفر آن بر آنان سبک نخواهد شد.

والذين كفروا لهم نار جهنم لا يقضى عليهم فيموتوا ولا يخفف عنهم من عذابها

و آنجا فریاد خواهند زد: «ای سرپرست ما، ما را بیرون ببر، کردارهای شایسته به‌جا خواهیم آورد، غیر از آنچه می‌کردیم!»

وهم يصطرخون فيها ربنا اخرجنا نعمل صلحا غير الذي كنا نعمل

آیا به شما عمری آن‌قدر دراز ندادیم که هر که بخواهد به یاد بیاورد، به یاد آورد؟ و هشداردهنده نزد شما آمده بود.

اولم نعمركم ما يتذكر فيه من تذكر وجاءكم النذير

پس بچشید،

فذوقوا

خدا همانا آنچه را فراتر از حواس است در آسمان‌ها و زمین می‌داند؛

ان الله علم غيب السموت والارض

اوست که شما را جانشینان در زمین قرار داد:

هو الذي جعلكم خليف في الارض

هر که انکار کند، انکارش بر خودش باز می‌گردد،

فمن كفر فعليه كفره

و انکار انکارکنندگان جز بر نفرت آنان نزد سرپرستشان نمی‌افزاید،

ولا يزيد الكفرين كفرهم عند ربهم الا مقتا

بگو: «آیا انبازان خود را که غیر از خدا فرامی‌خوانید دیده‌اید؟ به من نشان دهید آنان چه از زمین آفریده‌اند، یا در آسمان‌ها سهمی دارند؟

قل ارءيتم شركاءكم الذين تدعون من دون الله اروني ماذا خلقوا من الارض ام لهم شرك في السموت

یا نوشته‌ای به آنان داده‌ایم و آنان بر دلیل‌های روشنی که از آن می‌آید تکیه دارند؟»

ام ءاتينهم كتبا فهم على بينت منه

خدا همانا آسمان‌ها و زمین را نگه می‌دارد تا از میان نروند؛

ان الله يمسك السموت والارض ان تزولا

و اگر از میان می‌رفتند، هیچ‌کس غیر از او نمی‌توانست آن‌ها را نگه دارد،

ولين زالتا ان امسكهما من احد من بعده

و به خدا سوگند خوردند، با نیرومندترین سوگندهایشان، که اگر هشداردهنده‌ای نزدشان می‌آمد، بی‌گمان از هر یک از جامعه‌ها راهنمایی‌پذیرتر می‌بودند.

واقسموا بالله جهد ايمنهم لين جاءهم نذير ليكونن اهدى من احدى الامم

در حالی که بر زمین خودبزرگ‌بینی می‌کردند و با توطئهٔ بد.

استكبارا في الارض ومكر السيي

حال آنکه توطئهٔ بد جز علیه سازندگان خود تحقق نمی‌یابد.

ولا يحيق المكر السيي الا باهله

پس آیا جز هنجار پیشینیان را انتظار دارند؟

فهل ينظرون الا سنت الاولين

حال آنکه هرگز در هنجار خدا دگرگونی نخواهی یافت،

فلن تجد لسنت الله تبديلا

آیا پس در زمین گردش نکرده‌اند تا بنگرند فرجام کسانی که پیش از ایشان بودند چگونه بود، با این همه از آنان در نیرو برتر بودند؟

اولم يسيروا في الارض فينظروا كيف كان عقبة الذين من قبلهم وكانوا اشد منهم قوة

و هیچ چیز، نه در آسمان‌ها و نه در زمین، نمی‌تواند خدا را به ناتوانی بکشاند،

وما كان الله ليعجزه من شىء في السموت ولا في الارض

و اگر خدا انسان‌ها را به سبب آنچه به دست آورده‌اند می‌گرفت، بر روی زمین هیچ جنبنده‌ای باقی نمی‌گذاشت؛

ولو يواخذ الله الناس بما كسبوا ما ترك على ظهرها من دابة

اما آنان را تا سرآمدی نام‌برده مهلت می‌دهد.

ولكن يوخرهم الى اجل مسمى