Al-Ma'arij المعارج
We see it as near ونرىه قريبا
The section and its links
“Leave Me” and “be patient”: the messenger facing denial (68, then 69-77)
What was shown before: “Leave Me” and “be patient” come from 68. 68
بسم الله الرحمن الرحيم
به نام خدا، بیاندازه مهربان، مهربان.
پرسندهای خواستار کیفری شد که بر انکارکنندگان رخ خواهد داد — هیچکس نتواند آن را بازدارد — از جانب خدا، دارندهٔ راههای بالارفتن.
سال سايل بعذاب واقع للكفرين ليس له دافع من الله ذي المعارج
کارگزاران و جریان در روزی به سوی او بالا میروند که اندازهاش پنجاه هزار سال است.
تعرج المليكة والروح اليه في يوم كان مقداره خمسين الف سنة
پس با شکیباییای نیکو شکیبا باش،
فاصبر صبرا جميلا
زیرا آنان آن را دور میبینند، در حالی که ما آن را نزدیک میبینیم.
انهم يرونه بعيدا ونرىه قريبا
روزی که آسمان همچون فلز گداخته خواهد بود، کوهها همچون پشم خواهند بود، و هیچ دوست گرمی از دوست گرمی نخواهد پرسید، هرچند آشکارا به یکدیگر نشان داده میشوند.
يوم تكون السماء كالمهل وتكون الجبال كالعهن ولا يسل حميم حميما يبصرونهم
کنارگذاشتهشده میخواست از کیفر آن روز خود را با پسرانش، همراهش، برادرش، خاندانی که او را پناه میداد، و همهٔ کسانی که بر زمیناند باز بخرد، اگر آن آنگاه او را رهایی میداد. نه چنین!
يود المجرم لو يفتدي من عذاب يوميذ ببنيه وصحبته واخيه وفصيلته التي تويه ومن في الارض جميعا ثم ينجيه كلا
این همانا شعلهٔ سوزان است، که پوست سر را میکَند، و فرامیخواند آنکه پس نشست و پشت کرد، که اندوخت و سپس در بسته نگه داشت.
انها لظى نزاعة للشوى تدعوا من ادبر وتولى وجمع فاوعى
انسان همانا بیتاب آفریده شده است: چون بدی به او برسد، پریشان میشود، و چون نیکی به او برسد، آن را از دیگری بازمیدارد — مگر کسانی که تماس برقرار میکنند، پیوسته در تماس خود،
ان الانسن خلق هلوعا اذا مسه الشر جزوعا واذا مسه الخير منوعا الا المصلين الذين هم على صلاتهم دايمون
و کسانی که در داراییهایشان حقی شناختهشده است برای کسی که میخواهد و کسی که محروم شده است،
والذين في امولهم حق معلوم للسايل والمحروم
و کسانی که روز سررسید را راستگو اعلام میکنند،
والذين يصدقون بيوم الدين
و کسانی که از کیفر سرپرستشان پر از نگرانیاند — زیرا هیچکس از کیفر سرپرستشان ایمن نیست —
والذين هم من عذاب ربهم مشفقون ان عذاب ربهم غير مامون
و کسانی که پاکدامنی خود را نگه میدارند، مگر نسبت به همسران خود یا بستهشدگان به سوگند — پس سرزنش نمیشوند؛
والذين هم لفروجهم حفظون الا على ازوجهم او ما ملكت ايمنهم فانهم غير ملومين
هر که فراتر از این بجوید، آنان از گذرندگان از مرزهایند؛
فمن ابتغى وراء ذلك فاوليك هم العادون
و کسانی که به امانتها و پیمان خود توجه دارند،
والذين هم لامنتهم وعهدهم رعون
و کسانی که گواهیهای خود را پابرجا نگه میدارند،
والذين هم بشهدتهم قايمون
و کسانی که تماس خود را پیوسته پاس میدارند: آنان در باغها گرامی داشته خواهند شد.
والذين هم على صلاتهم يحافظون اوليك في جنت مكرمون
کسانی که انکار میکنند را چه شده که به سوی تو میشتابند، از راست و چپ تو، دستهدسته جدا از هم؟
فمال الذين كفروا قبلك مهطعين عن اليمين وعن الشمال عزين
آیا هر شخص از آنان آز دارد که به باغ دهش درآید؟ نه چنین!
ايطمع كل امري منهم ان يدخل جنة نعيم كلا
ما همانا آنان را از آنچه میدانند آفریدیم.
انا خلقنهم مما يعلمون
نه! سوگند به سرپرست خاورها و باخترها که ما بیگمان توانایم آنان را با بهتر از ایشان جایگزین کنیم، و هیچچیز نمیتواند از ما پیشی گیرد.
فلا اقسم برب المشرق والمغرب انا لقدرون على ان نبدل خيرا منهم وما نحن بمسبوقين
پس آنان را واگذار: غوطهور شوند و بازی کنند، تا به روز خود برسند، همان که به آنان وعده داده شده است — روزی که شتابان از آرامگاهها بیرون خواهند آمد، گویی به سوی سنگنبشتهای برافراشته میدوند، بیناییهایشان فروتن، خواری آنان را فرا گرفته.
فذرهم يخوضوا ويلعبوا حتى يلقوا يومهم الذي يوعدون يوم يخرجون من الاجداث سراعا كانهم الى نصب يوفضون خشعة ابصرهم ترهقهم ذلة
این است آن روزی که به آنان وعده داده شده بود.
ذلك اليوم الذي كانوا يوعدون