Ibrahim ابراهيم

الٓر (الف لام را).

الر

خدا، که از آنِ او است آنچه در آسمان‌ها و آنچه بر زمین است.

الله الذي له ما في السموت وما في الارض

هیچ فرستاده‌ای نفرستادیم مگر به زبان قومش، تا برای آنان چیزها را روشن گرداند؛

وما ارسلنا من رسول الا بلسان قومه ليبين لهم

خدا آنگاه هر که را پسند او افتد گمراه می‌کند، و هر که را پسند او افتد راه می‌نماید:

فيضل الله من يشاء ويهدي من يشاء

ما همانا موسی را با نشانه‌های خود فرستادیم: «قوم خود را از تاریکی‌ها به سوی نور بیرون آور، و روزهای خدا را به آنان یادآوری کن.»

ولقد ارسلنا موسى بايتنا ان اخرج قومك من الظلمت الى النور وذكرهم بايىم الله

و آن‌گاه که موسی به قومش گفت: «دهش خدا بر خود را به یاد آورید، آن‌گاه که شما را از تبار فرعون نجات داد، که کیفری بد بر شما روا می‌داشت، پسرانتان را سر می‌برید و به حیای زنانتان لطمه می‌زد:

واذ قال موسى لقومه اذكروا نعمة الله عليكم اذ انجىكم من ءال فرعون يسومونكم سوء العذاب ويذبحون ابناءكم ويستحيون نساءكم

آیا اطلاعات کسانی که پیش از شما بودند به شما نرسیده است: قوم نوح، عاد، ثمود، و کسانی که پس از آنان آمدند،

الم ياتكم نبوا الذين من قبلكم قوم نوح وعاد وثمود والذين من بعدهم

که جز خدا آنان را نمی‌شناسد؟

لا يعلمهم الا الله

فرستادگانشان گفتند: «آیا دربارهٔ خدا، سرچشمهٔ آسمان‌ها و زمین، سرگشتگی هست؟ او شما را فرا می‌خواند تا بخشی از تقصیرهای شما را ببخشاید و شما را تا سرآمدی نام‌برده به تعویق اندازد.»

قالت رسلهم افي الله شك فاطر السموت والارض يدعوكم ليغفر لكم من ذنوبكم ويوخركم الى اجل مسمى

فرستادگانشان به آنان گفتند: «ما جز آدمیانی همانند شما نیستیم، اما خدا هر که را پسند او افتد از میان فرمان‌برداران خود برخوردار می‌سازد.

قالت لهم رسلهم ان نحن الا بشر مثلكم ولكن الله يمن على من يشاء من عباده

ما را نشاید که برای شما اقتداری بیاوریم مگر با اجازهٔ خدا.

وما كان لنا ان ناتيكم بسلطن الا باذن الله

و چرا به خدا وکالت ندهیم، در حالی که او ما را به راه‌های ما راه نموده است؟

وما لنا الا نتوكل على الله وقد هدىنا سبلنا

و ما بی‌گمان در برابر آنچه ما را بدان می‌آزارید شکیبایی خواهیم کرد؛

ولنصبرن على ما ءاذيتمونا

پس سرپرستشان به آنان پرده برداشت: «ما بی‌گمان ستمگران را نابود خواهیم کرد، و شما را بی‌گمان پس از آنان در این زمین ساکن خواهیم گرداند.

فاوحى اليهم ربهم لنهلكن الظلمين ولنسكننكم الارض من بعدهم

مثال کسانی که سرپرست خود را انکار می‌کنند:

مثل الذين كفروا بربهم

کردارهایشان همچون خاکستری است که باد در روزی طوفانی با شدت به گردش درمی‌آورد: از آنچه به دست آورده‌اند هیچ چیز را نمی‌توانند نگه دارند.

اعملهم كرماد اشتدت به الريح في يوم عاصف لا يقدرون مما كسبوا على شىء

آیا ندیده‌ای که خدا آسمان‌ها و زمین را با حقیقت آفرید؟

الم تر ان الله خلق السموت والارض بالحق

و همه آشکارا در برابر خدا خواهند بود، و ضعیفان به کسانی که از خودبزرگ‌بینی باد می‌کردند خواهند گفت: «ما همانا پیرو شما بودیم؛ آیا پس می‌توانید در برابر کیفر خدا در چیزی به ما سود رسانید؟»

وبرزوا لله جميعا فقال الضعفوا للذين استكبروا انا كنا لكم تبعا فهل انتم مغنون عنا من عذاب الله من شىء

خواهند گفت: «اگر خدا ما را راه نموده بود، ما همانا شما را راه می‌نمودیم.

قالوا لو هدىنا الله لهدينكم

و منحرف‌کننده خواهد گفت، آن‌گاه که کار فیصله داده شود: «خدا همانا وعدهٔ حقیقت به شما داد، و من نیز به شما وعده‌ای دادم، اما از آن تخلف ورزیدم؛ من بر شما هیچ اقتداری نداشتم، مگر آن‌که شما را فرا خواندم، و شما به من پاسخ دادید. پس مرا سرزنش مکنید، اما خود را سرزنش کنید: من نمی‌توانم به فریاد شما پاسخ دهم، و نه شما به فریاد من. من همانا انکار می‌کنم که پیش‌تر مرا با خدا انباز گرفته‌اید.»

وقال الشيطن لما قضي الامر ان الله وعدكم وعد الحق ووعدتكم فاخلفتكم وما كان لي عليكم من سلطن الا ان دعوتكم فاستجبتم لي فلا تلوموني ولوموا انفسكم ما انا بمصرخكم وما انتم بمصرخي اني كفرت بما اشركتمون من قبل

و کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند، با اجازهٔ سرپرستشان، به باغ‌هایی که رودها از زیر آن‌ها جاری است درآورده خواهند شد، در آن جاودانه خواهند ماند.

وادخل الذين ءامنوا وعملوا الصلحت جنت تجري من تحتها الانهر خلدين فيها باذن ربهم

آیا ندیده‌ای که خدا چگونه مثالی می‌افزاید؟ کلمه‌ای نیک همچون درختی نیک است، که ریشه‌اش استوار است و شاخسارش در آسمان، که خوراک‌هایش را در هر هنگام می‌دهد، با اجازهٔ سرپرستش.

الم تر كيف ضرب الله مثلا كلمة طيبة كشجرة طيبة اصلها ثابت وفرعها في السماء توتي اكلها كل حين باذن ربها

خدا کسانی را که باور می‌آورند با سخن استوار، در زندگی نزدیک و در زندگی واپسین، استوار می‌سازد،

يثبت الله الذين ءامنوا بالقول الثابت في الحيوة الدنيا وفي الءاخرة

و خدا ستمگران را گمراه می‌کند،

ويضل الله الظلمين

آیا ندیده‌ای کسانی را که دهش خدا را به انکار عوض کردند، و قوم خود را در سرای زوال جا دادند — جهنم، که در آن خواهند سوخت:

الم تر الى الذين بدلوا نعمت الله كفرا واحلوا قومهم دار البوار جهنم يصلونها

و برای خدا رقیبانی قرار داده‌اند، تا از راه او گمراه کنند:

وجعلوا لله اندادا ليضلوا عن سبيله

خدا آن است که آسمان‌ها و زمین را آفرید، و از آسمان آبی فرود آورد، که با آن میوه‌هایی را همچون روزی برای شما بیرون آورد، و کشتی را برای شما رام کرد، تا به دستور او بر دریا روان شود،

الله الذي خلق السموت والارض وانزل من السماء ماء فاخرج به من الثمرت رزقا لكم وسخر لكم الفلك لتجري في البحر بامره

و خورشید و ماه را، که بی‌وقفه در گردشند، برای شما رام کرد،

وسخر لكم الشمس والقمر دايبين

و از هر آنچه از او خواستید به شما داد؛

وءاتىكم من كل ما سالتموه

و اگر دهش خدا را می‌شمردید، نمی‌توانستید آن را برشمارید.

وان تعدوا نعمت الله لا تحصوها

ای سرپرست ما، بخشی از اعقاب خود را در دره‌ای بی‌کشت، نزدیک خانهٔ تو که مصون از تعرّض گردانده شده است، ساکن گرداندم،

ربنا اني اسكنت من ذريتي بواد غير ذي زرع عند بيتك المحرم

ای سرپرست ما، تو آنچه پنهان می‌داریم و آنچه افشا می‌کنیم می‌دانی؛

ربنا انك تعلم ما نخفي وما نعلن

ستایش از آنِ خدا است، که مرا، با وجود سالخوردگی، اسماعیل و اسحاق را عطا کرد!

الحمد لله الذي وهب لي على الكبر اسمعيل واسحق

ای سرپرست من، مرا از پابرجا نگه‌دارندگان تماس گردان، و اعقابم را نیز؛

رب اجعلني مقيم الصلوة ومن ذريتي

و انسان‌ها را از روزی هشدار ده که کیفر به آنان می‌رسد، و کسانی که ستم کرده‌اند خواهند گفت: «ای سرپرست ما، ما را تا سرآمدی نزدیک به تعویق انداز: ما فراخوان تو را پاسخ خواهیم داد و از فرستادگان پیروی خواهیم کرد.»

وانذر الناس يوم ياتيهم العذاب فيقول الذين ظلموا ربنا اخرنا الى اجل قريب نجب دعوتك ونتبع الرسل

و دسیسهٔ خود را چیدند،

وقد مكروا مكرهم

اما دسیسهٔ آنان نزد خدا است،

وعند الله مكرهم

پس هرگز مپندار که خدا از وعدهٔ خود به فرستادگانش تخلف می‌ورزد،

فلا تحسبن الله مخلف وعده رسله

روزی که زمین به زمینی دیگر دگرگون خواهد شد، و آسمان‌ها نیز،

يوم تبدل الارض غير الارض والسموت

و کنارگذاشته‌شدگان را در آن روز خواهی دید، با هم در بندها زنجیر شده، پیراهن‌هایشان از قیر، و آتش چهره‌هایشان را پوشانده، تا خدا هر خویشتن را بر پایهٔ آنچه کسب کرده بازپرداخت کند،

وترى المجرمين يوميذ مقرنين في الاصفاد سرابيلهم من قطران وتغشى وجوههم النار ليجزي الله كل نفس ما كسبت