Al-Qasas القصص

طسٓمٓ (طا سین میم).

طسم

اینها نشانه‌های نوشتار روشن است.

تلك ءايت الكتب المبين

ما بخشی از اطلاع دربارهٔ موسی و فرعون را به حقیقت بر تو برمی‌خوانیم، برای قومی که باور دارند.

نتلوا عليك من نبا موسى وفرعون بالحق لقوم يومنون

زیرا او از تباهی‌گران بود.

انه كان من المفسدين

و ما می‌خواستیم به کسانی که بر زمین ناتوان ساخته شده بودند لطف کنیم، آنان را راهنمایانی قرار دهیم، آنان را وارثان سازیم، آنان را بر زمین استوار بنشانیم، و به فرعون و هامان و لشکرهایشان، به‌وسیلهٔ آنان، آنچه را از آن برحذر بودند بنمایانیم.

ونريد ان نمن على الذين استضعفوا في الارض ونجعلهم ايمة ونجعلهم الورثين ونمكن لهم في الارض ونري فرعون وهمن وجنودهما منهم ما كانوا يحذرون

زیرا او را به تو پس خواهیم داد و او را از فرستادگان خواهیم ساخت.»

انا رادوه اليك وجاعلوه من المرسلين

زیرا فرعون و هامان و لشکرهایشان خطاکار بودند.

ان فرعون وهمن وجنودهما كانوا خطين

شاید به ما سود برساند، یا او را کودک خود بگیریم.» و حس نمی‌کردند.

عسى ان ينفعنا او نتخذه ولدا وهم لا يشعرون

و آگاهی مادر موسی تهی شد؛ نزدیک بود بی‌گمان او را آشکار کند، اگر بر هستهٔ او پیوند نبسته بودیم، تا از کسانی باشد که باور دارند.

واصبح فواد ام موسى فرغا ان كادت لتبدي به لولا ان ربطنا على قلبها لتكون من المومنين

و به خواهرش گفت: «رد او را بگیر.» او را از دور آشکارا دید، بی‌آنکه حس کنند.

وقالت لاخته قصيه فبصرت به عن جنب وهم لا يشعرون

و ما پیش‌تر هر پرستاری دیگری را بر او ممنوع کرده بودیم؛ پس گفت: «آیا می‌خواهید خانواده‌ای را به شما نشان دهم که برای شما از او مراقبت خواهد کرد و برای او اندرزگوی نیکی خواهد بود؟»

وحرمنا عليه المراضع من قبل فقالت هل ادلكم على اهل بيت يكفلونه لكم وهم له نصحون

اما بیشتر آنان نمی‌دانند.

ولكن اكثرهم لا يعلمون

بدین‌سان نیکی‌کنندگان را بازپرداخت می‌کنیم.

وكذلك نجزي المحسنين

او همانا دشمنی است، گمراه‌کننده‌ای آشکار.»

انه عدو مضل مبين

زیرا اوست بسیار بخشاینده، مهربان.

انه هو الغفور الرحيم

گفت: «ای سرپرست من، به آن دهشی که به من ارزانی داشتی، دیگر هرگز پشتیبان کنارگذاشته‌شدگان نخواهم بود.»

قال رب بما انعمت على فلن اكون ظهيرا للمجرمين

موسی به او گفت: «تو بی‌گمان سرگشته‌ای آشکاری.»

قال له موسى انك لغوي مبين

تو تنها می‌خواهی در زمین خودکامه شوی، و نمی‌خواهی از سامان‌دهندگان باشی.»

ان تريد الا ان تكون جبارا في الارض وما تريد ان تكون من المصلحين

گفت: «ای موسی، دربار علیه تو رایزنی می‌کند تا تو را بکشد؛ بیرون شو، من همانا برای تو اندرزگوی بی‌ریایم.»

قال يموسى ان الملا ياتمرون بك ليقتلوك فاخرج اني لك من النصحين

و گفت: «ای سرپرست من، مرا از قوم ستمگر نجات ده.»

قال رب نجني من القوم الظلمين

چون به سوی مدین روی آورد، گفت: «شاید سرپرست من مرا به راه راست راه نماید.»

ولما توجه تلقاء مدين قال عسى ربي ان يهديني سواء السبيل

گفتند: «ما آب نمی‌دهیم مگر پس از آنکه شبانان بازروند؛ و پدر ما پیرمردی بسیار سالخورده است.»

قالتا لا نسقي حتى يصدر الرعاء وابونا شيخ كبير

برای آن دو آب داد، سپس به سایه کناره گرفت و گفت: «ای سرپرست من، من همانا به کمترین نیکی‌ای که به سوی من فرود آوری سخت نیازمندم.»

فسقى لهما ثم تولى الى الظل فقال رب اني لما انزلت الى من خير فقير

چون نزد او آمد و سرگذشت خود را برای او بازگفت، گفت: «مترس، از قوم ستمگر رها شدی.»

فلما جاءه وقص عليه القصص قال لا تخف نجوت من القوم الظلمين

زیرا بهترین کسی که می‌توانی به کار گیری آن است که زورمند و مورد اعتماد باشد.»

ان خير من استجرت القوي الامين

مرا، اگر خدا را پسند افتد، از کسانی که شایسته‌اند خواهی یافت.»

ستجدني ان شاء الله من الصلحين

و خدا بر آنچه می‌گوییم وکیل است.»

والله على ما نقول وكيل

به نزدیکان خود گفت: «بمانید، زیرا آتشی دیدم؛ شاید برای شما از آن خبری بیاورم، یا اخگری شعله‌ور، شاید بتوانید گرم شوید.»

قال لاهله امكثوا اني ءانست نارا لعلي ءاتيكم منها بخبر او جذوة من النار لعلكم تصطلون

زیرا تو از کسانی هستی که در امان‌اند.

انك من الءامنين

زیرا آنان قومی از تجاوزگران بودند.»

انهم كانوا قوما فسقين

زیرا می‌ترسم مرا دروغ انگارند.»

اني اخاف ان يكذبون

شما دو تن، و آنان که از شما پیروی کنند، پیروز خواهید بود.»

انتما ومن اتبعكما الغلبون

چون موسی نشانه‌های آشکار ما را برایشان آورد، گفتند: «این تنها چشم‌بندی‌ای ساختگی است؛ ما هرگز چنین چیزی را از نیاکان نخستین خود نشنیده‌ایم.»

فلما جاءهم موسى بايتنا بينت قالوا ما هذا الا سحر مفترى وما سمعنا بهذا في ءاباينا الاولين

زیرا ستمگران کامیاب نمی‌شوند.»

انه لا يفلح الظلمون

و فرعون گفت: «ای دربار، من برای شما ایزدی غیر از خود نمی‌شناسم. پس ای هامان، برای من بر خاک رس آتشی بیفروز، و برای من کوشکی بساز، شاید بالا روم و ایزد موسی را ببینم؛ من بی‌گمان می‌پندارم که او از دروغ‌گویان است.»

وقال فرعون يايها الملا ما علمت لكم من اله غيري فاوقد لي يهمن على الطين فاجعل لي صرحا لعلي اطلع الى اله موسى واني لاظنه من الكذبين

و او و لشکرهایش در زمین بی‌هیچ حقی خودبزرگ‌بین شدند، و پنداشتند که هرگز به سوی ما بازگردانده نخواهند شد.

واستكبر هو وجنوده في الارض بغير الحق وظنوا انهم الينا لا يرجعون

پس بنگر که فرجام ستمگران چگونه بود.

فانظر كيف كان عقبة الظلمين

و در روز حضور یاری رسانده نخواهند شد.

ويوم القيمة لا ينصرون

و در روز حضور از چهره‌تباه‌شدگان خواهند بود.

ويوم القيمة هم من المقبوحين

ما همانا به موسی نوشتار دادیم، پس از آنکه نسل‌های نخستین را ریشه‌کن کردیم، چون روشنگری‌هایی برای انسان‌ها، راهنمایی و مهر، شاید به یاد می‌آوردند.

ولقد ءاتينا موسى الكتب من بعد ما اهلكنا القرون الاولى بصاير للناس وهدى ورحمة لعلهم يتذكرون

تو از آنان که گواه بودند نبودی.

وما كنت من الشهدين

بلکه ما فرستندگان بودیم.

ولكنا كنا مرسلين

بلکه این مهری از سرپرست تو است، تا قومی را هشدار دهی که پیش از تو هیچ هشداردهنده‌ای به سوی آنان نیامده بود، به این امید که به یاد خواهند آورد.

ولكن رحمة من ربك لتنذر قوما ما اتىهم من نذير من قبلك لعلهم يتذكرون

و اگر چون پیشامدی ناگوار برای آنچه دستانشان پیش بردند به آنان رسد، نمی‌گفتند: «ای سرپرست ما، چرا فرستاده‌ای برای ما نفرستادی؟ از نشانه‌های تو پیروی می‌کردیم و از باورآورندگان می‌بودیم» —

ولولا ان تصيبهم مصيبة بما قدمت ايديهم فيقولوا ربنا لولا ارسلت الينا رسولا فنتبع ءايتك ونكون من المومنين

و گفتند: «ما همانا همهٔ این‌ها را انکار می‌کنیم.»

وقالوا انا بكل كفرون

بگو: «پس نوشتاری از نزد خدا بیاورید که از این دو راهنماتر باشد، من از آن پیروی خواهم کرد، اگر راست‌گویید.»

قل فاتوا بكتب من عند الله هو اهدى منهما اتبعه ان كنتم صدقين

زیرا خدا قوم ستمگر را راه نمی‌نماید.

ان الله لا يهدي القوم الظلمين

ما سخن را همانا بی‌گسست به آنان رساندیم، شاید به یاد آورند.

ولقد وصلنا لهم القول لعلهم يتذكرون

آنان که پیش از او به آنان نوشتار دادیم، به آن باور دارند؛

الذين ءاتينهم الكتب من قبله هم به يومنون

و چون بر آنان برخوانده شود، می‌گویند: «به آن باور داریم؛ این همانا حقیقت از سوی سرپرست ماست؛ ما پیش از آن نیز بی‌خدشه نزد خدا بودیم.»

واذا يتلى عليهم قالوا ءامنا به انه الحق من ربنا انا كنا من قبله مسلمين

آنان پاداش خود را دوبار دریافت خواهند کرد، برای آنکه شکیبا بودند، بدی را با نیکی دفع کردند، و از آنچه روزی‌شان دادیم هزینه کردند.

اوليك يوتون اجرهم مرتين بما صبروا ويدرءون بالحسنة السيية ومما رزقنهم ينفقون

و چون بیهودگی را بشنوند، از آن روی برمی‌تابند و می‌گویند: «کردارهای ما برای ما و کردارهای شما برای شما؛ آرامش بر شما باد، ما نادانان را نمی‌جوییم.»

واذا سمعوا اللغو اعرضوا عنه وقالوا لنا اعملنا ولكم اعملكم سلم عليكم لا نبتغي الجهلين

و راهنمایی‌پذیرندگان را بهتر می‌شناسد.

وهو اعلم بالمهتدين

اما بیشترشان نمی‌دانند.

ولكن اكثرهم لا يعلمون

اینک خانه‌های آنان که پس از ایشان مسکون نشدند، مگر اندکی — و ما بودیم که وارثان شدیم.

فتلك مسكنهم لم تسكن من بعدهم الا قليلا وكنا نحن الورثين

ما هرگز شهرها را ریشه‌کن نکرده‌ایم مگر آنگاه که مردم آن ستمگر بودند.

وما كنا مهلكي القرى الا واهلها ظلمون

آیا پس خرد نمی‌ورزید؟

افلا تعقلون

آیا کسی که به او وعدهٔ نیکو دادیم و با آن روبه‌رو خواهد شد، همانند کسی است که او را از زندگی نزدیک برخوردار کردیم و سپس در روز حضور از آورده‌شدگان خواهد بود؟

افمن وعدنه وعدا حسنا فهو لقيه كمن متعنه متع الحيوة الدنيا ثم هو يوم القيمة من المحضرين

و روزی که آنان را ندا دهد و بگوید: «کجایند انبازان من، که ادعا می‌کردید؟»

ويوم يناديهم فيقول اين شركاءي الذين كنتم تزعمون

آنان از ما فرمان نمی‌بردند.»

ما كانوا ايانا يعبدون

و گفته خواهد شد: «انبازان خود را بخوانید.» آنان را خواهند خواند، اما آنان به ایشان پاسخ نخواهند داد؛ کیفر را خواهند دید — کاش راهنمایی پذیرفته بودند...

وقيل ادعوا شركاءكم فدعوهم فلم يستجيبوا لهم وراوا العذاب لو انهم كانوا يهتدون

و روزی که آنان را ندا دهد و بگوید: «به فرستادگان چه پاسخ دادید؟»

ويوم يناديهم فيقول ماذا اجبتم المرسلين

در آن روز، اطلاعات بر آنان تیره خواهد شد، و از یکدیگر نخواهند پرسید.

فعميت عليهم الانباء يوميذ فهم لا يتساءلون

اما آنکه پشیمان شد، باور آورد و کرداری شایسته به‌جا آورد، شاید از کامیابان باشد.

فاما من تاب وءامن وعمل صلحا فعسى ان يكون من المفلحين

شکوه بر خدا باد، او بسی بالاتر است از آنچه برای او انباز می‌گیرند.

سبحن الله وتعلى عما يشركون

سرپرست تو آنچه را سینه‌هایشان در خود می‌پوشانند و آنچه را فاش می‌کنند می‌داند.

وربك يعلم ما تكن صدورهم وما يعلنون

و شما به سوی او بازگردانده خواهید شد.

واليه ترجعون

آیا پس نمی‌شنوید؟»

افلا تسمعون

آیا پس روشن نمی‌بینید؟»

افلا تبصرون

و به مهر او است که برای شما شب و روز را قرار داد، تا بیاسایید و از لطف او بجویید، و شاید سپاس‌گزار شوید.

ومن رحمته جعل لكم اليل والنهار لتسكنوا فيه ولتبتغوا من فضله ولعلكم تشكرون

و روزی که آنان را ندا دهد و بگوید: «کجایند انبازان من، که ادعا می‌کردید؟»

ويوم يناديهم فيقول اين شركاءي الذين كنتم تزعمون

و از هر جامعه گواهی برخواهیم کشید و خواهیم گفت: «برهان خود را بیاورید.» آنگاه خواهند دانست که حقیقت از آنِ خدا است، و آنچه برمی‌ساختند از آنان دور گم خواهد شد.

ونزعنا من كل امة شهيدا فقلنا هاتوا برهنكم فعلموا ان الحق لله وضل عنهم ما كانوا يفترون

قومش آنگاه به او گفتند: «ذوق‌زده مباش، زیرا خدا ذوق‌زدگان را دوست ندارد؛

اذ قال له قومه لا تفرح ان الله لا يحب الفرحين

زیرا خدا تباهی‌گران را دوست ندارد.»

ان الله لا يحب المفسدين

و کنارگذاشته‌شدگان دربارهٔ تقصیرهایشان پرسیده نخواهند شد.

ولا يسل عن ذنوبهم المجرمون

کسانی که زندگی نزدیک را می‌خواهند گفتند: «ای کاش همانند آنچه به قارون داده شد می‌داشتیم! او بی‌گمان بهره‌ای سترگ دارد.»

قال الذين يريدون الحيوة الدنيا يليت لنا مثل ما اوتي قرون انه لذو حظ عظيم

و این را تنها شکیبایان دریافت می‌کنند.»

ولا يلقىها الا الصبرون

و او از کسانی نبود که خود را یاری می‌رسانند.

وما كان من المنتصرين

آه! پس انکارکنندگان هرگز کامیاب نمی‌شوند.»

ويكانه لا يفلح الكفرون

و فرجام از آنِ محتاطان است.

والعقبة للمتقين

و هر که با بدی بیاید — آنان که بدی کردند تنها بر حسب آنچه می‌کردند بازپرداخت خواهند شد.

ومن جاء بالسيية فلا يجزى الذين عملوا السيات الا ما كانوا يعملون

بگو: «سرپرست من بهتر می‌داند که چه کسی با راهنمایی می‌آید و چه کسی در گمراهی‌ای آشکار است.»

قل ربي اعلم من جاء بالهدى ومن هو في ضلل مبين

پس هرگز پشتیبان انکارکنندگان مباش.

فلا تكونن ظهيرا للكفرين

و هرگز از انباز گیرندگان مباش.

ولا تكونن من المشركين

و شما به سوی او بازگردانده خواهید شد.

واليه ترجعون