Al-Ankabut العنكبوت

ما پیش‌تر کسانی را که پیش از آنان بودند به آزمون گذاشتیم،

ولقد فتنا الذين من قبلهم

یا آنان که بدی می‌کنند می‌پندارند که از ما پیشی خواهند گرفت؟

ام حسب الذين يعملون السيات ان يسبقونا

هر که امید به روبه‌رویی با خدا دارد — مدت مقرر خدا بی‌گمان خواهد آمد؛

من كان يرجوا لقاء الله فان اجل الله لءات

و هر که مبارزه کند، تنها برای خود مبارزه می‌کند،

ومن جهد فانما يجهد لنفسه

و ما به انسان دربارهٔ پدر و مادرش رفتاری نیکو سفارش کردیم؛

ووصينا الانسن بولديه حسنا

اما اگر با تو مبارزه کنند تا چیزی را که دربارهٔ آن هیچ دانشی نداری با من انباز گیری، به آنان گردن منه؛

وان جهداك لتشرك بي ما ليس لك به علم فلا تطعهما

و در میان انسان‌ها کسانی‌اند که می‌گویند: «به خدا باور آوردیم»؛ سپس همین که در راه خدا آزارشان داده شود، آزمونی را که مردم بر آنان روا داشتند با کیفر خدا یکسان می‌گیرند.

ومن الناس من يقول ءامنا بالله فاذا اوذي في الله جعل فتنة الناس كعذاب الله

و اگر یاری‌ای از سرپرست تو بیاید، بی‌گمان خواهند گفت: «ما همانا با شما بودیم.»

ولين جاء نصر من ربك ليقولن انا كنا معكم

و انکارکنندگان به باورآورندگان گفتند: «از راه ما پیروی کنید، و ما لغزش‌های شما را بر دوش خواهیم کشید» —

وقال الذين كفروا للذين ءامنوا اتبعوا سبيلنا ولنحمل خطيكم

حال آنکه از لغزش‌های اینان هیچ بر دوش نخواهند کشید؛

وما هم بحملين من خطيهم من شىء

و بی‌گمان بارهای خود را بر دوش خواهند کشید، و بارهایی افزون بر بارهای خود؛

وليحملن اثقالهم واثقالا مع اثقالهم

او را نجات دادیم، و همراهان کشتی را،

فانجينه واصحب السفينة

و ابراهیم، آنگاه که به قوم خود گفت: «از خدا فرمان برید و در برابر او محتاط باشید؛

وابرهيم اذ قال لقومه اعبدوا الله واتقوه

شما غیر از خدا تنها از پیکره‌ها فرمان می‌برید، و وانمودی می‌آفرینید؛

انما تعبدون من دون الله اوثنا وتخلقون افكا

آنان که غیر از خدا از آنان فرمان می‌برید برای شما همانا هیچ روزی‌ای در اختیار ندارند —

ان الذين تعبدون من دون الله لا يملكون لكم رزقا

پس روزی را نزد خدا بجویید،

فابتغوا عند الله الرزق

از او فرمان برید،

واعبدوه

و برای او سپاس‌گزار باشید؛

واشكروا له

و اگر دروغ انگارید، جامعه‌هایی پیش از شما دروغ انگاشته‌اند؛

وان تكذبوا فقد كذب امم من قبلكم

آیا نمی‌بینند که خدا چگونه آفرینش را آغاز می‌کند،

اولم يروا كيف يبدي الله الخلق

سپس آن را دوباره می‌سازد؟

ثم يعيده

بگو: «در زمین بگردید و بنگرید که چگونه آفرینش را آغاز کرده است؛

قل سيروا في الارض فانظروا كيف بدا الخلق

سپس خدا پیدایش پایانی را پدید خواهد آورد؛

ثم الله ينشي النشاة الءاخرة

هر که را او را پسند افتد کیفر می‌دهد و بر هر که او را پسند افتد مهر می‌کند؛

يعذب من يشاء ويرحم من يشاء

شما نمی‌توانید او را ناتوان سازید، نه بر زمین و نه در آسمان؛

وما انتم بمعجزين في الارض ولا في السماء

و کسانی که نشانه‌های خدا و روبه‌رویی با او را انکار می‌کنند، آنان از مهر من نومید شده‌اند،

والذين كفروا بايت الله ولقايه اوليك ييسوا من رحمتي

پاسخ قومش تنها این بود که گفتند: «او را بکشید، یا بسوزانیدش!»

فما كان جواب قومه الا ان قالوا اقتلوه او حرقوه

اما خدا او را از آتش نجات داد؛

فانجىه الله من النار

و گفت: «شما غیر از خدا پیکره‌ها را تنها از سر دلبستگی متقابل میان خودتان در زندگی نزدیک گرفته‌اید؛

وقال انما اتخذتم من دون الله اوثنا مودة بينكم في الحيوة الدنيا

سپس در روز حضور یکدیگر را انکار خواهید کرد و یکدیگر را نفرین خواهید کرد،

ثم يوم القيمة يكفر بعضكم ببعض ويلعن بعضكم بعضا

لوط به او اعتماد کرد،

فامن له لوط

و گفت: «به سوی سرپرست خود مهاجرت می‌کنم؛

وقال اني مهاجر الى ربي

و ما اسحاق و یعقوب را به او عطا کردیم،

ووهبنا له اسحق ويعقوب

و در نوادگان او کار اطلاع‌دهی و نوشتار را نهادیم؛

وجعلنا في ذريته النبوة والكتب

و پاداش او را در زندگی نزدیک به او دادیم،

وءاتينه اجره في الدنيا

و لوط، آنگاه که به قوم خود گفت: «شما بی‌گمان زشتکاری را مرتکب می‌شوید، که هیچ‌کس از میان همهٔ هستی‌ها بر شما در آن پیشی نگرفته است؛ آیا به‌راستی به سوی مردان می‌آیید، راه را قطع می‌کنید، و در محفل‌های خود آنچه را مردود است مرتکب می‌شوید؟»

ولوطا اذ قال لقومه انكم لتاتون الفحشة ما سبقكم بها من احد من العلمين اينكم لتاتون الرجال وتقطعون السبيل وتاتون في ناديكم المنكر

گفت: «لوط همانا در آن است.»

قال ان فيها لوطا

گفتند: «ما بهتر می‌دانیم چه کسی در آن است؛

قالوا نحن اعلم بمن فيها

چون فرستادگان ما نزد لوط آمدند، آمدنشان او را ناخوش آمد و دربارهٔ آنان درمانده شد؛

ولما ان جاءت رسلنا لوطا سيء بهم وضاق بهم ذرعا

و قارون، فرعون و هامان —

وقرون وفرعون وهمن

هر یک از آنان را به‌سبب تقصیرش فروگرفتیم؛

فكلا اخذنا بذنبه

بر برخی از آنان تندبادی از سنگ‌ریزه فرستادیم،

فمنهم من ارسلنا عليه حاصبا

برخی را فریاد فروگرفت،

ومنهم من اخذته الصيحة

برخی را وادار کردیم که زمین ببلعدشان،

ومنهم من خسفنا به الارض

و برخی دیگر را غرق کردیم.

ومنهم من اغرقنا

خدا نمی‌خواست بر آنان ستم کند؛

وما كان الله ليظلمهم

مثال کسانی که غیر از خدا متحدانی می‌گیرند، مثال عنکبوتی است که برای خود خانه‌ای می‌گیرد؛

مثل الذين اتخذوا من دون الله اولياء كمثل العنكبوت اتخذت بيتا

خدا همانا هر آنچه را غیر از او فرامی‌خوانند می‌داند؛

ان الله يعلم ما يدعون من دونه من شىء

و این مثال‌ها را ما برای انسان‌ها چند برابر می‌کنیم،

وتلك الامثل نضربها للناس

خدا آسمان‌ها و زمین را به حقیقت آفرید؛

خلق الله السموت والارض بالحق

آنچه را از نوشتار به تو پرده‌برداری شده است برخوان، و تماس را پابرجا نگه دار؛

اتل ما اوحي اليك من الكتب واقم الصلوة

زیرا تماس زشتکاری و آنچه را مردود است ممنوع می‌کند؛

ان الصلوة تنهى عن الفحشاء والمنكر

و یادآوری خدا بزرگ‌تر است؛

ولذكر الله اكبر

و با دارندگان نوشتار مباحثه مکنید مگر به زیباترین شیوه،

ولا تجدلوا اهل الكتب الا بالتي هي احسن

مگر با آنان از ایشان که ستم می‌کنند؛

الا الذين ظلموا منهم

بدین‌سان نوشتار را بر تو فرود آوردیم؛

وكذلك انزلنا اليك الكتب

آنان که به ایشان نوشتار دادیم به آن باور دارند، و از میان اینان نیز برخی به آن باور دارند؛

فالذين ءاتينهم الكتب يومنون به ومن هولاء من يومن به

تو پیش از آن هیچ نوشتاری برنمی‌خواندی، و با دست راست خود چیزی نمی‌نگاشتی؛

وما كنت تتلوا من قبله من كتب ولا تخطه بيمينك

اینها بلکه نشانه‌هایی روشن‌اند، در سینه‌های کسانی که به آنان دانش داده شده است؛

بل هو ءايت بينت في صدور الذين اوتوا العلم

و گفتند: «چرا نشانه‌هایی از سرپرست او بر او فرود آورده نشد!»

وقالوا لولا انزل عليه ءايت من ربه

آیا برای آنان کافی نیست که ما نوشتار را بر تو فرود آوردیم، که بر آنان برخوانده می‌شود؟

اولم يكفهم انا انزلنا عليك الكتب يتلى عليهم

بگو: «خدا به‌عنوان گواه میان من و شما کافی است؛

قل كفى بالله بيني وبينكم شهيدا

او آنچه را در آسمان‌ها و بر زمین است می‌داند؛

يعلم ما في السموت والارض

و از تو می‌خواهند که کیفر را شتاب دهی؛

ويستعجلونك بالعذاب

از تو می‌خواهند که کیفر را شتاب دهی،

يستعجلونك بالعذاب

هر خویشتن مرگ را خواهد چشید،

كل نفس ذايقة الموت

و آنان که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند، ما آنان را بی‌گمان در غرفه‌های بلند باغ جای خواهیم داد، که رودها از زیر آن‌ها جاری است، که در آن جاودانه خواهند ماند؛

والذين ءامنوا وعملوا الصلحت لنبوينهم من الجنة غرفا تجري من تحتها الانهر خلدين فيها

چه بسیار جنبنده‌هایی که روزی خود را حمل نمی‌کنند! خدا است که به آنان روزی می‌دهد، و به شما همراه آنان،

وكاين من دابة لا تحمل رزقها الله يرزقها واياكم

و اگر از آنان بپرسی چه کسی آسمان‌ها و زمین را آفرید و خورشید و ماه را رام کرد، بی‌گمان خواهند گفت: «خدا»؛

ولين سالتهم من خلق السموت والارض وسخر الشمس والقمر ليقولن الله

خدا روزی را برای هر که از فرمان‌برداران خود او را پسند افتد می‌گستراند، و برای او اندازه می‌کند؛

الله يبسط الرزق لمن يشاء من عباده ويقدر له

و اگر از آنان بپرسی چه کسی از آسمان آبی فرود می‌آورد و زمین را پس از مرگش به‌وسیلهٔ آن دوباره زنده می‌سازد، بی‌گمان خواهند گفت: «خدا»؛

ولين سالتهم من نزل من السماء ماء فاحيا به الارض من بعد موتها ليقولن الله

بگو: «ستایش از آنِ خدا است!»

قل الحمد لله

این زندگی نزدیک تنها سرگرمی و بازی است؛

وما هذه الحيوة الدنيا الا لهو ولعب

اما چون او آنان را به خشکی نجات می‌دهد، اینک انباز می‌گیرند، تا آنچه را به آنان دادیم انکار کنند،

فلما نجىهم الى البر اذا هم يشركون ليكفروا بما ءاتينهم

آیا نمی‌بینند که ما جایگاهی مصون از تعرّض و امن قرار دادیم، حال آنکه پیرامون آنان مردم ربوده می‌شوند؟

اولم يروا انا جعلنا حرما ءامنا ويتخطف الناس من حولهم

و کیست پس ستمگرتر از آنکه دربارهٔ خدا دروغی بر ضد او برسازد، یا حقیقت را چون به او رسید دروغ انگارد؟

ومن اظلم ممن افترى على الله كذبا او كذب بالحق لما جاءه

و آنان که برای ما مبارزه کردند، ما آنان را بی‌گمان بر راه‌های خود راه خواهیم نمود؛

والذين جهدوا فينا لنهدينهم سبلنا