Az-Zumar الزمر

آیا چنین نیست: قانونِ پالوده و ویژه از آنِ خدا است.

الا لله الدين الخالص

و کسانی که غیر از او متحدانی برمی‌گیرند: «ما از آنان جز برای آنکه ما را به خدا نزدیک کنند، نزدیکی‌ای تمام، فرمان نمی‌بریم»؛

والذين اتخذوا من دونه اولياء ما نعبدهم الا ليقربونا الى الله زلفى

همانا خدا میان آنان دربارهٔ آنچه در آن اختلاف دارند داوری خواهد کرد،

ان الله يحكم بينهم في ما هم فيه يختلفون

اگر خدا می‌خواست فرزندی برای خود برگیرد، از آنچه می‌آفریند هر آنچه پسند او می‌افتاد برمی‌گزید؛

لو اراد الله ان يتخذ ولدا لاصطفى مما يخلق ما يشاء

شکوه بر او باد —

سبحنه

او آسمان‌ها و زمین را به حقیقت آفرید؛

خلق السموت والارض بالحق

شب را بر روز می‌پیچد و روز را بر شب می‌پیچد؛

يكور اليل على النهار ويكور النهار على اليل

و خورشید و ماه را رام کرد،

وسخر الشمس والقمر

هر یک به سوی سرآمدی نام‌برده روان است.

كل يجري لاجل مسمى

او شما را از یک خویشتن آفرید، سپس همسر آن را از آن بیرون آورد؛

خلقكم من نفس وحدة ثم جعل منها زوجها

و برای شما از دام‌ها هشت، جفت‌جفت، فرود آورد؛

وانزل لكم من الانعم ثمنية ازوج

او شما را در شکم‌های مادرانتان می‌آفریند، آفرینشی پس از آفرینشی، در سه تاریکی؛

يخلقكم في بطون امهتكم خلقا من بعد خلق في ظلمت ثلث

این است خدا، سرپرست شما؛ پادشاهی از آنِ او است؛

ذلكم الله ربكم له الملك

هیچ ایزدی نیست مگر او؛

لا اله الا هو

اگر انکار کنید، خدا همانا توانگر است، بی هیچ نیازی به شما؛

ان تكفروا فان الله غني عنكم

و انکار را برای فرمان‌برداران خود نمی‌پذیرد؛

ولا يرضى لعباده الكفر

اما اگر سپاس‌گزار باشید، آن را برای شما می‌پذیرد؛

وان تشكروا يرضه لكم

و هیچ بردارندهٔ باری بار دیگری را برنخواهد داشت؛

ولا تزر وازرة وزر اخرى

سپس بازگشت شما به سوی سرپرست شما است، و او شما را از آنچه می‌کردید اطلاع خواهد داد،

ثم الى ربكم مرجعكم فينبيكم بما كنتم تعملون

و چون آسیبی به انسان می‌رسد، سرپرست خود را فرامی‌خواند، در حالی که به سوی او روی می‌آورد؛

واذا مس الانسن ضر دعا ربه منيبا اليه

سپس چون دهشی از جانب خود به او عطا می‌کند، آنچه را پیش‌تر به سوی آن فرامی‌خواند فراموش می‌کند، و برای خدا رقیبانی قرار می‌دهد تا از راه او گمراه کند.

ثم اذا خوله نعمة منه نسي ما كان يدعوا اليه من قبل وجعل لله اندادا ليضل عن سبيله

آنکه در ساعات شب وقف شده است، پیشانی بر خاک نهاده و ایستاده، نسبت به زندگی واپسین هشیار و امیدوار به مهر سرپرستش —

امن هو قنت ءاناء اليل ساجدا وقايما يحذر الءاخرة ويرجوا رحمة ربه

بگو: «آیا کسانی که می‌دانند با کسانی که نمی‌دانند برابرند؟»

قل هل يستوي الذين يعلمون والذين لا يعلمون

بگو: «ای فرمان‌برداران من که باور آورده‌اید، از سرپرست خود محتاط باشید؛

قل يعباد الذين ءامنوا اتقوا ربكم

برای کسانی که در این زندگی نزدیک نیکی می‌کنند، زیبایی هست؛

للذين احسنوا في هذه الدنيا حسنة

و زمین خدا پهناور است؛

وارض الله وسعة

پس از آنچه شما را پسند افتد، غیر از او، فرمان ببرید.»

فاعبدوا ما شيتم من دونه

بگو: «زیان‌کاران کسانی‌اند که خویشتن خود و کسان خود را در روز حضور به زیان کشانده باشند؛

قل ان الخسرين الذين خسروا انفسهم واهليهم يوم القيمة

بالای سرشان سایبان‌هایی از آتش خواهند داشت، و زیر پایشان نیز؛

لهم من فوقهم ظلل من النار ومن تحتهم ظلل

خدا فرمان‌برداران خود را به این می‌ترساند:

ذلك يخوف الله به عباده

پس مژده بده به فرمان‌برداران من که سخن را می‌شنوند و از زیباترین آن پیروی می‌کنند؛

فبشر عباد الذين يستمعون القول فيتبعون احسنه

اینان کسانی‌اند که خدا راهشان نمود،

اوليك الذين هدىهم الله

اما کسانی که از سرپرست خود محتاط بوده‌اند، غرفه‌هایی بلند خواهند داشت، که بالای آن‌ها غرفه‌های دیگر ساخته شده است، که رودها از زیر آن‌ها جاری است؛

لكن الذين اتقوا ربهم لهم غرف من فوقها غرف مبنية تجري من تحتها الانهر

وعدهٔ خدا —

وعد الله

آیا ندیده‌ای که خدا از آسمان آبی فرود می‌آورد، آن را چشمه‌هایی در زمین فرو می‌برد، سپس با آن کشتزاری با رنگ‌های گوناگون بیرون می‌آورد؛ سپس خشک می‌شود و آن را زرد می‌بینی؛ سپس آن را خاشاک می‌کند؟

الم تر ان الله انزل من السماء ماء فسلكه ينبيع في الارض ثم يخرج به زرعا مختلفا الونه ثم يهيج فترىه مصفرا ثم يجعله حطما

آنکه خدا سینهٔ او را برای بی‌خدشگی نزد خدا گشوده است، و بدین‌سان بر روشنایی‌ای از جانب سرپرستش است —

افمن شرح الله صدره للاسلم فهو على نور من ربه

پس وای بر کسانی که هسته‌هایشان در برابر یادآوری خدا سخت شده است!

فويل للقسية قلوبهم من ذكر الله

خدا زیباترین سخن را فرود آورد، نوشتاری با بخش‌هایی همسان، در دوبیتی‌ها،

الله نزل احسن الحديث كتبا متشبها مثاني

که پوست کسانی که از سرپرست خود بیم دارند از آن می‌لرزد؛ سپس پوست‌ها و هسته‌هایشان با یادآوری خدا نرم می‌شود؛

تقشعر منه جلود الذين يخشون ربهم ثم تلين جلودهم وقلوبهم الى ذكر الله

این است راهنمایی خدا، که با آن هر که را پسند او افتد راه می‌نماید؛

ذلك هدى الله يهدي به من يشاء

آنکه با چهرهٔ خود از کیفر بد در روز حضور محافظت می‌کند —

افمن يتقي بوجهه سوء العذاب يوم القيمة

خدا شرمساری را در زندگی نزدیک به آنان چشاند،

فاذاقهم الله الخزي في الحيوة الدنيا

خدا مثالی می‌افزاید: مردی که از آنِ انبازانی ناسازگار است، و مردی که با یک مرد همتراز است —

ضرب الله مثلا رجلا فيه شركاء متشكسون ورجلا سلما لرجل

آیا در مثال برابرند؟

هل يستويان مثلا

ستایش از آنِ خدا است!

الحمد لله

پس چه کسی ستمگرتر است از آنکه بر خدا دروغ می‌گوید و راست‌گویی را، چون به او رسید، دروغ می‌انگارد؟

فمن اظلم ممن كذب على الله وكذب بالصدق اذ جاءه

آیا خدا فرمان‌بردار خود را بس نیست؟

اليس الله بكاف عبده

و می‌کوشند تو را با کسانی که غیر از او هستند بترسانند؛

ويخوفونك بالذين من دونه

و هر که را خدا راه نماید، دیگر کسی نیست که او را گمراه کند؛

ومن يهد الله فما له من مضل

و اگر از آنان بپرسی چه کسی آسمان‌ها و زمین را آفرید، بی‌گمان خواهند گفت: «خدا»؛

ولين سالتهم من خلق السموت والارض ليقولن الله

بگو: «پس آیا آنچه را غیر از خدا فرامی‌خوانید دیده‌اید؟ اگر خدا می‌خواست مرا دچار آسیبی کند، آیا این‌ها می‌توانستند مرا از آسیب او آسوده کنند؟ یا اگر برای من مهری می‌خواست، آیا می‌توانستند آن را نزد خود نگه دارند؟»

قل افرءيتم ما تدعون من دون الله ان ارادني الله بضر هل هن كشفت ضره او ارادني برحمة هل هن ممسكت رحمته

بگو: «خدا مرا بس است؛

قل حسبي الله

ما نوشتار را برای انسان‌ها به حقیقت بر تو فرود آوردیم؛

انا انزلنا عليك الكتب للناس بالحق

هر که راهنمایی بپذیرد، برای خود او است؛

فمن اهتدى فلنفسه

و هر که گمراه شود، جز علیه خود گمراه نمی‌شود؛

ومن ضل فانما يضل عليها

خدا خویشتن‌ها را به‌درستی در هنگام مرگشان نگه می‌دارد، و آنان را که هنوز نمرده‌اند در خوابشان؛

الله يتوفى الانفس حين موتها والتي لم تمت في منامها

آنان را که مرگشان را مقرر کرده است نگه می‌دارد، و دیگران را تا سرآمدی نام‌برده بازمی‌فرستد؛

فيمسك التي قضى عليها الموت ويرسل الاخرى الى اجل مسمى

یا غیر از خدا میانجی‌هایی برگرفته‌اند؟

ام اتخذوا من دون الله شفعاء

بگو: «میانجی‌گری یکسره از آنِ خدا است؛

قل لله الشفعة جميعا

پادشاهی آسمان‌ها و زمین از آنِ او است؛

له ملك السموت والارض

و چون خدا به تنهایی یادآوری می‌شود، هسته‌های کسانی که به زندگی واپسین باور نمی‌آورند از انزجار منقبض می‌شود؛

واذا ذكر الله وحده اشمازت قلوب الذين لا يومنون بالءاخرة

و اگر ستمگران هر آنچه بر زمین است و همانند آن را با آن می‌داشتند، آن را در برابر کیفر بد، در روز حضور، باج می‌دادند؛

ولو ان للذين ظلموا ما في الارض جميعا ومثله معه لافتدوا به من سوء العذاب يوم القيمة

و پیامدهای بد آنچه به دست آورده‌اند بر آنان آشکار خواهد شد،

وبدا لهم سيات ما كسبوا

چون آسیبی به انسان می‌رسد، ما را فرامی‌خواند؛ سپس چون از جانب خود دهشی به او عطا می‌کنیم، می‌گوید: «این به من جز به سبب دانشی داده نشده است.»

فاذا مس الانسن ضر دعانا ثم اذا خولنه نعمة منا قال انما اوتيته على علم

بلکه آزمونی است،

بل هي فتنة

پیامدهای بد آنچه به دست آورده‌اند بر آنان رسیده است؛

فاصابهم سيات ما كسبوا

پس آیا نمی‌دانند که خدا روزی را بر هر که پسند او افتد می‌گستراند و آن را اندازه می‌کند؟

اولم يعلموا ان الله يبسط الرزق لمن يشاء ويقدر

بگو: «ای فرمان‌برداران من که با خود به افراط کینه ورزیده‌اید، از مهر خدا ناامید مشوید؛

قل يعبادي الذين اسرفوا على انفسهم لا تقنطوا من رحمة الله

زیرا خدا همهٔ تقصیرها را می‌بخشاید؛

ان الله يغفر الذنوب جميعا

و در روز حضور، کسانی را که بر خدا دروغ گفته‌اند، سیاه‌چهره خواهی دید.

ويوم القيمة ترى الذين كذبوا على الله وجوههم مسودة

خدا آفرینندهٔ هر چیز است؛

الله خلق كل شىء

سپرده‌های آسمان‌ها و زمین از آنِ او است؛

له مقاليد السموت والارض

خدا را چنان که سزاوار اندازهٔ او است اندازه نگرفتند؛ همهٔ زمین در روز حضور در مشت او خواهد بود، و آسمان‌ها در دست راست او پیچیده خواهند شد.

وما قدروا الله حق قدره والارض جميعا قبضته يوم القيمة والسموت مطويت بيمينه

و در شیپور دمیده خواهد شد، و هر که در آسمان‌ها و در زمین است صاعقه‌زده خواهد شد، مگر آنکه خدا را پسند افتد؛

ونفخ في الصور فصعق من في السموت ومن في الارض الا من شاء الله

و کسانی که انکار می‌کنند دسته‌دسته به سوی جهنم برده خواهند شد،

وسيق الذين كفروا الى جهنم زمرا

تا آنگاه که به آن رسیدند، درهایش گشوده شود، و گماشتگانش به آنان گویند: «آیا فرستادگانی از میان خودتان نزد شما نیامدند، نشانه‌های سرپرست شما را بر شما برمی‌خواندند و شما را از روبه‌رو شدن با این روز هشدار می‌دادند؟»

حتى اذا جاءوها فتحت ابوبها وقال لهم خزنتها الم ياتكم رسل منكم يتلون عليكم ءايت ربكم وينذرونكم لقاء يومكم هذا

گفته خواهد شد: «از درهای جهنم وارد شوید، تا در آن جاودانه بمانید.»

قيل ادخلوا ابوب جهنم خلدين فيها

و کسانی که از سرپرست خود محتاط بوده‌اند دسته‌دسته به سوی باغ برده خواهند شد،

وسيق الذين اتقوا ربهم الى الجنة زمرا

و کارگزاران را خواهی دید که پیرامون بنا هستند، شکوه سرپرست خود را با ستایش او می‌سرایند؛

وترى المليكة حافين من حول العرش يسبحون بحمد ربهم

و میان آنان به حقیقت فصل خواهد شد،

وقضي بينهم بالحق