Al-Ahqaf الاحقاف

ما آسمان‌ها و زمین و آنچه را میان آن‌ها است جز به حقیقت و برای سرآمدی نام‌برده نیافریدیم.

ما خلقنا السموت والارض وما بينهما الا بالحق واجل مسمى

بگو: «آیا آنچه را غیر از خدا فرامی‌خوانید دیده‌اید؟ به من نشان دهید آنان چه از زمین آفریده‌اند، یا در آسمان‌ها سهمی دارند؟

قل ارءيتم ما تدعون من دون الله اروني ماذا خلقوا من الارض ام لهم شرك في السموت

یا خواهند گفت: «او آن را ساخته است»؟

ام يقولون افترىه

بگو: «اگر من آن را ساخته‌ام، شما در برابر خدا هیچ چیز برای من در اختیار ندارید.

قل ان افتريته فلا تملكون لي من الله شيا

او داناتر است به آنچه در آن فرو می‌روید.

هو اعلم بما تفيضون فيه

او به عنوان گواه میان من و شما بس است.

كفى به شهيدا بيني وبينكم

بگو: «من در میان فرستادگان چیزی تازه نیستم، و نمی‌دانم با من چه کرده خواهد شد، نه با من و نه با شما.

قل ما كنت بدعا من الرسل وما ادري ما يفعل بي ولا بكم

من جز از آنچه به من پرده برداشته می‌شود پیروی نمی‌کنم.

ان اتبع الا ما يوحى الى

بگو: «آیا دیده‌اید: اگر این از جانب خدا است و شما آن را انکار کنید، در حالی که گواهی از فرزندان اسرائیل بر همسانی آن گواهی داد و باور آورد، و شما خودبزرگ‌بینی می‌کنید...

قل ارءيتم ان كان من عند الله وكفرتم به وشهد شاهد من بني اسرءيل على مثله فامن واستكبرتم

و کسانی که انکار می‌کنند به کسانی که باور می‌آورند می‌گویند: «اگر آن نیکی می‌بود، آنان در آن بر ما پیشی نمی‌گرفتند.»

وقال الذين كفروا للذين ءامنوا لو كان خيرا ما سبقونا اليه

و پیش از او، نوشتار موسی، به‌عنوان مرجع و مهر.

ومن قبله كتب موسى اماما ورحمة

اینانند همراهان باغ، که در آن جاودانه می‌مانند،

اوليك اصحب الجنة خلدين فيها

و ما به انسان نیکوکاری با دو والدینش را سفارش کردیم.

ووصينا الانسن بولديه احسنا

مادرش او را با رنج برداشت و با رنج زایید.

حملته امه كرها ووضعته كرها

و آبستنی او و از شیر گرفتنش سی ماه است.

وحمله وفصله ثلثون شهرا

تا آنگاه که به بلوغ کامل خود رسید و به چهل سال رسید، گفت: «ای سرپرست من، به دلم بیفکن که برای دهشی که مرا و والدینم را با آن نواختی سپاس‌گزار باشم، و کرداری شایسته به‌جا آورم که تو را خشنود کند.

حتى اذا بلغ اشده وبلغ اربعين سنة قال رب اوزعني ان اشكر نعمتك التي انعمت على وعلى ولدى وان اعمل صلحا ترضىه

و فرزندان مرا برایم شایسته گردان.

واصلح لي في ذريتي

اینانند که زیباترین آنچه کرده‌اند را از آنان می‌پذیریم و از کارهای بدشان چشم می‌پوشیم، در میان همراهان باغ،

اوليك الذين نتقبل عنهم احسن ما عملوا ونتجاوز عن سياتهم في اصحب الجنة

اینانند که سخن بر آنان، در میان جامعه‌هایی که پیش از ایشان گذشته بودند، از نهانیان و انسان‌ها، به حقیقت پیوسته است،

اوليك الذين حق عليهم القول في امم قد خلت من قبلهم من الجن والانس

و برای هر یک پایه‌هایی است، بر حسب آنچه کرده‌اند،

ولكل درجت مما عملوا

و روزی که کسانی که انکار می‌کنند بر آتش عرضه خواهند شد: «چیزهای نیکوی خود را در زندگی نزدیک خود بردید و از آن‌ها بهره بردید.

ويوم يعرض الذين كفروا على النار اذهبتم طيبتكم في حياتكم الدنيا واستمتعتم بها

و برادر عاد را به یاد آور، آنگاه که قوم خود را در احقاف هشدار داد — هشداردهندگانی پیش از او و پس از او گذشته بودند: «جز از خدا فرمان نبرید،

واذكر اخا عاد اذ انذر قومه بالاحقاف وقد خلت النذر من بين يديه ومن خلفه الا تعبدوا الا الله

سپس چون آن را همچون ابری دیدند که به سوی دره‌هایشان می‌آید، گفتند: «این ابری است که برای ما باران می‌آورد.»

فلما راوه عارضا مستقبل اوديتهم قالوا هذا عارض ممطرنا

نه، بلکه آن است که شتاب آن را می‌جستید،

بل هو ما استعجلتم به

که هر چیز را به دستور سرپرستش ویران می‌کند.

تدمر كل شىء بامر ربها

و بامداد، جز سکونتگاه‌هایشان چیزی نمی‌دیدی.

فاصبحوا لا يرى الا مسكنهم

و ما آنان را همانا در جایی استوار کرده بودیم که شما را در آن استوار نکرده‌ایم، و برایشان شنوایی، بینایی‌ها و آگاهی‌ها نهاده بودیم،

ولقد مكنهم فيما ان مكنكم فيه وجعلنا لهم سمعا وابصرا وافدة

اما نه شنوایی‌شان، نه بینایی‌هایشان و نه آگاهی‌هایشان آنان را به کاری نیامد، چون نشانه‌های خدا را سرسختانه نفی می‌کردند،

فما اغنى عنهم سمعهم ولا ابصرهم ولا افدتهم من شىء اذ كانوا يجحدون بايت الله

پس چرا آنان که غیر از خدا به عنوان هدیه، ایزدانی گرفته بودند، آنان را یاری نکردند؟

فلولا نصرهم الذين اتخذوا من دون الله قربانا ءالهة

بلکه از آنان دور گمراه شدند،

بل ضلوا عنهم

و چون گروهی از نهانیان را به سوی تو روانه کردیم که به خوانش گوش می‌دادند؛ چون در آن حاضر شدند، گفتند: «خاموش باشید.»

واذ صرفنا اليك نفرا من الجن يستمعون القرءان فلما حضروه قالوا انصتوا

و هر که فراخوانندهٔ خدا را پاسخ ندهد، نمی‌تواند او را در زمین ناتوان کند، و غیر از او هیچ متحدی نخواهد داشت.

ومن لا يجب داعي الله فليس بمعجز في الارض وليس له من دونه اولياء

آیا نمی‌بینند که خدا، که آسمان‌ها و زمین را آفرید و در آفرینش آن‌ها فرسوده نشد، بر دوباره زندگی دادن به مردگان توانا است؟ چرا!

اولم يروا ان الله الذي خلق السموت والارض ولم يعي بخلقهن بقدر على ان يحي الموتى بلى

و روزی که کسانی که انکار می‌کنند بر آتش عرضه خواهند شد: «آیا این حقیقت نیست؟»

ويوم يعرض الذين كفروا على النار اليس هذا بالحق

خواهند گفت: «چرا، به سرپرست ما!»

قالوا بلى وربنا

پس شکیبایی کن، چنان که دارندگان عزم از میان فرستادگان شکیبایی کردند، و شتاب مکن.

فاصبر كما صبر اولوا العزم من الرسل ولا تستعجل

برای آنان: «گویی، روزی که آنچه را به آنان وعده داده شده است می‌بینند، جز ساعتی از روز درنگ نکرده‌اند» — این ابلاغ است.

لهم كانهم يوم يرون ما يوعدون لم يلبثوا الا ساعة من نهار بلغ