Al-Munafiqun المنافقون

چون دورویان نزد تو می‌آیند، می‌گویند: «ما گواهی می‌دهیم که تو بی‌گمان فرستادهٔ خدایی.»

اذا جاءك المنفقون قالوا نشهد انك لرسول الله

و خدا می‌داند که تو بی‌گمان فرستادهٔ اویی.

والله يعلم انك لرسوله

سوگندهای خود را سپر گرفتند و راه خدا را سد کردند.

اتخذوا ايمنهم جنة فصدوا عن سبيل الله

و چون آنان را می‌بینی، پیکرهایشان تو را خیره می‌کنند،

واذا رايتهم تعجبك اجسامهم

و اگر چیزی بگویند، به سخنشان گوش می‌دهی؛ آنان همچون تکه‌چوب‌هایی تکیه‌داده‌شده‌اند.

وان يقولوا تسمع لقولهم كانهم خشب مسندة

می‌پندارند هر فریاد علیه آنان است.

يحسبون كل صيحة عليهم

آنان خود دشمن‌اند.

هم العدو

از آنان بر حذر باش.

فاحذرهم

خدا با آنان بجنگد!

قتلهم الله

برایشان یکسان است، چه برایشان بخشایش بخواهی چه نخواهی.

سواء عليهم استغفرت لهم ام لم تستغفر لهم

خدا هرگز آنان را نخواهد بخشود،

لن يغفر الله لهم

آنان‌اند که می‌گویند: «برای کسانی که نزد فرستادهٔ خدا هستند چیزی خرج نکنید، تا آنگاه که پراکنده شوند.»

هم الذين يقولون لا تنفقوا على من عند رسول الله حتى ينفضوا

حال آنکه ذخیره‌های آسمان‌ها و زمین از آنِ خداست،

ولله خزاين السموت والارض

می‌گویند: «اگر به پایتخت بازگردیم، نیرومندترین بی‌گمان خوارترین را از آن بیرون خواهد کرد.»

يقولون لين رجعنا الى المدينة ليخرجن الاعز منها الاذل

حال آنکه نیرومندی از آنِ خدا، فرستادهٔ او و باورمندان است،

ولله العزة ولرسوله وللمومنين

ای کسانی که باور آوردید! دارایی‌ها و فرزندانتان شما را از یادآوریِ خدا غافل نکنند.

يايها الذين ءامنوا لا تلهكم امولكم ولا اولدكم عن ذكر الله

اما خدا هرگز خویشتنی را که زمان مقررش فرا رسیده باشد به تأخیر نخواهد انداخت.

ولن يوخر الله نفسا اذا جاء اجلها