Nuh نوح

ما نوح را به سوی قومش فرستادیم: «قوم خود را هشدار ده پیش از آنکه کیفری دردناک بر آنان آید.»

انا ارسلنا نوحا الى قومه ان انذر قومك من قبل ان ياتيهم عذاب اليم

زیرا زمان مقرر خدا، چون فرا رسد، به تعویق انداخته نمی‌شود، اگر می‌دانستید.»

ان اجل الله اذا جاء لا يوخر لو كنتم تعلمون

گفت: «ای سرپرست من، من همانا قوم خود را شب و روز خواندم، اما خواندنم جز بر گریزشان نیفزود.

قال رب اني دعوت قومي ليلا ونهارا فلم يزدهم دعاءي الا فرارا

و هر بار که آنان را خواندم تا تو آنان را ببخشایی، انگشتان خود را در گوش‌هایشان نهادند، خود را در جامه‌هایشان پوشاندند، پافشاری کردند و سخت خودبزرگ‌بینی ورزیدند.

واني كلما دعوتهم لتغفر لهم جعلوا اصبعهم في ءاذانهم واستغشوا ثيابهم واصروا واستكبروا استكبارا

سپس آنان را آشکارا خواندم،

ثم اني دعوتهم جهارا

سپس آن را برایشان علنی اعلام کردم، و نیز در نهان به آنان سپردم، و گفتم: از سرپرست خود بخشایش بخواهید، زیرا او بخشایندهٔ بزرگ است؛ او آسمان ریزان را بر شما خواهد فرستاد، و شما را با دارایی‌ها و پسران بهره‌مند خواهد ساخت، و به شما باغ‌ها خواهد داد، و به شما رودها خواهد داد.

ثم اني اعلنت لهم واسررت لهم اسرارا فقلت استغفروا ربكم انه كان غفارا يرسل السماء عليكم مدرارا ويمددكم بامول وبنين ويجعل لكم جنت ويجعل لكم انهرا

شما را چه شده که از خدا وقار امید ندارید، حال آنکه او شما را در مرحله‌های پیاپی آفریده است؟

ما لكم لا ترجون لله وقارا وقد خلقكم اطوارا

آیا ندیده‌اید که خدا چگونه هفت آسمانِ روی هم آفرید، و ماه را در آن‌ها روشنایی نهاد، و خورشید را مشعل؟

الم تروا كيف خلق الله سبع سموت طباقا وجعل القمر فيهن نورا وجعل الشمس سراجا

و خدا شما را از زمین همچون گیاهی رویاند، سپس شما را به آن بازخواهد برد، و دوباره بیرونتان خواهد آورد.

والله انبتكم من الارض نباتا ثم يعيدكم فيها ويخرجكم اخراجا

و خدا زمین را برای شما فرشی گسترده ساخت، تا در آن راه‌هایی بپیمایید، گذرگاه‌های پهن.»

والله جعل لكم الارض بساطا لتسلكوا منها سبلا فجاجا

نوح گفت: «ای سرپرست من، آنان همانا از من نافرمانی کردند و از کسی پیروی کردند که دارایی و فرزندانش جز بر زیان نیفزود، و توطئه‌ای بس بزرگ چیدند،

قال نوح رب انهم عصوني واتبعوا من لم يزده ماله وولده الا خسارا ومكروا مكرا كبارا

و گفتند: ایزدان خود را هرگز وامگذارید، نه ود را وامگذارید، نه سواع را، نه یغوث را، نه یعوق را، نه نسر را.

وقالوا لا تذرن ءالهتكم ولا تذرن ودا ولا سواعا ولا يغوث ويعوق ونسرا

و ستمگران را جز بر گمراهی نیفزای.»

ولا تزد الظلمين الا ضللا

به سبب خطاهایشان غرق شدند، سپس به آتشی درآورده شدند، و غیر از خدا هیچ یاری نیافتند.

مما خطيتهم اغرقوا فادخلوا نارا فلم يجدوا لهم من دون الله انصارا

و نوح گفت: «ای سرپرست من، بر زمین از انکارکنندگان هیچ ساکنی را باقی مگذار!

وقال نوح رب لا تذر على الارض من الكفرين ديارا

زیرا اگر تو آنان را باقی بگذاری، فرمان‌برداران تو را گمراه خواهند کرد، و جز نابکاران، انکارگرانِ بزرگ نخواهند زایید.

انك ان تذرهم يضلوا عبادك ولا يلدوا الا فاجرا كفارا

و ستمگران را جز بر ویرانی نیفزای.»

ولا تزد الظلمين الا تبارا