An-Naba النبا

دربارهٔ چه؟

عم

آنان از یکدیگر دربارهٔ اطلاعِ سترگ می‌پرسند، همان که دربارهٔ آن اختلاف دارند.

يتساءلون عن النبا العظيم الذي هم فيه مختلفون

نه چنین! به‌زودی خواهند دانست. سپس، نه چنین! به‌زودی خواهند دانست.

كلا سيعلمون ثم كلا سيعلمون

آیا زمین را گسترهٔ آماده‌شده نساخته‌ایم، و کوه‌ها را میخ‌ها؟ آیا شما را جفت‌جفت نیافریده‌ایم، و خواب شما را آسایشی نساخته‌ایم؟ آیا شب را لباسی، و روز را وسیلهٔ هستی نساخته‌ایم؟ آیا بالای سر شما هفت استوار نساخته‌ایم، و چراغی فروزان ننهاده‌ایم؟ و از فشارندگان آبی فراوان فرود نیاورده‌ایم، تا با آن دانه و رستنی و باغ‌های درهم‌پیچیده بیرون آوریم؟

الم نجعل الارض مهدا والجبال اوتادا وخلقنكم ازوجا وجعلنا نومكم سباتا وجعلنا اليل لباسا وجعلنا النهار معاشا وبنينا فوقكم سبعا شدادا وجعلنا سراجا وهاجا وانزلنا من المعصرت ماء ثجاجا لنخرج به حبا ونباتا وجنت الفافا

روز جدایی همانا وعده‌گاهی معین است — روزی که در شیپور دمیده خواهد شد، و شما گروه‌گروه خواهید آمد، و آسمان گشوده خواهد شد و درها خواهد گشت، و کوه‌ها به جنبش درآورده خواهند شد و سراب خواهند گشت.

ان يوم الفصل كان ميقتا يوم ينفخ في الصور فتاتون افواجا وفتحت السماء فكانت ابوبا وسيرت الجبال فكانت سرابا

جهنم همانا دیده‌بانگاهی است، جایگاه بازگشت کسانی که از هر حدی می‌گذرند، که روزگارانی دراز در آن خواهند گذراند.

ان جهنم كانت مرصادا للطغين مابا لبثين فيها احقابا

در آنجا نه خنکی خواهند چشید و نه نوشابه‌ای، به استثنای آبی جوشان و مایعی گندیده — بازپرداختی دقیقاً متناسب.

لا يذوقون فيها بردا ولا شرابا الا حميما وغساقا جزاء وفاقا

آنان هیچ حسابی امید نمی‌داشتند، و نشانه‌های ما را با پافشاری دروغ انگاشتند.

انهم كانوا لا يرجون حسابا وكذبوا بايتنا كذابا

حال آنکه ما هر چیز را در دفتری برشمرده‌ایم.

وكل شىء احصينه كتبا

پس بچشید! ما فقط کیفر شما را افزون خواهیم کرد.

فذوقوا فلن نزيدكم الا عذابا

برای کسانی که محتاط بوده‌اند همانا پیروزی‌ای هست: باغ‌هایی دربسته و تاک‌ها، همراهانی سرشار از زندگی، بارور و هم‌تبار، و جامی لبریز. در آنجا نه بیهودگی خواهند شنید و نه دروغ —

ان للمتقين مفازا حدايق واعنبا وكواعب اترابا وكاسا دهاقا لا يسمعون فيها لغوا ولا كذبا

بازپرداختی از سرپرستت، مقرری‌ای که به‌درستی حساب شده است،

جزاء من ربك عطاء حسابا

بی‌اندازه مهربان؛ آنان توانِ مخاطب قرار دادن او را ندارند،

الرحمن لا يملكون منه خطابا

روزی که جریان و کارگزاران به صف خواهند ایستاد، و هیچ‌کس سخن نخواهد گفت مگر کسی که بی‌اندازه مهربان به او اجازه داده باشد، و سخنِ درست بگوید.

يوم يقوم الروح والمليكة صفا لا يتكلمون الا من اذن له الرحمن وقال صوابا

پس هر که می‌خواهد، به سوی سرپرستش جایی برای بازگشت برگیرد.

فمن شاء اتخذ الى ربه مابا

ما شما را همانا از کیفری نزدیک هشدار داده‌ایم، روزی که مرد آنچه را دستانش پیش بردند خواهد نگریست، و آن‌که انکار می‌کند خواهد گفت: «ای کاش خاک بودم!»

انا انذرنكم عذابا قريبا يوم ينظر المرء ما قدمت يداه ويقول الكافر يليتني كنت تربا