Ash-Shams الشمس

سوگند به خورشید و روشنایی بامدادی‌اش! سوگند به ماه چون در پی آن می‌آید! سوگند به روز چون آن را آشکار می‌سازد! سوگند به شب چون آن را می‌پوشاند! سوگند به آسمان و آنچه آن را ساخت! سوگند به زمین و آنچه آن را گسترد! سوگند به خویشتنی، و آنچه آن را شکل داد، سپس تبهکاری و احتیاطش را به دل او افکند! همانا رستگار شده است آن‌که آن را پاک می‌کند، و همانا ناکام شده است آن‌که آن را فرو می‌کند.

والشمس وضحىها والقمر اذا تلىها والنهار اذا جلىها واليل اذا يغشىها والسماء وما بنىها والارض وما طحىها ونفس وما سوىها فالهمها فجورها وتقوىها قد افلح من زكىها وقد خاب من دسىها

ثمود با حدشکنی‌شان دروغ انگاشتند، آنگاه که بدبخت‌ترین از میان‌شان برانگیخته شد. فرستادهٔ خدا آنگاه به آنان گفت: «شتر مادهٔ خدا و آبشخور او!» اما او را دروغ انگاشتند و پی‌اش کردند. پس سرپرستشان آنان را به‌سبب تقصیرشان خرد کرد، و هموارشان ساخت.

كذبت ثمود بطغوىها اذ انبعث اشقىها فقال لهم رسول الله ناقة الله وسقيها فكذبوه فعقروها فدمدم عليهم ربهم بذنبهم فسوىها

پس او از فرجام آن نمی‌ترسد.

ولا يخاف عقبها