Ghafir غافر
My Guardian Is God ربي الله
The section and its links
The gate, then facing those who contest it, then the messenger's community (39, then 40-46, then 47-49)
Read with: the suras of the same shelf mark
- 39 Devoting the Law exclusively to Himthe threshold: the Law devoted to God alone
- 41 Their Skins Will Testifythose who turn away; the Aad and the Thamud
- 42 Uphold the Lawthe one Law revealed to all the messengers
- 43 In their footstepsthe footsteps of the fathers, and appearances
- 44 In a blessed nightthe blessed night, and the trial
- 45 A legislated waythe signs, and the legislated way
- 46 Not a novelty among the messengersal-Ahqaf: the Aad, the Occulted who listen
بسم ٱلله ٱلرحمن ٱلرحيم
به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان.
حمٓ (حا میم).
حم
فرود نوشتار از جانب خدا است، نیرومند، همه‌چیزدان، بخشایندهٔ تقصیر و پذیرندهٔ پشیمانی، سخت در تنبیه، دارندهٔ گشاده‌دستی،
تنزيل ٱلكتب من ٱلله ٱلعزيز ٱلعليم غافر ٱلذنب وقابل ٱلتوب شديد ٱلعقاب ذي ٱلطول
هیچ ایزدی نیست مگر او؛
لآ إله إلا هو
به سوی او است مقصد.
إليه ٱلمصير
تنها کسانی که انکار می‌کنند دربارهٔ نشانه‌های خدا بحث می‌کنند؛
ما يجدل في ءايت ٱلله إلا ٱلذين كفروا
پس گشت‌وگذارشان در سرزمین‌ها تو را نفریبد.
فلا يغررك تقلبهم في ٱلبلد
پیش از ایشان قوم نوح دروغ انگاشتند، و گروه‌ها پس از آنان،
كذبت قبلهم قوم نوح وٱلأحزاب من بعدهم
و هر جامعه‌ای آهنگ گرفتن فرستادهٔ خود را کرد،
وهمت كل أمة برسولهم ليأخذوه
و با نادرستی بحث کردند تا حقیقت را با آن رد کنند — آنگاه من آنان را گرفتم:
وجدلوا بٱلبطل ليدحضوا به ٱلحق فأخذتهم
و آنگاه تنبیه من چه بود؟
فكيف كان عقاب
چنین سخن سرپرست تو بر کسانی که انکار می‌کنند به حقیقت پیوست: آنان همراهان آتش‌اند.
وكذلك حقت كلمت ربك على ٱلذين كفروا أنهم أصحب ٱلنار
کسانی که بنا را بر دوش دارند و کسانی که پیرامون آن‌اند، شکوه سرپرست خود را با ستایش او می‌سرایند، به او باور می‌آورند و برای باورآوردگان بخشایش می‌خواهند:
ٱلذين يحملون ٱلعرش ومن حوله يسبحون بحمد ربهم ويؤمنون به ويستغفرون للذين ءامنوا
«ای سرپرست ما، تو همه چیز را با مهر و دانش در بر گرفته‌ای؛ پس کسانی را که بازمی‌گردند و از راه تو پیروی می‌کنند بخشای، و آنان را از کیفر کوره محتاط گردان؛
ربنا وسعت كل شىء رحمة وعلما فٱغفر للذين تابوا وٱتبعوا سبيلك وقهم عذاب ٱلجحيم
ای سرپرست ما، آنان را در باغ‌های پایایی که به آنان وعده داده‌ای وارد کن، و نیز آنان را که از والدین، همسران و نسل‌هایشان شایسته بوده‌اند؛
ربنا وأدخلهم جنت عدن ٱلتي وعدتهم ومن صلح من ءابآئهم وأزوجهم وذريتهم
زیرا تویی نیرومند، فرزانه.
إنك أنت ٱلعزيز ٱلحكيم
و آنان را از کارهای بد محتاط گردان؛
وقهم ٱلسيات
و هر که را در آن روز از کارهای بد محتاط گردانی، به او مهر ورزیده‌ای،
ومن تق ٱلسيات يومئذ فقد رحمته
و این است کامیابی سترگ.»
وذلك هو ٱلفوز ٱلعظيم
به کسانی که انکار می‌کنند ندا داده خواهد شد: «نفرت خدا بی‌گمان بزرگ‌تر است از نفرت خودتان از خودتان، آنگاه که به باور فراخوانده می‌شدید و انکار می‌کردید.»
إن ٱلذين كفروا ينادون لمقت ٱلله أكبر من مقتكم أنفسكم إذ تدعون إلى ٱلإيمن فتكفرون
خواهند گفت: «ای سرپرست ما، تو ما را دو بار میراندی و دو بار زنده کردی؛ ما به تقصیرهای خود اعتراف می‌کنیم — پس آیا راهی برای بیرون رفتن هست؟»
قالوا ربنآ أمتنا ٱثنتين وأحييتنا ٱثنتين فٱعترفنا بذنوبنا فهل إلى خروج من سبيل
این، از آن روست که چون خدا به تنهایی فراخوانده می‌شد، انکار می‌کردید، و چون به او چیزی انباز گرفته می‌شد، باور می‌آوردید؛
ذلكم بأنه إذا دعي ٱلله وحده كفرتم وإن يشرك به تؤمنوا
پس داوری از آنِ خدا است، بسیار بلند، بزرگ.
فٱلحكم لله ٱلعلي ٱلكبير
اوست که نشانه‌های خود را به شما می‌نمایاند و برای شما از آسمان روزی فرود می‌آورد؛
هو ٱلذي يريكم ءايته وينزل لكم من ٱلسمآء رزقا
اما جز آنکه به سوی او روی می‌آورد کسی به یاد نمی‌آورد.
وما يتذكر إلا من ينيب
پس خدا را فرابخوانید، قانون را یکسره برای او قرار داده، هرچند کسانی که انکار می‌کنند ناخوش داشته باشند.
فٱدعوا ٱلله مخلصين له ٱلدين ولو كره ٱلكفرون
او است بالابرندهٔ پایه‌ها، دارندهٔ بنا؛
رفيع ٱلدرجت ذو ٱلعرش
جریان دستور خود را بر هر که از فرمان‌برداران خود پسند او افتد می‌افکند، تا از روز روبه‌رویی هشدار دهد، روزی که آنان آشکار خواهند بود،
يلقي ٱلروح من أمره على من يشآء من عباده لينذر يوم ٱلتلاق يوم هم برزون
هیچ چیز از آنان بر خدا پوشیده نیست.
لا يخفى على ٱلله منهم شىء
پادشاهی امروز از آنِ کیست؟
لمن ٱلملك ٱليوم
از آنِ خدا، یگانه، چیره‌گر.
لله ٱلوحد ٱلقهار
امروز هر خویشتن بر حسب آنچه به دست آورده است بازپرداخت خواهد شد؛
ٱليوم تجزى كل نفس بما كسبت
امروز هیچ ستمی نیست؛
لا ظلم ٱليوم
زیرا خدا در حسابرسی شتابنده است.
إن ٱلله سريع ٱلحساب
و آنان را از روز قریب‌الوقوع هشدار ده، آنگاه که هسته‌ها تا بلندای گلوها خواهد بود، فشرده،
وأنذرهم يوم ٱلءازفة إذ ٱلقلوب لدى ٱلحناجر كظمين
ستمگران نه دوستی گرم خواهند داشت و نه میانجی‌ای که به او گردن نهاده شود.
ما للظلمين من حميم ولا شفيع يطاع
او خیانت چشم‌ها و آنچه را سینه‌ها پنهان می‌دارند می‌داند.
يعلم خآئنة ٱلأعين وما تخفي ٱلصدور
خدا به حقیقت فصل می‌کند،
وٱلله يقضي بٱلحق
در حالی که آنان که غیر از او فرامی‌خوانند هیچ فصل نمی‌کنند؛
وٱلذين يدعون من دونه لا يقضون بشىء
زیرا خدا شنوا، بینا است.
إن ٱلله هو ٱلسميع ٱلبصير
آیا پس بر زمین نپیموده‌اند تا بنگرند که فرجام کسانی که پیش از آنان بودند چگونه بود؟
أولم يسيروا في ٱلأرض فينظروا كيف كان عقبة ٱلذين كانوا من قبلهم
آنان از ایشان در قدرت و در ردپاها بر زمین برتر بودند، و خدا آنان را به سبب تقصیرهایشان گرفت؛
كانوا هم أشد منهم قوة وءاثارا في ٱلأرض فأخذهم ٱلله بذنوبهم
و در برابر خدا کسی را نداشتند که آنان را محتاط گرداند.
وما كان لهم من ٱلله من واق
این، از آن روست که فرستادگانشان دلیل‌های روشن برایشان می‌آوردند، اما انکار می‌کردند؛ آنگاه خدا آنان را گرفت،
ذلك بأنهم كانت تأتيهم رسلهم بٱلبينت فكفروا فأخذهم ٱلله
زیرا او قوی است، سخت در تنبیه.
إنه قوي شديد ٱلعقاب
ما همانا موسی را با نشانه‌های خود و سلطه‌ای آشکار به سوی فرعون، هامان و قارون فرستادیم؛ گفتند: «چشم‌بندی، دروغ‌گویی بزرگ.»
ولقد أرسلنا موسى بايتنا وسلطن مبين إلى فرعون وهمن وقرون فقالوا سحر كذاب
سپس چون حقیقت را از جانب ما برایشان آورد، گفتند: «پسران کسانی را که با او باور آورده‌اند بکشید، و به شرم زنانشان تعرض کنید»؛
فلما جآءهم بٱلحق من عندنا قالوا ٱقتلوا أبنآء ٱلذين ءامنوا معه وٱستحيوا نسآءهم
اما نیرنگ انکارکنندگان جز در گمراهی نیست.
وما كيد ٱلكفرين إلا في ضلل
و فرعون گفت: «بگذارید موسی را بکشم، و او سرپرست خود را بخواند، زیرا می‌ترسم که قانون شما را دگرگون کند و تباهی را در زمین آشکار سازد.»
وقال فرعون ذروني أقتل موسى وليدع ربه إني أخاف أن يبدل دينكم أو أن يظهر في ٱلأرض ٱلفساد
و موسی گفت: «من خود را همانا در پناه سرپرست خود و سرپرست شما می‌گذارم، از هر خودبزرگ‌بین که به روز حساب باور نمی‌آورد.»
وقال موسى إني عذت بربي وربكم من كل متكبر لا يؤمن بيوم ٱلحساب
و مردی باورمند از خاندان فرعون، که باور خود را پنهان می‌داشت، گفت: «آیا مردی را می‌کشید چون می‌گوید: ‹سرپرست من خدا است›، در حالی که دلیل‌های روشن را از جانب سرپرست شما برای شما آورده است؟ اگر دروغ‌گو باشد، دروغش بر خود او باز می‌گردد؛ و اگر راست‌گو باشد، بخشی از آنچه به شما وعده می‌دهد به شما خواهد رسید،
وقال رجل مؤمن من ءال فرعون يكتم إيمنه أتقتلون رجلا أن يقول ربي ٱلله وقد جآءكم بٱلبينت من ربكم وإن يك كذبا فعليه كذبه وإن يك صادقا يصبكم بعض ٱلذي يعدكم
زیرا خدا کسی را که زیاده‌رو و دروغ‌گوی بزرگ است راه نمی‌نماید.
إن ٱلله لا يهدي من هو مسرف كذاب
ای قوم من، پادشاهی امروز از آنِ شما است، بر زمین چیره‌اید؛ اما چه کسی ما را در برابر سخت‌گیری خدا یاری خواهد کرد اگر بر ما بیاید؟»
يقوم لكم ٱلملك ٱليوم ظهرين في ٱلأرض فمن ينصرنا من بأس ٱلله إن جآءنا
فرعون گفت: «من جز آنچه می‌بینم به شما نمی‌نمایانم، و جز به راه راستی شما را راه نمی‌نمایم.»
قال فرعون مآ أريكم إلا مآ أرى ومآ أهديكم إلا سبيل ٱلرشاد
و آنکه باور آورده بود گفت: «ای قوم من، من همانا برای شما از روزی مانند روز گروه‌ها می‌ترسم، مانند شیوهٔ قوم نوح، عاد، ثمود، و کسانی که پس از ایشان آمدند؛
وقال ٱلذي ءامن يقوم إني أخاف عليكم مثل يوم ٱلأحزاب مثل دأب قوم نوح وعاد وثمود وٱلذين من بعدهم
و خدا برای فرمان‌برداران هیچ ستمی نمی‌خواهد.»
وما ٱلله يريد ظلما للعباد
«ای قوم من، من همانا برای شما از روزی می‌ترسم که یکدیگر را صدا خواهند زد، روزی که گریزان پشت خواهید کرد، بی آنکه در برابر خدا هیچ حفاظی داشته باشید؛
ويقوم إني أخاف عليكم يوم ٱلتناد يوم تولون مدبرين ما لكم من ٱلله من عاصم
و هر که را خدا گمراه کند، دیگر راهنمایی ندارد.
ومن يضلل ٱلله فما له من هاد
یوسف همانا پیش‌تر با دلیل‌های روشن نزد شما آمد، و شما همچنان در حیرت بودید دربارهٔ آنچه برایتان آورد، تا آنگاه که او از میان رفت، گفتید: ‹خدا پس از او دیگر فرستاده‌ای برنخواهد انگیخت›؛
ولقد جآءكم يوسف من قبل بٱلبينت فما زلتم في شك مما جآءكم به حتى إذا هلك قلتم لن يبعث ٱلله من بعده رسولا
چنین است که خدا هر که را زیاده‌رو و پر از تردید است گمراه می‌کند —
كذلك يضل ٱلله من هو مسرف مرتاب
کسانی که دربارهٔ نشانه‌های خدا بحث می‌کنند بی آنکه هیچ سلطه‌ای به آنان رسیده باشد؛
ٱلذين يجدلون في ءايت ٱلله بغير سلطن أتىهم
این نزد خدا و نزد کسانی که باور می‌آورند، مایهٔ نفرتی بزرگ است.
كبر مقتا عند ٱلله وعند ٱلذين ءامنوا
چنین است که خدا بر هستهٔ هر خودبزرگ‌بین زورگو مهر می‌نهد.»
كذلك يطبع ٱلله على كل قلب متكبر جبار
و فرعون گفت: «ای هامان، برایم برجی دیدبانی بساز، شاید به ابزارها برسم، ابزارهای آسمان‌ها، و ایزد موسی را ببینم؛ من او را بی‌گمان دروغ‌گو می‌پندارم.»
وقال فرعون يهمن ٱبن لي صرحا لعلي أبلغ ٱلأسبب أسبب ٱلسموت فأطلع إلى إله موسى وإني لأظنه كذبا
چنین بود که بدی کردار فرعون در نظرش آراسته شد، و راه بر او بسته شد؛
وكذلك زين لفرعون سوء عمله وصد عن ٱلسبيل
نیرنگ فرعون جز نابودی نبود.
وما كيد فرعون إلا في تباب
و آنکه باور آورده بود گفت: «ای قوم من، از من پیروی کنید، شما را به راه راستی راه خواهم نمود؛
وقال ٱلذي ءامن يقوم ٱتبعون أهدكم سبيل ٱلرشاد
ای قوم من، این زندگی نزدیک جز بهره‌مندی نیست،
يقوم إنما هذه ٱلحيوة ٱلدنيا متع
در حالی که زندگی واپسین همانا جایگاه پایداری است.
وإن ٱلءاخرة هي دار ٱلقرار
هر که کار بدی کند جز به همانند آن بازپرداخت نمی‌شود،
من عمل سيئة فلا يجزى إلا مثلها
و هر که کرداری شایسته به‌جا آورد، مرد یا زن، در حالی که باورمند است، اینان به باغ وارد کرده خواهند شد، که در آن بی حساب روزی داده خواهند شد.
ومن عمل صلحا من ذكر أو أنثى وهو مؤمن فأولئك يدخلون ٱلجنة يرزقون فيها بغير حساب
ای قوم من، پس مرا چه شده که شما را به رهایی فرامی‌خوانم، در حالی که شما مرا به آتش فرامی‌خوانید؟
ويقوم ما لي أدعوكم إلى ٱلنجوة وتدعونني إلى ٱلنار
مرا به انکار خدا و به انباز گرفتن چیزی برای او که من هیچ دانشی از آن ندارم فرامی‌خوانید، در حالی که من شما را به سوی نیرومند، بخشایندهٔ بزرگ فرامی‌خوانم؛
تدعونني لأكفر بٱلله وأشرك به ما ليس لي به علم وأنا أدعوكم إلى ٱلعزيز ٱلغفر
ناگزیر آنچه مرا به آن فرامی‌خوانید نه در زندگی نزدیک و نه در زندگی واپسین هیچ فراخوانی ندارد؛ به سوی خدا بازگردانده خواهیم شد، و زیاده‌روان همراهان آتش‌اند.
لا جرم أنما تدعونني إليه ليس له دعوة في ٱلدنيا ولا في ٱلءاخرة وأن مردنآ إلى ٱلله وأن ٱلمسرفين هم أصحب ٱلنار
به‌زودی آنچه به شما می‌گویم به یاد خواهید آورد؛
فستذكرون مآ أقول لكم
و کار خود را به خدا می‌سپارم؛
وأفوض أمري إلى ٱلله
زیرا خدا بر فرمان‌برداران بینا است.»
إن ٱلله بصير بٱلعباد
آنگاه خدا او را از بدی‌های آنچه توطئه می‌چیدند محتاط گردانید،
فوقىه ٱلله سيات ما مكروا
و کیفر بد بر خاندان فرعون تحقق یافت:
وحاق بال فرعون سوء ٱلعذاب
آتش، که بامداد و شامگاه بر آن عرضه می‌شوند،
ٱلنار يعرضون عليها غدوا وعشيا
و روزی که آن لحظه بر خواهد خاست: «ای خاندان فرعون، به سخت‌ترین کیفر وارد شوید.»
ويوم تقوم ٱلساعة أدخلوا ءال فرعون أشد ٱلعذاب
و چون در آتش ستیزه کنند، ضعیفان به کسانی که خودبزرگ‌بینی می‌کردند خواهند گفت: «ما همانا پیروان شما بودیم؛ پس آیا می‌توانید در برابر بخشی از آتش برای ما سودمند باشید؟»
وإذ يتحآجون في ٱلنار فيقول ٱلضعفؤا للذين ٱستكبروا إنا كنا لكم تبعا فهل أنتم مغنون عنا نصيبا من ٱلنار
کسانی که خودبزرگ‌بینی می‌کردند خواهند گفت: «همانا همهٔ ما در آنیم؛ خدا پیش‌تر میان فرمان‌برداران داوری کرده است.»
قال ٱلذين ٱستكبروا إنا كل فيهآ إن ٱلله قد حكم بين ٱلعباد
و کسانی که در آتش هستند به گماشتگان جهنم خواهند گفت: «سرپرست خود را فرابخوانید، تا کیفر را، ولو یک روز، برای ما سبک کند.»
وقال ٱلذين في ٱلنار لخزنة جهنم ٱدعوا ربكم يخفف عنا يوما من ٱلعذاب
خواهند گفت: «پس آیا فرستادگان شما دلیل‌های روشن را برای شما نمی‌آوردند؟» خواهند گفت: «چرا.» خواهند گفت: «پس فرابخوانید.»
قالوا أولم تك تأتيكم رسلكم بٱلبينت قالوا بلى قالوا فٱدعوا
اما فراخوان انکارکنندگان جز در گمراهی نیست.
وما دعؤا ٱلكفرين إلا في ضلل
ما بی‌گمان فرستادگان خود و کسانی را که باور می‌آورند یاری می‌کنیم، در زندگی نزدیک و روزی که گواهان برخواهند خاست، روزی که پوزش ستمگران آنان را سود نخواهد داد؛ نفرین از آنِ آنان خواهد بود، و جایگاه بد از آنِ آنان.
إنا لننصر رسلنا وٱلذين ءامنوا في ٱلحيوة ٱلدنيا ويوم يقوم ٱلأشهد يوم لا ينفع ٱلظلمين معذرتهم ولهم ٱللعنة ولهم سوء ٱلدار
ما همانا به موسی راهنمایی دادیم، و فرزندان اسرائیل را نوشتار به ارث دادیم، راهنمایی و یادآوری برای دارندگان خرد.
ولقد ءاتينا موسى ٱلهدى وأورثنا بني إسرءيل ٱلكتب هدى وذكرى لأولي ٱلألبب
پس شکیبایی کن، زیرا وعدهٔ خدا حقیقت است؛
فٱصبر إن وعد ٱلله حق
و برای تقصیر خود بخشایش بخواه، و با ستایش شکوه سرپرست خود را بسرا، شامگاه و سپیده‌دم.
وٱستغفر لذنبك وسبح بحمد ربك بٱلعشي وٱلإبكر
کسانی که دربارهٔ نشانه‌های خدا بحث می‌کنند بی آنکه هیچ سلطه‌ای به آنان رسیده باشد، در سینه‌هایشان جز خودبزرگ‌بینی‌ای نیست که هرگز بدان نخواهند رسید؛
إن ٱلذين يجدلون في ءايت ٱلله بغير سلطن أتىهم إن في صدورهم إلا كبر ما هم ببلغيه
پس پناه خدا را بجوی،
فٱستعذ بٱلله
زیرا اوست شنوا، بینا.
إنه هو ٱلسميع ٱلبصير
آفرینش آسمان‌ها و زمین بی‌گمان بزرگ‌تر از آفرینش انسان‌ها است،
لخلق ٱلسموت وٱلأرض أكبر من خلق ٱلناس
اما بیشتر انسان‌ها نمی‌دانند.
ولكن أكثر ٱلناس لا يعلمون
نابینا و بینا برابر نیستند، و نه کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند و آنکه بد می‌کند؛
وما يستوي ٱلأعمى وٱلبصير وٱلذين ءامنوا وعملوا ٱلصلحت ولا ٱلمسيء
بسیار اندک به یاد می‌آورند.
قليلا ما تتذكرون
آن لحظه بی‌گمان می‌آید، هیچ تردیدی دربارهٔ آن نیست،
إن ٱلساعة لءاتية لا ريب فيها
اما بیشتر انسان‌ها باور نمی‌آورند.
ولكن أكثر ٱلناس لا يؤمنون
و سرپرست شما گفت: «مرا فرابخوانید، به شما پاسخ خواهم داد؛
وقال ربكم ٱدعوني أستجب لكم
زیرا کسانی که در برابر فرمان‌برداری از من خودبزرگ‌بینی می‌کنند به‌زودی پیشانی بر خاک نهاده وارد جهنم خواهند شد.»
إن ٱلذين يستكبرون عن عبادتي سيدخلون جهنم داخرين
خدا است که برای شما شب را قرار داد تا در آن بیاسایید، و روز را تا روشن ببینید؛
ٱلله ٱلذي جعل لكم ٱليل لتسكنوا فيه وٱلنهار مبصرا
خدا بی‌گمان دارندهٔ لطفی نسبت به انسان‌ها است،
إن ٱلله لذو فضل على ٱلناس
اما بیشتر انسان‌ها سپاس‌گزار نیستند.
ولكن أكثر ٱلناس لا يشكرون
این است خدا، سرپرست شما،
ذلكم ٱلله ربكم
آفرینندهٔ هر چیز؛
خلق كل شىء
هیچ ایزدی نیست مگر او؛
لآ إله إلا هو
پس چگونه به بیراهه برده می‌شوید؟
فأنى تؤفكون
چنین است که کسانی که نشانه‌های خدا را سرسختانه نفی می‌کردند به بیراهه برده می‌شوند.
كذلك يؤفك ٱلذين كانوا بايت ٱلله يجحدون
خدا است که برای شما زمین را جایگاهی پایدار و آسمان را ساختمانی قرار داد، شما را شکل داد و شکل‌هایتان را زیبا ساخت، و از چیزهای نیکو روزی‌تان داد؛
ٱلله ٱلذي جعل لكم ٱلأرض قرارا وٱلسمآء بنآء وصوركم فأحسن صوركم ورزقكم من ٱلطيبت
این است خدا، سرپرست شما؛
ذلكم ٱلله ربكم
خجسته باد خدا، سرپرست همهٔ هستی‌ها.
فتبارك ٱلله رب ٱلعلمين
او زنده است؛
هو ٱلحى
هیچ ایزدی نیست مگر او؛
لآ إله إلا هو
پس او را فرابخوانید، قانون را یکسره برای او قرار داده؛
فٱدعوه مخلصين له ٱلدين
ستایش از آنِ خدا است، سرپرستِ همهٔ هستی‌ها.
ٱلحمد لله رب ٱلعلمين
بگو: «همانا بر من ممنوع شده است که از کسانی که غیر از خدا فرامی‌خوانید فرمان ببرم، از آن هنگام که دلیل‌های روشن از جانب سرپرستم به من رسیده است؛ و به من دستور داده شده است که نزد سرپرست همهٔ هستی‌ها بی‌خدشه باشم.»
قل إني نهيت أن أعبد ٱلذين تدعون من دون ٱلله لما جآءني ٱلبينت من ربي وأمرت أن أسلم لرب ٱلعلمين
او است که شما را از زمین آفرید، سپس از قطره‌ای، سپس از چسبیدگی‌ای، سپس شما را کودک بیرون می‌آورد، سپس می‌گذارد به بلوغ کامل خود برسید، سپس سالخورده شوید —
هو ٱلذي خلقكم من تراب ثم من نطفة ثم من علقة ثم يخرجكم طفلا ثم لتبلغوا أشدكم ثم لتكونوا شيوخا
و بعضی از شما پیش از آن به‌درستی نگه داشته می‌شوند — تا به سرآمدی نام‌برده برسید، و شاید خرد ورزید.
ومنكم من يتوفى من قبل ولتبلغوا أجلا مسمى ولعلكم تعقلون
اوست که زنده می‌کند و می‌میراند؛
هو ٱلذي يحي ويميت
و چون چیزی را مقرر می‌کند، جز این نیست که به آن می‌گوید: «باش»،
فإذا قضى أمرا فإنما يقول له كن
و آن هست.
فيكون
آیا ندیده‌ای کسانی را که دربارهٔ نشانه‌های خدا بحث می‌کنند، چگونه کنار زده می‌شوند؟
ألم تر إلى ٱلذين يجدلون في ءايت ٱلله أنى يصرفون
کسانی که نوشتار و آنچه را فرستادگان خود را با آن فرستادیم دروغ انگاشتند، به‌زودی خواهند دانست، آنگاه که غل‌ها بر گردن‌هایشان خواهد بود، و نیز زنجیرها،
ٱلذين كذبوا بٱلكتب وبمآ أرسلنا به رسلنا فسوف يعلمون إذ ٱلأغلل في أعنقهم وٱلسلسل
در آب جوشان کشیده خواهند شد، سپس در آتش برافروخته خواهند شد.
يسحبون في ٱلحميم ثم في ٱلنار يسجرون
سپس به آنان گفته خواهد شد: «کجایند آنان که غیر از خدا انباز می‌گرفتید؟»
ثم قيل لهم أين ما كنتم تشركون من دون ٱلله
خواهند گفت: «از ما دور گمراه شدند؛ در واقع ما پیش‌تر چیزی را فرانمی‌خواندیم.»
قالوا ضلوا عنا بل لم نكن ندعوا من قبل شيا
چنین است که خدا انکارکنندگان را گمراه می‌کند.
كذلك يضل ٱلله ٱلكفرين
این، به سبب آن است که در زمین بی حق شادی کردید، و به سبب آنکه خودنمایی کردید؛
ذلكم بما كنتم تفرحون في ٱلأرض بغير ٱلحق وبما كنتم تمرحون
از درهای جهنم وارد شوید، تا در آن جاودانه بمانید:
ٱدخلوا أبوب جهنم خلدين فيها
چه زشت است اقامتگاه خودبزرگ‌بینان!
فبئس مثوى ٱلمتكبرين
پس شکیبایی کن، زیرا وعدهٔ خدا حقیقت است؛
فٱصبر إن وعد ٱلله حق
چه بخشی از آنچه به آنان وعده می‌دهیم به تو بنمایانیم، چه تو را به‌درستی نگه داریم، به سوی ما بازگردانده خواهند شد.
فإما نرينك بعض ٱلذي نعدهم أو نتوفينك فإلينا يرجعون
ما همانا پیش از تو فرستادگانی فرستادیم؛ از میان آنان کسانی هستند که سرگذشتشان را برایت روایت کردیم، و دیگرانی که سرگذشتشان را برایت روایت نکردیم؛
ولقد أرسلنا رسلا من قبلك منهم من قصصنا عليك ومنهم من لم نقصص عليك
و بر هیچ فرستاده‌ای روا نیست که نشانه‌ای بیاورد مگر با اجازهٔ خدا؛
وما كان لرسول أن يأتي باية إلا بإذن ٱلله
و چون دستور خدا آید، به حقیقت فصل می‌شود، و آنگاه در آنجا سازندگان نادرستی زیان‌کارند.
فإذا جآء أمر ٱلله قضي بٱلحق وخسر هنالك ٱلمبطلون
خدا است که برای شما دام‌ها را قرار داد، تا بر بعضی سوار شوید و از بعضی بخورید؛
ٱلله ٱلذي جعل لكم ٱلأنعم لتركبوا منها ومنها تأكلون
و در آن‌ها سودها برای شما است،
ولكم فيها منفع
و تا به نیازی که در سینه‌های شما است بر آن‌ها برسید،
ولتبلغوا عليها حاجة في صدوركم
و بر آن‌ها و نیز بر کشتی‌ها حمل می‌شوید.
وعليها وعلى ٱلفلك تحملون
و نشانه‌های خود را به شما می‌نمایاند؛
ويريكم ءايته
پس کدام یک از نشانه‌های خدا را مردود می‌دارید؟
فأى ءايت ٱلله تنكرون
آیا پس بر زمین نپیموده‌اند تا بنگرند که فرجام کسانی که پیش از آنان بودند چگونه بود؟
أفلم يسيروا في ٱلأرض فينظروا كيف كان عقبة ٱلذين من قبلهم
آنان از ایشان بیشتر بودند و در قدرت و در ردپاها بر زمین برتر؛ اما آنچه به دست می‌آوردند آنان را به کاری نیامد.
كانوا أكثر منهم وأشد قوة وءاثارا في ٱلأرض فمآ أغنى عنهم ما كانوا يكسبون
سپس چون فرستادگانشان دلیل‌های روشن را برایشان آوردند، به دانشی که نزد خود داشتند شادی کردند؛
فلما جآءتهم رسلهم بٱلبينت فرحوا بما عندهم من ٱلعلم
و آنچه را به مسخره می‌گرفتند بر آنان واقع شد.
وحاق بهم ما كانوا به يستهزءون
سپس چون سخت‌گیری ما را دیدند، گفتند: «ما به خدا به تنهایی باور می‌آوریم، و آنچه را به او انباز می‌گرفتیم انکار می‌کنیم.»
فلما رأوا بأسنا قالوا ءامنا بٱلله وحده وكفرنا بما كنا به مشركين
اما باورشان آنان را سود نداد، پس از آنکه سخت‌گیری ما را دیدند —
فلم يك ينفعهم إيمنهم لما رأوا بأسنا
چنین است هنجار خدا، که در میان فرمان‌برداران او پیش‌تر گذشته است؛
سنت ٱلله ٱلتي قد خلت في عباده
و کسانی که انکار می‌کردند در آنجا زیان‌کار شدند.
وخسر هنالك ٱلكفرون