Al-Ahqaf الاحقاف
The Occulted fall silent قالوا أنصتوا
Summary and links in the frieze
In the frieze Accused of inventing the Scripture, he must remember the Aad's brother and sees the Occulted listen to the Recitation.
Read just before, 47 leads here: Cities stronger than the one that expelled him were annihilated; the next sura tells of one of them, the Aad, whose dwellings remain. 47
It leads to 45: A Scripture sent down after Moussa; the next sura gives the order: the Scripture to the Sons of Israel, then he, placed upon a way. 45
Closes on “The descent of the Scripture comes from God”
Read with: the suras of the same shelf mark
- 39 In troops, toward the gatesthe threshold: the Law devoted to God alone
- 40 The man who withheld his faiththose who argue; the believing man of Fir'awn's clan
- 41 Between us and you, a veilthose who turn away; the Aad and the Thamud
- 42 Uphold the Lawthe one Law revealed to all the messengers
- 43 In the footsteps of the ancestorsthe footsteps of the fathers, and appearances
- 44 Watch for the day of smokethe blessed night, and the trial
- 45 Every community on its kneesthe signs, and the legislated way
بسم ٱلله ٱلرحمن ٱلرحيم
به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان.
حمٓ (حا میم).
حم
فرود نوشتار از جانب خدا است، نیرومند، فرزانه.
تنزيل ٱلكتب من ٱلله ٱلعزيز ٱلحكيم
ما آسمان‌ها و زمین و آنچه را میان آن‌ها است جز به حقیقت و برای سرآمدی نام‌برده نیافریدیم.
ما خلقنا ٱلسموت وٱلأرض وما بينهمآ إلا بٱلحق وأجل مسمى
و کسانی که انکار می‌کنند از آنچه به آن هشدار داده شده‌اند روی می‌گردانند.
وٱلذين كفروا عمآ أنذروا معرضون
بگو: «آیا آنچه را غیر از خدا فرامی‌خوانید دیده‌اید؟ به من نشان دهید آنان چه از زمین آفریده‌اند، یا در آسمان‌ها سهمی دارند؟
قل أرءيتم ما تدعون من دون ٱلله أروني ماذا خلقوا من ٱلأرض أم لهم شرك في ٱلسموت
نوشتاری پیش از این برای من بیاورید، یا اثری از دانش، اگر راست‌گویید.»
ٱئتوني بكتب من قبل هذآ أو أثرة من علم إن كنتم صدقين
و چه کسی گمراه‌تر است از آنکه غیر از خدا فرامی‌خواند آنچه تا روز حضور به او پاسخ نخواهد داد، در حالی که آنان از فراخوان او بی‌خیال می‌مانند؟
ومن أضل ممن يدعوا من دون ٱلله من لا يستجيب له إلى يوم ٱلقيمة وهم عن دعآئهم غفلون
و چون انسان‌ها گرد آورده شوند، برای آنان دشمن خواهند بود، و فرمان‌برداری از آنان را انکار خواهند کرد.
وإذا حشر ٱلناس كانوا لهم أعدآء وكانوا بعبادتهم كفرين
و چون نشانه‌های ما بر آنان برخوانده می‌شود، روشن، کسانی که انکار می‌کنند دربارهٔ حقیقت، چون به آنان می‌رسد، می‌گویند: «این چشم‌بندی آشکار است.»
وإذا تتلى عليهم ءايتنا بينت قال ٱلذين كفروا للحق لما جآءهم هذا سحر مبين
یا خواهند گفت: «او آن را ساخته است»؟
أم يقولون ٱفترىه
بگو: «اگر من آن را ساخته‌ام، شما در برابر خدا هیچ چیز برای من در اختیار ندارید.
قل إن ٱفتريته فلا تملكون لي من ٱلله شيا
او داناتر است به آنچه در آن فرو می‌روید.
هو أعلم بما تفيضون فيه
او به عنوان گواه میان من و شما بس است.
كفى به شهيدا بيني وبينكم
و او بسیار بخشاینده و مهربان است.»
وهو ٱلغفور ٱلرحيم
بگو: «من در میان فرستادگان چیزی تازه نیستم، و نمی‌دانم با من چه کرده خواهد شد، نه با من و نه با شما.
قل ما كنت بدعا من ٱلرسل ومآ أدري ما يفعل بي ولا بكم
من جز از آنچه به من پرده برداشته می‌شود پیروی نمی‌کنم.
إن أتبع إلا ما يوحى إلى
و من جز هشداردهنده‌ای صریح نیستم.»
ومآ أنا إلا نذير مبين
بگو: «آیا دیده‌اید: اگر این از جانب خدا است و شما آن را انکار کنید، در حالی که گواهی از فرزندان اسرائیل بر همسانی آن گواهی داد و باور آورد، و شما خودبزرگ‌بینی می‌کنید...
قل أرءيتم إن كان من عند ٱلله وكفرتم به وشهد شاهد من بني إسرءيل على مثله فامن وٱستكبرتم
خدا قوم ستمگر را همانا راه نمی‌نماید.»
إن ٱلله لا يهدي ٱلقوم ٱلظلمين
و کسانی که انکار می‌کنند به کسانی که باور می‌آورند می‌گویند: «اگر آن نیکی می‌بود، آنان در آن بر ما پیشی نمی‌گرفتند.»
وقال ٱلذين كفروا للذين ءامنوا لو كان خيرا ما سبقونآ إليه
و چون به وسیلهٔ آن راهنمایی نپذیرفته‌اند، خواهند گفت: «این جعلی کهن است.»
وإذ لم يهتدوا به فسيقولون هذآ إفك قديم
و پیش از او، نوشتار موسی، به‌عنوان مرجع و مهر.
ومن قبله كتب موسى إماما ورحمة
و این نوشتاری تأییدکننده است، به زبانی بی‌عیب، تا تو کسانی را که ستم کرده‌اند هشدار دهی، و مژده‌ای برای نیکی‌کنندگان.
وهذا كتب مصدق لسانا عربيا لينذر ٱلذين ظلموا وبشرى للمحسنين
همانا کسانی که می‌گویند: «سرپرست ما خدا است»، سپس راست می‌ایستند، هیچ ترسی بر آنان نیست و اندوهگین نخواهند شد.
إن ٱلذين قالوا ربنا ٱلله ثم ٱستقموا فلا خوف عليهم ولا هم يحزنون
اینانند همراهان باغ، که در آن جاودانه می‌مانند،
أولئك أصحب ٱلجنة خلدين فيها
به بازپرداخت آنچه می‌کردند.
جزآء بما كانوا يعملون
و ما به انسان نیکوکاری با دو والدینش را سفارش کردیم.
ووصينا ٱلإنسن بولديه إحسنا
مادرش او را با رنج برداشت و با رنج زایید.
حملته أمه كرها ووضعته كرها
و آبستنی او و از شیر گرفتنش سی ماه است.
وحمله وفصله ثلثون شهرا
تا آنگاه که به بلوغ کامل خود رسید و به چهل سال رسید، گفت: «ای سرپرست من، به دلم بیفکن که برای دهشی که مرا و والدینم را با آن نواختی سپاس‌گزار باشم، و کرداری شایسته به‌جا آورم که تو را خشنود کند.
حتى إذا بلغ أشده وبلغ أربعين سنة قال رب أوزعني أن أشكر نعمتك ٱلتي أنعمت على وعلى ولدى وأن أعمل صلحا ترضىه
و فرزندان مرا برایم شایسته گردان.
وأصلح لي في ذريتي
همانا من به سوی تو بازمی‌گردم، و من از بی‌خدشگان نزد خدا هستم.»
إني تبت إليك وإني من ٱلمسلمين
اینانند که زیباترین آنچه کرده‌اند را از آنان می‌پذیریم و از کارهای بدشان چشم می‌پوشیم، در میان همراهان باغ،
أولئك ٱلذين نتقبل عنهم أحسن ما عملوا ونتجاوز عن سياتهم في أصحب ٱلجنة
وعده‌ای راست که به آنان داده می‌شد.
وعد ٱلصدق ٱلذي كانوا يوعدون
و آنکه به والدینش گفت: «اف بر شما دو! آیا به من وعده می‌دهید که بیرون آورده خواهم شد، در حالی که نسل‌هایی پیش از من گذشته‌اند؟» — در حالی که آن دو از خدا فریادرسی می‌خواهند: «وای بر تو، باور آور! وعدهٔ خدا همانا حقیقت است» — و او می‌گوید: «این‌ها جز افسانه‌های گذشتگان نیست.»
وٱلذي قال لولديه أف لكمآ أتعدانني أن أخرج وقد خلت ٱلقرون من قبلي وهما يستغيثان ٱلله ويلك ءامن إن وعد ٱلله حق فيقول ما هذآ إلآ أسطير ٱلأولين
اینانند که سخن بر آنان، در میان جامعه‌هایی که پیش از ایشان گذشته بودند، از نهانیان و انسان‌ها، به حقیقت پیوسته است،
أولئك ٱلذين حق عليهم ٱلقول في أمم قد خلت من قبلهم من ٱلجن وٱلإنس
زیرا آنان زیان‌کار بودند.
إنهم كانوا خسرين
و برای هر یک پایه‌هایی است، بر حسب آنچه کرده‌اند،
ولكل درجت مما عملوا
و تا او کردارهایشان را به‌درستی به آنان بازپردازد، بی آنکه ستم ببینند.
وليوفيهم أعملهم وهم لا يظلمون
و روزی که کسانی که انکار می‌کنند بر آتش عرضه خواهند شد: «چیزهای نیکوی خود را در زندگی نزدیک خود بردید و از آن‌ها بهره بردید.
ويوم يعرض ٱلذين كفروا على ٱلنار أذهبتم طيبتكم في حياتكم ٱلدنيا وٱستمتعتم بها
پس امروز به کیفر خواری بازپرداخت خواهید شد، به سبب آنکه در زمین بی حق خودبزرگ‌بینی کردید، و به سبب آنکه تجاوز کردید.»
فٱليوم تجزون عذاب ٱلهون بما كنتم تستكبرون في ٱلأرض بغير ٱلحق وبما كنتم تفسقون
و برادر عاد را به یاد آور، آنگاه که قوم خود را در احقاف هشدار داد — هشداردهندگانی از پیش روی آن قوم و از پشت سرش گذشته بودند: «جز از خدا فرمان نبرید،
وٱذكر أخا عاد إذ أنذر قومه بٱلأحقاف وقد خلت ٱلنذر من بين يديه ومن خلفه ألا تعبدوا إلا ٱلله
زیرا من برای شما از کیفر روزی سترگ می‌ترسم.»
إني أخاف عليكم عذاب يوم عظيم
گفتند: «آیا آمده‌ای که ما را از ایزدان ما به بیراهه برانی؟ پس آنچه را به ما وعده می‌دهی بیاور، اگر از راست‌گویانی.»
قالوا أجئتنا لتأفكنا عن ءالهتنا فأتنا بما تعدنآ إن كنت من ٱلصدقين
گفت: «دانش تنها نزد خدا است؛ آنچه را با آن فرستاده شده‌ام به شما می‌رسانم، اما شما را قومی نادان می‌بینم.»
قال إنما ٱلعلم عند ٱلله وأبلغكم مآ أرسلت به ولكني أرىكم قوما تجهلون
سپس چون آن را همچون ابری دیدند که به سوی دره‌هایشان می‌آید، گفتند: «این ابری است که برای ما باران می‌آورد.»
فلما رأوه عارضا مستقبل أوديتهم قالوا هذا عارض ممطرنا
نه، بلکه آن است که شتاب آن را می‌جستید،
بل هو ما ٱستعجلتم به
بادی که کیفری دردناک با خود دارد،
ريح فيها عذاب أليم
که هر چیز را به دستور سرپرستش ویران می‌کند.
تدمر كل شىء بأمر ربها
و بامداد، جز سکونتگاه‌هایشان چیزی نمی‌دیدی.
فأصبحوا لا يرى إلا مسكنهم
بدین‌سان قوم کنارگذاشته‌شدگان را بازپرداخت می‌کنیم.
كذلك نجزي ٱلقوم ٱلمجرمين
و ما آنان را همانا در جایی استوار کرده بودیم که شما را در آن استوار نکرده‌ایم، و برایشان شنوایی، بینایی‌ها و آگاهی‌ها نهاده بودیم،
ولقد مكنهم فيمآ إن مكنكم فيه وجعلنا لهم سمعا وأبصرا وأفدة
اما نه شنوایی‌شان، نه بینایی‌هایشان و نه آگاهی‌هایشان آنان را به کاری نیامد، چون نشانه‌های خدا را سرسختانه نفی می‌کردند،
فمآ أغنى عنهم سمعهم ولآ أبصرهم ولآ أفدتهم من شىء إذ كانوا يجحدون بايت ٱلله
و آنچه را به مسخره می‌گرفتند بر آنان واقع شد.
وحاق بهم ما كانوا به يستهزءون
و ما همانا شهرهایی را که پیرامون شما بودند نابود کردیم، و نشانه‌ها را گوناگون ساختیم، شاید بازگردند.
ولقد أهلكنا ما حولكم من ٱلقرى وصرفنا ٱلءايت لعلهم يرجعون
پس چرا آنان که غیر از خدا به عنوان هدیه، ایزدانی گرفته بودند، آنان را یاری نکردند؟
فلولا نصرهم ٱلذين ٱتخذوا من دون ٱلله قربانا ءالهة
بلکه از آنان دور گمراه شدند،
بل ضلوا عنهم
و این جعل آنان و آنچه می‌ساختند است.
وذلك إفكهم وما كانوا يفترون
و چون گروهی از نهانیان را به سوی تو روانه کردیم که به خوانش گوش می‌دادند؛ چون در آن حاضر شدند، گفتند: «خاموش باشید.»
وإذ صرفنآ إليك نفرا من ٱلجن يستمعون ٱلقرءان فلما حضروه قالوا أنصتوا
سپس چون به پایان برده شد، به سوی قوم خود بازگشتند، هشداردهنده.
فلما قضي ولوا إلى قومهم منذرين
گفتند: «ای قوم ما، ما نوشتاری را شنیدیم که پس از موسی فرود آورده شده است، آنچه را پیش از آن است تأیید می‌کند، به حقیقت و به گذرگاهی راست راه می‌نماید.
قالوا يقومنآ إنا سمعنا كتبا أنزل من بعد موسى مصدقا لما بين يديه يهدي إلى ٱلحق وإلى طريق مستقيم
ای قوم ما، فراخوانندهٔ خدا را پاسخ دهید و به او باور آورید: بخشی از تقصیرهای شما را خواهد بخشود و شما را در برابر کیفری دردناک پناه خواهد داد.
يقومنآ أجيبوا داعي ٱلله وءامنوا به يغفر لكم من ذنوبكم ويجركم من عذاب أليم
و هر که فراخوانندهٔ خدا را پاسخ ندهد، نمی‌تواند او را در زمین ناتوان کند، و غیر از او هیچ متحدی نخواهد داشت.
ومن لا يجب داعي ٱلله فليس بمعجز في ٱلأرض وليس له من دونه أوليآء
اینان در گمراهی آشکارند.»
أولئك في ضلل مبين
آیا نمی‌بینند که خدا، که آسمان‌ها و زمین را آفرید و در آفرینش آن‌ها فرسوده نشد، بر دوباره زندگی دادن به مردگان توانا است؟ چرا!
أولم يروا أن ٱلله ٱلذي خلق ٱلسموت وٱلأرض ولم يعي بخلقهن بقدر على أن يحي ٱلموتى بلى
زیرا او بر هر چیز توانا است.
إنه على كل شىء قدير
و روزی که کسانی که انکار می‌کنند بر آتش عرضه خواهند شد: «آیا این حقیقت نیست؟»
ويوم يعرض ٱلذين كفروا على ٱلنار أليس هذا بٱلحق
خواهند گفت: «چرا، به سرپرست ما!»
قالوا بلى وربنا
خواهد گفت: «پس کیفر را بچشید، برای آنکه انکار کردید.»
قال فذوقوا ٱلعذاب بما كنتم تكفرون
پس شکیبایی کن، چنان که دارندگان عزم از میان فرستادگان شکیبایی کردند، و شتاب مکن.
فٱصبر كما صبر أولوا ٱلعزم من ٱلرسل ولا تستعجل
برای آنان: «گویی، روزی که آنچه را به آنان وعده داده شده است می‌بینند، جز ساعتی از روز درنگ نکرده‌اند» — این ابلاغ است.
لهم كأنهم يوم يرون ما يوعدون لم يلبثوا إلا ساعة من نهار بلغ
حال، چه کسی مگر قوم تجاوزگران نابود خواهد شد؟
فهل يهلك إلا ٱلقوم ٱلفسقون