Al-Munafiqun المنافقون
Propped-up pieces of wood خشب مسنّدة
Summary and links in the frieze
In the frieze The hypocrites come to him, and God tells him what they hide and what they say among themselves.
Read just before, 64 leads here: Goods and children are but a trial; the next sura asks that they not distract you from the remembrance of God. 64
It leads to 62: The hypocrites wait for them to disperse; in the next sura, they disperse toward a trade and leave him standing. 62
Closes on “By the glorious Recitation”
بسم ٱلله ٱلرحمن ٱلرحيم
به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان.
چون دورویان نزد تو می‌آیند، می‌گویند: «ما گواهی می‌دهیم که تو بی‌گمان فرستادهٔ خدایی.»
إذا جآءك ٱلمنفقون قالوا نشهد إنك لرسول ٱلله
و خدا می‌داند که تو بی‌گمان فرستادهٔ اویی.
وٱلله يعلم إنك لرسوله
و خدا گواهی می‌دهد که دورویان بی‌گمان دروغ‌گویانند.
وٱلله يشهد إن ٱلمنفقين لكذبون
سوگندهای خود را سپر گرفتند و راه خدا را سد کردند.
ٱتخذوا أيمنهم جنة فصدوا عن سبيل ٱلله
چه بد است آنچه می‌کردند!
إنهم سآء ما كانوا يعملون
این بدان سبب است که باور آوردند، سپس انکار کردند؛ پس نقشی بر هسته‌هایشان زده شد، چنان‌که درنمی‌یابند.
ذلك بأنهم ءامنوا ثم كفروا فطبع على قلوبهم فهم لا يفقهون
و چون آنان را می‌بینی، پیکرهایشان تو را خیره می‌کنند،
وإذا رأيتهم تعجبك أجسامهم
و اگر چیزی بگویند، به سخنشان گوش می‌دهی؛ آنان همچون تکه‌چوب‌هایی تکیه‌داده‌شده‌اند.
وإن يقولوا تسمع لقولهم كأنهم خشب مسندة
می‌پندارند هر فریاد علیه آنان است.
يحسبون كل صيحة عليهم
آنان خود دشمن‌اند.
هم ٱلعدو
از آنان بر حذر باش.
فٱحذرهم
خدا با آنان بجنگد!
قتلهم ٱلله
پس چگونه به بیراهه برده می‌شوند؟
أنى يؤفكون
و چون به آنان گفته شود: «بیایید تا فرستادهٔ خدا برای شما بخشایش بخواهد»، سر برمی‌گردانند، و آنان را می‌بینی که پس می‌کشند، آماس‌کرده از خودبزرگ‌بینی.
وإذا قيل لهم تعالوا يستغفر لكم رسول ٱلله لووا رءوسهم ورأيتهم يصدون وهم مستكبرون
برایشان یکسان است، چه برایشان بخشایش بخواهی چه نخواهی.
سوآء عليهم أستغفرت لهم أم لم تستغفر لهم
خدا هرگز آنان را نخواهد بخشود،
لن يغفر ٱلله لهم
زیرا خدا قوم تجاوزگران را راه نمی‌نماید.
إن ٱلله لا يهدي ٱلقوم ٱلفسقين
آنان‌اند که می‌گویند: «برای کسانی که نزد فرستادهٔ خدا هستند چیزی خرج نکنید، تا آنگاه که پراکنده شوند.»
هم ٱلذين يقولون لا تنفقوا على من عند رسول ٱلله حتى ينفضوا
حال آنکه ذخیره‌های آسمان‌ها و زمین از آنِ خداست،
ولله خزآئن ٱلسموت وٱلأرض
اما دورویان درنمی‌یابند.
ولكن ٱلمنفقين لا يفقهون
می‌گویند: «اگر به پایتخت بازگردیم، نیرومندترین بی‌گمان خوارترین را از آن بیرون خواهد کرد.»
يقولون لئن رجعنآ إلى ٱلمدينة ليخرجن ٱلأعز منها ٱلأذل
حال آنکه نیرومندی از آنِ خدا، فرستادهٔ او و باورمندان است،
ولله ٱلعزة ولرسوله وللمؤمنين
اما دورویان نمی‌دانند.
ولكن ٱلمنفقين لا يعلمون
ای کسانی که باور آوردید! دارایی‌ها و فرزندانتان شما را از یادآوریِ خدا غافل نکنند.
يأيها ٱلذين ءامنوا لا تلهكم أمولكم ولآ أولدكم عن ذكر ٱلله
و هر که چنین کند، آنان زیان‌کارانند.
ومن يفعل ذلك فأولئك هم ٱلخسرون
و از آنچه به شما روزی دادیم خرج کنید، پیش از آنکه مرگ بر یکی از شما بیاید و او آنگاه بگوید: «ای سرپرست من، ای کاش مرا تا زمان مقرری نزدیک به تأخیر می‌انداختی، دستگیری می‌کردم و از شایستگان می‌بودم.»
وأنفقوا من ما رزقنكم من قبل أن يأتي أحدكم ٱلموت فيقول رب لولآ أخرتني إلى أجل قريب فأصدق وأكن من ٱلصلحين
اما خدا هرگز خویشتنی را که زمان مقررش فرا رسیده باشد به تأخیر نخواهد انداخت.
ولن يؤخر ٱلله نفسا إذا جآء أجلها
و خدا بر آنچه می‌کنید باخبر است.
وٱلله خبير بما تعملون