Al-Alaq العلق

بخوان، به نام سرپرستت که آفرید!

ٱقرأ بٱسم ربك ٱلذي خلق

انسان را از چسبندگی آفرید.

خلق ٱلإنسن من علق

بخوان! و سرپرستت بسیار گشاده‌دست است، آن‌که با قلم آموخت، به انسان آنچه را نمی‌دانست آموخت.

ٱقرأ وربك ٱلأكرم ٱلذي علم بٱلقلم علم ٱلإنسن ما لم يعلم

نه چنین! انسان بی‌گمان از هر حدی می‌گذرد، چون خود را توانگر می‌بیند.

كلآ إن ٱلإنسن ليطغى أن رءاه ٱستغنى

بازگشت به سوی سرپرستت است.

إن إلى ربك ٱلرجعى

آیا دیده‌ای کسی را که فرمان‌برداری را از بستن تماس منع می‌کند؟

أرءيت ٱلذي ينهى عبدا إذا صلى

ببین آیا او بر راهنمایی است، یا به احتیاط دستور می‌دهد؟

أرءيت إن كان على ٱلهدى أو أمر بٱلتقوى

ببین آیا دروغ می‌انگارد و پشت می‌کند؟ آیا نمی‌داند که خدا می‌بیند؟

أرءيت إن كذب وتولى ألم يعلم بأن ٱلله يرى

نه چنین! اگر بازنایستد، بی‌گمان ما او را سخت از کاکُل خواهیم گرفت، کاکُلی دروغ‌گو و خطاکار!

كلا لئن لم ينته لنسفعا بٱلناصية ناصية كذبة خاطئة

پس او حلقهٔ خود را فراخواند؛ ما کسان ما را فراخواهیم خواند.

فليدع ناديه سندع ٱلزبانية

نه چنین! به او گردن نِه، اما پیشانی بر خاک بنه و نزدیک شو.

كلا لا تطعه وٱسجد وٱقترب