Ad-Dukhan الدخان
Watch for the day of smoke فارتقب يوم الدخان
Summary and links in the frieze
In the frieze He must watch for the announced smoke, learns of a messenger's departure by night, and sees where both paths lead.
Read just before, 45 leads here: "Bring back our forefathers, if you are veracious": the next sura puts this challenge, word for word, in the mouths of the deniers. 45
It leads to 43: You will relapse (44:15); the next sura shows it: relieved of the punishment, the people of Fir'awn go back on their word (43:50). 43
Closes on “The descent of the Scripture comes from God”
Read with: the suras of the same shelf mark
- 39 In troops, toward the gatesthe threshold: the Law devoted to God alone
- 40 The man who withheld his faiththose who argue; the believing man of Fir'awn's clan
- 41 Between us and you, a veilthose who turn away; the Aad and the Thamud
- 42 Uphold the Lawthe one Law revealed to all the messengers
- 43 In the footsteps of the ancestorsthe footsteps of the fathers, and appearances
- 45 Every community on its kneesthe signs, and the legislated way
- 46 The Occulted fall silental-Ahqaf: the Aad, the Occulted who listen
بسم ٱلله ٱلرحمن ٱلرحيم
به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان.
حمٓ (حا میم).
حم
به نوشتار صریح! ما آن را همانا در شبی خجسته فرود آوردیم. ما هشدار می‌دهیم.
وٱلكتب ٱلمبين إنآ أنزلنه في ليلة مبركة إنا كنا منذرين
در آن هر کار فرزانگی جداسازی می‌شود، دستوری از جانب ما،
فيها يفرق كل أمر حكيم أمرا من عندنآ
زیرا ما مهری از جانب سرپرست تو می‌فرستیم،
إنا كنا مرسلين رحمة من ربك
زیرا اوست شنوا، همه‌چیزدان،
إنه هو ٱلسميع ٱلعليم
سرپرست آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن‌ها است، اگر از کسانی هستید که با یقین می‌دانند.
رب ٱلسموت وٱلأرض وما بينهمآ إن كنتم موقنين
هیچ ایزدی نیست مگر او.
لآ إله إلا هو
زنده می‌کند و می‌میراند،
يحي ويميت
سرپرست شما و سرپرست نیاکان نخستین شما.
ربكم ورب ءابآئكم ٱلأولين
اما آنان، در حیرت، بازی می‌کنند.
بل هم في شك يلعبون
پس در کمین روزی باش که آسمان دودی آشکار خواهد آورد که انسان‌ها را فرا خواهد گرفت.
فٱرتقب يوم تأتي ٱلسمآء بدخان مبين يغشى ٱلناس
این است کیفری دردناک.
هذا عذاب أليم
«ای سرپرست ما، کیفر را از ما سبک کن، زیرا ما باور می‌آوریم.»
ربنا ٱكشف عنا ٱلعذاب إنا مؤمنون
چگونه یادآوری آنان را سود می‌داد، در حالی که فرستاده‌ای صریح نزد آنان آمد، سپس به او پشت کردند و گفتند: «آموزش‌دیده‌ای، دچار اختلال»؟
أنى لهم ٱلذكرى وقد جآءهم رسول مبين ثم تولوا عنه وقالوا معلم مجنون
ما کیفر را اندکی از شما سبک خواهیم کرد،
إنا كاشفوا ٱلعذاب قليلا
اما شما همانا تکرار خواهید کرد.
إنكم عآئدون
روزی که با بزرگ‌ترین چنگ خواهیم گرفت،
يوم نبطش ٱلبطشة ٱلكبرى
ما همانا انتقام خواهیم گرفت.
إنا منتقمون
پیش از آنان، قوم فرعون را آزمودیم: فرستاده‌ای بزرگوار نزد آنان آمد و گفت: «فرمان‌برداران خدا را به من بسپارید، من برای شما همانا فرستاده‌ای امین‌ام؛ و در برابر خدا برتری مجویید، من برای شما سلطه‌ای آشکار می‌آورم؛ و من خود را در پناه سرپرست خود و سرپرست شما می‌گذارم، از اینکه مرا برانید؛ و اگر به من اعتماد نمی‌کنید، آنگاه از من کنار بایستید.»
ولقد فتنا قبلهم قوم فرعون وجآءهم رسول كريم أن أدوا إلى عباد ٱلله إني لكم رسول أمين وأن لا تعلوا على ٱلله إني ءاتيكم بسلطن مبين وإني عذت بربي وربكم أن ترجمون وإن لم تؤمنوا لي فٱعتزلون
آنگاه سرپرست خود را فراخواند: «اینان قومی از کنارگذاشته‌شدگان‌اند.»
فدعا ربه أن هؤلآء قوم مجرمون
«شبانه با فرمان‌برداران من برو، تعقیب خواهید شد؛ و دریا را آرام بگذار،
فأسر بعبادي ليلا إنكم متبعون وٱترك ٱلبحر رهوا
زیرا آنان سپاهی‌اند که غرق خواهند شد.»
إنهم جند مغرقون
چه بسیار باغ‌ها و چشمه‌ها که واگذاشتند، و کشتزارها، و جایگاه‌های بزرگوار، و رفاهی که در آن لذت می‌بردند.
كم تركوا من جنت وعيون وزروع ومقام كريم ونعمة كانوا فيها فكهين
چنین.
كذلك
و ما قومی دیگر را به ارث دادیم.
وأورثنها قوما ءاخرين
نه آسمان بر آنان گریست و نه زمین، و مهلت نیافتند.
فما بكت عليهم ٱلسمآء وٱلأرض وما كانوا منظرين
ما همانا فرزندان اسرائیل را از کیفر خوارکننده، از فرعون، نجات دادیم،
ولقد نجينا بني إسرءيل من ٱلعذاب ٱلمهين من فرعون
زیرا او در میان زیاده‌روان، گردن‌فراز بود.
إنه كان عاليا من ٱلمسرفين
ما همانا آنان را در دانش کامل بر همهٔ هستی‌ها برگزیدیم، و از نشانه‌ها چیزی به آنان دادیم که در آن آزمونی آشکار بود.
ولقد ٱخترنهم على علم على ٱلعلمين وءاتينهم من ٱلءايت ما فيه بلؤا مبين
اینان بی‌گمان می‌گویند: «جز مرگ نخستین ما نیست، و ما گسترده نخواهیم شد. پس نیاکان ما را بازگردانید، اگر راست‌گویید.»
إن هؤلآء ليقولون إن هي إلا موتتنا ٱلأولى وما نحن بمنشرين فأتوا بابآئنآ إن كنتم صدقين
آیا اینان بهترند، یا قوم تبع؟
أهم خير أم قوم تبع
و کسانی که پیش از آنان بودند، آنان را نابود کردیم،
وٱلذين من قبلهم أهلكنهم
زیرا کنارگذاشته‌شدگان بودند.
إنهم كانوا مجرمين
ما آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن‌ها است را به بازی نیافریدیم.
وما خلقنا ٱلسموت وٱلأرض وما بينهما لعبين
ما آن‌ها را جز به حقیقت نیافریدیم،
ما خلقنهمآ إلا بٱلحق
اما بیشتر آنان نمی‌دانند.
ولكن أكثرهم لا يعلمون
روز جداسازی همانا وعده‌گاه همهٔ آنان است، روزی که متحدی به متحدی هیچ سودی نخواهد رساند، و یاری نخواهند شد — مگر کسی که خدا به او مهر ورزد،
إن يوم ٱلفصل ميقتهم أجمعين يوم لا يغني مولى عن مولى شيا ولا هم ينصرون إلا من رحم ٱلله
زیرا اوست نیرومند، مهربان.
إنه هو ٱلعزيز ٱلرحيم
درخت زقوم همانا خوراک سرپیچی‌کنندهٔ سرسخت است؛ چون فلز گداخته، در شکم‌ها می‌جوشد چنان که آب جوشان می‌جوشد.
إن شجرت ٱلزقوم طعام ٱلأثيم كٱلمهل يغلي في ٱلبطون كغلي ٱلحميم
«او را بگیرید و میان کوره بکشید، سپس بر سرش کیفر آب جوشان بریزید. بچش!
خذوه فٱعتلوه إلى سوآء ٱلجحيم ثم صبوا فوق رأسه من عذاب ٱلحميم ذق
زیرا تویی زورمند، بزرگوار!»
إنك أنت ٱلعزيز ٱلكريم
این است همانا آنچه در آن به جدل می‌پرداختید.
إن هذا ما كنتم به تمترون
محتاطان همانا در جایگاهی امن خواهند بود، در باغ‌ها و چشمه‌ها، ابریشم نازک و دیبا بر تن، روبه‌روی یکدیگر.
إن ٱلمتقين في مقام أمين في جنت وعيون يلبسون من سندس وإستبرق متقبلين
چنین.
كذلك
و ما آنان را به همسخنانی پشتیبان خواهیم پیوست.
وزوجنهم بحور عين
در آنجا هر مزه‌ای درخواست خواهند کرد، در امنیت کامل.
يدعون فيها بكل فكهة ءامنين
در آنجا مرگ نخواهند چشید،
لا يذوقون فيها ٱلموت
مگر مرگ نخستین.
إلا ٱلموتة ٱلأولى
و او آنان را از کیفر کوره محتاط گردانیده خواهد بود، به لطفی از جانب سرپرست تو.
ووقىهم عذاب ٱلجحيم فضلا من ربك
این است پیروزی سترگ.
ذلك هو ٱلفوز ٱلعظيم
ما آن را به زبان تو آسان نکردیم مگر به امید آنکه به یاد خواهند آورد.
فإنما يسرنه بلسانك لعلهم يتذكرون
پس در کمین باش،
فٱرتقب
زیرا آنان در کمین‌اند.
إنهم مرتقبون