An-Nur النور

زن زناکار و مرد زناکار، بر هر یک از آن دو صد ضربه بر پوست بزنید،

ٱلزانية وٱلزاني فٱجلدوا كل وحد منهما مائة جلدة

و مبادا دلسوزی‌ای برای آن دو در قانون خدا شما را فراگیرد، اگر به خدا و روز واپسین باور دارید؛

ولا تأخذكم بهما رأفة في دين ٱلله إن كنتم تؤمنون بٱلله وٱليوم ٱلءاخر

مرد زناکار جز زنی زناکار یا زنی انبازگیر را به همسری نمی‌گیرد،

ٱلزاني لا ينكح إلا زانية أو مشركة

و زن زناکار را جز مردی زناکار یا مردی انبازگیر به همسری نمی‌گیرد؛

وٱلزانية لا ينكحهآ إلا زان أو مشرك

کسانی که با وارونه‌نمایی آمدند همانا جمعیتی از میان شمایند؛ آن را بدی برای خود مپندارید،

إن ٱلذين جآءو بٱلإفك عصبة منكم لا تحسبوه شرا لكم

نه، آن برای شما نیکی است.

بل هو خير لكم

برای هر کس از آنان آنچه از تجاوز به دست آورده است،

لكل ٱمرئ منهم ما ٱكتسب من ٱلإثم

ای کاش دربارهٔ آن چهار گواه آورده بودند!

لولا جآءو عليه بأربعة شهدآء

و خدا نشانه‌ها را برای شما روشن می‌کند،

ويبين ٱلله لكم ٱلءايت

کسانی که دوست دارند زشتکاری میان باورآوردگان پخش شود، همانا کیفری دردناک خواهند داشت، در زندگی نزدیک و زندگی واپسین،

إن ٱلذين يحبون أن تشيع ٱلفحشة في ٱلذين ءامنوا لهم عذاب أليم في ٱلدنيا وٱلءاخرة

و خدا می‌داند،

وٱلله يعلم

ای کسانی که باور آوردید! گام‌های منحرف‌کننده را پیروی مکنید؛

يأيها ٱلذين ءامنوا لا تتبعوا خطوت ٱلشيطن

و هر که گام‌های منحرف‌کننده را پیروی کند — او همانا زشتکاری و مردود را دستور می‌دهد.

ومن يتبع خطوت ٱلشيطن فإنه يأمر بٱلفحشآء وٱلمنكر

و اگر فضل خدا بر شما و مهربانی او نبود، هیچ‌یک از شما هرگز پاک نمی‌شد،

ولولا فضل ٱلله عليكم ورحمته ما زكى منكم من أحد أبدا

اما خدا هر که را پسندش افتد پاک می‌کند،

ولكن ٱلله يزكي من يشآء

و آنان که از میان شما فضل و گشایش دارند سوگند نخورند که دیگر به نزدیکان، تنگ‌دستان و کسانی که در راه خدا مهاجرت کردند ندهند،

ولا يأتل أولوا ٱلفضل منكم وٱلسعة أن يؤتوا أولي ٱلقربى وٱلمسكين وٱلمهجرين في سبيل ٱلله

و بلکه چشم‌پوشی کنند و صفحه را بچرخانند.

وليعفوا وليصفحوا

آیا دوست نمی‌داشتید که خدا شما را ببخشاید؟

ألا تحبون أن يغفر ٱلله لكم

در آن روز خدا سزاوارشان را به‌تمامی به آنان خواهد داد،

يومئذ يوفيهم ٱلله دينهم ٱلحق

زنان پست برای مردان پست، و مردان پست برای زنان پست؛

ٱلخبيثت للخبيثين وٱلخبيثون للخبيثت

و زنان نیک برای مردان نیک، و مردان نیک برای زنان نیک.

وٱلطيبت للطيبين وٱلطيبون للطيبت

اینان از آنچه گفته می‌شود تبرئه شده‌اند؛

أولئك مبرءون مما يقولون

ای کسانی که باور آوردید! به خانه‌هایی جز خانه‌های خود درنیایید، پیش از آنکه خود را معرفی کنید و به مردمِ آن درود گویید —

يأيها ٱلذين ءامنوا لا تدخلوا بيوتا غير بيوتكم حتى تستأنسوا وتسلموا على أهلها

اگر در آن کسی را نیافتید، درنیایید تا به شما اجازه داده شود؛

فإن لم تجدوا فيهآ أحدا فلا تدخلوها حتى يؤذن لكم

و اگر به شما گفته شد: «بازگردید»، پس بازگردید — این برای شما پاک‌تر است.

وإن قيل لكم ٱرجعوا فٱرجعوا هو أزكى لكم

بر شما هیچ سرزنشی نیست که به خانه‌های خالی از سکنه که در آن‌ها برای شما کاربردی هست درآیید.

ليس عليكم جناح أن تدخلوا بيوتا غير مسكونة فيها متع لكم

به باورمندان بگو که بینایی‌های خود را فرو کشند و پاکدامنی خود را نگه دارند — این برایشان پاک‌تر است،

قل للمؤمنين يغضوا من أبصرهم ويحفظوا فروجهم ذلك أزكى لهم

و به باورمندان زن بگو که بینایی‌های خود را فرو کشند و پاکدامنی خود را نگه دارند،

وقل للمؤمنت يغضضن من أبصرهن ويحفظن فروجهن

و آنچه را در آنان میل برمی‌انگیزد آشکار نکنند، مگر آنچه از آنان نمایان است،

ولا يبدين زينتهن إلا ما ظهر منها

و پارچهٔ پوشاننده‌شان را بر شکاف سینه‌شان چند برابر کنند،

وليضربن بخمرهن على جيوبهن

و آنچه را در آنان میل برمی‌انگیزد آشکار نکنند جز برای شوهران‌شان، یا پدران‌شان، یا پدران شوهران‌شان، یا پسران‌شان، یا پسران شوهران‌شان، یا برادران‌شان، یا پسران برادران‌شان، یا پسران خواهران‌شان، یا زنانِ پیرامون‌شان، یا بسته‌شدگان به سوگند، یا پیروان بی‌میل از میان مردان، یا کودکانی که حریم زنان هنوز بر آنان نمایان نیست.

ولا يبدين زينتهن إلا لبعولتهن أو ءابآئهن أو ءابآء بعولتهن أو أبنآئهن أو أبنآء بعولتهن أو إخونهن أو بني إخونهن أو بني أخوتهن أو نسآئهن أو ما ملكت أيمنهن أو ٱلتبعين غير أولي ٱلإربة من ٱلرجال أو ٱلطفل ٱلذين لم يظهروا على عورت ٱلنسآء

و گام‌های خود را چند برابر نکنند تا آنچه را از آنچه در آنان میل برمی‌انگیزد پنهان می‌دارند بشناسانند.

ولا يضربن بأرجلهن ليعلم ما يخفين من زينتهن

و مجردهای میان خود را به همسری دهید، و همچنین شایستگان از فرمان‌برداران و فرمان‌برداران زن خود را.

وأنكحوا ٱلأيمى منكم وٱلصلحين من عبادكم وإمآئكم

اگر بینوا باشند، خدا آنان را از فضل خود بی‌نیاز خواهد کرد.

إن يكونوا فقرآء يغنهم ٱلله من فضله

و کسانی که همسری نمی‌یابند خود را نگه دارند، تا آنکه خدا آنان را از فضل خود بی‌نیاز کند.

وليستعفف ٱلذين لا يجدون نكاحا حتى يغنيهم ٱلله من فضله

و از بسته‌شدگان به سوگند، کسانی که نوشتهٔ ازدواج می‌جویند، اگر در آنان نیکی می‌شناسید، آن نوشته را با آنان بنویسید،

وٱلذين يبتغون ٱلكتب مما ملكت أيمنكم فكاتبوهم إن علمتم فيهم خيرا

و از دارایی‌های خدا که به شما داده است به آنان بدهید.

وءاتوهم من مال ٱلله ٱلذي ءاتىكم

و دختران جوان خود را به تن‌فروشی وادار مکنید، اگر می‌خواهند محفوظ باشند، تنها برای جستن دارایی‌های زندگی نزدیک.

ولا تكرهوا فتيتكم على ٱلبغآء إن أردن تحصنا لتبتغوا عرض ٱلحيوة ٱلدنيا

خدا نور آسمان‌ها و زمین است.

ٱلله نور ٱلسموت وٱلأرض

مثل نور او چون چراغدانی است که در آن چراغی است.

مثل نوره كمشكوة فيها مصباح

چراغ در شیشه‌ای است.

ٱلمصباح في زجاجة

شیشه چون ستاره‌ای درخشان است، افروخته از درختی خجسته، زیتونی، نه خاوری و نه باختری، که روغنش نزدیک است بی‌آنکه آتش به آن رسیده باشد روشنایی دهد.

ٱلزجاجة كأنها كوكب دري يوقد من شجرة مبركة زيتونة لا شرقية ولا غربية يكاد زيتها يضيء ولو لم تمسسه نار

نور بر نور.

نور على نور

خدا هر که را پسندش افتد به نور خود راه می‌نماید،

يهدي ٱلله لنوره من يشآء

و خدا برای انسان‌ها مثل‌ها را چند برابر می‌کند،

ويضرب ٱلله ٱلأمثل للناس

از روزی می‌ترسند که در آن هسته‌ها و بینایی‌ها واژگون خواهند شد، تا خدا آنان را به نیکوترین آنچه به‌جا آوردند بازپرداخت کند و از فضل خود بیشتر به آنان دهد.

يخافون يوما تتقلب فيه ٱلقلوب وٱلأبصر ليجزيهم ٱلله أحسن ما عملوا ويزيدهم من فضله

و کسانی که انکار می‌کنند، کردارهایشان چون سرابی در دشتی بی‌آب است، که تشنه آن را آب می‌پندارد، تا آنگاه که بدان رسد و در آن چیزی نیابد؛ اما خدا را آن‌جا می‌یابد که حساب او را به‌درستی می‌پردازد.

وٱلذين كفروا أعملهم كسراب بقيعة يحسبه ٱلظمان مآء حتى إذا جآءه لم يجده شيا ووجد ٱلله عنده فوفىه حسابه

یا چون تاریکی‌هایی بر دریایی ژرف و خروشان: موجی آن را می‌پوشاند، که بالای آن موجی دیگر است، که بالای آن ابری است —

أو كظلمت في بحر لجي يغشىه موج من فوقه موج من فوقه سحاب

تاریکی‌هایی بر فراز یکدیگر:

ظلمت بعضها فوق بعض

چون دست خود را بیرون آورد، آن را تقریباً نمی‌بیند.

إذآ أخرج يده لم يكد يرىها

آیا ندیده‌ای که این خدا است که آنان که در آسمان‌ها و بر زمین‌اند و نیز پرندگانی که بال‌های خود را ردیف می‌کنند، شکوه او را می‌سرایند؟

ألم تر أن ٱلله يسبح له من في ٱلسموت وٱلأرض وٱلطير صفت

هر یک تماس خود و شکوه‌سرایی خود را می‌داند،

كل قد علم صلاته وتسبيحه

و پادشاهی آسمان‌ها و زمین از آنِ خدا است،

ولله ملك ٱلسموت وٱلأرض

آیا ندیده‌ای که خدا ابرها را می‌راند، سپس آن‌ها را گرد می‌آورد، سپس از آن‌ها توده‌ای می‌سازد، و آنگاه رگبار را می‌بینی که از میانش بیرون می‌آید؟

ألم تر أن ٱلله يزجي سحابا ثم يؤلف بينه ثم يجعله ركاما فترى ٱلودق يخرج من خلله

و از آسمان، از کوه‌هایی که در آن است، تگرگ فرود می‌آورد، که به هر که پسندش افتد می‌رساند، و از هر که پسندش افتد دور می‌کند؛

وينزل من ٱلسمآء من جبال فيها من برد فيصيب به من يشآء ويصرفه عن من يشآء

خدا شب و روز را جابه‌جا می‌کند.

يقلب ٱلله ٱليل وٱلنهار

و خدا هر جنبنده را از آب آفرید.

وٱلله خلق كل دآبة من مآء

از میان آنان کسی هست که بر شکم راه می‌رود،

فمنهم من يمشي على بطنه

و از میان آنان کسی هست که بر دو پا راه می‌رود،

ومنهم من يمشي على رجلين

و از میان آنان کسی هست که بر چهار راه می‌رود.

ومنهم من يمشي على أربع

خدا آنچه را پسندش افتد می‌آفریند،

يخلق ٱلله ما يشآء

ما همانا نشانه‌هایی روشن فرود آوردیم،

لقد أنزلنآ ءايت مبينت

و می‌گویند: «به خدا و فرستاده باور آوردیم، و گردن نهادیم» — سپس گروهی از آنان پس از این پشت می‌کنند؛

ويقولون ءامنا بٱلله وبٱلرسول وأطعنا ثم يتولى فريق منهم من بعد ذلك

آیا در هسته‌هایشان بیماری است، یا تردید دارند، یا می‌ترسند که خدا و فرستادهٔ او بر زیان آنان گرایش یابند؟

أفي قلوبهم مرض أم ٱرتابوا أم يخافون أن يحيف ٱلله عليهم ورسوله

سخن باورمندان، چون به سوی خدا و فرستادهٔ او فراخوانده شوند تا میان آنان داوری کند، تنها این است که بگویند: «شنیدیم و گردن نهادیم.»

إنما كان قول ٱلمؤمنين إذا دعوا إلى ٱلله ورسوله ليحكم بينهم أن يقولوا سمعنا وأطعنا

و به خدا با تمام توان سوگندهای خود سوگند خوردند که اگر به آنان دستور می‌دادی، بی‌گمان بیرون می‌رفتند.

وأقسموا بٱلله جهد أيمنهم لئن أمرتهم ليخرجن

بگو: «سوگند مخورید؛

قل لا تقسموا

گردن‌نهادنی شناخته‌شده!

طاعة معروفة

بگو: «به خدا گردن نهید و به فرستاده گردن نهید؛

قل أطيعوا ٱلله وأطيعوا ٱلرسول

اما اگر پشت کنید، بر او جز آنچه بر دوش او نهاده شده است نیست، و بر شما جز آنچه بر دوش شما نهاده شده است نیست.

فإن تولوا فإنما عليه ما حمل وعليكم ما حملتم

و اگر به او گردن نهید، راهنمایی خواهید پذیرفت.

وإن تطيعوه تهتدوا

و خدا به آنان از میان شما که باور دارند و کردارهای شایسته به‌جا می‌آورند وعده داده است که آنان را بی‌گمان بر زمین جانشین خواهد کرد، چنان‌که کسانی را که پیش از آنان بودند جانشین کرد، که قانون ایشان را که برایشان پسندید بی‌گمان برایشان پایدار خواهد ساخت، و وضع آنان را، پس از ترسشان، بی‌گمان به امنیت دگرگون خواهد کرد.

وعد ٱلله ٱلذين ءامنوا منكم وعملوا ٱلصلحت ليستخلفنهم في ٱلأرض كما ٱستخلف ٱلذين من قبلهم وليمكنن لهم دينهم ٱلذي ٱرتضى لهم وليبدلنهم من بعد خوفهم أمنا

مرا فرمان می‌برند بی‌آنکه چیزی را با من انباز گیرند.

يعبدونني لا يشركون بي شيا

و تماس را پابرجا نگه دارید، و گشاده‌دستی ناب را بدهید،

وأقيموا ٱلصلوة وءاتوا ٱلزكوة

به‌هیچ‌وجه مپندار که انکارکنندگان بتوانند او را در زمین ناتوان کنند؛

لا تحسبن ٱلذين كفروا معجزين في ٱلأرض

و پناهگاه‌شان آتش است،

ومأوىهم ٱلنار

ای کسانی که باور آوردید! بسته‌شدگان به سوگند و کسانی از شما که هنوز به سنِ سنجیدگی نرسیده‌اند در سه هنگام از شما اجازه بخواهند: پیش از تماس بامداد، آنگاه که در میانهٔ روز جامه‌های خود را برمی‌نهید، و پس از تماس شامگاه —

يأيها ٱلذين ءامنوا ليستذنكم ٱلذين ملكت أيمنكم وٱلذين لم يبلغوا ٱلحلم منكم ثلث مرت من قبل صلوة ٱلفجر وحين تضعون ثيابكم من ٱلظهيرة ومن بعد صلوة ٱلعشآء

سه هنگام حریم برای شما.

ثلث عورت لكم

نه بر شما و نه بر آنان سرزنشی نیست، غیر از این هنگام‌ها،

ليس عليكم ولا عليهم جناح بعدهن

در حالی که نزد شما رفت‌وآمدکنندگانند،

طوفون عليكم

برخی نزد برخی دیگر.

بعضكم على بعض

چنین خدا نشانه‌ها را برای شما روشن می‌کند،

كذلك يبين ٱلله لكم ٱلءايت

و چون کودکان از میان شما به سنِ سنجیدگی رسند، اجازه بخواهند چنان‌که کسانی که پیش از آنان بودند اجازه خواستند.

وإذا بلغ ٱلأطفل منكم ٱلحلم فليستذنوا كما ٱستذن ٱلذين من قبلهم

چنین خدا نشانه‌های خود را برای شما روشن می‌کند،

كذلك يبين ٱلله لكم ءايته

و زنانی که از سن زاییدن گذشته‌اند، از میان زنان، که دیگر به همسری امید ندارند، بر آنان هیچ سرزنشی نیست که جامه‌های خود را بنهند، بی‌آنکه آنچه را در آنان میل برمی‌انگیزد با نمایش آشکار کنند؛

وٱلقوعد من ٱلنسآء ٱلتي لا يرجون نكاحا فليس عليهن جناح أن يضعن ثيابهن غير متبرجت بزينة

اما اینکه خود را نگه دارند برایشان بهتر است.

وأن يستعففن خير لهن

بر نابینا تنگی‌ای نیست، و بر لنگ تنگی‌ای نیست، و بر بیمار تنگی‌ای نیست، و نه بر خودتان، که در خانه‌های خود بخورید، یا خانه‌های پدران‌تان، یا خانه‌های مادران‌تان، یا خانه‌های برادران‌تان، یا خانه‌های خواهران‌تان، یا خانه‌های عموهای‌تان، یا خانه‌های عمه‌های‌تان، یا خانه‌های دایی‌های‌تان، یا خانه‌های خاله‌های‌تان، یا در آنچه کلیدهایش را در دست دارید، یا نزد دوست خود.

ليس على ٱلأعمى حرج ولا على ٱلأعرج حرج ولا على ٱلمريض حرج ولا على أنفسكم أن تأكلوا من بيوتكم أو بيوت ءابآئكم أو بيوت أمهتكم أو بيوت إخونكم أو بيوت أخوتكم أو بيوت أعممكم أو بيوت عمتكم أو بيوت أخولكم أو بيوت خلتكم أو ما ملكتم مفاتحه أو صديقكم

بر شما سرزنشی نیست که با هم یا جداگانه بخورید.

ليس عليكم جناح أن تأكلوا جميعا أو أشتاتا

و چون به خانه‌ها درمی‌آیید، بر یکدیگر درودی از سوی خدا بگویید، خجسته و نیک.

فإذا دخلتم بيوتا فسلموا على أنفسكم تحية من عند ٱلله مبركة طيبة

باورمندان تنها کسانی‌اند که به خدا و فرستادهٔ او باور دارند، و چون با او برای کاری مشترک هستند، پیش از آنکه از او اجازه بخواهند نمی‌روند.

إنما ٱلمؤمنون ٱلذين ءامنوا بٱلله ورسوله وإذا كانوا معه على أمر جامع لم يذهبوا حتى يستذنوه

کسانی که از تو اجازه می‌خواهند، اینانند که همانا به خدا و فرستادهٔ او باور دارند.

إن ٱلذين يستذنونك أولئك ٱلذين يؤمنون بٱلله ورسوله

و چون برای کاری که به آنان مربوط است از تو اجازه می‌خواهند، به هر که تو را از میان آنان پسند افتد اجازه بده، و برایشان از خدا بخشایش بخواه؛

فإذا ٱستذنوك لبعض شأنهم فأذن لمن شئت منهم وٱستغفر لهم ٱلله

خواندن فرستاده را میان خودتان چون خواندن بعضی از شما بعضی دیگر را مدانید.

لا تجعلوا دعآء ٱلرسول بينكم كدعآء بعضكم بعضا

خدا همانا کسانی از شما را که پنهانی می‌خزند بازخواهد شناخت.

قد يعلم ٱلله ٱلذين يتسللون منكم لواذا

آیا نه اینکه آنچه در آسمان‌ها و بر زمین است از آنِ خدا است.

ألآ إن لله ما في ٱلسموت وٱلأرض

او همانا خواهد دانست شما در چه حالید،

قد يعلم مآ أنتم عليه

و روزی که به سوی او بازگردانده شوند، آنان را از آنچه کرده‌اند اطلاع خواهد داد.

ويوم يرجعون إليه فينبئهم بما عملوا